Αριθμός 1597/2023 
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
A2' Πολιτικό Τμήμα 
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Θεόδωρο Κανελλόπουλο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κυριάκο Μπαμπαλίδη, Παναγιώτη Βενιζελέα, Βρυσηίδα Θωμάτου και Κλεόβουλο - Δημήτριο Κοκκορό - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 14 Νοεμβρίου 2022, με την παρουσία και της γραμματέως Θεοδώρας Παπαδημητρίου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Του αναιρεσείοντος: Ε. Κ. του Γ., κατοίκου .... Παραστάθηκε με την πληρεξούσια δικηγόρο του Ελένη Τσαμάνδουρα. 
Του αναιρεσιβλήτου: Ι. Σ. του Ν., κατοίκου .... Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Νικόλαο Τσώλη.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις από 26-3-2008 και 3-4-2009 αγωγές του ήδη αναιρεσείοντος και του ήδη αναιρεσιβλήτου, αντίστοιχα, που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 3756/2011 του ίδιου Δικαστηρίου και 6993/2014 μη οριστική και 4910/2020 οριστική του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 7-5-2021 αίτησή του.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η πληρεξούσια του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Με την κρινόμενη από 7-5-2021 αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η αντιμωλία των διαδίκων κατά την τακτική διαδικασία εκδοθείσα υπ' αριθμ. 4910/2020 τελεσίδικη απόφαση του Εφετείου Αθηνών, το οποίο δικάζοντας την έφεση του αναιρεσείοντος κατά της υπ' αριθμ. 3756/2011 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, εξαφάνισε αυτήν και στη συνέχεια απέρριψε την υπ' αριθμ. 62667/3156/28-3-2008 αγωγή του αναιρεσείοντος και δέχθηκε κατά ένα μέρος την υπ' αριθμ. 55018/3782/6-4-2009 αγωγή του αναιρεσίβλητου. Η αίτηση αυτή αναίρεσης ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρα 552, 553, 556, 558, 564, 566 παρ. 1 ΚΠολΔ). Επομένως, είναι παραδεκτή (άρθρο 577 παρ. 1 ΚΠολΔ) και πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω ως προς τους λόγους της (άρθρο 577 παρ. 3 ΚΠολΔ).
Με τη διάταξη του άρθρου 681 ΑΚ καθορίζονται τα ουσιώδη στοιχεία της συμβάσεως μισθώσεως έργου, που είναι η συμφωνία των συμβαλλομένων, το έργο και η αμοιβή, η οποία, σύμφωνα με το άρθρο 694 ΑΚ, καταβάλλεται κατά την παράδοση του έργου, εκτός αν η παράδοση τούτου συμφωνήθηκε κατά τμήματα, οπότε καταβάλλεται με την παράδοση κάθε τμήματος. Ως παράδοση του έργου νοείται η εκπλήρωση της κύριας υποχρεώσεως του εργολάβου, συνισταμένης στην εκτέλεση και προσπόριση του έργου στον εργοδότη, στην περιέλευση δηλαδή τούτου στην σφαίρα εξουσιάσεως του τελευταίου, υπό την προϋπόθεση ότι το έργο είναι το προσήκον, ήτοι δεν είναι εντελώς διάφορο του συμφωνηθέντος, διότι τότε ο εργολάβος δεν θεωρείται ότι προεκπλήρωσε την παροχή του, ώστε να δικαιούται κατ' άρθρο 694 ΑΚ την συμφωνηθείσα αμοιβή του (ΑΠ 1019/2020, ΑΠ 1070/2017, ΑΠ 723/2015). Εξάλλου, από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 686 εδ. β' ΑΚ προς εκείνες των άρθρων 340, 383 έως 385, 387, 390 και 904 επ. ΑΚ, προκύπτει ότι σε περίπτωση υπερημερίας του εργολάβου, ο εργοδότης μπορεί ή να απαιτήσει αποζημίωση για τη μη εκπλήρωση ή να υπαναχωρήσει από τη σύμβαση, αφού τάξει στον εργολάβο εύλογη προθεσμία εκπληρώσεως, συνοδευόμενη και από τη σαφή δήλωση ότι μετά την πάροδο της προθεσμίας αποκρούει την παροχή και παρέλθει πράγματι η προθεσμία, εκτός αν από την όλη στάση του εργολάβου προκύπτει χωρίς αμφιβολία ότι θα ήταν άσκοπος ο ορισμός προθεσμίας ή αν ο εργοδότης εξαιτίας της υπερημερίας δεν έχει συμφέρον στην εκτέλεση της συμβάσεως. Με τη μονομερή και απευθυντέα δήλωση του εργοδότη προς τον εργολάβο περί υπαναχωρήσεως από τη συναφθείσα μεταξύ τους σύμβαση, η σύμβαση αυτή καταργείται από τη στιγμή της καταρτίσεώς της, η νομική σχέση μεταξύ τους λύεται αυτοδικαίως και αναδρομικώς επέρχεται απόσβεση των υποχρεώσεών τους για παροχή που πηγάζουν από τη σύμβαση και δημιουργείται υποχρέωσή τους να αποδώσουν αμοιβαίως τις παροχές που τυχόν έλαβαν κατά τις διατάξεις για τον αδικαιολόγητο πλουτισμό (ΑΠ 135/2022, ΑΠ 791/2020, ΑΠ 973/2015, ΑΠ 113/2014). Τέλος, οι συνέπειες του άρθρου 686 εδ. β' ΑΚ δεν επέρχονται και ο εργοδότης δεν δικαιούται να υπαναχωρήσει από τη σύμβαση στην περίπτωση κατά την οποία η μη εκτέλεση του έργου οφείλεται σε αποκλειστική υπαιτιότητα του ίδιου του εργοδότη, ο δε συναφής ισχυρισμός του εργολάβου, ενόψει της ενδοσυμβατικής ευθύνης του και της τεκμαιρομένης κατά τα άρθρα 330 και 342 ΑΚ υπαιτιότητάς του, συνιστά ένσταση καταλύουσα το δικαίωμα του εργοδότη να υπαναχωρήσει κατά τα ανωτέρω από τη σύμβαση έργου (ΑΠ 135/2022, ΑΠ 791/2020, ΑΠ 897/2019, ΑΠ 1708/1987, ΑΠ 113/2014). Στην περίπτωση που εκτελέστηκε ένα μόνο μέρος του έργου, ο εργοδότης έχει το δικαίωμα, εφόσον έχει έννομο συμφέρον, να υπαναχωρήσει μόνο σε σχέση με το τμήμα του έργου που δεν έχει εκτελεσθεί κατά τον χρόνο της υπαναχωρήσεως, οφείλοντας στην περίπτωση αυτή μόνο αντίστοιχη αμοιβή για τις εργασίες που μέχρι τον χρόνο εκείνο εκτελέστηκαν (ΑΠ 825/2020, ΑΠ 1347/2019, ΑΠ 957/2019). Περαιτέρω, κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αρ. 1 ΚπολΔ, αναίρεση επιτρέπεται αν παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, δηλαδή κανόνας που ρυθμίζει τις βιοτικές σχέσεις, την κτήση δικαιωμάτων και τη γένεση υποχρεώσεων και επιβάλλει κυρώσεις (ΑΠ 1223/2015). Ο κανόνας δικαίου παραβιάζεται, αν δεν εφαρμοστεί, ενώ συνέτρεχαν οι πραγματικές προϋποθέσεις για την εφαρμογή του, ή αν εφαρμοστεί, ενώ δεν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις αυτές, καθώς και αν εφαρμοστεί εσφαλμένα. Η παραβίαση εκδηλώνεται είτε με ψευδή ερμηνεία, δηλαδή με απόδοση στον κανόνα δικαίου έννοιας μη αληθινής ή μη αρμόζουσας, ή έννοιας περιορισμένης ή στενής, είτε με κακή εφαρμογή, δηλαδή με εσφαλμένη υπαγωγή (ολΑΠ 1/2016, ολΑΠ 2/2013). Με τον ως άνω λόγο αναίρεσης, ελέγχονται τα σφάλματα του δικαστηρίου κατά την εκτίμηση του νόμου βάσιμου της αγωγής ή των ισχυρισμών των διαδίκων, καθώς και τα νομικά σφάλματα κατά την έρευνα της ουσίας της διαφοράς. Ελέγχεται δηλαδή, αν η αγωγή, ένσταση κ.λπ., ορθώς απορρίφθηκε ως μη νόμιμη, έγινε δεκτή ως νόμιμη ή απορρίφθηκε ή έγινε δεκτή κατ' ουσίαν (ολΑΠ 28/1998, ΑΠ 87/2022). Σε περίπτωση που το δικαστήριο έκρινε κατ' ουσίαν την υπόθεση, η παράβαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου κρίνεται ενόψει των πραγματικών περιστατικών, που ανελέγκτως δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν το δικαστήριο της ουσίας και της υπαγωγής αυτών στο νόμο και ιδρύεται ο λόγος αυτός αναίρεσης αν οι πραγματικές παραδοχές της απόφασης καθιστούν εμφανή την παράβαση. Τούτο συμβαίνει όταν το δικαστήριο εφάρμοσε το νόμο, παρότι τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν δεν ήταν αρκετά για την εφαρμογή του ή δεν εφάρμοσε το νόμο παρότι τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε αρκούσαν για την εφαρμογή του, καθώς και όταν προέβη σε εσφαλμένη υπαγωγή των περιστατικών σε διάταξη, στο πραγματικό της οποίας αυτά δεν υπάγονται (ολΑΠ 7/2006, ΑΠ 87/2022). Περαιτέρω, κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αρ. 19 ΚπολΔ αναίρεση επιτρέπεται, αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζητήματα που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Από τη διάταξη αυτή, που αποτελεί κύρωση της παράβασης του άρθρου 93 παρ. 3 του Συντάγματος, προκύπτει, ότι ο προβλεπόμενος απ' αυτή λόγος αναίρεσης ιδρύεται, όταν στην ελάσσονα πρόταση του νομικού συλλογισμού δεν εκτίθενται καθόλου πραγματικά περιστατικά (έλλειψη αιτιολογίας) ή όταν τα εκτιθέμενα δεν καλύπτουν στοιχεία που απαιτούνται, βάσει του πραγματικού του εφαρμοστέου κανόνα δικαίου, για την επέλευση της έννομης συνέπειας που απαγγέλθηκε ή την άρνησή της (ανεπαρκής αιτιολογία) ή όταν αντιφάσκουν μεταξύ τους (αντιφατική αιτιολογία). Δεν υπάρχει όμως ανεπάρκεια αιτιολογιών, όταν η απόφαση περιέχει συνοπτικές αλλά πλήρεις αιτιολογίες, αφού το κατά νόμο αναγκαίο περιεχόμενο της ελάσσονος πρότασης προσδιορίζεται από τον εκάστοτε εφαρμοστέο κανόνα ουσιαστικού δικαίου, του οποίου το πραγματικό πρέπει να καλύπτεται πλήρως από τις παραδοχές της απόφασης στο αποδεικτικό της πόρισμα και να μην καταλείπονται αμφιβολίες. Ελλείψεις δε αναγόμενες μόνο στην ανάλυση και στάθμιση των αποδεικτικών μέσων και γενικότερα