ΑΡΙΘΜΟΣ 749/2013 
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
E' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ 
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Χαράλαμπο Δημάδη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Βιολέττα Κυτέα-Εισηγήτρια, Νικόλαο Κωνσταντόπουλο, Αικατερίνη Βασιλακοπούλου-Κατσαβριά και Δήμητρα Μπουρνάκα, Αρεοπαγίτες.
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 8 Φεβρουαρίου 2013, με την παρουσία του Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Σταύρου Μαντακιοζίδη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελεύς του Αρείου Πάγου) και του Γραμματέως Γεράσιμου Βάλσαμου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος-κατηγορουμένου Π. Β. του Ν., κατοίκου ... που εκπροσωπήθηκε από την πληρεξουσία δικηγόρο του Σίβυλλα Φιλιππάκη, περί αναιρέσεως της υπ' αριθμ. 14740/2011 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών.
Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 25 Ιουλίου 2012 αίτησή του, η οποία καταχωρίσθηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1020/2012.
Αφού άκουσε 
Την πληρεξουσία δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναιρέσεως, 
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Κατ' άρθρον 515 β'§1 Κ.Π.Δ. "Με αίτηση ενός από τους διαδίκους ή του εισαγγελέα μπορεί το δικαστήριο του Αρείου Πάγου σε ιδιαιτέρως εξαιρετικές περιπτώσεις να αναβάλλει για μία μόνο φορά τη συζήτηση σε ρητή δικάσιμο ...". Στην προκειμένη περίπτωση ο επικαλούμενος λόγος αναβολής, δεν συνιστά εξαιρετική περίπτωση. Τούτο διότι η από 6/2/2013 προσκομιζομένη ιατρική γνωμάτευση του ΙΑΣΩ GENERAL ΓΕΝΙΚΗ ΚΛΙΝΙΚΗ ΧΟΛΑΡΓΟΥ Α.Ε., υπό ημερομηνίαν 6/2/2013, δεν αναφέρει σαφώς και συγκεκριμένως ότι μέχρι της 8/2/2013 ημεροχρονολογίας της προκειμένης συζητήσεως, εξακολουθεί να παραμένει νοσηλευόμενος ο Γεώργιος Σπηλιοτόπουλος, πληρεξούσιος δικηγόρος του αναιρεσείοντος Π. Β.. Δι' ο και πρέπει να απορριφθεί το σχετικόν αίτημα αναβολής ως κατ' ουσίαν αβάσιμο.
Κατ' άρθρο 501 ΚΠΔ§1 εδ.α' "Αν κατά τη συζήτηση της υπόθεσης ο εκκαλών δεν εμφανισθεί αυτοπροσώπως ή δια συνηγόρου του, αν συντρέχει η περίπτωση της παρ.2 του άρθρου 340, η έφεση απορρίπτεται ως ανυποστήρικτη .... εδ.β' "Η απόφαση που απορρίπτει την έφεση μπορεί να προσβληθεί μόνο με αναίρεση" για οποιονδήποτε από τους περιοριστικώς αναφερομένους εις το άρθρο 510§1 ΚΠΔ λόγους, επομένως και για υπέρβαση εξουσίας (στοιχ.Η') ως και για έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας (στοιχ.Δ'), §3 "εάν η έφεση ασκήθηκε νομίμως και εμπροθέσμως και συντρέχει η περίπτωση του άρθρου 370 εδάφ.β' και γ', το δικαστήριο παρά την απουσία του εκκαλούντος προχωρεί στην έκδοση σχετικής αποφάσεως" (όπως η άνω παράγρ. ισχύει άρθρο 48§2 Ν. 3160/2003) και §4 "Αν μετά την έναρξη της συζήτησης της έφεσης λάβει χώρα διακοπή ή αναβολή αυτής και κατά νέα συζήτηση ο εκκαλών κατηγορούμενος, αν και κλητεύθηκε νομίμως, δεν εμφανιστεί όπως ορίζεται στην παράγραφο 1, δικάζεται σαν να ήταν παρών (όπως η παράγρ. αυτή προσετέθη με το άρθρο 48§3 Ν. 3160/2003). Εξ άλλου κατά το άρθρο 349 ιδίου Κώδικος §1 εδ.