Αριθμός 573/2023 
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
A2' Πολιτικό Τμήμα 
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Θεόδωρο Κανελλόπουλο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Αικατερίνη Κρυσταλλίδου - Εισηγήτρια, Κυριάκο Μπαμπαλίδη, Γεώργιο Αυγέρη και Μαρί Δεργαζαριάν, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 11 Απριλίου 2022, με την παρουσία και της γραμματέως Θεοδώρας Παπαδημητρίου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Των αναιρεσειόντων: 1) Ι. Μ. του Π., 2) Β. Μ. του Β., συζύγου Ι. Μ. και 3) Ό. Ψ. του Α., απάντων κατοίκων ... Εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Γεράσιμο Ποταμιάνο, με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του Κ.Πολ.Δ.
Των αναιρεσιβλήτων: 1) Β. συζύγου Κ. Κ., το γένος Α. Α., 2) Σ. Κ. του Κ., 3) Ν. - Α. Κ. του Κ., 4) Χ. -Ι. Α. του Γ., απάντων των ανωτέρων κατοίκων ... 5) Ν. Κ. του Π., κατοίκου ... 6) Δ. Κ. του Π., 7) Ε. - Ά. Κ. του Π., αμφοτέρων κατοίκων ... 8) Μ. Π. του Σ., κατοίκου ... 9) Ι. Γ. του Π., κατοίκου ... 10) Μ. Χ. του Γ., 11) Γ. Χ. του Α., αμφοτέρων κατοίκων ... 12) Κ. Κ., κατοίκου ... και 13) Ε. Μ., κατοίκου ... οι οποίοι δεν παραστάθηκαν στο ακροατήριο. 
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 27-11-2017 αγωγή των ήδη αναιρεσειόντων, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Χαλανδρίου. 
Εκδόθηκε η απόφαση 215/2018 του ίδιου Δικαστηρίου, την αναίρεση της οποίας ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 5-10-2020 αίτησή τους.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκαν μόνο οι αναιρεσείοντες, όπως σημειώνεται πιο πάνω.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Κατά το άρθρο 576 παρ. 2 Κ.Πολ.Δικ., αν ο αντίδικος εκείνου που επέσπευσε τη συζήτηση δεν εμφανισθεί ή εμφανισθεί αλλά δεν λάβει μέρος σε αυτήν με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο Άρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως αν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα, σε καταφατική δε περίπτωση προχωρεί στη συζήτηση παρά την απουσία εκείνου που έχει κλητευθεί. Στην κρινόμενη υπόθεση oι αναιρεσίβλητοι δεν εμφανίστηκαν ούτε εκπροσωπήθηκαν από πληρεξούσιο δικηγόρο κατά τη συζήτησή της στο ακροατήριο.
Συνεπώς πρέπει να δικαστούν ερήμην και να χωρήσει η συζήτηση της υπόθεσης σαν να ήταν οι αναιρεσίβλητοι παρόντες, εφόσον όπως προκύπτει από τις 1138ΣΤ', 1139ΣΤ', 1140ΣΤ', 1141ΣΤ', 1142ΣΤ', 1143ΣΤ', 1144ΣΤ', 1145ΣΤ', 1146ΣΤ' 1147ΣΤ', 1148ΣΤ', 1149ΣΤ', 1150ΣΤ'/6-11-2020, εκθέσεις επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή Α. Σ., επιδόθηκε σ' αυτούς, νομότυπα και εμπρόθεσμα, με την επιμέλεια των αναιρεσειόντων ακριβές αντίγραφο της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως με κλήση προς συζήτηση για την παρούσα δικάσιμο. Το άρθρο 560 ΚΠολΔ, όπως αυτό αντικαταστάθηκε με το άρθρο τρίτο του άρθρου 1 του ν. 4335/2015 (ΦΕΚ Α` 87/23-7-2015), οι διατάξεις του οποίου εφαρμόζονται για τα κατατιθέμενα από την 1-1-2016 ένδικα μέσα, ορίζει: "Κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων, καθώς και των αποφάσεων των πρωτοδικείων που εκδίδονται σε εφέσεις κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων, επιτρέπεται αναίρεση μόνο: 1) αν παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών, αδιάφορο αν πρόκειται για νόμο ή έθιμο, ελληνικό ή ξένο, εσωτερικού ή διεθνούς δικαίου. ... Ο λόγος αυτός αναίρεσης δεν μπορεί να προβληθεί σε μικροδιαφορές, 2) αν το δικαστήριο δεν συγκροτήθηκε όπως ορίζει ο νόμος..., 3) αν το δικαστήριο έχει υπερβεί τη δικαιοδοσία των πολιτικών δικαστηρίων ή δεν είχε καθ` ύλην αρμοδιότητα, 4) αν παράνομα αποκλείστηκε η δημοσιότητα της διαδικασίας, 5) αν το δικαστήριο έλαβε υπόψη πράγματα που δεν προτάθηκαν ή δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης και 6) αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης". Oι αμέσως πιο πάνω αναιρετικοί λόγοι απαριθμούνται περιοριστικά, αντιστοιχούν δε προς τους λόγους αναίρεσης που προβλέπονται από τους αριθμούς 1, 2, 4, 5, 7, 8 και 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, προς τους οποίους, όμως, δεν ταυτίζονται απολύτως (ΑΠ 894/2018). Η περιοριστική απαρίθμηση των αναιρετικών λόγων στις υποθέσεις αρμοδιότητας των ειρηνοδικείων και των πρωτοδικείων που εκδίδονται επί εφέσεων κατ' αποφάσεων ειρηνοδικείων έχει ως συνέπεια ότι δεν ιδρύεται από το άρθρο 560 ΚΠολΔ λόγος αντίστοιχος (μεταξύ άλλων) και εκείνου του άρθρου 559 αρ. 14 ΚΠολΔ. Εξάλλου, κατά τη διάταξη του άρθρου 466 παρ. 1 ΚΠολΔ, όπως αντικαταστάθηκε ως άνω με το άρθρο 42 παρ. 1 ν. 3994/2011 (που ισχύει από 25.7.2011), αν το αντικείμενο της μικροδιαφοράς υπάγεται στο Ειρηνοδικείο και αφορά απαιτήσεις, καθώς και δικαιώματα επάνω σε κινητά πράγματα ή τη νομή τους και η αξία τους δεν είναι μεγαλύτερη από πέντε χιλιάδες (5.000) ευρώ, εφαρμόζονται τα άρθρα 467 έως 472, δηλαδή οι διατάξεις του δέκατου τρίτου κεφαλαίου του ΚΠολΔ με τον τίτλο "Ειδικές διατάξεις για τις μικροδιαφορές". Όμως, όπως αναφέρθηκε, η εκ άρθρου 560 περ. 1 του ΚΠολΔ πλημμέλεια ως λόγος αναίρεσης κατά της απόφασης του Ειρηνοδικείου με αιτίαση την παραβίαση κανόνα του ουσιαστικού δικαίου, δεν μπορεί να προβληθεί σε μικροδιαφορές (ΑΠ 464/2022, ΑΠ 1163/2021, ΑΠ 395/2017). Περαιτέρω, από τη διάταξη του άρθρου 560 αριθ.6 προκύπτει ότι αναίρεση επιτρέπεται αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζήτημα που έχει ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Ο λόγος αυτός ιδρύεται όταν στην ελάσσονα πρόταση του νομικού συλλογισμού είτε δεν εκτίθενται καθόλου πραγματικά περιστατικά (έλλειψη αιτιολογίας), είτε τα εκτιθέμενα περιστατικά, στα οποία το δικαστήριο της ουσίας στήριξε την κρίση του επί ζητήματος με ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης, δεν καλύπτουν όλα τα απαιτούμενα με βάση το πραγματικό του εφαρμοστέου δικαίου στοιχεία (ανεπαρκείς αιτιολογίες), ή αντιφάσκουν μεταξύ τους (ΑΠ 1386/2019). Κατά το άρθρο 57 παρ. 1 ΑΚ εξ άλλου, όποιος προσβάλλεται παράνομα στην προσωπικότητά του έχει δικαίωμα να απαιτήσει να αρθεί η προσβολή και να μην επαναληφθεί στο μέλλον, κατά δε την παράγραφο 3 του ίδιου άρθρου, αξίωση αποζημίωσης σύμφωνα με τις διατάξεις για τις αδικοπραξίες δεν αποκλείεται. Προσβολή της προσωπικότητας, κατά την έννοια της διατάξεως αυτής, υπάρχει σε κάθε περίπτωση μειωτικής επεμβάσεως από τρίτο στη σφαίρα αυτής, δηλαδή σε οποιοδήποτε από τα αγαθά, που συνθέτουν την προσωπικότητα του άλλου, που συνιστούν συντελεστές, προσδιοριστικά στοιχεία της ταυτότητας του ανθρώπου, με την οποία διαταράσσεται η κατάσταση σε μία ή περισσότερες εκδηλώσεις της σωματικής ή ψυχικής πνευματικής και κοινωνικής προσωπικότητας του βλαπτομένου, κατά το χρονικό σημείο της προσβολής. Η προσβολή είναι παράνομη, όταν η επέμβαση στην προσωπικότητα του άλλου δεν είναι επιτρεπτή από το δίκαιο ή γίνεται σε ενάσκηση δικαιώματος, το οποίο όμως είναι είτε από άποψη έννομης τάξεως μικρότερης σπουδαιότητας, είτε ασκείται καταχρηστικά. Ενόψει της συγκρούσεως των προστατευομένων αγαθών προς τα προστατευόμενα αγαθά της προσωπικότητας άλλων ή προς το συμφέρον της ολότητας, θα πρέπει να αξιολογούνται και να σταθμίζονται, στη συγκεκριμένη περίπτωση, τα συγκρινόμενα έννομα συμφέροντα για τη διακρίβωση της υπάρξεως προσβολής του δικαιώματος επί της προσωπικότητας και ο παράνομος χαρακτήρας της. Για την προστασία της προσωπικότητας δεν απαιτείται η ύπαρξη πταίσματος, δόλου ή αμέλειας, αυτού που προσβάλλει. Απαιτείται όμως για την αξίωση αποζημιώσεως και χρηματικής ικανοποιήσεως, λόγω ηθικής βλάβης, αφού το άρθρο 57 παρ. 3 του ΑΚ παραπέμπει στις διατάξεις περί αδικοπραξιών. (ΑΠ 500/2023, ΑΠ 474/2020). Περαιτέρω, από τις διατάξεις των άρθρων 298, 299, 330, 914 και 932 ΑΚ προκύπτει ότι η αδικοπρακτική ευθύνη προς αποζημίωση ή (και) προς ικανοποίηση της ηθικής βλάβης ή της ψυχικής οδύνης προϋποθέτει συμπεριφορά παράνομη και υπαίτια, επέλευση περιουσιακής ζημίας ή (και) ηθικής βλάβης και ύπαρξη αιτιώδους συνδέσμου μεταξύ της συμπεριφοράς του δράστη και της, περιουσιακού ή μη χαρακτήρα, ζημίας.