στην αιτιολόγηση του αποδεικτικού πορίσματος, αν αυτό διατυπώνεται σαφώς, δεν συνιστούν ανεπαρκείς αιτιολογίες. Δηλαδή, μόνον το τι αποδείχθηκε ή δεν αποδείχθηκε είναι ανάγκη να εκτίθεται στην απόφαση πλήρως και σαφώς και όχι γιατί αποδείχθηκε ή δεν αποδείχθηκε (ΑΠ 58/2022, ΑΠ 495/2013). Στην προκείμενη περίπτωση, το Εφετείο δέχθηκε, με την προσβαλλομένη απόφασή του, κατά το ενδιαφέρον τον αναιρετικό έλεγχο μέρος, τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: "Ο Ε. Κ., ενάγων στην πρώτη, από 26.3.2008 αγωγή και εναγόμενος στη δεύτερη, από 3.4.2009 αγωγή, ήδη εκκαλών (εργολάβος) [αναιρεσείων], διατηρεί ατομική επιχείρηση στο ..., με αντικείμενο γενικά την εκτέλεση ξυλουργικών εργασιών και, ειδικότερα, την κατασκευή ξύλινων κουφωμάτων, παραθύρων και πορτών (εσωτερικών και εξωτερικών), καθώς και επίπλων. Ο Ι. Σ., εναγόμενος αντίστοιχα στην πρώτη και ενάγων στη δεύτερη αγωγή, ήδη εφεσίβλητος (εργοδότης) [αναιρεσίβλητος], δυνάμει της με αριθμό ... άδειας οικοδομής, που εκδόθηκε από το πολεοδομικό γραφείο Θήρας της νομαρχίας Κυκλάδων, προέβη στην κατασκευή ενός μικρού ξενοδοχείου, με τη μορφή των επιπλωμένων δωματίων (επιπλωμένα διαμερίσματα Γ' τάξης) στη θέση "..." στη νήσο ... του νομού Κυκλάδων, αποτελούμενο από δύο διώροφα κτίρια (κτίριο Α και κτίριο Β). Για την κατασκευή και ολοκλήρωση του πιο πάνω έργου, τον Μάιο του έτους 2006, ήλθε σε επαφή με τον Ε. Κ., προκειμένου να αναθέσει σ' αυτόν την κατασκευή και τοποθέτηση ξύλινων κουφωμάτων, παραθύρων και θυρών, εξωτερικών και εσωτερικών, στα δύο διώροφα κτίρια του ξενοδοχείου, κιγκλιδωμάτων εξωστών και κάποιων ξύλινων επίπλων. Στις αρχές Μαϊου του έτους 2006, ο πατέρας του Ε. Κ., Γ. Κ., ο οποίος ήταν επίσης ξυλουργός- επιπλοποιός και κατά το χρόνο εκείνο βοηθούσε τον υιό του στην ατομική επιχείρηση, που ασκούσε ο τελευταίος, μετέβη στη ..., ενεργώντας κατ'εντολή και για λογαριασμό του υιού του, για να προβεί στις απαραίτητες μετρήσεις επί των ανοιγμάτων των κτιρίων, όπου θα τοποθετούνταν τα κουφώματα, και την καταμέτρηση αυτών ακολούθως δε, μεταξύ των διαδίκων, καταρτίσθηκε το από 10/5/2006 ιδιωτικό συμφωνητικό, δυνάμει του οποίου, μετά από σχετική προσφορά του Ε. Κ., ο Ι. Σ. του ανέθεσε την εκτέλεση των ακόλουθων επιμέρους εργασιών, που αφορούσαν την κατασκευή και τοποθέτηση ξύλινων κουφωμάτων και κιγκλιδωμάτων στα δύο κτίρια του ξενοδοχείου του, αντί της ακόλουθης αμοιβής ανά εργασία: Α] Όσον αφορά το κτίριο Α' συμφωνήθηκε ότι ο εργολάβος, Ε. Κ., θα κατασκευάσει και θα τοποθετήσει τα ακόλουθα κουφώματα: 1] Παράθυρα με παντζούρια, 20 τεμάχια συνολικά, αξίας 500 ευρώ εκάστου, ήτοι 20 τεμάχια Χ 500 ευρώ το κάθε παράθυρο =10.000,00 ευρώ, 2] οκτώ μπαλκονόπορτες αξίας 800 ευρώ εκάστης, ήτοι 8 τεμάχια X 800 ευρώ, το ένα =6.400,00 ευρώ, 3] πόρτες εσωτερικές (τελάρο με μασίφ οξιά, γέμισμα με χαρτοκυψέλη πρεσσαριστή), 11 τεμάχια αξίας 260 ευρώ εκάστης, ήτοι 11 τεμάχια Χ 260 ευρώ = 2.660 ευρώ, 4] μία πόρτα εξωτερική, όλη μασίφ καστανιά με 5 ταμπλάδες κόντρα πλακέ θαλάσσης και λάκα αμφίπλευρη, αξίας 400 ευρώ, 5] για την τοποθέτηση των άνω σαράντα [40] συνολικά κουφωμάτων, συμφωνήθηκε επιπλέον αμοιβή για τοποθέτηση 25 ευρώ ανά τεμάχιο , ήτοι 40 Χ 25 ευρώ ανά τεμάχιο = 1000 ευρώ. Β] Στο κτίριο Β' συμφωνήθηκε ότι ο εργολάβος θα κατασκευάσει και θα τοποθετήσει: 1] Παράθυρα με παντζούρια, 20 τεμάχια συνολικά, αξίας 500 ευρώ εκάστου, ήτοι 20 τεμάχια Χ 500 ευρώ το κάθε παράθυρο =10.000,00 ευρώ, 2] δέκα μπαλκονόπορτες αξίας 800 ευρώ εκάστης, ήτοι 10 τεμάχια X 800 ευρώ, το ένα =8.000,00 ευρώ, 3] πόρτες εσωτερικές (πρεσσαριστές MDF , επένδυση οξιά , μέσα τελάρο από μασίφ οξιά, γέμισμα με χαρτοκυψέλη), 11 τεμάχια αξίας 260 ευρώ εκάστης, ήτοι 11 τεμάχια Χ 260 ευρώ = 2.660 ευρώ, 4] οκτώ πόρτες εξωτερικές , από μασίφ καστανιά, με 5 ταμπλάδες από κόντρα πλακέ θαλάσσης και λάκα αμφίπλευρη, αξίας 400 ευρώ εκάστης, ήτοι 8 πόρτες X 400 ευρώ= 3.200 ευρώ, 5] για την τοποθέτηση των άνω σαράντα εννέα [49] συνολικά κουφωμάτων, συμφωνήθηκε επιπλέον αμοιβή για τοποθέτηση 25 ευρώ ανά τεμάχιο , ήτοι 49 Χ 25 ευρώ ανά τεμάχιο = 1225 ευρώ, 6] κάγκελα από μασίφ ξύλο καστανιά 10 τεμάχια X τρχ. 36+7 Χ 150 =6.000 ευρώ. Επιπλέον, συμφωνήθηκε ότι το ξύλο θα είναι καστανιά φουρνιστή Α' ποιότητας. Τα εξωτερικά παντζούρια θα είναι από κόντρα πλακέ θαλάσσης πάχους 4 εκατοστών, με λάκα εξωτερική, σε χρώμα επιλογής του εργοδότη, ανθεκτικά. Τα κάγκελα θα είναι από ξύλο καστανιάς, βάσει σχεδίου και με χρώμα λάκα εξωτερική. Ρητά αναφέρεται στο συμφωνητικό ότι, στην αναγραφόμενη τιμή, δεν συμπεριλαμβάνονται τα τζάμια, τα μάσκουλα (τύπου γαλλικού μάρκα ρόττο), τα μεταφορικά (φορτηγού), η διαμονή, διατροφή του συνεργείου τοποθέτησης, αποτελούμενο από τρεις τεχνίτες, τα πόμολα και Φ.Π.Α. 13%. Γ] Επιπλέον, συμφωνήθηκε ότι ο εργολάβος Ε. Κ. θα κατασκευάσει και θα παραδώσει στον εργοδότη, Ι. Σ., τα ακόλουθα μικροέπιπλα που παραγγέλθηκαν : 1] Κρεβάτια μονά M.D.F.. από οξυά καπλαμά χρώμα καρυδί μεσαίο, όπως οι πόρτες και τα έπιπλα, διαστάσεων 200 X 90 (βάσει φωτογραφίας και αφού θα δοθεί δείγμα) 18 τεμάχια αξίας 250 ευρώ έκαστο , ήτοι 18 τεμάχια X 250 ευρώ, το καθένα = 4.500,00 ευρώ, 2] κρεβάτια διπλά 200 X 160 με τάβλες (θα δοθεί δείγμα) 4 τεμάχια αξίας 350 ευρώ εκάστου , ήτοι 4 X 350 ευρώ, το καθένα =1.400 ευρώ, 3] κομοδίνα καρυδί μεσαία (βάσει σχεδίου, αφού θα δοθεί δείγμα) 36 τεμάχια αξίας 100 ευρώ εκάστου, ήτοι 36 X 100: ευρώ, το ένα =3.600,00 ευρώ, 4] ντουλάπες με έγχρωμη μελαμίνη 16 mm οξυά ή κερασιά διαστάσεων 180X90X56, ντουλαπόφυλλα λούστρο M.D.F. μονοκόμματα ίσια, χρώμα καρυδί μεσαίο, στρογγυλό 2 μεριές, 12 τεμάχια αξίας Χ 243 εκάστης, ήτοι 12 Χ 243 ευρώ = 2.400,5] σετ 12 κομοδίνα, 12 καθρέπτες, 12 σκαμπό X 250 ευρώ /σετ= 3.000 ευρώ. Επίσης, στο άνω συμφωνητικό διευκρινίστηκαν συνοπτικά, αναφορικά με την κατασκευή των κουφωμάτων και πορτοπαραθύρων και με τον τρόπο πληρωμής, τα εξής, ως παρατηρήσεις: " Τα τζαμιλίκια έξω θα είναι άσπρη λάκα και μέσα καρυδί μεσαίο όπως οι πόρτες. Οι κάσες θα είναι τετράγωνες οξυά, οι πόρτες με σχέδιο 4 γραμμές χρώμα καρυδί μεσαίο. Οι εξωτερικές πόρτες και τα παντζούρια θα είναι λάκα μπλε αιγαίου εξωτερική. Σύνολο δουλειάς πακέτο 62.000,00 ευρώ. Συμπεριλαμβάνει πόρτες, παντζούρια (παράθυρα), έπιπλα και κάγκελα. Τρόπος πληρωμής: 20.000,00 ευρώ προκαταβολή μετρητά (10.000 ευρώ τρίμηνη επιταγή στο χρωματισμό). Οι επιταγές θα είναι μέχρι 5 μήνες Συμφωνημένο ποσό τα μισά επιταγή και τα άλλα μισά με μετρητά. Παράδοση σε 60 ημέρες. Στις τιμές δεν συμπεριλαμβάνεται φ.π.α. 13%. Επιπροσθέτως δε, ο ίδιος ο Ε. Κ., σημείωσε χειρόγραφα στο ιδιωτικό συμφωνητικό, ότι: "Τα υπόλοιπα χρήματα με την παράδοση του έργου, θα πάρουμε 10.000,00 ευρώ μετρητά, 22.000,00 ευρώ σε επιταγές από 3-5 μήνες" και από τον Ι. Σ. συμπληρώθηκε χειρόγραφα η σημείωση ότι: "ΠΡΟΣΟΧΗ: Πρώτα θα δειγματίσετε από ένα κομμάτι τα προϊόντα μου για τυχόν τροποποίηση και μετά θα κάνετε παραγωγή". Περαιτέρω, και αναφορικά με τον χρόνο αποπεράτωσης του συμφωνηθέντος έργου, που αφορούσε την πλήρη τοποθέτηση των ξύλινων κουφωμάτων (εσωτερικών και εξωτερικών), των κουπαστών των μπαλκονιών και την παράδοση των επίπλων μέσα στα δωμάτια, συμφωνήθηκε μεταξύ των διαδίκων ότι το έργο θα έχει ολοκληρωθεί έως τις 10 Ιουλίου 2006 και με τη ρητή συμφωνία να έχουν ολοκληρωθεί και οι τελευταίες εργασίες μικροδιορθώσεων το αργότερο έως τότε, δηλαδή, εντός της προθεσμίας των 60 ημερών από την έγγραφη συμφωνία τους, αφού ο Ι. Σ. είχε ενημερώσει τον Ε. Κ. ότι είχε προγραμματίσει να αρχίσει η λειτουργία του ξενοδοχείου στα μέσα Ιουλίου 2006, οπότε και είχε τις πρώτες προγραμματισμένες κρατήσεις για τα δωμάτια του ξενοδοχείου του. Από το περιεχόμενο του από 10.5.2006 έγγραφου συμφωνητικού-συμβάσεως έργου, που καταρτίσθηκε μεταξύ των διαδίκων, προκύπτει ότι επί της παραπάνω αμοιβής του εργολάβου, όπως αυτή ξεχωριστά συμφωνήθηκε ανά μονάδα εργασίας, χορηγήθηκε από τον εργολάβο, Ε. Κ., περαιτέρω έκπτωση ποσοστού 7,25% , έτσι ώστε το εργολαβικό αντάλλαγμα για όλο το έργο, που ανέλαβε "πακέτο", ανήλθε συνολικά σε ποσό 62.000 ευρώ, όπως ρητά αναφέρεται σ'αυτό. Ειδικότερα, από την άθροιση των επιμέρους αμοιβών που συμφωνήθηκαν για κάθε τμήμα του έργου, σύμφωνα με τις αναφερόμενες τιμές μονάδος και τα επιμέρους τεμάχια κατασκευών, προκύπτει συνολική αμοιβή : Α] Για τις κατασκευές στο κτίριο Α' [ 10.000 ευρώ {αξία παραθύρων} + 6.400 ευρώ {αξία μπαλκονοπορτών} + 2.860 ευρώ {πόρτες εσωτερικές}+ 400 {μία εξωτερική πόρτα} + 1000 ευρώ {αξία τοποθέτησης} =] 20.660 ευρώ, Β] Για τις κατασκευές στο κτίριο Β [ 10.000 {αξία παραθύρων} + 8.000 {αξία μπαλκονοπορτών} + 2860 {πόρτες εσωτερικές}+ 3.200 ευρώ {εξωτερικές πόρτες} + 1225 ευρώ {αξία τοποθέτησης} =] 31.285 ευρώ και Γ ] για έπιπλα [4.500 ευρώ {κρεβάτια μονά } + 1400 ευρώ {κρεβάτια διπλά } + 3.600 ευρώ {κομοδίνα} + 2.400 ευρώ {ντουλάπες} + 3.000 ευρώ {σετ κομοδίνα, καθρέπτες και σκαμπό} =] 14.900 ευρώ, δηλαδή συνολικά [20.660 + 31.285 + 14.900 =] 66.845 ευρώ. Επί του ποσού αυτού υπολογίστηκε έκπτωση 7,25%, ήτοι 4.845 ευρώ και συνολικό εργολαβικό αντάλλαγμα [66.845- 4.845 ευρώ=] 62.000 ευρώ. Σύμφωνα με τα παραπάνω, η αξία των ξύλινων εργασιών που συμφωνήθηκαν μεταξύ των διαδίκων, μετά και τον υπολογισμό της έκπτωσης, 7,25% προσδιορίστηκε για το κτίριο Α, συνολικά σε [ 20.660 - {20.660 Χ 7,25%} 1497,85 =]19.162,15 ευρώ, η αξία των εργασιών για το κτίριο Β προσδιορίστηκε σε [ 31.285-{ 31.285 X 7,25%=} 2.268,16=] 29.016,84 ευρώ και η αξία του τρίτου μέρους του (έπιπλα), σε [ 14.900- {14.900 X 7,25%=} 1080,25 =] 13.820 ευρώ . Αποδείχθηκε επίσης, ότι μετά τη σύνταξη του άνω συμφωνητικού, και πριν τον συμφωνηθέντα χρόνο παράδοσης, εντός του Μαϊου του 2006, με προφορική συμφωνία των διαδίκων, τροποποιήθηκε εν μέρει το άνω συμφωνητικό, αναφορικά με τον αριθμό των επιμέρους τεμαχίων κουφωμάτων και ο εργοδότης, Ι. Σ. ανέθεσε στον εργολάβο, Ε. Κ., να κατασκευάσει, πλέον των άνω 89, κατά το συμφωνητικό, κουφωμάτων, τέσσερα επιπλέον κουφώματα και μάλιστα αντί για εννέα [9] αρχικά προβλεπόμενες εξωτερικές πόρτες, συνολικά έντεκα [11] εξωτερικές πόρτες, αντί για τις αρχικά συμφωνηθείσες 22 εσωτερικές πόρτες, συνολικά 29 εσωτερικές πόρτες, αντί για τα αρχικά προβλεπόμενα 40 παράθυρα, 35 συνολικά παράθυρα, ενώ έμεινε ίδιος ο αριθμός των μπαλκονοπορτών [18], ήτοι αυξήθηκε κατά δύο ο αριθμός των εξωτερικών θυρών, κατά επτά ο αριθμός των εσωτερικών θυρών και μειώθηκε ο αριθμός των παραθύρων κατά πέντε, χωρίς η τροποποίηση αυτή να επηρεάσει το συνολικό εργολαβικό αντάλλαγμα των 62.000 ευρώ, ενόψει του ότι η αμοιβή για τις επιπλέον εργασίες, σύμφωνα με τη συμφωνηθείσα ανά εργασία τιμή μονάδας [{2 εξωτερικές θύρες X 400 ευρώ=} 800 ευρώ + (7εσωτερικές θύρες X 260 ευρώ=} 1820= 2620 ευρώ ], μετά και την μείωση του αριθμού των παραθύρων [5 παράθυρα X 500 ευρώ έκαστο 2.500 ευρώ], υπερέβαινε το ήδη συμφωνηθέν εργολαβικό αντάλλαγμα μόλις κατά το ποσό των 120 ευρώ [2.620-2.500= 120 ευρώ.] Στο σημείο αυτό θα πρέπει να σημειωθεί ότι, αμφότεροι οι διάδικοι, συνομολογούν ότι υπήρξε τροποποίηση, ως προς τον αριθμό των κουφωμάτων, που ανέλαβε να κατασκευάσει ο εργολάβος Ε. Κ., όπως προκύπτει από το περιεχόμενο των αντίθετων αγωγών τους, όπου, ενώ επικαλούνται το από 10.5.2006 συμφωνητικό, που αμφότεροι προσκομίζουν και το οποίο έχει το περιεχόμενο που προαναφέρθηκε, στις κρινόμενες αγωγές, ο μεν εργολάβος αναφέρει ότι κατασκευάστηκαν 94 συνολικά κουφώματα, ο δε εργοδότης, Ι. Σ. 93 κουφώματα. Ο εργολάβος, Ε. Κ., ισχυρίζεται ήδη, με την από 28.3.2008 αγωγή του, ότι, μετά τις ως άνω πρόσθετες εργασίες, το εργολαβικό αντάλλαγμα ανήλθε στο συνολικό ποσό των [56.856,03 + 10.679,78 ευρώ =]67.535,81 ευρώ πλέον ΦΠΑ 13%, ήτοι στο συνολικό ποσό των 76.315,46 ευρώ, για το οποίο εκδόθηκαν τα με αριθμούς 98/25.9.2006 και 99/25.9.2006 τιμολόγια του ιδίου που ενσωματώνονται στην αγωγή του. Όμως, ο ισχυρισμός αυτός αποδεικνύεται αναληθής, διότι ο ίδιος στο από 13.7.2006 FAX που απέστειλε στον εργοδότη, ενημερώνοντάς τον ότι έχουν ολοκληρωθεί οι εργασίες, του ζητά δε, να φροντίσει για τη μεταφορά των υλικών με πλοίο στις 18.7.2006, ώστε να μεταβεί συνεργείο τεχνιτών του ιδίου στο νησί για την τοποθέτησή τους, επιβεβαιώνει ότι η συνολική αμοιβή του για το έργο ανέρχεται στο ποσό των 62.000 ευρώ, όπως δηλαδή αναφέρεται στο συμφωνητικό, αναφέροντας επί λέξει: "Αυτή τη στιγμή έχει τελειώσει η δουλειά και θέλετε από εμάς να πληρώσουμε τη μεταφορική για να πάνε τα δικά σας πράγματα; Τη στιγμή που δεν έχετε πληρώσει ούτε τα υλικά. Ο λογαριασμός είναι 62.000 ευρώ. Έχουμε λάβει ούτε το μισό. Δώστε μας τα χρήματα ένα μέρος και το αφαιρούμε στο σύνολο αν είστε τόσο πολύ τυπικός". Περαιτέρω, αποδείχθηκε ότι, έναντι του συμφωνηθέντος εργολαβικού ανταλλάγματος, ποσού 62.000 ευρώ πλέον ΦΠΑ, ο εργοδότης κατέβαλε στον εργολάβο, Ι. Σ., το ποσό των 20.000 ευρώ με την έκδοση σε διαταγή του, την παράδοση σε αυτόν και την εμπρόθεσμη πληρωμή των ακόλουθων επιταγών: 1) της με αριθμό ... επιταγής, πληρωτέας από την Τράπεζα EURΟΒΑΝΚ, ποσού €3.000, με ημερομηνία εκδόσεως την 12-05-2006 και 2) της με αριθμό ... επιταγής πληρωτέας από την Τράπεζα EUROΒΑΝΚ, ποσού €5.000, με ημερομηνία έκδοσης την 12-07-2006, 3] της με αριθμό ... επιταγής, πληρωτέας από την ίδια Τράπεζα, ποσού πέντε χιλιάδων ΕΥΡΩ, με ημερομηνία έκδοσης την 02-06-06, 4] της με αριθμό ... επιταγής, πληρωτέας από την ίδια Τράπεζα, ποσού €5.000, με ημερομηνία έκδοσης την 17.7.2006 και 5] ποσό δύο χιλιάδων ΕΥΡΩ (€2.000,00) εισέπραξε ο εργολάβος την 23-06-06. Η καταβολή των ποσών αυτών συνομολογείται από τον Ε. Κ.. Επιπλέον του πιο πάνω ποσού των είκοσι χιλιάδων ευρώ [20.000], προς εξασφάλιση της πληρωμής μέρους του υπολοίπου εργολαβικού ανταλλάγματος, ποσού δέκα χιλιάδων ευρώ (€10.000) ο εργοδότης εξέδωσε στην Αθήνα, σε διαταγή του εκκαλούντος- εργολάβου και του παρέδωσε την 31 Μαΐου 2006, τη με αριθμό ... μεταχρονολογημένη επιταγή, πληρωτέα από την Τράπεζα EUROΒΑΝΚ, ποσού πέντε χιλιάδων ΕΥΡΩ (€5.000,00), με φερόμενη ημερομηνία έκδοσης την 31-10-2006 και τη με αριθμό ... μεταχρονολογημένη επιταγή, πληρωτέα από την Τράπεζα EUROΒΑΝΚ, ποσού πέντε χιλιάδων ΕΥΡΩ (€5.000,00), με φερόμενη ημερομηνία έκδοσης την 30-10-2006 με τη συμφωνία να μην εμφανιστούν προς πληρωμή πριν τους αναγραφόμενους χρόνους έκδοσης [31-10-06 και 30.10.2006], Αναφορικά με την εκτέλεση του συμφωνηθέντος έργου αποδείχθηκε επίσης, ότι από λόγους που αφορούσαν αποκλειστικά το πρόσωπο του εργολάβου, αυτός καθυστέρησε την έναρξη και την πρόοδο των εργασιών εκτέλεσης και παρήλθε ο συμφωνημένος χρόνος της 10 Ιουλίου 2006, χωρίς να έχει ολοκληρωθεί η εκτέλεση του έργου. Προηγουμένως, ήδη από τις 23 Ιουνίου 2006, ο εργοδότης, με σχετικό FAX που απέστειλε στον εργολάβο, του επέστησε την προσοχή αναφορικά με τον τρόπο μεταφοράς των κουφωμάτων, επισημαίνοντας ότι αυτά δεν ήταν έτοιμα προς μεταφορά στο νησί, αφού ακόμη δεν είχαν τοποθετηθεί τα αναγκαία κρύσταλλα και επομένως ήταν ημιτελή, του δήλωσε δε, ότι δεν τον πειράζει να καθυστερήσει 2-3 ημέρες παραπάνω, αρκεί η δουλειά να είναι άρτια και ολοκληρωμένη, αναφέροντας επί λέξει: "δεν με πειράζει εάν καθυστερήσουμε 2-3 ημέρες παραπάνω, αρκεί η δουλειά μας να βγει στο ακέραιο και τέλεια". Στις 13 Ιουλίου 2006 ο εργοδότης, Ι. Σ., επικοινώνησε εκ νέου, μέσω FAX που απέστειλε στις 9.38 πρωινή ώρα, με τον εργολάβο, δηλώνοντάς του, αφενός μεν, ότι η υποχρέωση του ιδίου {εργοδότη} να καλύψει τα έξοδα μεταφοράς των προϊόντων στο νησί και τα έξοδα διαμονής του προσωπικού του Ε. Κ. που θα τα τοποθετούσε στο ξενοδοχείο του, υπήρχε, εφόσον εκτελούνταν το έργο έως τις 10 Ιουλίου 2006, αφετέρου δε, του δήλωσε ότι, αν δεν έχει φροντίσει για τη συναρμολόγηση και τοποθέτηση όλων των προϊόντων στη θέση τους, έως την Τρίτη 18 Ιουλίου 2006, θα ασκήσει κάθε δικαίωμά του για αθέτηση της συμφωνίας τους εκ μέρους του εργολάβου, λόγω της παρακώλυσης έναρξης της λειτουργίας του ξενοδοχείου του. Το μεσημέρι της ίδιας ημέρας [της 13.7.2006], ο εργοδότης, Ι. Σ. αφού προηγουμένως επισκέφθηκε το εργοστάσιο του Ε. Κ., στο ..., για να ελέγξει εάν υπήρξε πρόοδος αναφορικά με την εκτέλεση του έργου και τη φόρτωση των προϊόντων για τη μεταφορά τους στο νησί, απέστειλε, νέο FAX στον Ε. Κ., διαμαρτυρόμενος για την καθυστέρηση και αναφέροντας μεταξύ άλλων τα εξής:" Σήμερα το μεσημέρι κατέβηκα εγώ και η σύζυγός μου στο εργοστάσιό σας για να δω τι γίνεται με την φόρτωση των προϊόντων που σας έχω παραγγείλει για το ξενοδοχείο μου στη .... Δυστυχώς για άλλη μια φορά διαπιστώνω ότι δεν τηρείτε τα συμφωνηθέντα. Σας είχα ενημερώσει ότι όσο το καθυστερείτε τόσο θα έχουμε πρόβλημα με την ακτοπλοΐα προς ...... Σας επισημαίνω πάλι ότι Σάββατο 22 του μηνός Ιουλίου έχω τις πρώτες αφίξεις. Βεβαίως