Αριθμός 450/2013 
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Ζ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ 
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Θεοδώρα Γκοΐνη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Δήμητρα Παπαντωνοπούλου-Εισηγήτρια, Ιωάννη Γιαννακόπουλο, Ανδρέα Ξένο και Βασίλειο Καπελούζο, Αρεοπαγίτες.
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 12 Δεκεμβρίου 2012, με την παρουσία της Αντεισαγγελέα του Αρείου Ξένης Δημητρίου-Βασιλοπούλου (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου) και του Γραμματέως Χρήστου Πήτα, για να δικάσει την αίτηση του αιτούντος-αναιρεσείοντος, Β. Ρ. του Π., κρατούμενου στο Κατάστημα Κράτησης …, που εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Νικολέττα Καψή, περί αιτήσεως για επανεξέταση λόγου αναίρεσης της υπ' αριθμ. 3780/2011 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών.
Το Τριμελές Εφετείο Αθηνών με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή και ο αιτών-αναιρεσείων ζητεί με την από 28 Μαΐου 2012 αίτησή του, την επανεξέταση λόγου αναίρεσης, που περιέχεται στην υπ' αριθμ. 43/12-7-2011 αίτηση αναίρεσης κατά της υπ' αριθμ. 3780/2011 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών, επί της οποίας εκδόθηκε η 567/2012 απόφαση του Αρείου Πάγου, η οποία αίτηση επανεξέτασης καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 855/2012.
Αφού άκουσε
Την πληρεξούσια δικηγόρο του αναιρεσείοντα που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και την Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Κατά τα άρθρα 370 και 514 ΚΠΔ, τα ποινικά δικαστήρια δεν μπορούν να επανεξετάσουν την οριστική τους απόφαση, όπως είναι και αυτή, με την οποία απορρίπτεται το ένδικο μέσο, ενώ κατά της αποφάσεως του Αρείου Πάγου, με την οποία απορρίπτεται αίτηση αναιρέσεως, δεν επιτρέπεται ένδικο μέσο, ούτε δεύτερη αίτηση αναιρέσεως κατά της ίδιας αποφάσεως. Όμως, στην περίπτωση κατά την οποία ο Άρειος Πάγος παρέλειψε, από παραδρομή, να ερευνήσει αναιρετικό λόγο, που προβλήθηκε παραδεκτά, μπορεί, ενόψει της αυτοτέλειας κάθε λόγου αναιρέσεως, που σωρευτικά διατυπώνεται με τους λοιπούς λόγους στο ίδιο δικόγραφο, να επανέλθει και να τον εξετάσει, χωρίς αυτό να έρχεται σε αντίθεση με τις παραπάνω διατάξεις, διότι επί του αναιρετικού λόγου που δεν εξετάστηκε δεν υπάρχει απόφαση. Η δυνατότητα επανεξετάσεως από τον Άρειο Πάγο αιτήσεως αναιρέσεως του κατηγορουμένου, η οποία με προηγούμενη απόφασή του είχε απορριφθεί, σε σχέση με λόγο ή λόγους αναιρέσεως της αιτήσεως, που φέρονται ότι δεν ερευνήθηκαν, ούτε απορρίφθηκαν με την προηγούμενη απόφαση, προϋποθέτει ότι οι λόγοι αυτοί έχουν προταθεί παραδεκτά και είναι αυτοτελείς και διαφορετικοί από άλλους λόγους αναιρέσεως που απορρίφθηκαν και ακόμη ότι δεν αφορούν βελτίωση, διευκρίνιση και συμπλήρωση πλημμελειών που προβλήθηκαν και απορρίφθηκαν. Η απόρριψη των λόγων αναιρέσεως, που αποκλείει την επανεξέτασή τους, δεν είναι απαραίτητο να προκύπτει με ρητή για καθένα από αυτούς απορριπτική σκέψη της αποφάσεως, αλλά μπορεί να συνάγεται από το όλο σκεπτικό της, είναι δε αδιάφορη για την κρίση της απορρίψεως η πληρότητα ή μη της αιτιολογίας.
