Αριθμός 160/2013 
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Ζ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ 
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Θεοδώρα Γκοΐνη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Δήμητρα Παπαντωνοπούλου, Ιωάννη Γιαννακόπουλο, Ανδρέα Ξένο και Πάνο Πετρόπουλο - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 23 Ιανουαρίου 2013, με την παρουσία της Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Ξένη Δημητρίου - Βασιλοπούλου (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Χρήστου Πήτα, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος-κατηγορουμένου Α. Ψ. του Π., κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Αβραμόπουλο, για αναίρεση της υπ' αριθ. 2071/2011 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών. 
Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 4 Οκτωβρίου 2012 αίτησή του αναιρέσεως όπως αυτή διαμορφώθηκε με τους από 7 Ιανουαρίου 2013 προσθέτους λόγους, τα οποία καταχωρίστηκαν στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1028/2012.
Αφού άκουσε 
Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και την Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης και οι επ'αυτής πρόσθετοι λόγοι.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Από τις διατάξεις των άρθρων 349 και 501 παρ. 1 ΚΠοινΔ προκύπτει ότι παρέχεται δικαίωμα στον εκκαλούντα κατηγορούμενο να ζητήσει την αναβολή της δίκης, όταν δεν μπορεί να εμφανισθεί στο δικαστήριο και να υποστηρίξει την έφεσή του, για σοβαρούς λόγους υγείας και λόγους ανωτέρας βίας. Εξάλλου, η κατά τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠοινΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον εκ του άρθρου 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' ΚΠοινΔ λόγο αναιρέσεως, απαιτείται όχι μόνον για την απόφαση περί της ενοχής, δηλαδή την καταδικαστική ή απαλλακτική για την κατηγορία απόφαση του δικαστηρίου, αλλά για όλες τις αποφάσεις, ανεξάρτητα αν αυτές είναι οριστικές ή παρεμπίπτουσες ή αν η έκδοσή τους αφήνεται στη διακριτική, ελεύθερη ή ανέλεγκτη κρίση του δικαστή που τις εξέδωσε. Έτσι, η παρεμπίπτουσα απόφαση που απορρίπτει την αίτηση του κατηγορουμένου περί αναβολής της δίκης, κατά το άρθρο 349 ΚΠοινΔ, πρέπει να είναι ιδιαίτερα αιτιολογημένη, παρά το ότι η παραδοχή ή απόρριψη τέτοιας αιτήσεως έχει αφεθεί στην ανέλεγκτη κρίση του δικαστηρίου, δηλαδή να αναφέρει στο αιτιολογικό της τα αποδεικτικά μέσα που εκτιμήθηκαν, τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν και τις σκέψεις, βάσει των οποίων το δικαστήριο κατέληξε στην απορριπτική της αιτήσεως αυτής κρίση του. Η έλλειψη της κατά τα ανωτέρω απαιτουμένης αιτιολογίας ιδρύει τον από το αρ. 510 παρ.1 στοιχ. Δ' λόγο αναιρέσεως, αν δε το δικαστήριο απορρίψει το αίτημα της αναβολής χωρίς την απαιτουμένη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία και προχωρήσει στην έρευνα της υποθέσεως και είτε απορρίψει την έφεση ως ανυποστήρικτη είτε στην καταδίκη του κατηγορουμένου για την πράξη, για την οποία ασκήθηκε ποινική δίωξη, τότε υποπίπτει στην από το άρ. 510 παρ.1 στοιχ. Η' ΚΠΔ πλημμέλεια της υπερβάσεως εξουσίας. Ως ανωτέρα βία νοείται κάθε απρόβλεπτο και εξαιρετικό γεγονός, είτε αντικειμενικό είτε σχετικό με το πρόσωπο του δικαιούχου, το οποίο στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν μπορεί να αποτραπεί με μέτρα εξαιρετικής επιμέλειας και συνέσεως, ενώ ως ανυπέρβλητο κώλυμα θεωρείται εκείνο το οποίο οπωσδήποτε δεν οφείλεται σε υπαιτιότητα του διαδίκου και το οποίο δεν μπόρεσε να υπερνικηθεί από αυτόν με κανένα τρόπο. Όμως, το δικαστήριο της ουσίας δεν έχει υποχρέωση να απαντήσει ή να δικαιολογήσει ειδικά τη σιωπηρή ή τη ρητή απόρριψή του, όταν η προβολή από τον κατηγορούμενο ενός τέτοιου αιτήματος δεν διατυπώνεται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο, με όλα δηλαδή τα περιστατικά που δικαιολογούν την αναβολή της συζητήσεως της υποθέσεως.