αν διαπιστωθεί παράδοση της ''άρπα κόλλα'' δουλειάς και χτυπημένα προϊόντα δεν θα παραληφθούν. Εάν λοιπόν δεν τηρήσετε, τα συμφωνηθέντα τότε με λύπη μου θα προβώ σε άλλες νομικές ενέργειες διότι συνέχεια με κοροϊδεύετε". Περαιτέρω, αποδείχθηκε ότι, συνεργείο του εναγομένου, αποτελούμενο από τρεις τεχνίτες, αναχώρησε με πλοίο, από το λιμάνι του Πειραιά για τη ..., τις απογευματινές ώρες της 18 Ιουλίου 2006, μαζί με τα προϊόντα, που αποτελούσαν το αντικείμενο του συμφωνηθέντος έργου, μετέβη στη ... και ξεκίνησε τις εργασίες τοποθέτησης αυτών στο ξενοδοχείο του Ι. Σ., την επομένη ημέρα, ήτοι μετά την πάροδο του συμφωνηθέντος χρόνου. Κατά τη διάρκεια τοποθέτησης των ξύλινων κουφωμάτων στα δύο κτίρια του ξενοδοχείου, υπήρξαν έντονες διαφωνίες μεταξύ του εργοδότη και των τεχνιτών, διότι ο Ι. Σ., που ήταν παρών κατά την εκτέλεση του έργου, διαπίστωσε ότι οι πόρτες και τα παράθυρα, είχαν κατασκευαστεί σε διαστάσεις μικρότερες από τα αντίστοιχα ανοίγματα των τοίχων των κτιρίων, όπου επρόκειτο να τοποθετηθούν, αφήνοντας κενά που δεν μπορούσαν να καλυφθούν κατάλληλα με κάποιο υλικό, γεγονός για το οποίο διαμαρτυρήθηκε στον επιβλέποντα την εκτέλεση του έργου, πατέρα του εργολάβου, Γ. Κ.. Τελικά, στις 25/7/2006, το άνω συνεργείο αποχώρησε από το εργοτάξιο, αφήνοντας το έργο ημιτελές, καθόσον δεν ολοκλήρωσε την τοποθέτηση όλων των θυρών και παραθύρων στα δύο κτίρια του ξενοδοχείου. Εξαιτίας της μη αποπεράτωσης του έργου, ο Ι. Σ. αρνήθηκε την παραλαβή του έργου και αυθημερόν, αμέσως μετά την αποχώρηση του συνεργείου του εναγομένου, με το από 25/7/2006 και με αριθμό πρωτοκόλλου ΟΤΕ 111111/25.7.2006 τηλεγράφημά του προς τον Ε. Κ., του έταξε προθεσμία έως τις 28.7.2006, προκειμένου να συνεχίσει και να ολοκληρώσει τις εργασίες του, με τοποθέτηση όλων των θυρών, παραθύρων και παντζουριών, διορθώνοντας ταυτόχρονα και τα ελαττώματα στις παραπάνω κατασκευές, άλλως, του δήλωσε ότι θα υπαναχωρήσει από τη σύμβαση έργου. Ειδικότερα, αναφέρεται επί λέξει στο τηλεγράφημα αυτό: " Σήμερα στις 25.7.2006 και ώρα 8.30 πρωινή αποχωρήσατε ξαφνικά και αδικαιολόγητα από το εργοτάξιό μου ξενοδοχειακή μονάδα εις ... παρά την έντονη αντίδρασή μου και δίχως να έχω ενημερωθεί. Σας παρακάλεσα να παραμείνετε για να ολοκληρώσετε το έργο μου και να τοποθετήσετε πόρτες, παράθυρα, παντζούρια που αφήνετε και φεύγετε και να διορθώσετε τα ελαττώματα και παραλείψεις, όπως οφείλατε να μου έχετε παραδώσει έως τις 10 Ιουλίου 2006. Σας καλώ επειγόντως να επιστρέψετε να ολοκληρώσετε όλες τις κακοτεχνίες στο ξενοδοχειακό μου συγκρότημα μέχρι τις 28.7.06 άλλως θα προσφύγω στο Υπουργείο Τουρισμού για μη ολοκλήρωση του έργου, εσκεμμένη αποφυγή έργου, διαφυγόντα κέρδη και όλες τις εκ του νόμου απαιτήσεις μου, θα υπαναχωρήσω από τη συμφωνία έργου το οποίο θα αναθέσω σε τρίτους εργολάβους". Η ταχθείσα ως άνω προθεσμία παρήλθε άπρακτη και το έργο ουδέποτε αποπερατώθηκε, ούτε παραδόθηκε στον Ι. Σ.. Ακολούθως, ο τελευταίος, με το από 30/10/2006 και με αριθμό πρωτοκόλλου ΟΤΕ 161328/30-10-2006 τηλεγράφημά του προς τον Ε. Κ., του δήλωσε ότι υπαναχωρεί από τη σύμβαση μετά την άπρακτη πάροδο της προθεσμίας που του είχε τάξει με το προηγούμενο τηλεγράφημα. Την άνω δήλωση υπαναχώρησης επανέλαβε και με την από 6/11/2006 εξώδικη δήλωση υπαναχώρησης που επιδόθηκε νόμιμα στον εναγόμενο. Ειδικότερα, αναφέρεται στο άνω τηλεγράφημα επί λέξει: " Με την παρούσα σας δηλώνω ότι υπαναχωρώ με αποκλειστική δική σας υπαιτιότητα από την από 10.5.2006 σύμβασή μας για την προμήθεια και εγκατάσταση όλων των κουφωμάτων, πορτών εσωτερικών και εξωτερικών πορτών και παραθύρων, κάγκελων μπαλκονιών στο ξενοδοχείο μου στη νήσο ... αφού δεν έχετε εκτελέσει καμία από τις υποχρεώσεις σας προσηκόντως και ούτε ανταποκριθήκατε στην προθεσμία που σας έθεσα τηλεγραφικά τον Ιούλιο του 2006. Επιφυλάσσομαι ρητά για τον έλεγχο και την προσήκουσα παραλαβή των επίπλων που μου αποστείλατε. Αναλυτική μου εξώδικη δήλωση θα ακολουθήσει για την εκκαθάριση της λυθείσας σύμβασής μας ενόψει και της εκκρεμούς πραγματογνωμοσύνης του αρμόδιου Επιμελητηρίου". Τη δήλωση αυτή περί υπαναχώρησης, ο Ι. Σ. επανέλαβε με την από 6.11.2006 εξώδικη δήλωσή του, που επιδόθηκε νόμιμα στον εργολάβο [σχετική η με αριθμό 10562/13.11.2006 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Αθήνας Γ. Μ.]. Στην ανωτέρω εξώδικη δήλωση, ο Ι. Σ. επαναλαμβάνει ότι υπαναχωρεί από το τμήμα του έργου, που αφορά την κατασκευή και τοποθέτηση εσωτερικών και εξωτερικών ξύλινων κουφωμάτων, παραθύρων, θυρών εσωτερικών και εξωτερικών και κιγκλιδωμάτων μπαλκονιών των δύο κτιρίων του ξενοδοχείου του, για το οποίο το εργολαβικό αντάλλαγμα ανέρχεται σε 48.180 ευρώ, επικαλούμενος τη διάταξη του άρθρου 686 ΑΚ, επειδή το έργο που ανατέθηκε στον Ε. Κ., δεν ολοκληρώθηκε, αλλά το συνεργείο του εγκατέλειψε το εργοτάξιο, αφήνοντας το έργο ανεκτέλεστο, επιπλέον δε, και κατά το τμήμα που είχε εκτελεσθεί, οι κατασκευές είχαν ελαττώματα, ελλείψεις και σοβαρά τεχνικά προβλήματα, που τις καθιστούν επικίνδυνες. Ειδικότερα, στην αναλυτική αυτή δήλωση, ο εργοδότης ισχυρίζεται ότι το σύνολο των κουφωμάτων: α] ήταν κατασκευασμένα σε καταφανώς μικρότερες διαστάσεις από τα αντίστοιχα ανοίγματα, που προβλέπονταν στα σχέδια της αρχικτεκτονικής μελέτης και κατασκευάστηκαν, και τα οποία είχαν μετρηθεί από συνεργάτες του εργολάβου, με αποτέλεσμα να υπάρχουν κενά, που δεν μπορούν να καλυφθούν με κάποιο υλικό, β] παρουσιάζουν πλημμελή στήριξη στους τοίχους και είναι επικίνδυνα να αποκολληθούν και γ] η επιλογή του ξύλου ήταν εσφαλμένη, διότι δεν αντέχει στις ιδιαίτερες καιρικές συνθήκες έντονης υγρασίας των ελληνικών νησιών και δεν είχε γίνει σωστή προεργασία του ξύλου, ήτοι στάρωμα και σωστό βάψιμο ώστε να παρέχεται η ελάχιστη προστασία από τις καιρικές συνθήκες. Επιπλέον αναλυτικά για κάθε κτίριο αναφέρονται τα ακόλουθα: Στο Κτίριο Α' του ξενοδοχείου, στο υπόγειο, δεν έχουν τοποθετηθεί 3 εσωτερικές πόρτες στους αποθηκευτικούς χώρους, 11 εσωτερικές πόρτες είναι κοντότερες του αντίστοιχου ανοίγματος κατά 10 εκατοστά, όλες οι πόρτες έχουν τοποθετηθεί λανθασμένα, με αποτέλεσμα να μην κλείνουν, δεν έχουν τοποθετηθεί αρμοκάλυπτρα πουθενά. Στο ισόγειο του ιδίου κτιρίου, στη ρεσεψιόν, προβλέπονταν να τοποθετηθούν 1 δίφυλλη εξωτερική πόρτα (στην κεντρική είσοδο) και 1 εσωτερική (γραφείου ρεσεψιόν) 3 μπαλκονόπορτες και 12 παράθυρα. Εκεί, η κεντρική πόρτα της εισόδου είναι κοντύτερη του αντίστοιχου ανοίγματος κατά 15 εκατοστά σε ύψος και 5 εκ. σε φάρδος, η πόρτα αυτή δεν ασφαλίζει, δεν έχουν πραγματοποιηθεί οι πακτώσεις με τις πλαϊνές βίδες, όπως είχε συμφωνηθεί, η εσωτερική πόρτα (γραφείου ρεσεψιόν) είναι κοντύτερη του αντίστοιχου ανοίγματος κατά 10 εκατοστά. Οι μπαλκονόπορτες είναι κοντύτερες των αντίστοιχων ανοιγμάτων κατά 7 εκατοστά, είναι τοποθετημένες λανθασμένα χωρίς να κλείνουν, και δεν είναι δυνατόν να κλειδώνουν. Σε όλα τα παράθυρα έχουν τοποθετηθεί πρόχειροι μεντεσέδες, οι οποίοι ήδη, μετά την πάροδο μόλις λίγων μηνών έχουν σκουριάσει, δύο {2} παράθυρα δεν έχουν τοποθετηθεί ολωσδιόλου, δύο παράθυρα έχουν τοποθετηθεί λανθασμένα, γεγονός που δημιουργεί προβλήματα και στην ασφάλεια του κτιρίου, για την τοποθέτηση ενός παράθυρου γκρεμίστηκε ο τοίχος γύρω του, λόγω της μη λήψης σωστών μέτρων, τα παράθυρα αυτά με τα εξωτερικά τους παντζούρια δεν κλειδώνουν, επιτείνοντας το πρόβλημα ασφάλειας του όλου ξενοδοχείου, σε όλα δε τα παράθυρα έχουν τοποθετηθεί πρόχειροι μεντεσέδες, οι οποίοι ήδη, μετά την πάροδο μόλις λίγων μηνών έχουν σκουριάσει. Η βαφή έγινε μόνο σε μπλε χρώμα, χωρίς τη συμφωνημένη λευκή λάκα στις εσωτερικές πλευρές. Ομοίως κακοτεχνίες υπάρχουν στα πηχάκια γύρω από τα παράθυρα, τα οποία είναι όλα κοντά και βαμμένα πρόχειρα. Δεν έχουν τοποθετηθεί αρμοκάλυπτρα πουθενά. Στον πρώτο όροφο του κτιρίου, στο διαμέρισμα Α1, προ βλέπονταν 4 πόρτες, 1 εξωτερική, 3 εσωτερικές, 4 μπαλκονόπορτες με παντζούρια, 2 παράθυρα μπάνιου με παντζούρια και 1 κουζίνας. Εκεί αναφέρονται οι ακόλουθες κακοτεχνίες: Η κεντρική πόρτα εισόδου είναι κοντύτερη του αντίστοιχου ανοίγματος κατά 15 εκατοστά σε ύψος και 4 εκατοστά σε φάρδος, δεν έχουν τοποθετηθεί πηχάκια στα πλαϊνά της κάσας της πόρτας, δεν έχει τοποθετηθεί ειδικό μονωτικό υλικό, για τη διέλευση του αέρα, όπως είχε συμφωνηθεί, η κεντρική πόρτα δεν έχει τοποθετηθεί συμμετρικά και σωστά στο κούφωμά της, και