α' "Το δικαστήριο, μετά από πρόταση του εισαγγελέα ή και αυτεπαγγέλτως, μπορεί να διατάξει μόνο μία φορά την αναβολή της δίκης για λόγους ανωτέρας βίας, με αίτημα δε κάποιου από τους διαδίκους, μία μόνο φορά, για σοβαρούς λόγους υγείας ή λόγους ανωτέρας βίας", §5, "Η αναβολή γίνεται σε ρητή δικάσιμο την οποία το δικαστήριο ανακοινώνει στους παρόντες διαδίκους, μάρτυρες και πραγματογνώμονες και σε αυτήν κλητεύονται μόνο οι απόντες" και §6 "Εάν ο λόγος αναβολής αναγγέλθηκε από συνήγορο ή άλλο πρόσωπο για λογαριασμό απόντος διαδίκου και η συζήτηση αναβλήθηκε σε ρητή δικάσιμο, η περί αναβολής απόφαση επέχει θέση κλητεύσεώς του, (όπως το άνω άρθρο 349 αντικατεστάθη από το άρθρο 20 § 1 Ν. 3904/2010). Από τον συνδυασμό των ανωτέρω διατάξεων προκύπτει ότι σε περίπτωση που ο εκκαλών κατηγορούμενος δεν εμφανισθεί αυτοπροσώπως ή διά συνηγόρου προς υποστήριξη της εφέσεώς του το Εφετείο, εφ όσον δεν συντρέχει περίπτωση οριστικής παύσεως ή κηρύξεως απαραδέκτου της ποινικής διώξεως, ερευνά αν ο εκκαλών εκλητεύθη νομίμως και εμπροθέσμως εάν η υπόθεση είχε αναβληθεί απόντος του εκκαλούντος κατηγορούμενου πριν από την έναρξη της συζητήσεως της εφέσεως, για λόγο που αφορά το πρόσωπό του και ο οποίος (λόγος) ανηγγέλθη στο δικαστήριο από συνήγορο ή άλλο πρόσωπο για λογαριασμό του (κατηγορουμένου), η απόφαση επέχει θέση κλητεύσεως και ο εκκαλών αυτός οφείλει να προσέλθει κατά την ορισθείσα δικάσιμο. Αν δεν προσέλθει το δικαστήριο οφείλει να απορρίψει την έφεση ως ανυποστήρικτη διότι η μη εμφάνιση του εκκαλούντος κατά την νέα μετ' αναβολή δικάσιμο προς υποστήριξη της εφέσεώς του θεωρείται ως σιωπηρά παραίτηση από αυτής και ως αναγνώριση της ορθότητος της εκκαλουμένης αποφάσεως. Υποχρεούται όμως να βεβαιώσει στην απόφασή του, για να είναι επαρκώς αιτιολογημένη κατά τα άρθρα 93§3 του Συντ. και 139 ΚΠΔ, ότι η αναβλητική απόφαση, όταν αυτός δεν ενεφανίσθη, απηγγέλθη παρόντος του εκπροσωπήσαντος αυτού συνηγόρου ή του τρίτου προσώπου, που για λογαριασμό του κατηγορουμένου είχε αναγγείλει τον λόγον αναβολής. Εάν όμως ο εκκαλών κατηγορούμενος ή ο συνήγορός του εμφανισθεί στο εφετείο και κατόπιν σχετικού αιτήματος η αναβολή έλαβε χώρα μετά την έναρξη (της διαδικασίας και) της συζητήσεως της εφέσεως, με την συνοπτική ανάπτυξη αυτής από τον εισαγγελέα, όπως προκύπτει και από τα άρθρα 339, 340, 342, 343 και ιδίως από το άρθρο 502§1 ΚΠΔ, αλλ' ο κατηγορούμενος δεν εμφανισθεί στη νέα μετ' αναβολή συζήτηση ούτε εκπροσωπηθεί από δικηγόρο, δικάζεται ως να ήτο παρών και το δικαστήριο δεν μπορεί να απορρίψει την έφεσή του ως ανυποστήρικτη κατά το άρθρο 501 ΚΠΔ, αλλ' οφείλει να την εκφωνήσει στην ουσία, διότι δεν είναι νοητό η μετ' αναβολή μη εμφάνιση του εκκαλούντος κατηγορουμένου, ο οποίος είχε εμφανισθεί και υποστηρίξει την έφεσή του σε προγενεστέρα συζήτησή της, να θεωρείται εις σιωπηρά παραίτησή του από την έφεσή του και αναγνώριση της αποφάσεως που προσέβαλε. Άλλως εάν (το δικαστήριο) την απορρίψει ως ανυποστήρικτη υποπίπτει στην εις του άρθρου 510§1 στοιχ.Η' ΚΠΔ υπέρβαση εξουσίας (Ολ. ΑΠ 3/2006, 8/2006). Στην προκειμένη περίπτωση από τα έγγραφα της δικογραφίας που παραδεκτώς επισκοπούνται από τον Άρειο Πάγο, προκειμένου να κριθεί η βασιμότητα των λόγων αναιρέσεως προκύπτου τα ακόλουθα: Ο αναιρεσείων δια της υπ' αριθμ. 92.607/2009 αποφάσεως του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών κατεδικάσθη για παράβαση του Α.Ν. 86/1967, σε (συνολική) ποινή φυλακίσεως δέκα οκτώ (18) μηνών και (συνολική) χρηματική ποινή 2.000 ευρώ. Κατά της αποφάσεως αυτής ο ανωτέρω κατηγορούμενος ήσκησε έφεση ενώπιον του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, κατά την εκδίκαση της οποίας την 13/12/2010 ούτος δεν ενεφανίσθη (ως εκκαλών) αυτοπροσώπως, ούτε δια συνηγόρου, αλλ' ανήγγειλε σημαντικόν αίτιον προς αναβολή της υποθέσεως δια της ως αγγέλου εμφανισθείσης Σ. Φ. Δια της υπ' αριθμ. 