Συνεπώς, σε περίπτωση τέλεσης αδικοπραξίας αποκαθίσταται, εκτός από την περιουσιακή ζημία και η μη περιουσιακή ή ηθική βλάβη, με την επιδίκαση εύλογης χρηματικής ικανοποίησης (ΑΠ 1347/2022, ΑΠ 532/2011). Στο πλαίσιο αυτό ο ενάγων είναι υποχρεωμένος να επικαλεστεί με σαφήνεια στην ιστορική βάση της αγωγής του, με την οποία αιτείται αποζημίωση λόγω αδικοπραξίας και να αποδείξει, κατά τις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 216 παρ. 1, 106, 335 και 338 ΚΠολΔ, όλα τα γεγονότα, είτε του εξωτερικού είτε του εσωτερικού κόσμου, τα οποία σύμφωνα με τον εφαρμοστέο, ως άνω, κανόνα ουσιαστικού δικαίου, του άρθρου 914 ΑΚ, θεμελιώνουν τη ζητούμενη έννομη συνέπεια (ΑΠ 10/2021, ΑΠ 515/2016, ΑΠ 473/2016). Οι ανωτέρω έννοιες της υπαιτιότητας και της αιτιώδους συνάφειας είναι αόριστες νομικές έννοιες και γι` αυτό η από το δικαστήριο της ουσίας κρίση περί της συνδρομής ή μη αυτών με την έννοια που προαναφέρθηκε, υπόκειται στον έλεγχο του Αρείου Πάγου, ο οποίος κρίνει το εάν τα κυριαρχικώς διαπιστωθέντα από το δικαστήριο της ουσίας πραγματικά περιστατικά επιτρέπουν το συμπέρασμα ότι ορισμένο γεγονός μπορεί αντικειμενικά, σε συνδυασμό και με τα διδάγματα της κοινής πείρας, να θεμελιώσει ή όχι υπαιτιότητα (δόλο ή αμέλεια) και να θεωρηθεί ή όχι πρόσφορη αιτία του ζημιογόνου (περιουσιακού ή ηθικού) αποτελέσματος που επήλθε (ΑΠ 668/2022, ΑΠ 1309/2021, ΑΠ 914/2021, ΑΠ 604/2015). Αντιθέτως, η κρίση του Δικαστηρίου της ουσίας, περί του ότι, στη συγκεκριμένη (ένδικη) περίπτωση η πράξη ή η παράλειψη εκείνη αποτέλεσε ή δεν αποτέλεσε την αιτία του επιζήμιου αποτελέσματος περί του ότι δηλαδή το ζημιογόνο γεγονός σε σχέση με τη ζημία βρίσκεται ή δεν βρίσκεται σε σχέση αιτίου και αποτελέσματος, ως αναγόμενη σε εκτίμηση πραγματικών γεγονότων (άρθρ. 561 παρ. 1 ΚΠολΔ), δεν υπόκειται σε αναιρετικό έλεγχο (ΑΠ500/2023, ΑΠ1046/2019, ΑΠ 1617/2017, ΑΠ 706/2016).
Από την επισκόπηση κατ` άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ της ένδικης αγωγής, κατ' ορθή νοηματική εκτίμηση του περιεχομένου της, προκύπτει, ότι οι ενάγοντες, συγκάτοικοι διαμερίσματος στην ……., ζήτησαν από τους εναγόμενους , ιδιοκτήτες των λοιπών διαμερισμάτων στην ίδια οικοδομή και μελών της διαχειριστικής της επιτροπής να καταβάλουν σε ένα έκαστο εξ αυτών, 5.000 ευρώ, ως χρηματική ικανοποίηση λόγω της ηθικής βλάβης, που επικαλούνται ότι υπέστησαν λόγω της άρνησής τους να αποκαταστήσουν πλήρως, υπό την προαναφερόμενη ιδιότητά τους και παρά τις διαμαρτυρίες τους, τη βλάβη της κεντρικής (κοινόχρηστης) κεραίας της πολυκατοικίας τους, που επλήγη από κεραυνό και της, συνεπεία της ως άνω παράλειψης αυτών, έλλειψης του ενδεδειγμένου σήματος στις τηλεοπτικές συσκευές τους, με αποτέλεσμα να προσβάλλεται η προσωπικότητά τους, αφού στερούνται της απόλαυσης παρακολούθησης των τηλεοπτικών προγραμμάτων. Το