εμφανίζουν αλλοίωση (πετσικάρισμα) και η πόρτα και το κούφωμα, οι μπαλκονόπορτες όλες (4) είναι κοντύτερες από τα αντίστοιχα ανοίγματα κατά 10 εκατοστά, η τοποθέτησή τους είναι στραβή και κακότεχνη, με αποτέλεσμα να δημιουργούνται μεγάλα διάκενα όταν κλείνουν, δημιουργώντας πρόβλημα στην αισθητική αλλά και την ασφάλεια του διαμερίσματος, μία μπαλκονόπορτα έχει ήδη αποκολληθεί από τους μεντεσέδες, τρεις εσωτερικές πόρτες είναι κοντύτερες των αντίστοιχων ανοιγμάτων, κατά 10 εκατοστά ύψος και 4 εκατοστά σε φάρδος, τρία παράθυρα με παντζούρια δεν έχουν στοκαριστεί και βαφτεί κανονικά, διότι κόπηκαν κατά την τοποθέτηση, τα ξύλα του μπαλκονιού (κουπαστή) έχουν κατασκευαστεί από κομμάτια και όχι ενιαίας κοπής στα μέτρα τους, τα κάγκελα δεν έχουν στερεωθεί σωστά και είναι επικίνδυνα, δεν έχουν τοποθετηθεί αρμοκάλυπτρα πουθενά. Στο διαμέρισμα Α2 του πρώτου ορόφου του κτιρίου, όπου προβλέπονταν να τοποθετηθούν δύο πόρτες (1 εσωτερική, 1 εξωτερική) 1 μπαλκονόπορτα με παντζούρι, 3 παράθυρα με παντζούρια, 1 παράθυρο μπάνιου, αναφέρονται οι εξής κακοτεχνίες: Η εξωτερική πόρτα εισόδου είναι κοντύτερη του αντίστοιχου ανοίγματος κατά 10 cm σε ύψος, δεν είναι ευθύγραμμα κομμένη στην κάτω πλευρά της με αποτέλεσμα πρόσθετο κενό 2 εκατοστών, δεν είναι κατακόρυφη και έχει πετσικάρει, δεν έχουν τοποθετηθεί πηχάκια στην εξωτερική πλευρά, τα δύο φύλλα της μπαλκονόπορτας είναι κοντύτερα κατά 10 εκατοστά, η εσωτερική πόρτα είναι κοντύτερη του αντιστοίχου ανοίγματος κατά 7 εκατοστά και έχει φορά ανοίγματος αντίθετη από τη συμφωνημένη και τεχνικά οφειλόμενη. Τα παράθυρα με τα παντζούρια δεν έχουν τοποθετηθεί συμμετρικά, είναι έκκεντρα, δεν εφαρμόζουν και δεν κλειδώνουν, εμφανίζουν κενά στις πλαϊνές διαστάσεις περίπου 1 εκατοστό, μία μπαλκονόπορτα είναι κοντύτερη του αντίστοιχου ανοίγματος κατά 7 εκατοστά σε ύψος, δεν έχει τοποθετηθεί σωστά (κάθετα) και δεν κλείνει σωστά. Τα ξύλα του μπαλκονιού (κουπαστή) έχουν κατασκευαστεί από κομμάτια και όχι ενιαίας κοπής στα μέτρα τους, επίσης η κουπαστή δεν είναι ευθεία αλλά κάνει "κοιλιά", τα κάγκελα δεν έχουν στερεωθεί σωστά και είναι επικίνδυνα. Δεν έχουν τοποθετηθεί αρμοκάλυπτρα πουθενά. Στο κτίριο Β, όπου υπάρχουν 6 δίκλινα δωμάτια και 2 τετράκλινα προβλέπονταν οκτώ πόρτες εξωτερικές και 10 εσωτερικές, 10 μπαλκονόπορτες με παντζούρια, 12 παράθυρα και επτά παράθυρα μπάνιου. Εκεί αναφέρονται οι ακόλουθες κακοτεχνίες : Στο Ισόγειο - διαμέρισμα 1: Η εξωτερική πόρτα εισόδου είναι κοντύτερη του αντίστοιχου ανοίγματος κατά 10 cm σε ύψος και τοποθετημένη στραβά, η μια από τις δύο εσωτερικές πόρτες δεν έχει τοποθετηθεί καθόλου και οι δύο πόρτες του διαμερίσματος [εξωτερική και εσωτερική] έχουν τοποθετηθεί με αντίθετη φορά δημιουργώντας προβλήματα λειτουργικότητας, δύο μπαλκονόπορτες είναι κοντύτερες των αντίστοιχων ανοιγμάτων κατά οκτώ εκατοστά, τα παντζούρια δεν εφάπτουν σωστά και δεν ασφαλίζουν και σε 2 από τα 4 παράθυρα είναι σκαμμένος ο τοίχος για να μπορέσουν να τοποθετηθούν. Στο διαμέρισμα 2 του ισογείου: Η εξωτερική πόρτα είναι κοντύτερη του αντιστοίχου ανοίγματος κατά 3 εκατοστά, είναι επίσης τοποθετημένη με ανάποδη φορά στο άνοιγμα. Η μπαλκονόπορτα είναι κοντύτερη του αντίστοιχου ανοίγματος σε ύψος κατά 10 εκατοστά και τα παντζούρια δεν εφαρμόζουν σωστά. Στο παράθυρο του μπάνιου σκάφτηκε ο τοίχος για να προσαρμοστεί το παράθυρο. Στο διαμέρισμα 3 του ισογείου αναφέρονται οι ακόλουθες κακοτεχνίες: Η εξωτερική πόρτα είναι κοντύτερη του αντιστοίχου ανοίγματος κατά 10 εκατοστά σε ύψος, είναι στραβά τοποθετημένη και ανοιγοκλείνει με δυσκολία. Στο διαμέρισμα 4 του ισογείου: Η εξωτερική πόρτα είναι κοντύτερη του αντίστοιχου ανοίγματος κατά 10 εκατοστά σε ύψος, λόγω στραβής κατασκευής, δεν κλείνει σωστά, οι τοίχοι στα παράθυρα έχουν σκαφτεί προκειμένου να χωρέσουν τα κουφώματα. Τα παράθυρα αυτά δεν κλείνουν και δεν εφάπτουν σωστά. Στον πρώτο όροφο του κτιρίου Β' στο διαμέρισμα Α/1: Η εξωτερική πόρτα είναι κοντύτερη του αντίστοιχου ανοίγματος κατά 10 εκατοστά σε ύψος, έχει τοποθετηθεί έκκεντρα (στραβά), η φορά του ανοίγματος είναι αντίθετη, δεν έχει τοποθετηθεί καμία από τις δύο εσωτερικές πόρτες, και οι 2 μπαλκονόπορτες είναι κοντύτερες των αντίστοιχων ανοιγμάτων κατά 8 εκατοστά, τα παντζούρια δεν εφάπτουν σωστά και δεν ασφαλίζουν. Σε δύο από τα τέσσερα παράθυρα είναι σκαμμένος ο τοίχος για να μπορέσουν να τοποθετηθούν. Στο Α2 διαμέρισμα του πρώτου ορόφου του ιδίου κτιρίου Β: Η εξωτερική πόρτα είναι κοντύτερη του αντίστοιχου ανοίγματος κατά 10 εκατοστά, επίσης είναι τοποθετημένη στραβά και ανοίγει δύσκολα. Η εσωτερική πόρτα είναι κοντύτερη του αντίστοιχου ανοίγματος κατά 6 εκατοστά, η κάσα της εσωτερικής πόρτας έχει φουσκώσει. Η μπαλκονόπορτα είναι κοντύτερη του αντίστοιχου ανοίγματος σε ύψος κατά 7 εκατοστά, τα παντζούρια δεν εφαρμόζουν σωστά, σε ένα από τα δύο παράθυρα του δωματίου (παράθυρο μπάνιου), έχει σκαφτεί ο τοίχος για να μπορέσει να προσαρμοστεί, τα παράθυρα δεν εφάπτουν σωστά και δεν κλείνουν, δημιουργώντας πρόβλημα στην ασφάλεια. Στο διαμέρισμα 3 του ιδίου ορόφου: Η εξωτερική πόρτα είναι κοντύτερη του αντίστοιχου ανοίγματος κατά 6 εκατοστά σε ύψος και στενότερη του αντίστοιχου ανοίγματος κατά 2 εκατοστά, έχει τοποθετηθεί έκκεντρα και δεν κλείνει σωστά. Η εσωτερική πόρτα είναι κοντύτερη του αντίστοιχου ανοίγματος κατά 3 εκατοστά σε ύψος, η μπαλκονόπορτα είναι κοντύτερη του αντίστοιχου ανοίγματος σε ύψος κατά 6 εκατοστά, τα παντζούρια δεν εφαρμόζουν σωστά, σε ένα από τα δύο παράθυρα του δωματίου (παράθυρο μπάνιου), έχει σκαφτεί ο τοίχος για να μπορέσει να προσαρμοστεί. Για το διαμέρισμα 4 του πρώτου ορόφου του κτιρίου Β' αναφέρονται, στην ίδια ως άνω εξώδικη δήλωση, οι ακόλουθες κακοτεχνίες: Η εξωτερική πόρτα είναι κοντύτερη του αντίστοιχου ανοίγματος κατά 8 εκατοστά σε ύψος, έχει τοποθετηθεί έκκεντρα, η μπαλκονόπορτα είναι κοντύτερη του αντίστοιχου ανοίγματος σε ύψος κατά 6 εκατοστά, τα παντζούρια δεν εφαρμόζουν σωστά και δεν κλείνουν με ασφάλεια, τα παράθυρα δεν ασφαλίζουν σωστά, ο τοίχος στα δύο παράθυρα έχει γκρεμιστεί, προκειμένου αυτά να μπορέσουν να τοποθετηθούν. Επιπλέον, με την ίδια εξώδικη δήλωση, ο Ι. Σ., δηλώνει ότι, αφού παρήλθε άπρακτη η προθεσμία για την επανέναρξη εκτέλεσης του έργου, που έθεσε στον εργολάβο με το από 25.7.2006 τηλεγράφημά του, δηλαδή η 28η.7.2006, θεωρεί ότι το έργο δεν εκτελέστηκε από υπαιτιότητα του τελευταίου, εμμένει στην υπαναχώρησή του από την παραπάνω σύμβαση έργου και ζητεί από τον Ε. Κ. να αφαιρέσει και να αναλάβει το σύνολο των ξύλινων κατασκευών που είχε μεταφέρει στο ξενοδοχείο του, επιστρέφοντάς του τα σώματα των δύο επιταγών με αριθμούς 0... και 00068649-2, και το ποσό που είχε λάβει ως προκαταβολή για την εκτέλεση του έργου, μετά από αφαίρεση του ποσού των 13.400 ευρώ, ήτοι της αξίας που αντιστοιχεί στο τμήμα του έργου που αφορά την κατασκευή, συναρμολόγηση και τοποθέτηση των πωληθέντων επίπλων, μειωμένο όμως κατά το ποσό των 35 ευρώ ανά κάθε ντουλάπα και συνολικά κατά 420 ευρώ, επειδή οι 12 ντουλάπες, που παραδόθηκαν, δεν είχαν συρτάρια, όπως είχε συμφωνηθεί και λόγω της έλλειψης αυτής έχουν μικρότερη αξία από τη συμφωνηθείσα. Ο ενάγων αρνήθηκε το άνω εξώδικο, με σχετική από 17.11.2006 εξώδικη δήλωση - απάντηση, που κοινοποιήθηκε στον εργοδότη, ισχυριζόμενος ότι το έργο εκτελέστηκε κατά τους ειδικότερους όρους της μεταξύ τους συμφωνίας, με άριστα υλικά και σύμφωνα με τους κανόνες της επιστήμης και τέχνης. Περαιτέρω, αποδείχθηκε ότι ο Ι. Σ., με τις με αριθμούς 10753/26.9.2006 και 10871/29.9.2006 αιτήσεις του προς το Επιμελητήριο Κυκλάδων, είχε ζητήσει τον ορισμό πραγματογνώμονα για τον έλεγχο της κατασκευής και τοποθέτησης των παραπάνω ξύλινων κατασκευών στο ξενοδοχείο του και με σχετική πράξη του Προέδρου του Επιμελητηρίου Κυκλάδων ορίστηκε ο Σ. Π., οποίος μετά από σχετική αυτοψία στο χώρο του ξενοδοχείου, στις 16.11.2006, συνέταξε σχετική τεχνική έκθεση, όπου αναφέρονται τα ακόλουθα: Στο κτίριο Α', στο υπόγειο, όπου υπάρχουν έξι (6) λουτρά, οι πόρτες ήταν κοντύτερες από το άνοιγμα από 6-10 εκατοστά, δύο (2) εσωτερικές πόρτες βοηθητικών χώρων δεν είχαν τοποθετηθεί, τρεις (3) πρεσαριστές πόρτες εσωτερικών χώρων ήταν κοντύτερες κατά 6 πόντους, σε μια από αυτές το μπόι έκανε κοιλιά και ήταν πέτσικη [μη ευθυγραμμισμένη]. Επίσης, στο ισόγειο του ίδιου κτιρίου, όπου είναι χώρος υποδοχής {reception- bar}, η