Στην προκειμένη περίπτωση, το Ζ' Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, που δίκασε κατ' έφεση, όπως προκύπτει από την παρεμπίπτουσα απόφασή του, η οποία προηγήθηκε της προσβαλλομένης 2071/13-1-2011 κυρίας αποφάσεώς του και θεωρείται ότι συμπροσβάλλεται με την τελευταία (άρθρο 504 παρ. 4 ΚΠοινΔ), απέρριψε αίτηση του μη εμφανισθέντος αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου, για αναβολή της δίκης, κατ' άρθρο 349 ΚΠοινΔ, υποβληθέν από τον δικηγόρο Αθηνών Κ.Ε., ο οποίος εμφανίσθηκε ως άγγελος και είπε επί λέξει ότι "Είμαι συνεργάτης του δικηγόρου του κατηγορουμένου - εκκαλούντος Γεώργιου Αβραμόπουλου, ο οποίος βρίσκεται στα Γρεβενά γιατί κράτησαν υπόθεση που δίκαζε. Ο κατηγορούμενος εργάζεται στο εργοτάξιο στο ..., στην Agrine, και δεν μπορεί να προσέλθει στο Δικαστήριο λόγω επαγγελματικών υποχρεώσεών του και ζητά την αναβολή στο πρόσωπό του κατ' άρθρ. 349 ΚΠΔ", ακολούθως δε απέρριψε ως ανυποστήρικτη την έφεση του αναιρεσείοντος κατά της 119.500/9-12-2009 αποφάσεως του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, με την οποία είχε καταδικασθεί σε φυλάκιση τριών ετών για μη καταβολή χρεών προς το Δημόσιο. Όμως, το υποβληθέν κατά τον ανωτέρω τρόπο αίτημα αναβολής ήταν αόριστο, αφού δεν αναφέρεται το είδος της εργασίας του αναιρεσείοντος, ούτε εκτίθενται οι λόγοι της ανάγκης παραμονής του στο εργοτάξιο, που καθιστούσαν αδύνατη, λόγω ανωτέρας βίας, την εμφάνιση του στο δικαστήριο, και ως εκ τούτου δεν είχε υποχρέωση το δικαστήριο να απαντήσει στο αόριστο αυτό αίτημα αναβολής. Παρά ταύτα το δικαστήριο απέρριψε το αίτημα αυτό με την εξής, ως εκ περισσού, αιτιολογία: "Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 349 παρ. 1 του ΚΠΔ το δικαστήριο με αίτημα κάποιου από τους διαδίκους μπορεί να διατάξει την αναβολή της δίκης για σοβαρούς λόγους υγείας και λόγους ανωτέρας βίας. 
Στην προκειμένη περίπτωση ο μάρτυρας Κ. Ε. ζήτησε για λογαριασμό του κατηγορουμένου την αναβολή της δίκης διότι ο τελευταίος εργάζεται σε εργοτάξιο στη Θεσπρωτία και αδυνατεί να προσέλθει, όπως και ο δικηγόρος του Γεώργιος Αβραμόπουλος ο οποίος βρίσκεται στα Γρεβενά, για εκπροσώπηση του πελάτη του Σ. Λ., η δίκη του οποίου διακόπηκε από τις 12.1.2011 για τις 13.1.2011. Το ανυπέρβλητο κώλυμα του δικηγόρου του εκκαλούντα προκύπτει από την κατάθεση του μάρτυρα Κ. Ε. σε συνδυασμό εκτιμώμενη με το από 12.1.2011 έγγραφο - επιστολή του δικηγόρου Γεωργίου Αβραμόπουλου προς τον μάρτυρα Κ.Ε.. Ωστόσο ανυπέρβλητο λόγο εμφάνισης του εκκαλούντα στη σημερινή δικάσιμο δεν συνιστά η απασχόληση του τελευταίου σε εργοτάξιο στη Θεσπρωτία, ο οποίος ύστερα από τη γνωστοποίηση του κωλύματος του πληρεξουσίου δικηγόρου του Γεωργίου Αβραμόπουλου να τον εκπροσωπήσει στην παρούσα δίκη, θα μπορούσε έγκαιρα να προσέλθει στο δικαστήριο με κατάλληλο προς τούτο μεταφορικό μέσο.
Συνεπώς δεν συνιστά λόγο ανωτέρας βίας που συντρέχει στο πρόσωπο του εκκαλούντα κατηγορουμένου, αφού με τη λήψη μέτρου πρόσφορης γι' αυτόν επιμέλειας θα μπορούσε να εμφανισθεί στο δικαστήριο, μεταβαίνοντας για τον λόγο αυτό από την Θεσπρωτία στην Αθήνα, για την οποία δεν απαιτούνται περισσότερες από τέσσερις (4) ώρες με την χρήση αυτοκινήτου, ιδιωτικής ή δημόσιας χρήσης".