92.603/2010 αποφάσεώς του το Τριμελές Πλημμελειοδικείον Αθηνών ανέβαλε αμέσως προ της ενάρξεως της συζητήσεως, σε ρητή δικάσιμο της 23/2/2011 χωρίς την κλήτευση ... του κατηγορουμένου", όπως επιλέξει αναφέρει εις αυτήν. Όμως ο εκκαλών κατά την τελευταίαν αυτή δικάσιμο δεν ενεφανίσθη, για να υποστηρίξει την έφεσή του, και αυτή απερρίφθη ως ανυποστήρικτη με την προσβαλλομένη υπ' αριθμ. 14.740/2011 απόφαση, με την εξής αιτιολογία: Από τη με αριθμό 92.603/13.12.2010 απόφαση του Δικαστηρίου τούτου, με την οποία η συζήτηση της προκειμένης υποθέσεως αναβλήθηκε για σήμερα, σε ρητή δικάσιμο, της οποίας έλαβε γνώση ο εκκαλών κατηγορούμενος και η οποία βρίσκεται στη δικογραφία προκύπτει ότι ο προαναφερόμενος κατηγορούμενος ο οποίος τόσο ο ίδιος όσο και ο αντίκλητος δικηγόρος του είχαν νομίμως κλητευθεί κατά τη δικάσιμο της 13ης.12.2010 (βλ. το από 4.11.2010 αποδεικτικό επίδοσης του επιμελητή Δικαστηρίων Εισαγγελίας Πρωτοδικών Αθηνών …όσον αφορά τον εκκαλούντα-κατηγορούμενο και το από 24.11.2010 αποδεικτικό επίδοσης του Επιμελητή Δικαστηρίων Εισαγγελίας Πρωτοδικών Αθηνών …όσον αφορά τον αντίκλητο δικηγόρο του), οπότε η υπόθεση, απόντος του εκκαλούντος (στον οποίο σημειωτέον ότι η κλήση για τη δικάσιμο της 13.12.2010 είχε παραληφθεί από τη σύνοικό του Ε. Ι.) αναβλήθηκε για σήμερα, έλαβε γνώση νομοτύπως και εμπροθέσμως να εμφανιστεί σήμερα ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου και να υποστηρίξει την έφεση που έχει ασκήσει κατά της 92.607/15.10.2009 αποφάσεως του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών. Δεδομένου ότι δεν παρουσιάστηκε στο ακροατήριο του Δικαστηρίου, πρέπει, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 320, 321, 326, 340 και 501 του Κ.Ποιν.Δικ., να απορριφθεί η έφεσή του ως ανυποστήρικτη". Μετά ταύτα ορθώς η προσβαλλομένη απόφαση απέρριψε την έφεση ως ανυποστήρικτη, χωρίς να υποπέσει εις τας πλημμελείας το μεν της υπερβάσεως εξουσίας, το δε της ελλείψεως ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, αφού το μεν η αναβολή έγινε, κατά τ' άνω, πριν αρχίσει η συζήτηση επί της εφέσεως και δεν όφειλε το δικαστήριο κατά τη νέα μετ' αναβολή δικάσιμο να θεωρήσει παρόντα του κατηγορουμένου, όπως αβασίμως αιτιάται ούτος ως αναιρεσείων, το δε αναφέρεται εις την προσβαλλομένη η επέχουσα θέση κλητεύσεως αναβλητική απόφαση, εκδοθείσας απόντος αυτού, και μάλιστα για πληρότητα της αιτιολογίας αναφέρεται και ο νόμιμος τρόπος κλητεύσεως του αναιρεσείοντος και κατά την δικάσιμο της 13/12/2010, καθ' ήν εξεδόθη η αναβλητική διά 23/2/2011 απόφαση.
Συνεπώς, οι σχετικοί λόγοι αναιρέσεως, υποστηρίζοντες τα αντίθετα, είναι αβάσιμοι και απορριπτέοι, απορριπτέοι δε στο σύνολό τους ως κατ' ουσίαν αβάσιμη η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως. Στον αναιρεσείοντα, τέλος, πρέπει να επιβληθούν τα έξοδα (άρθρ. 583§1 ΚΠΔ).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ 
Απορρίπτει την από 25 Ιουλίου 2012 αίτηση του Π. Β. του Ν., για αναίρεση της υπ' αριθμ. 14.740/2011 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών. Και 
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα εξ ευρώ διακοσίων πενήντα (250).
Κρίθηκε αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 21 Φεβρουαρίου 2013. 
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 16 Μαΐου 2013. 
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