κεντρική πόρτα εισόδου ήταν πιο κοντή από το άνοιγμα κατά 11 εκατοστά, τα πηχάκια για τα τζάμια ήταν κακώς τοποθετημένα, αφαλτσάριστα και το ξύλο παρουσίαζε συστολές - διαστολές (σκασίματα τραβέρσας). Τα παράθυρα είχαν μεντεσέδες διαβρωμένους, γαλλικά σίδερα, που ορισμένα από αυτά δεν πατάνε, μισοχαραγμένα πρεβάζια για την τοποθέτηση στα καρουλάκια, στους νεροχύτες των παραθύρων, η αναλογία ύψους ήταν περισσότερη από το κανονικό. Ορισμένα παντζούρια είχαν φυράνει. Η πόρτα γραφείου στη ρεσεψιόν ήταν πιο κοντή κατά 7 εκατοστά, τρεις (3) μπαλκονόπορτες ήταν πιο κοντές από τα ανοίγματα κατά 6 εκατοστά, σε ένα από τα παράθυρα, το μπινί ήταν ξεκάρφωτο. Ορισμένα από τα παντζούρια ήταν από κάτω ροκανισμένα και άβαφα και κάποια παραθυράκια είχαν σκαφτεί κατά 2 εκατοστά για να εφαρμόσουν. Στον πρώτο όροφο του κτιρίου, στο διαμέρισμα Α2, διαπιστώθηκε ότι η εξωτερική πόρτα ήταν πιο κοντή κατά δέκα (10) εκατοστά, πέτσικη κατά 2 πόντους, στραβοκομμένη από κάτω και εσφαλμένα τοποθετημένη. Τρία (3) παράθυρα είχαν μισοχαραγμένα πρεβάζια, για τοποθέτηση στα καρούλια και ορισμένα πρεβάζια ήταν πλημμελώς τοποθετημένα, με νεροχύτες με περισσότερο από το κανονικό ύψος, και μεντεσέδες διαβρωμένους. Ορισμένα από τα κάγκελα του διαμερίσματος ήταν ματισμένα, κάποιες πλευρές ήταν άβαφες και ορισμένα ξύλα από αυτά ήταν χαραγμένα (κομμένα). Μία μπαλκονόπορτα είχε σκουριασμένους μεντεσέδες πλάκα. Το πανωκάσι της μπαλκονόπορτας ήταν σκασμένο και η πόρτα του μπάνιου είχε φορά αντίθετη. Στο διαμέρισμα Α1 διαπιστώθηκε ότι η εξωτερική πόρτα ήταν πιο κοντή από το άνοιγμα κατά 5 εκατοστά, τρία (3) παράθυρα παρουσίαζαν τα ίδια χαρακτηριστικά με το διαμέρισμα Α2, τρεις (3) πρεσαριστές εσωτερικές πόρτες ήταν κατά 9 πόντους πιο κοντές από το άνοιγμα των τοίχων, δύο (2) παράθυρα μονόφυλλα λουτρού είχαν άνοιγμα με αντίθετη φορά, τέσσερις (4) μπαλκονόπορτες ήταν κατά 5 πόντους πιο κοντές και σε μία εξ αυτών είχαν φύγει οι πύροι από τους μεντεσέδες τους, με αποτέλεσμα ένας να είναι εκτός λειτουργίας. Μια από τις κολώνες στα κάγκελα είχε σκάσει και ένα κάγκελο είχε ακαλαίσθητη ένωση {μάτιση} και η κουπαστή και το πλαίσιο. Στο κτίριο Β διαπιστώθηκαν τα ακόλουθα: Στο διαμέρισμα Β1, στο ισόγειο, η πόρτα εισόδου του διαμερίσματος ήταν κατά 9 εκατοστά πιο κοντή, σε δύο (2) μπαλκονόπορτες, τα κεντρικά σημεία των παντζουριών ήταν με κενά για να συμπληρωθεί το φάρδος. Η πόρτα λουτρού ήταν με ανάποδη φορά. Εσωτερική πόρτα δεν είχε τοποθετηθεί. Ορισμένα από τα γρυλόχερα στα κουφώματα είχαν ανάποδη φορά. Στο διαμέρισμα Β2, του ισογείου του κτιρίου Β, το τζαμιλίκι του λουτρού είχε ανάποδη φορά και στο ύψος είναι σκαμμένος ο τοίχος (πρέκι) κατά 2 πόντους για να εφαρμόσει και τα παντζούρια της μπαλκονόπορτας παρουσίαζαν κενά για να συμπληρωθεί το φάρδος. Στο διαμέρισμα Β3, στο ισόγειο του ιδίου κτιρίου, η πόρτα εισόδου ήταν πιο κοντή κατά 6 πόντους και παρουσίαζε κοιλιά κατά 5 χιλιοστά. Τα παντζούρια της μπαλκονόπορτας παρουσίαζαν κενά για να συμπληρωθεί το φάρδος και στην άκρη της επάνω κάσας το ξύλο ήταν σκασμένο. Στο διαμέρισμα Β4, στο ισόγειο του ιδίου κτιρίου, στο παράθυρο του λουτρού είχε σκαφτεί ο τοίχος (πρέκι) κατά 2 πόντους για να εφαρμόσει. Το ίδιο παρουσίαζε και το παράθυρο του δωματίου. Η μπαλκονόπορτα παρουσίαζε τα ίδια χαρακτηριστικά όπως και του διαμερίσματος Β2. Στο διαμέρισμα 4 του πρώτου ορόφου του κτιρίου Β', η πόρτα εισόδου ήταν κοιλιασμένη κατά 6 χιλιοστά και στα χαμηλά σημεία χρειαζόταν ροκάνισμα. Το παράθυρο λουτρού παρουσίαζε τα ίδια χαρακτηριστικά με το διαμέρισμα Β2. Στο διαμέρισμα 3 του πρώτου ορόφου του κτιρίου Β, η πόρτα εισόδου χρειαζόταν ροκάνισμα από την κάτω πλευρά και το παράθυρο του λουτρού παρουσίαζε τα ίδια χαρακτηριστικά με το διαμέρισμα Β4. Στο διαμέρισμα 2 του πρώτου ορόφου του κτιρίου Β, η πόρτα εισόδου άνοιγε με ανάποδη φορά, όπως και το παράθυρο του λουτρού . Η μπαλκονόπορτα ήταν πιο κοντή κατά 5 πόντους. Στο διαμέρισμα 1 του ορόφου αυτού, η πόρτα εισόδου χρειαζόταν ροκάνισμα από την κάτω πλευρά και το παράθυρο λουτρού παρουσίαζε τα χαρακτηριστικά του διαμερίσματος Β4. Στην ίδια τεχνική έκθεση αναφέρονται επίσης, ως γενικές παρατηρήσεις του έργου, ότι στο κτίριο Β, μεταξύ των διαμερισμάτων 1 και 2 του πρώτου ορόφου , στον αποθηκευτικό χώρο, δεν έχει τοποθετηθεί η συρόμενη εξωτερική πόρτα, σε ορισμένα κουφώματα δεν έχουν τοποθετηθεί πρεβάζια, ορισμένα παράθυρα είναι κομμένα ή πλανισμένα και είναι άβαφα, όλα τα κουφώματα θέλουν σιλικονάρισμα για στεγανοποίηση, ορισμένα κουφώματα έχουν συστολή- διαστολή μεταξύ κινισίας και νταπλά, ορισμένες πορταδέλες ή γαλλικά σίδερα δεν πατούν μεταξύ τους, ορισμένα από τα γρυλόχερα έχουν ανάποδη φορά στο γύρισμα για να κλείσουν, ορισμένες πολυουρεθάνες δεν έχουν πιάσει καλά στις κάσες, με αποτέλεσμα κάποια από αυτά να κουνιούνται, σε ορισμένα κουφώματα τα πηχάκια για τα τζάμια είναι αταίριαστα και δύο παράθυρα στο ισόγειο, κατά δήλωση του αιτούντος την πραγματογνωμοσύνη, Ι. Σ., τοποθετήθηκαν από τον ίδιο. Παρόμοιες είναι και οι παρατηρήσεις που καταγράφονται στην από 1/10/2006 ιδιωτική τεχνική έκθεση του πολιτικού μηχανικού Ά. Ε.. Α., ο οποίος, μετά από αυτοψία που διενήργησε στο ξενοδοχείο, κατόπιν αιτήματος του Ι. Σ. αναφέρει τα ακόλουθα: "...σχεδόν στο σύνολο τους (80%), τόσο στα εσωτερικά όσο και στα εξωτερικά ξύλινα ανοιγόμενα κουφώματα (παράθυρα - μπαλκονόπορτες και κύριες πόρτες εισόδου των διαμερισμάτων) είναι κατασκευασμένα σε αρκετά μικρότερες διαστάσεις από αυτές των ανοιγμάτων και των σχεδίων της μελέτης, με αποτέλεσμα μετά την τοποθέτησή τους να παρουσιάζονται μεγάλα κενά ανάμεσα στην κάσα του κουφώματος και στο άνοιγμα του τοίχου (τόσο στις κατακόρυφες παρειές (λαμπάδες) όσο και στις οριζόντιες (πρέκια και ποδιές). Τα κενά δε, αυτά, είναι τόσο μεγάλα, που είναι αδύνατον να καλυφτούν με αρμοκάλυπτρα ή οποιοδήποτε άλλο υλικό (βλέπετε επισυναπτόμενες φωτογραφίες). Να σημειωθεί δε, εδώ ότι τα μέτρα για τις διαστάσεις των κουφωμάτων ελήφθησαν από τον ίδιο τον κατασκευαστή τους σε χρονική στιγμή που τα ανοίγματα είχαν διαμορφωθεί πλήρως. Εκτός από τα παραπάνω, παρουσιάζεται σχεδόν στο σύνολο των κουφωμάτων πλημμελής στήριξη αυτών στους τοίχους, με αποτέλεσμα εκτός από την στραβή (μη κατακόρυφο) τοποθέτηση τους να είναι και επικίνδυνα στο να αποκολληθούν από τους τοίχους (από διάφορες αιτίες πχ. κτυπήματα από ρεύματα αέρα) και να προκαλέσουν τραυματισμούς. Τα παραπάνω, λάθος σε διαστάσεις και τοποθέτηση κουφώματα, δεν είναι δυνατόν να αποκατασταθούν αλλά μόνο να αντικατασταθούν με σωστά σε διαστάσεις και ορθή τοποθέτηση κουφώματα. Επίσης, έχουν κατασκευαστεί και τοποθετηθεί ξύλινα κιγκλιδώματα στα μπαλκόνια των διαμερισμάτων, τα οποία παρουσιάζουν εμφανείς και ακαλαίσθητες ενώσεις καθώς και πλημμελή τοποθέτηση. Ακόμη υπάρχουν κουφώματα τα οποία έχουν αφεθεί στο έργο χωρίς να έχουν τοποθετηθεί και ο κατασκευαστής τους έχει εγκαταλείψει το έργο". Από την εκτίμηση των παραπάνω τεχνικών εκθέσεων, σε συνδυασμό με τα όλα τα λοιπά αποδεικτικά μέσα που αναφέρθηκαν, προκύπτει σαφώς, ότι το έργο δεν αποπερατώθηκε, καθόσον, εντός του συμφωνηθέντος χρόνου παράδοσης, ήτοι έως τις 18.7.2006, ημερομηνία έως την οποία ο εργολάβος ζήτησε να έχει ολοκληρωθεί το έργο, μετά την πάροδο του συμβατικού χρόνου παράδοσης [10.7.2006], άλλως θα ασκούσε να νόμιμα δικαιώματά του, δεν είχαν αρχίσει οι εργασίες για την τοποθέτησή τους, και μετά την έναρξη αυτών, στις 19.7.2006, δεν ολοκληρώθηκαν όλες οι επιμέρους εργασίες τοποθέτησης κουφωμάτων, αφού το συνεργείο του εργολάβου εγκατέλειψε το έργο ημιτελές στις 25.7.2006, αφήνοντας κουφώματα που δεν τοποθέτησε καθόλου [έξι κουφώματα, όπως αναφέρονται στην τεχνική έκθεση του Σ. Π.], επιπλέον δε, ποσοστό 80% των τοποθετημένων ξύλινων κατασκευών [ανοιγόμενων εσωτερικών και εξωτερικών κουφωμάτων], δεν ήταν λειτουργικές, σύμφωνα με την κατά προορισμό τους χρήση, καθόσον όπως εκτίθεται στην από 1.10.2006 τεχνική έκθεση του πολιτικού μηχανικού Ά. Α., τα τεχνικά προβλήματα των παρουσίαζαν [μεγάλα κενά ανάμεσα στην κάσα του κουφώματος και το άνοιγμα του τοίχου], δεν είναι δυνατόν να αποκατασταθούν αλλά πρέπει να αντικατασταθούν τα κουφώματα. Συνέπεια της μη αποπεράτωσης του έργου, και της μη επανέναρξης των εργασιών για την ολοκλήρωσή του εντός της ταχθείσας στον εργολάβο εύλογης προθεσμίας, ήτοι έως τις 28.7.2006, ο