Αριθμός 996/2013 
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Α' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ ΔΙΑΚΟΠΩΝ 
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ιωάννη Χαμηλοθώρη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, ως αρχαιότερο μέλος της συνθέσεως, Μιχαήλ Αυγουλέα, Βασίλειο Καπελούζο, Ελένη Διονυσοπούλου και Αγγελική Αλειφεροπούλου - Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 2 Ιουλίου 2013, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Γεωργίου Παντελή και του Γραμματέως Γεράσιμου Βάλσαμου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Μ. Π. του Χ., κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Έλλη Ρηγοπούλου, για αναίρεση της υπ' αριθ. 714/2013 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών. 
Το Τριμελές Εφετείο Αθηνών με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 2 Απριλίου 2013 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 482/2013 
Αφού άκουσε 
Την πληρεξούσια δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να γίνει δεκτή η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Από τις διατάξεις των άρθρων 329, 331, 333 παρ.2, 358, 364 παρ.1 και 369 Κ.Π.Δ., σε συνδυασμό με εκείνη του άρθρου 171 παρ.1 στοιχ. δ' του ίδιου Κώδικα, προκύπτει, ότι η λήψη υπόψη και η συνεκτίμηση από το δικαστήριο της ουσίας, για το σχηματισμό της κρίσης του σε σχέση με την ενοχή ή την αθωότητα του κατηγορουμένου, ως αποδεικτικού μέσου, εγγράφων που δεν αναγνώσθηκαν κατά τη συζήτηση στο ακροατήριο, επιφέρει απόλυτη ακυρότητα της διαδικασίας, η οποία θεμελιώνει τον προβλεπόμενο από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Α' Κ.Π.Δ. λόγο αναιρέσεως, διότι έτσι δεν παρέχεται στον κατηγορούμενο η δυνατότητα να ασκήσει το εκ του άρθρου 358 Κ.Π.Δ. απορρέον δικαίωμά του να προβεί σε δηλώσεις και εξηγήσεις σχετικές με το αποδεικτικό αυτό μέσο ή να αντιταχθεί στην ανάγνωσή του. Εξάλλου, ναι μεν δεν είναι απαραίτητο να αναφέρεται στα πρακτικά του δικαστηρίου το περιεχόμενο των εγγράφων, που έχουν αναγνωσθεί, ή ποιο αποδεικτέο θέμα αφορούν, πλην όμως είναι αναγκαίο να μνημονεύονται τα στοιχεία, από τα οποία προσδιορίζεται με επάρκεια η ταυτότητα του καθενός από εκείνα, έτσι ώστε να μην καταλείπεται αμφιβολία γι' αυτήν και ο κατηγορούμενος, γνωρίζοντάς την πλήρως, να έχει κάθε ευχέρεια να ασκήσει τα προαναφερόμενα δικαιώματά του. Ο προσδιορισμός, δηλαδή, της ταυτότητας των εγγράφων είναι αναγκαίος, ώστε να υφίσταται η δυνατότητα να διαγνωσθεί σε ποια έγγραφα στηρίχθηκε η κρίση του ουσιαστικού δικαστηρίου, καθώς και αν αυτά πράγματι έχουν αναγνωσθεί, μόνο για τη δημιουργία βεβαιότητας, ότι τα έγγραφα αυτά και όχι κάποια άλλα αναγνώσθηκαν στη συγκεκριμένη δίκη και έτσι δόθηκε η δυνατότητα στον κατηγορούμενο να εκθέσει, κατά τα άνω (σύμφωνα με το άρθρ. 358 Κ.Π.Δ.), τις απόψεις του και να προβεί στις παρατηρήσεις του, ως προς το περιεχόμενό τους, διαφορετικά, στην περίπτωση κατά την οποία δεν προσδιορίζεται με επάρκεια η ταυτότητα των αναγνωσθέντων εγγράφων, δημιουργείται απόλυτη ακυρότητα της διαδικασίας στο ακροατήριο, σύμφωνα με τα προεκτεθέντα, αφού έτσι παραβιάζονται οι ανωτέρω διατάξεις, που επιβάλλουν την ανάγνωση στο ακροατήριο των εγγράφων, που έλαβε υπόψη το δικαστήριο για την ενοχή ή αθωότητα του κατηγορουμένου.- 