Η απόρριψη αυτή του αιτήματος αναβολής είναι ορθή και εμπεριστατωμένη, διότι ο μόνος υποβληθείς λόγος αναβολής από τον άνω άγγελο του αναιρεσείοντος, "στο πρόσωπό του", δηλαδή η επαγγελματική του απασχόληση σε εργοτάξιο, δεν συνιστά ανωτέρα βία, κατά τη διάταξη του άρθρου 349 του ΚΠοινΔ, καθ' όσον μόνη η, γενικώς προβληθείσα, επαγγελματική απασχόληση σε εργοτάξιο, δεν συνιστά γεγονός ανωτέρας βίας η οποία εμποδίζει την αυτοπρόσωπη εμφάνιση στο Δικαστήριο. Επομένως, ο λόγος της αιτήσεως αναιρέσεως, με τον οποίο αποδίδονται στην προσβαλλομένη απόφαση οι από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' του ΚΠΔ πλημμέλειες, είναι αβάσιμος και απορριπτέος, αφού, δεν επήλθε έλλειψη της επιβαλλομένης από το Σύνταγμα και το νόμο ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας. Οι αιτιολογίες της αναιρεσιβαλλομένης εν σχέσει με την δυνατότητα του αναιρεσείοντος, μετά την διακοπή της συνεδριάσεως του Δικαστηρίου, όπου παρίστατο ο άνω δικηγόρος, να εμφανισθεί αυτοπροσώπως ενώπιον του Δικαστηρίου και να υποστηρίξει την έφεσή του, παρετέθησαν άνευ ανάγκης, για να υπογραμμίσουν την έλλειψη ανωτέρας βίας και ανυπερβλήτου κωλύματος, ανεξαρτήτως του ότι μόνον η ανωτέρα βία, αποδεικνυομένη, δικαιολογεί την παραδοχή του αιτήματος αναβολής. Περαιτέρω, όπως προκύπτει από τα πρακτικά της αναιρεσιβαλλομένης, ανεφέρθη διηγηματικώς από τον άνω άγγελο η αδυναμία του ευρισκομένου στα Γρεβενά "δικηγόρου του κατηγορουμένου - εκκαλούντος Γεώργιου Αβραμόπουλου", να ευρίσκεται και στην Αθήνα κατά την δικάσιμο, δεν προεβλήθη όμως η αδυναμία αυτή ως λόγος της αιτουμένης αναβολής, ούτε καν η ιδιότητα του τελευταίου ως πληρεξουσίου δικηγόρου του εκκαλούντος, χειριζομένου την υπόθεση.
Συνεπώς η αιτίαση στον πρώτο πρόσθετο λόγο αναιρέσεως ότι και μόνη η προβληθείσα (και αναφερομένη στις αιτιολογίες της αναιρεσιβαλλομένης) αδυναμία εμφανίσεως του πληρεξουσίου του δικηγόρου ήταν ικανή να στηρίξει το αίτημα αναβολής, στηρίζεται σε εσφαλμένη προϋπόθεση, διότι η αδυναμία του τελευταίου να εμφανισθεί και να υποστηρίξει την έφεσή του αναιρεσείοντος, δεν προεβλήθη ως λόγος αναβολής, τα δε περί τοιαύτης αδυναμίας του παρετέθησαν στην αναιρεσιβαλλομένη άνευ ανάγκης. Επομένως και ο παραδεκτώς ασκηθείς πρόσθετος λόγος αναιρέσεως, με τον οποίο αποδίδονται στην προσβαλλομένη απόφαση οι από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' του ΚΠοινΔ πλημμέλειες, είναι αβάσιμος και απορριπτέος, αφού, δεν επήλθε έλλειψη της επιβαλλομένης από το Σύνταγμα και το νόμο ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας. Συνακολούθως το Τριμελές Πλημμελειοδικείο, με το να απορρίψει την έφεση ως ανυποστήρικτη, δεν υπερέβη την εξουσία του και είναι αβάσιμος και απορριπτέος ο δεύτερος λόγος της αιτήσεως αναιρέσεως και ο δεύτερος πρόσθετος λόγος, με του οποίους αποδίδεται στην προσβαλλομένη απόφαση η από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Η' του ΚΠοινΔ πλημμέλεια. Ακολούθως, αφού δεν υπάρχει άλλος λόγος αναιρέσεως προς έρευνα, πρέπει η κρινομένη αίτηση αναιρέσεως και οι πρόσθετοι λόγοι αυτής, να απορριφθούν και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ. 1 του ΚΠοινΔ).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ 
Απορρίπτει την από 10 Σεπτεμβρίου 2012 αίτηση του Α. Ψ. του Π., κατοίκου ... περί αναιρέσεως της υπ' αριθ. 2071/2011 αποφάσεως του Ζ' Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, και τους από 7 Ιανουαρίου 2013 προσθέτους λόγους. Και 
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, εκ διακοσίων πενήντα (250) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 28 Ιανουαρίου 2013. 
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 31 Ιανουαρίου 2013.
Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