Ι. Σ. αποξήλωσε το μεγαλύτερο μέρος και μάλιστα ποσοστό 80% των ήδη τοποθετημένων κουφωμάτων, στα οποία υπήρχε αδυναμία διόρθωσης, σταδιακά, κατά το χρονικό διάστημα από το Σεπτέμβριο του 2007 έως τον Απρίλιο του 2008, καθώς επίσης και τα κιγκλιδώματα των μπαλκονιών, που παρουσίαζαν τα ανωτέρω κατασκευαστικά προβλήματα [ακαλαίσθητες ενώσεις, πλημμελή τοποθέτηση και σκασίσματα ξυλείας]. Τα ανωτέρω επιβεβαιώνονται και από την με αριθμό 42/2016 έκθεση πραγματογνωμοσύνης που συνέταξε ο πραγματογνώμονας Π. Λ., πολιτικός μηχανικός, που ορίστηκε με την με αριθμό 6993/2014 απόφαση του Δικαστηρίου τούτου, ο οποίος έλεγξε τα αποξηλωθέντα κουφώματα, τα οποία είχαν αποθηκευθεί στο υπόγειο του ξενοδοχείου και σε χώρο κάτω από το δάπεδο του ισογείου του κτιρίου Α. Από την παραπάνω έκθεση πραγματογνωμοσύνης αποδεικνύονται επίσης τα ακόλουθα αναφορικά με τις παραπάνω αποξηλωθείσες από τον εργοδότη ξύλινες κατασκευές: α] Ότι αποξηλώθηκαν από το κτίριο Α, 12 παράθυρα με παντζούρια, έξι μπαλκονόπορτες, 1 πόρτα εξωτερική, επτά εσωτερικές πόρτες και από το κτίριο Β, 12 παράθυρα, οκτώ μπαλκονόπορτες, οκτώ πόρτες εξωτερικές και οκτώ εσωτερικές πόρτες, συνολικής αξίας, σύμφωνα με την αξία μονάδας κάθε κατασκευής, όπως είχε συμφωνηθεί μεταξύ των διαδίκων, με το από 10.5.2006 συμφωνητικό, 32.250 ευρώ, ποσό στο οποίο περιλαμβάνεται και η αξία τοποθέτησης, χωρίς τον ανάλογο ΦΠΑ. Για τα ανωτέρω αποξηλωθέντα κουφώματα, διαπιστώνεται αδυναμία διόρθωσης αυτών, εξαιτίας των λανθασμένων διαστάσεων ύψους και πλάτους αυτών σε σχέση με τα αντίστοιχα ανοίγματα των τοίχων, όπου τοποθετήθηκαν. Εξάλλου, ο ίδιος πραγματογνώμονας αναφέρει ότι αποκλειστικά υπεύθυνος για τις διαστάσεις των στοιχείων που πρόκειται να τοποθετήσει, είναι ο εργολάβος, που έχει και την ευθύνη της σωστής επιμέτρησης, όπως επίσης έχει και την ευθύνη της κατασκευής με βάση τις επιμετρήσεις του αλλά και την ευθύνη τοποθέτησης. Διόρθωση του πλαισίου - κάσας του κουφώματος, με προσθήκες, που να διορθώνουν το ύψος ή το πλάτος, δεν γίνεται, διότι το πλαίσιο δεν έχει πλέον ενιαία συμπεριφορά και το αποτέλεσμα είναι διαφορετικό από αυτό που παρήγγειλε και αναμένει ο ιδιοκτήτης. β] Ο ίδιος εξάλλου πραγματογνώμονας διαπίστωσε ότι, στο κτίριο Α του ξενοδοχείου, παρέμεναν τοποθετημένα, κατά το χρόνο της αυτοψίας του πραγματογνώμονα [Σεπτέμβριος του 2015], τα ακόλουθα κουφώματα, που ουδέποτε αποξηλώθηκαν και για τα οποία ο ίδιος δεν διαπίστωσε κακοτεχνία: 5 πόρτες εσωτερικές αξίας [5 Χ 260 ευρώ=] 1300 ευρώ [σημειώνεται ότι ο πραγματογνώμονας προφανώς εκ παραδρομής αναφέρει ως αξία των πέντε εσωτερικών θυρών το ποσό των 560 ευρώ υπολογίζοντας εσφαλμένα αντί για πέντε θύρες κατά τη σχετική μαθηματική πράξη δύο θύρες], έναν παντζούρι παράθυρου, αξίας 150 ευρώ, δύο πόρτες εξωτερικές αξία [2 X 400 ευρώ=] 800 ευρώ, δύο παράθυρα με παντζούρια αξίας [2 Χ 500=] 1000 ευρώ και πέντε παράθυρα χωρίς παντζούρια αξίας 1750 ευρώ, ήτοι 15 ξύλινες κατασκευές συνολικής αξίας [1300 + 150 + 800 + 1000 + 1750 + 375 ευρώ για αξία τοποθέτησης αυτών=] 5.375 ευρώ, ποσό στο οποίο δεν περιλαμβάνεται ο ανάλογος ΦΠΑ. γ] Επίσης, είχαν αποξηλωθεί τα ξύλινα κιγκλιδώματα, για τα οποία στις από 1.10.2006 και από 16.11.2006 τεχνικές εκθέσεις των Α. Α. και Σ.. Π. αναφέρονται εμφανείς ακαλαίσθητες ενώσεις και πλημμελής τοποθέτησή τους, αλλά και σκασίματα ξυλείας, όμως, κατά το χρόνο της αυτοψίας του πραγματογνώμονα Π.. Λ., αυτά είχαν ήδη υποστεί πολύ μεγαλύτερη ζημία [ήταν σάπια και εντελώς άχρηστα] και ο πραγματογνώμονας δεν ήταν σε θέση να διακρίνει αν η ζημία αυτή οφείλεται στην κακή ποιότητα της ξυλείας ή στην έλλειψη συντήρησης κατά το διάστημα που μεσολάβησε από την αποξήλωση αυτών, λαμβανομένου υπόψη και του ότι είχαν τοποθετηθεί στον περιβάλλοντα χώρο του ξενοδοχείου και δεν ήταν αποθηκευμένα σε κάποιο κλειστό χώρο, όπως τα λοιπά αποξηλωθέντα κουφώματα, δ] Τέλος, ο άνω πραγματογνώμονας αναφέρει ότι ο εργολάβος δεν τοποθέτησε στο έργο, στο κτίριο A του ξενοδοχείου, δύο εσωτερικές πόρτες, ένα παράθυρο στο ισόγειο και ένα παράθυρο στο διαμέρισμα Α1 του πρώτου ορόφου. Σύμφωνα με όλα τα παραπάνω, που αποδείχθηκαν, κρίνεται ότι στην προκειμένη περίπτωση, από υπαιτιότητα του εργολάβου, το έργο που ανατέθηκε στον εργολάβο Ε. Κ., δεν αποπερατώθηκε, κατά το τμήμα που αφορούσε την κατασκευή και τοποθέτηση ξύλινων κουφωμάτων και κιγκλιδωμάτων εξωστών, στα δύο κτίρια του ξενοδοχείου, διότι αφενός μεν δεν ολοκληρώθηκαν όλες οι συμφωνηθείσες εργασίες εντός του συμφωνηθέντος χρόνου παράδοσης, ήτοι έως τις 18.7.2006, αλλά αυτές, από λόγους που αφορούσαν αποκλειστικά το πρόσωπο του εργολάβου, άρχισαν καθυστερημένα, στις 19.7.2006 και τελικά δεν ολοκληρώθηκαν, αφού το συνεργείο του εργολάβου εγκατέλειψε το έργο ημιτελές στις 25.7.2006, αφήνοντας κουφώματα που δεν τοποθέτησε καθόλου, ενώ και το μεγαλύτερο ποσοστό [άνω του 80%] των τοποθετημένων ξύλινων κατασκευών-κουφωμάτων, ήταν άχρηστες, μη λειτουργικές και έπρεπε να αντικατασταθούν από άλλες, ενώ και τα κάγκελα των μπαλκονιών παρουσίαζαν τεχνικά κατασκευαστικά προβλήματα, συνεπεία των οποίων έχρηζαν αντικατάστασης. Εξάλλου, ο εργολάβος δεν προέβη σε συνέχιση των εργασιών εκτέλεσης του έργου, εντός της προθεσμίας, που του έταξε ο Ι. Σ. με το από 25.7.2006 τηλεγράφημά του, ήτοι έως τις 28.7.2006. Κατόπιν αυτών, νομίμως υπαναχώρησε ο εργοδότης με την από 30.10.2006 δήλωση υπαναχώρησης που περιέχεται στο με αρ. 161328/30.10.2006 τηλεγράφημα ΟΤΕ, όπως αυτή διευκρινίζεται αναλυτικά στην από 6.11.2006 εξώδικη δήλωσή του, επικαλούμενος μη εκτέλεση του έργου από υπαιτιότητα του εργολάβου, κατ' εφαρμογήν της διάταξης 686 εδ. β ΑΚ. Στο σημείο αυτό θα πρέπει να αναφερθεί ότι ο εργολάβος, Ε. Κ., αντικρούοντας την από 3.4.2009 αγωγή του Ι. Σ. εναντίον του, με τις προτάσεις του πρώτου βαθμού αόριστα αναφέρει ότι η καθυστέρηση οφείλεται σε υπαιτιότητα του εργοδότη, χωρίς όμως να διευκρινίζει τα πραγματικά περιστατικά που δικαιολογούν την έλλειψη υπαιτιότητας στο πρόσωπό του. Απορριπτέοι επίσης, προεχόντως ως απαράδεκτοι, είναι οι ισχυρισμοί του, που προτάθηκαν το πρώτον με την προσθήκη αντίκρουση των προτάσεών του ενώπιον του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου, και επαναλαμβάνονται ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου, ότι την ευθύνη για τις εσφαλμένες μετρήσεις είχε ο εργοδότης, Ι. Σ., διότι αυτός είχε κάνει τις επιμετρήσεις και διότι κατά την άφιξη του συνεργείου του στο ξενοδοχείο, τον Ιούλιο του 2006, για την τοποθέτηση των κουφωμάτων, δεν είχαν τοποθετηθεί τα πλακίδια στο δάπεδο των κτιρίων, πέραν του ότι αποδείχθηκαν και ουσιαστικά αβάσιμοι. Ειδικότερα, αποδεικνύεται, από τις προσκομιζόμενες φωτογραφίες, που λήφθηκαν από τον εργοδότη κατά την τοποθέτηση των άνω ξύλινων κατασκευών, ότι είχαν τοποθετηθεί τα πλακίδια και είχαν ολοκληρωθεί τα δάπεδα, ενώ τόσο ο Γ. Κ., πατέρας του εργολάβου-εκκαλούντος, εξεταζόμενος ενόρκως ενώπιον του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου, ανέφερε ότι ο ίδιος έκανε τις μετρήσεις [βλ. σελ. 104 των πρακτικών της εκκαλουμένης απόφασης όπου αναφέρει "..πήγα εγώ πήρα μέτρα, έρχομαι εδώ παίρνω μέτρα, προχωράω με κατωκάσια, κατασκευάζω.."], γεγονός άλλωστε που συνομολογείται και από τον εκκαλούντα [σελ. 2 της έφεσης όπου επί λέξει εκτίθεται: "κατά τη μετάβαση του πατέρα μου Γ. Κ. με τον εφεσίβλητο στο ξενοδοχειακό συγκρότημα προκειμένου να γίνουν μετρήσεις για να καθοριστούν οι διαστάσεις των κουφωμάτων.."]. Αποδεικνύεται επίσης, αναφορικά με το τμήμα του έργου που εκτελέστηκε και παρέλαβε ο Ι. Σ., δηλαδή τα ξύλινα έπιπλα, ότι οι δώδεκα ξύλινες ντουλάπες υπνοδωματίων, που κατασκεύασε ο Ε. Κ., αξίας 243 ευρώ εκάστη, δεν έφεραν τρία συρτάρια η καθεμία, όπως είχε συμφωνηθεί και όπως ήταν το δείγμα που είχε επιδειχθεί στον εργοδότη στο εργοστάσιο του εργολάβου και η αξία τους ήταν μειωμένη κατά το ποσό των 35 ευρώ, ήτοι συνολικά [12 Χ 35 =] 420 ευρώ, και με την από 6.11.2006 εξώδικη δήλωσή του ο Ι. Σ. άσκησε το δικαίωμά του, από τις διατάξεις των άρθρων 688-689 ΑΚ για μείωση του τιμήματος λόγω της άνω έλλειψης.