Ειρηνοδικείο Χαλανδρίου, με την προσβαλλομένη 215/2018 απόφασή του, που πλήττεται με την υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως, αφού έκρινε ότι πρόκειται για απαίτηση εξ αδικοπραξίας, και ότι συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις για την εφαρμογή των ειδικών περί μικροδιαφορών διατάξεων, ερεύνησε και απέρριψε την αγωγή ως αβάσιμη κατ' ουσίαν. Ειδικότερα, δέχθηκε κατά το ενδιαφέρον την αναιρετική διαδικασία μέρος τα ακόλουθα : "...Οι ενάγοντες είναι συγκάτοικοι ενός διαμερίσματος του πρώτου πάνω από το ισόγειο ορόφου μιας πολυκατοικίας που βρίσκεται στη θέση …. του Δήμου ... επί των οδών ... επί της οποίας φέρει τον αριθμό .. και ... Οι δύο πρώτοι των εναγόντων ασκούν τη γονική μέριμνα και επιμέλεια των τέκνων τους Ό. και Ε. Μ., τα οποία είναι συγκύριοι κατ' ισομοιρία του διαμερίσματος αυτού,... Η τρίτη των εναγόντων είναι μητέρα των δύο πρώτων και γιαγιά των συγκυρίων του ως άνω διαμερίσματος. Η εν λόγω πολυκατοικία έχει υπαχθεί στο σύστημα της οριζόντιας ιδιοκτησίας με την υπ' αριθμ. 7.669/1986 πράξη σύστασης οριζόντιας ιδιοκτησίας και κανονισμού του συμβ/φου Αθηνών Ανδρέα Μπουγιούκου ... νομίμως μεταγεγραμμένης στα βιβλία μεταγραφών ... του Δήμου Αγίας Παρασκευής. Οι πρώτη, δεύτερη και τρίτη των εναγομένων είναι συνιδιοκτήτες του ΒΙ διαμερίσματος της ίδιας πολυκατοικίας. Οι τέταρτη, πέμπτη, έκτη και έβδομη των εναγομένων είναι συνιδιοκτήτες του Γ2 διαμερίσματος της πολυκατοικίας αυτής. Η όγδοη είναι επικαρπώτρια και η ένατη των εναγομένων είναι ψιλή κυρία του ΓΙ διαμερίσματος. Η δέκατη είναι ψιλή κυρία και η εντέκατη επικαρπώτρια του Α3 διαμερίσματος. Η τέταρτη, ο δωδάκατος και δέκατος τρίτος είναι μέλη της διαχειριστικής επιτροπής, με την ιδιότητα των συνδιαχειριστών της άνω πολυκατοικίας διορισθέντες με την από 19-12-2015 απόφαση της επαναληπτικής γενικής συνέλευσης των συνδιοκτητών της πολυκατοικίας. Η εν λόγω πολυκατοικία διαθέτει κεντρική κεραία. Τον Οκτώβριο του έτος 2015 λόγω έντονης καταιγίδας... έπεσε κεραυνός στην εν λόγω πολυκατοικία και δημιούργησε βλάβη στον ενισχυτή της κεραίας. Οι διαχειριστές εξ εναγομένων κάλεσαν την εταιρεία με την επωνυμία "IQ service", η οποία αντικατέστησε τον ενισχυτή της κεραίας, εκδίδοντας για το λόγο αυτό την προσκομιζόμενη υπ' αριθμ. 2512/13-10-2015 απόδειξη παροχής υπηρεσιών (βλ. σχετικό έγγραφο), ποσού 170,00 ευρώ. Το ποσό αυτό των 170,00 ευρώ καταβλήθηκε ως αποζημίωση από την ασφαλιστική εταιρεία με την επωνυμία "INTERAMERICAN", λόγω της σχετικής ασφαλιστικής κάλυψης που έχει η πολυκατοικία αυτή. Κανένας συνιδιοκτήτης δεν επιβαρύνθηκε οικονομικά για τη ζημία. Λόγω συνεχών παραπόνων των εναγόντων ο τεχνικός επισκέφθηκε τέσσερις φορές το διαμέρισμα των εναγόντων χωρίς να διαπιστώσει κάποια δυσλειτουργία που να οφείλεται στον αντικατασταθέντα ενισχυτή. Αντιθέτως