Στην προκειμένη περίπτωση, από τα διαδικαστικά έγγραφα της δικογραφίας, τα οποία παραδεκτώς επισκοπούνται από τον Άρειο Πάγο για την έρευνα της βασιμότητας ή μη της αίτησης για την επανεξέταση λόγων αναιρέσεως, προκύπτουν τα ακόλουθα: Με την υπ' αριθμ. 3780/2011 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Αθηνών καθορίσθηκε, μετά από αίτηση του ήδη αναιρεσείοντος, συνολική ποινή κάθειρξης 14 ετών για επί μέρους ποινές που είχαν επιβληθεί σ' αυτόν με πέντε καταδικαστικές αποφάσεις. Κατά της αποφάσεως αυτής ο αναιρεσείων άσκησε την από 12-7-2011 αίτηση αναιρέσεως, με την οποία ζήτησε την αναίρεση της ως άνω συγχωνευτικής αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών για τους λόγους που ανέφερε στο συνημμένο στην αίτηση υπόμνημά του. Επί της αιτήσεως αυτής εκδόθηκε η υπ' αριθμ. 567/2012 απόφαση του Αρείου Πάγου με την οποία απορρίφθηκε αυτή στο σύνολό της, αντιμετωπίσθηκαν δε και απορρίφθηκαν όλες οι προβληθείσες μερικότερες αιτιάσεις του αναιρεσείοντος. Ο αναιρεσείων διατείνεται με την κρινόμενη αίτησή του, ότι ο Άρειος Πάγος δεν απεφάνθη επί του αιτήματός του περί της, κατ'αυτόν, πλημμέλειας της αναιρεσιβληθείσης απόφασης, η οποία έγκειται στο ότι δεν προέβη χωριστά στη συγχώνευση των δύο αποφάσεων που του είχαν επιβάλει ποινή κάθειρξης και χωριστά στη συγχώνευση των τριών λοιπών αποφάσεων που του είχαν επιβάλει ποινές φυλάκισης, ώστε να καθοριστεί μία συνολική ποινή κάθειρξης και μια συνολική ποινή φυλάκισης, με αποτέλεσμα να μπορεί μελλοντικά να τύχει της απόλυσης υπό τον όρο της ανάκλησης έχοντας εκτίσει τα 3/5 της συνολικής ποινής κάθειρξης και τα 2/5 της συνολικής ποινής φυλάκισης, ενώ στην προκειμένη περίπτωση που καθορίσθηκε συνολική ποινή κάθειρξης 14 ετών, πρέπει να εκτίσει τα 3/5 αυτής για να ζητήσει την απόλυσή του υπό τον όρο της ανάκλησης, ενώ για τις ποινές της φυλάκισης δεν μπορεί να ζητήσει τη δοσοποίηση αυτών. Όμως, η απορριπτική κρίση επί της ως άνω μερικότερης αιτιάσεως, περιέχεται στις παραδοχές της προαναφερθείσης υπ' αριθμ. 567/2012 αποφάσεως ότι ".... Για τον καθορισμό της ανωτέρω συνολικής στερητικής της ελευθερίας ποινής το δικαστήριο της ουσίας έλαβε υπόψη τη συνδρομή των προϋποθέσεων των άρθρων 94 και 97 ΠΚ, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση...", δεδομένου ότι η δικαιοδοσία του σχηματίζοντος συνολική, κατ' άρθρο 551 παρ.1 ΚΠοινΔ, ποινή δικαστηρίου, εξαντλείται στο σχηματισμό αυτής κατά τον προβλεπόμενο υπό των περί συρροής ορισμών των διατάξεων των άρθρων 94-97 ΠΚ τρόπο και όχι κατά τον υπό του αναιρεσείοντος επικαλούμενο. Επομένως, η υπό κρίση αίτηση για την επανεξέταση λόγων αναιρέσεως, που προβλήθηκαν παραδεκτά με την παραπάνω αίτηση, η οποία αναίρεση απορρίφθηκε με την υπ' αριθ. 567/2012 απόφαση του Αρείου Πάγου, πρέπει να απορριφθεί, να καταδικασθεί δε ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρ. 583 παρ.1 ΚΠΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ 
Απορρίπτει την από 28 Μαΐου 2012 αίτηση του Β. Ρ. του Π. για επανεξέταση λόγου αναιρέσεως, που περιέχεται στην υπ' αριθ. 43/12-7-2011 αίτηση αναιρέσεως κατά της υπ' αριθ. 3780/27-6-2011 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Αθηνών, επί της οποίας εκδόθηκε η υπ' αριθ. 567/2012 απόφαση του Αρείου Πάγου. 
Καταδικάζει τον αιτούντα στα δικαστικά έξοδα, τα οποία ανέρχονται σε διακόσια πενήντα (250) ευρώ. 
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 16 Ιανουαρίου 2013.
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 20 Μαρτίου 2013.
Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