Στην προκειμένη περίπτωση, το Τριμελές Εφετείο Πλημμελημάτων Αθηνών, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη 714/2013 απόφασή του και τα πρακτικά της δίκης, κήρυξε ένοχο τον αναιρεσείοντα, σε δεύτερο βαθμό, για τις αξιόποινες πράξεις της επικίνδυνης σωματικής βλάβης κατά συρροή, τετελεσμένης και σε απόπειρα, της διακεκριμένης φθοράς ξένης ιδιοκτησίας, της παράνομης οπλοφορίας και της οπλοχρησίας και, αφού δέχθηκε υπέρ αυτού την ελαφρυντική περίσταση του άρθρου 84 παρ.2 περ. α' Π.Κ., του επέβαλε συνολική ποινή φυλακίσεως δεκαέξι (16) μηνών και ανέστειλε την εκτέλεση αυτής για μία τριετία. Το δευτεροβάθμιο Δικαστήριο, για να καταλήξει στην ως άνω περί ενοχής του αναιρεσείοντος κρίση του, όπως προκύπτει από την πιο πάνω προσβαλλόμενη απόφασή του, έλαβε υπόψη του και συνεκτίμησε, εκτός από άλλα αποδεικτικά μέσα, τα οποία μνημονεύονται στο σκεπτικό αυτής, και "τα έγγραφα που αναγνώσθηκαν και αναφέρονται στα πρακτικά". Μεταξύ τούτων ήταν, όπως συνάγεται από τα πρακτικά της ίδιας αποφάσεως, και "η κατάθεση του μάρτυρα κατηγορίας Σ. Α.", ενώ από την παραδεκτή επισκόπηση των εγγράφων της δικογραφίας προκύπτει, ότι, στα πλαίσια διερευνήσεως της υποθέσεως αυτής, ο ανωτέρω μάρτυρας και παθών είχε δώσει τρεις ένορκες καταθέσεις και δη δύο κατά την προδικασία, ήτοι την από 31-8-2005 ενώπιον του Αρχιφύλακα Κ. Ε. του Τ.Α. Ν. Κόσμου και την από 6-9-2005 ενώπιον του Αστυφύλακα Μ. Σ. του Τ.Α. Γλυφάδας και μία κατά την εκδίκαση της υποθέσεως από το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο στις 5-6-2012, οπότε εκδόθηκε η 32288/2012 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, επί εφέσεως κατά της οποίας εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση. Όμως, από το προεκτεθέν περιεχόμενο των πρακτικών, όπου προσδιορίζεται εντελώς αορίστως το ως άνω έγγραφο, αφού δεν αναφέρεται πότε δόθηκε η κατάθεση αυτή ή η αρχή ενώπιον της οποίας δόθηκε ή το περιεχόμενό της, δεν συνάγεται ποια από τις ανωτέρω τρεις ένορκες καταθέσεις του πιο πάνω μάρτυρα αναγνώσθηκε και συνεκτιμήθηκε από το Δικαστήριο της ουσίας για τη στήριξη της ενοχής του αναιρεσείοντος, στον οποίο, εξαιτίας της αβεβαιότητας αυτής περί την ταυτότητα του εν λόγω εγγράφου, δεν παρασχέθηκε η δυνατότητα να ασκήσει, στη συγκεκριμένη περίπτωση, το υπό του άρθρου 358 Κ.Π.Δ. προβλεπόμενο για κάθε διάδικο δικαίωμα να εκθέσει τις απόψεις του και να εκφέρει παρατηρήσεις επί του αποδεικτικού τούτου μέσου. Κατ' ακολουθία τούτων, ενόψει της πλημμέλειας που προεκτέθηκε και με βάση τα αναφερόμενα στην προηγηθείσα νομική σκέψη, επήλθε απόλυτη ακυρότητα της διεξαχθείσας στο ακροατήριο του δευτεροβάθμιου Δικαστηρίου διαδικασίας και, επομένως, είναι βάσιμος ο σχετικός, από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Α' Κ.Π.Δ., τρίτος λόγος της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως. Γι' αυτό, πρέπει να γίνει δεκτή η κρινόμενη αίτηση και να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση, στη συνέχεια δε, αφού (μετά την παραδοχή του πιο πάνω λόγου, η αναιρετική εμβέλεια του οποίου καλύπτει το σύνολο αυτής) παρέλκει πλέον, ως αλυσιτελής, η έρευνα των λοιπών λόγων του αναιρετηρίου, να παραπεμφθεί η υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο Δικαστήριο, που εξέδωσε την αναιρεθείσα απόφαση, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους, οι οποίοι είχαν δικάσει προηγουμένως (άρθρ. 519 Κ.Π.Δ.).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ 
Αναιρεί την 714/2013 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων Αθηνών.
Παραπέμπει την υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο Δικαστήριο, το οποίο θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους, που δίκασαν προηγουμένως.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 9 Ιουλίου 2013. 
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 9 Ιουλίου 2013.
Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