διαπίστωσε ότι οι τρεις από τις τέσσερις πρίζες στο διαμέρισμα των εναγόντων έχουν 100% σήμα και μόνο μία 30%, γεγονός που αποδεικνύει ότι κάποια βλάβη υφίσταται εσωτερικά στο διαμέρισμά τους. Οι ενάγοντες εξακολουθούσαν να παραπονιούνται, όπου κλήθηκε εκ νέου από τους διαχειριστές, για πέμπτη φορά, πάλι ο τεχνικός, αλλά οι ίδιοι ενάγοντες ακύρωσαν το ραντεβού. Αποδεδειγμένα προέκυψε ότι κανένα άλλο διαμέρισμα της εν λόγω πολυκατοικίας δεν αντιμετωπίζει πρόβλημα λήψης σήματος. Εξάλλου κατά την κρίση του μέσου συνετού ανθρώπου δεν είναι δυνατόν σε ένα διαμέρισμα να έχουν σήμα 100% όλες οι πρίζες, πλην μίας και το πρόβλημα να προέρχεται από την κεντρική κεραία και όχι από το εσωτερικό του ιδίου του διαμερίσματος. Δεν πρόεκυψε ότι υπάρχει διαπιστωμένη βλάβη σε κοινόχρηστο χώρο της πολυκατοικίας. Συμπεραίνεται λοιπόν ότι αν υπάρχει κάποια δυσλειτουργία ή βλάβη στην εσωτερική εγκατάσταση του διαμερίσματος των εναγόντων αυτή πρέπει να καλυφθεί από τους ίδιους ενάγοντες. Ο ισχυρισμός των εναγομένων ότι έχει αποκατασταθεί η βλάβη της κοινόχρηστης κεραίας της πολυκατοικίας και ότι το πρόβλημα βρίσκεται εντός του διαμερίσματος των εναγόντων, ανεξαρτήτως του αναληθούς ή μη, δεν συνιστά πραγματικό γεγονός και γενικότερο συμβάν ή κατάσταση, που υποπίπτει στο παρελθόν ή στο παρόν, αλλά αξιολογική κρίση, μη συνδεόμενη με πραγματικό συμβάν, αλλά υποθετικό γεγονός που δεν αποτελεί προσβολή της προσωπικότητας υπαίτια και παράνομη, ώστε οι ενάγοντες να δικαιούνται χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης. Δεν απεδείχθη καμία πράξη ή παράλειψη εκ μέρους των εναγομένων, ώστε να δικαιούται αποζημίωση οι ενάγοντες λόγω ηθικής βλάβης. Θα πρέπει να γίνει επομένως δεκτή η ένσταση καταχρηστικής άσκησης δικαιώματος που προέβαλαν οι εναγόμενοι...". Με βάση τις ανωτέρω παραδοχές και τη συνακόλουθη κρίση του περί της ουσιαστικής αβασιμότητας της εξ αδικοπραξίας αγωγής το Ειρηνοδικείο απέρριψε αυτήν κατ' ουσίαν.
Έτσι που έκρινε το Ειρηνοδικείο, δεν στέρησε την απόφαση του νομίμου βάσεως, καθόσον διέλαβε σ' αυτήν σαφείς, επαρκείς και χωρίς αντιφάσεις, λογικά κενά και ενδοιαστικές διατυπώσεις αιτιολογίες, που καθιστούν εφικτό τον αναιρετικό έλεγχο ως προς την ορθή μη εφαρμογή των ουσιαστικού δικαίου διατάξεων των άρθρων 57, 59, 914, 932 ΑΚ, τις οποίες δεν παρεβίασε εκ πλαγίου, και δικαιολογούν την απόρριψη της αγωγής, με τις υποστηρίζουσες την κρίση αυτή ειδικότερες παραδοχές: α) ότι τον Οκτώβριο του 2015, μετά την πτώση κεραυνού λόγω έντονης καταιγίδας, στην πολυκατοικία των διαδίκων που δημιούργησε βλάβη στον ενισχυτή της κεντρικής κεραίας της τηλεόρασης, οι αναιρεσίβλητοι κάλεσαν την εταιρεία Q service, η οποία αντικατέστησε τον ενισχυτή αντί ποσού 170 ευρώ, β) ότι ο τεχνικός της εταιρείας επισκέφθηκε το διαμέρισμα των αναιρεσειόντων τέσσερεις φορές, λόγω συνεχών παραπόνων τους, χωρίς να διαπιστώσει κάποια δυσλειτουργία που να οφείλεται στον αντικατασταθέντα ενισχυτή, αλλά διαπίστωσε ότι τρείς από τις τέσσερεις μπρίζες του διαμερίσματός τους είχαν σήμα 100% και μόνο μία μπρίζα 30%, γεγονός που αποδεικνύει ότι κάποια βλάβη υφίσταται εσωτερικά στο διαμέρισμά τους, γ) ότι λόγω των συνεχιζόμενων παραπόνων των αναιρεσειόντων ο τεχνικός κλήθηκε από τους αναιρεσίβλητους και για πέμπτη φορά, αλλά οι αναιρεσείοντες ματαίωσαν την επίσκεψη, δ) ότι κανένα άλλο διαμέρισμα της πολυκατοικίας δεν αντιμετωπίζει πρόβλημα λήψης σήματος, ούτε προέκυψε ότι υπάρχει διαπιστωμένη βλάβη σε κοινόχρηστο χώρο της πολυκατοικίας και ότι οποιαδήποτε δυσλειτουργία ή βλάβη υπάρχει στην εσωτερική εγκατάσταση του διαμερίσματος των αναιρεσειόντων πρέπει να καλυφθεί από τους ίδιους, και ε) ότι ο ισχυρισμός των αναιρεσιβλήτων (από μόνος του) ότι αποκαταστάθηκε η βλάβη της κοινόχρηστης κεραίας και το πρόβλημα βρίσκεται εντός του διαμερίσματος των αναιρεσειόντων (ανεξαρτήτως των πλεοναστικών και άνευ εννόμου επιροής, ως άνω αιτιολογιών που συνοδεύουν ως επιχειρήματα τη σχετική παραδοχή) δεν αποτελεί υπαίτια και παράνομη προσβολή της προσωπικότητάς τους. Οι εν λόγω ουσιαστικές παραδοχές θεμελιώνουν το σαφώς διατυπούμενο πόρισμα περί μη συνδρομής αδικοπρακτικής ευθύνης των αναιρεσιβλήτων και, συνακόλουθα, περί της αβασιμότητος των αγωγικών ισχυρισμών των αναιρεσειόντων για προσβολή της προσωπικότητάς τους, ώστε να μην δικαιούνται αυτοί χρηματικής ικανοποιήσεως λόγω ηθικής βλάβης. Επομένως, ο δεύτερος λόγος αναίρεσης, με τον οποίο οι αναιρεσείοντες μέμφονται την προσβαλλόμενη απόφαση ότι υπέπεσε στην εκ του αρ. 6 του άρθρου 560 ΚΠολΔ πλημμέλεια με την αιτίαση ότι: "διέλαβε ανεπαρκείς, ελλειπείς και αντιφατικές αιτιολογίες, με το να δεχθεί ότι η βλάβη της κοινόχρηστης κεραίας έχει αποκατασταθεί και το πρόβλημα βρίσκεται εντός του διαμερίσματος των εναγόντων και ότι κανένας των συνιδιοκτητών δεν επιβαρύνθηκε οικονομικά και ότι η αναλογία του ποσού που καταβλήθηκε από τον πρώτο αναιρεσείοντα έπρεπε να του επιστραφεί και όχι να καταλογιστεί στο αποθεματικό", είναι αβάσιμος. Ωσαύτως αβάσιμος είναι και ο πρώτος, από τον αρ. 5 του άρθρου 560 ΚΠολΔ, αναιρετικός λόγος, ότι " η προσβαλλόμενη απόφαση δεν έλαβε υπόψη της τους ισχυρισμούς τους που ασκούν ουσιώδη επιρροή στη δίκη, σε συνδυασμό με τις επικαλούμενες φωτογραφίες αναφορικά με τη γενεσιουργό αιτία της ένδικης βλάβης που εξικνείται από τον ενισχυτή της κεραίας στον κοινόχρηστο χώρο της πολυκατοικίας, απ' όπου είναι συνδεδεμένα τα πέντε καλώδια που τροφοδοτούν τα έξι διαμερίσματα, έν εκ των οποίων τα δύο (διαμερίσματα) εξ αυτών, παρά τη γνωμάτευση του μηχανικού που διαπίστωσε αλλοίωση των στοιχείων του καλωδίου, ασχοληθείσα (η απόφαση) μόνο με τη λήψη σήματος των πριζών του διαμερίσματος των εναγόντων", αφού, όπως σαφώς συνάγεται από τις αιτιολογίες της προσβαλλομένης αποφάσεως, το Ειρηνοδικείο έλαβε υπόψη του όλους τους ανωτέρω ισχυρισμούς των αναιρεσειόντων, που συγκροτούν και την ιστορική βάση της αγωγής, και τους αντέκρουσε αναλυτικώς, απορρίπτοντας αυτούς με ειδικές, σαφείς και επαρκείς αιτιολογίες ως κατ' ουσίαν αβασίμους, με την παραδοχήν ως αποδειχθέντων γεγονότων αντιθέτων από εκείνα που προεβλήθησαν από τους αναιρεσείοντες για την στοιχειοθέτησή τους. Κατά τα λοιπά, οι ίδιοι ως άνω λόγοι, όμως είναι απαράδεκτοι, αφού ανάγονται στην ανάλυση, τη στάθμιση των αποδείξεων και την αιτιολόγηση του σαφούς ως άνω αποδεικτικού πορίσματος, επιχειρώντας απαραδέκτως υπό την επίφαση των εν λόγω πλημμελειών να πλήξουν την επί της ουσίας κρίση του δικαστηρίου που είναι αναιρετικά ανέλεγκτη. Τέλος, απαράδεκτος είναι ο δεύτερος αναιρετικός λόγος καθ' ο μέρος πλήττει την προσβαλλόμενη απόφαση, με την αιτίαση ότι "εσφαλμένα δέχθηκε την περί καταχρήσεως του αγωγικού δικαιώματος ένσταση των εναγομένων, διότι δεν μνημονεύει τα πραγματικά περιστατικά που τη συγκροτούν, ούτε αν τελούν σε αιτιώδη συνάφεια με την αγωγή και αν υποτεθούν αληθή δεν καθιστούν καταχρηστική την άσκηση της αγωγής", διότι προεχόντως επιχειρείται η θεμελίωση πλημμέλειας εκ του άρθρου 559 αρ.1 ΚΠολΔ, που δεν επιτρέπεται στις υποθέσεις μικροδιαφορών , άλλως εκ του αρθρου 559 αρ. 14 ΚΠολΔ, που δεν ιδρύεται επί των διαφορών αρμοδιότητας Ειρηνοδικείου, σύμφωνα με όσα στην οικεία μείζονα σκέψη αναπτύχθηκαν, πέραν του ότι τα περί παραδοχής της ενστάσεως εκ του άρθρου 281 ΑΚ των αναιρεσιβλήτων συνιστούν πλεοναστική αιτιολογία, που ως εκ περισσού διαλαμβάνεται στις εν λόγω παραδοχές, μη ασκούσα ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, δεδομένου ότι το Ειρηνοδικείο έκρινε ότι δεν αποδείχθηκε η ιστορική βάση της εξ αδικοπραξίας αγωγής. Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω, μη υπάρχοντος άλλου λόγου προς έρευνα, πρέπει η υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως να απορριφθεί και να διαταχθεί η εισαγωγή του παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο (άρθρ. 495 παρ.3 ΚΠολΔ). Έξοδα δεν επιδικάζονται σε βάρος των αναιρεσειόντων που ηττήθηκαν κατ' άρθ. 176, 183 ΚΠολΔ, αφού οι αναιρεσίβλητοι λόγω της ερημοδικίας τους δεν υποβλήθηκαν σε δικαστικά έξοδα.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ 
Απορρίπτει την από 5-10-2020 αίτηση των: 1). Ι. Μ.,2). Β. Μ. και 3). Ό. Ψ. για αναίρεση της με αριθμό 215/2018 αποφάσεως του Ειρηνοδικείου Χαλανδρίου.
Διατάσσει την εισαγωγή του παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο.
ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 15 Μαρτίου 2023.
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 12 Απριλίου 2023.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