Συνεπώς, ενόψει του ότι το έργο, κατά το τμήμα του που προαναφέρθηκε, της κατασκευής ξύλινων κουφωμάτων και κιγκλιδωμάτων, από υπαιτιότητα τοι εργολάβου δεν αποπερατώθηκε εντός του χρόνου που συμφωνήθηκε, ούτε προσφέρθηκε προσηκόντως στον εργοδότη και ο τελευταίος δεν το παρέλαβε, διότι ακόμη και οι ξύλινες κατασκευές που τοποθετήθηκαν, ήταν κατά το μεγαλύτερο ποσοστό τους, άνω του 80%, μη λειτουργικές και χρειάζονταν αντικατάσταση, παρήλθε δε, άπρακτη, και η προθεσμία που έταξε στον εργολάβο ο εργοδότης για τη συνέχιση των εργασιών, συνέτρεχαν όλες οι προϋποθέσεις για την άσκηση του δικαιώματος της υπαναχώρησης του εργοδότη για το μέρος του έργου που δεν εκτελέστηκε, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 686 εδ. β, 383-385, 387, 389 ΑΚ. Επομένως, με την άσκηση του δικαιώματος υπαναχώρησης από τον εργοδότη, επήλθε απόσβεση των αμοιβαίων υποχρεώσεων για παροχή που πηγάζουν από τη άνω σύμβαση έργου και οι συμβαλλόμενοι έχουν αμοιβαία υποχρέωση να αποδώσουν τις παροχές που έλαβαν κατά τις διατάξεις του αδικαιολόγητου πλουτισμού, όσον αφορά το πρώτο και δεύτερο μέρος της σύμβασης, όπως περιγράφηκε στο άνω ιδιωτικό συμφωνητικό και αφορά κουφώματα, πόρτες, παράθυρα και κιγκλιδώματα των κτιρίων Α και Β του συγκροτήματος του Ι. Σ.. Σύμφωνα με όσα παραπάνω αναφέρθηκαν, η αξία των ξύλινων εργασιών που συμφωνήθηκαν μεταξύ των διαδίκων, μετά και τον υπολογισμό της έκπτωσης, ποσοστού 7,25% προσδιορίστηκε για το κτίριο Α, συνολικά σε [ 20.660 - {20.660Χ 7,25% =} 1497,85 = ] 19.162,15 ευρώ, η αξία των εργασιών για το κτίριο Β προσδιορίστηκε σε [ 31.285-{ 31.285 X 7,25%=} 2.268,16=] 29.016,84 ευρώ και η αξία του τρίτου μέρους του (έπιπλα), σε [ 14.900 - {14.900 X 7,25%=} 1080,25 =] 13.820 ευρώ. Από το ποσό αυτό των 13.820 ευρώ, που αντιστοιχεί στην αξία των ξύλινων επίπλων, πρέπει να αφαιρεθεί το ποσό των 420 ευρώ, που αντιστοιχεί στη μείωση της εργολαβικής αμοιβής που συμφωνήθηκε για τις 12 ξύλινες ντουλάπες, λόγω της έλλειψης των τριών συρταριών, όπως είχε συμφωνηθεί μεταξύ των διαδίκων, ήτοι η αμοιβή που οφείλεται για το μέρος αυτό του έργου ανέρχεται σε [13.820 - 420 ευρώ =] 13.400 ευρώ πλέον ΦΠΑ 13%, ήτοι ΦΠΑ ποσού 1742 ευρώ, δηλαδή συνολικά [13400 + 1742 ευρώ= ] 15.142 ευρώ, ποσό που περιλαμβάνεται στα εκδοθέντα τιμολόγια με αριθμούς 98 και 99/25.9.2006 του Ε. Κ.. Εξάλλου, η συνολική εργολαβική αμοιβή για τις ξύλινες κατασκευές [κουφώματα και κιγκλιδώματα] των κτιρίων Α και Β ανέρχεται σε (19.162,15 ευρώ + 29.016,84 ευρώ =) 48.178,99 ευρώ, ποσό το οποίο, μετά την ασκηθείσα υπαναχώρηση, δεν οφείλεται, εκτός από το ποσό των 5.375 ευρώ πλέον ΦΠΑ 13% ήτοι συνολικά [{5.375 Χ 13%= } 698,75 ευρώ + 5.375 =] 6.073,75 ευρώ, που αντιστοιχεί στην εργολαβική αμοιβή για το μέρος του έργου που εκτελέστηκε, παραδόθηκε και παρέμεινε ενσωματωμένο στο ξενοδοχείο του Ι. Σ. και την αντίστοιχη ωφέλεια που είχε ο τελευταίος, ήτοι την αξία των 15 κουφωμάτων [θυρών εσωτερικών και εξωτερικών, παραθύρων και παντζουριών που περιγράφονται παραπάνω αναλυτικά]. Αντίθετα, δεν οφείλεται κάποιο άλλο ποσό για τη δαπάνη μεταφοράς των ξύλινων κατασκευών στο νησί, ούτε για την αντίστοιχη δαπάνη μεταφοράς και διατροφής του εργατοτεχνικού προσωπικού, διότι από το περιεχόμενο των φαξ που αντήλλαξαν οι διάδικοι στις 13.7.2006, προκύπτει ότι η δαπάνη αυτή θα επιβάρυνε τον εργολάβο με την προϋπόθεση ότι το έργο θα εκτελούνταν εντός του αρχικά συμφωνηθέντος χρόνου παράδοσης, ήτοι έως τις 10 Ιουλίου 2006. Έναντι του συμφωνηθέντος εργολαβικού ανταλλάγματος, ο εργοδότης είχε προκαταβάλει στον εκκαλούντα το ποσό των 20.000 ευρώ και επιπλέον του είχε παραδώσει όπως προαναφέρθηκε δύο μεταχρονολογημένες επιταγές, τη με αριθμό ... επιταγή, πληρωτέα από την Τράπεζα EUROBANK, ποσού πέντε χιλιάδων ΕΥΡΩ (€5.000,00), με φερόμενη ημερομηνία έκδοσης την 31-10-2006 και τη με αριθμό 0006864-8 μεταχρονολογημένη επιταγή, πληρωτέα από την Τράπεζα EUROBANK, ποσού πέντε χιλιάδων ΕΥΡΩ (€5.000,00), με φερόμενη ημερομηνία έκδοσης την 30-10-2006 με τη συμφωνία να μην εμφανιστούν προς πληρωμή πριν τους αναγραφόμενους χρόνους έκδοσης [31-10-06 και 30.10.2006]. Ο Ι. Σ. ανακάλεσε την εντολή προς πληρωμή για τις επιταγές αυτές, προς την πληρώτρια τράπεζα, μετά την ασκηθείσα υπαναχώρηση εκ μέρους του, και οι επιταγές δεν πληρώθηκαν με επαρκές υπόλοιπο στο λογαριασμό του εκδότη. Τις επιταγές αυτές ο εργολάβος Ε. Κ. κατακρατεί και δεν επιστρέφει στον Ι. Σ.. Επομένως, μετά την νόμιμη κατά τα ανωτέρω υπαναχώρηση του εργοδότη, η αιτία για την οποία δόθηκαν οι ανωτέρω επιταγές έχει λήξει και συνεπώς ο εναγόμενος οφείλει να αποδώσει τα σώματα αυτών στον ενάγοντα, και με απειλή ως μέσο εκτέλεσης της απόφασης εναντίον του χρηματικής ποινής και προσωπικής κράτησης. Αποδείχτηκε επίσης, ότι μεταξύ των διαδίκων συμφωνήθηκε ότι η δαπάνη για την τοποθέτηση κρυστάλλων στα παράθυρα και τις μπαλκονόπορτες θα βαρύνει τον εργοδότη. Ο τελευταίος ανέθεσε στην εταιρία με την επωνυμία "Α. Σ. Ο..Ε.." την προμήθεια των κρυστάλλων που αναφέρονται στο υπ' αριθμόν 00653/15-07-2006 δελτίο αποστολής - τιμολόγιο της ανωτέρω εταιρίας, συνολικής αξίας 3.280,39 €, συμπεριλαμβανομένου ΦΠΑ. Τα ανωτέρω κρύσταλλα προσαρμόστηκαν και τοποθετήθηκαν στην συγκεκριμένες κατασκευές του εργολάβου και μετά την ασκηθείσα υπαναχώρηση είναι τεχνικά απρόσφορη και υλικά άχρηστη η αποχώρηση των συγκεκριμένων κρυστάλλων από αυτές, όπως βεβαιώνεται και στην με αριθμό 42/2016 έκθεση πραγματογνωμοσύνης. Ο εφεσίβλητος, ισχυρίστηκε με την από 3.4.2009 αγωγή του ότι η σχετική δαπάνη του κατέστη άχρηστη και ότι έγινε πλουσιότερος ο εναγόμενος και ήδη εκκαλών από την περιουσία και με ζημία του εφεσίβλητου, διότι οι κατασκευές του, που μετά την υπαναχώρηση είναι επιστρεπτέες σε αυτόν, έχουν πλέον αυξημένη αξία κατά την άνω δαπάνη αγοράς και τοποθέτησης των κρυστάλλων. Όμως, ενόψει του γεγονότος ότι μέρος των κρυστάλλων αυτών εξακολουθούν να είναι τοποθετημένα στα δεκαπέντε συνολικά κουφώματα, που παρέμειναν στο έργο, με αντίστοιχη ωφέλεια του εργοδότη, και του γεγονότος ότι δεν προσδιορίζεται από τους διαδίκους και ειδικότερα από τον ενάγοντα - εφεσίβλητο, που φέρει το βάρος απόδειξης της αγωγής του, ποια είναι η αξία των κρυστάλλων που αφορούν τα κουφώματα που δεν αποξηλώθηκαν, δεν καθίσταται δυνατόν το Δικαστήριο να προσδιορίσει την ωφέλεια που πρέπει να αποδοθεί στον ενάγοντα - εφεσίβλητο Ι. Σ. για την αιτία αυτή. Σύμφωνα με τα παραπάνω που αποδείχθηκαν πρέπει: Α] να απορριφθεί η από 26.3.2008 αγωγή του εκκαλούντος ως ουσιαστικά αβάσιμη, διότι δεν δικαιούται περαιτέρω εργολαβικής αμοιβής για το μέρος του έργου, για το οποίο ασκήθηκε νόμιμη υπαναχώρηση από τον εναγόμενο - εφεσίβλητο, ενώ η αμοιβή που ήδη έχει λάβει ως προκαταβολή και η οποία ανέρχεται όχι σε τριάντα χιλιάδες ευρώ, όπως εσφαλμένα αναφέρει στην αγωγή του αλλά σε 20.000 ευρώ, καλύπτει το μέρος που αντιστοιχεί στο τμήμα του έργου που εκτέλεσε και παρέδωσε, ήτοι στην αξία των ξύλινων επίπλων, ήτοι καλύπτει το ποσό των 15.142 ευρώ, ποσό που περιλαμβάνει τον ανάλογο ΦΠΑ. Β] Περαιτέρω, η από 3.4.2009 αγωγή του εφεσίβλητου πρέπει να γίνει εν μέρει δεκτή και να αναγνωριστεί ότι ο εναγόμενος - εφεσίβλητος δεν οφείλει το ποσό των [48.178,99 - 6.073,75 ευρώ=] 42.105,24 ευρώ, ήτοι τη συνολική εργολαβική αμοιβή για τις ξύλινες κατασκευές [κουφώματα και κιγκλιδώματα] των κτιρίων Α και Β, η οποία ανέρχεται σε (19.162,15 ευρώ + 29.016,84 ευρώ =) 48.178,99 ευρώ, από την οποία αφαιρείται το ποσό των 6.073,75 ευρώ, που αντιστοιχεί στην εργολαβική αμοιβή για το μέρος του έργου που εκτελέστηκε, παραδόθηκε και παραμένει ενσωματωμένο στο ξενοδοχείο του Ι. Σ. και την αντίστοιχη ωφέλεια που είχε ο τελευταίος, ήτοι την αξία των 15 κουφωμάτων πλέον του ανάλογου ΦΠΑ [5375 ευρώ + 698,75 ευρώ ΦΠΑ 13% = 6.073,75 ευρώ]. Επίσης, πρέπει, να διαταχθεί η απόδοση των δύο επιταγών που μετά την ασκηθείσα υπαναχώρηση παρακρατεί χωρίς νόμιμη αιτία ο εκκαλών. Αντιθέτως, αναφορικά με τα λοιπά καταψηφιστικά αιτήματα της από 3.4.2009 αγωγής του εφεσίβλητου, ήτοι να υποχρεωθεί ο εναγόμενος και ήδη εκκαλών, Ε. Κ. να καταβάλει στον ενάγοντα Ι. Σ. τα επιμέρους ποσά: 1] 6.180 ευρώ, το οποίο, μετά την υπαναχώρηση του ενάγοντος από την ένδικη σύμβαση, χωρίς νόμιμη αιτία κατά τους ισχυρισμούς του καταβλήθηκε στον εναγόμενο και το οποίο προκύπτει από την αφαίρεση της αξίας του τρίτου μέρους του έργου, ήτοι της αξίας των ξύλινων επίπλων που ανέλαβε να κατασκευάσει ο εναγόμενος, ποσού 13.820,00 ευρώ από το ήδη καταβληθέν από τον ενάγοντα ποσό των 20.000,00 ευρώ [20.000 -13.820 = 6.180 ευρώ] και 2] 636,00 ευρώ, λόγω μειώσεως του συμφωνημένου εργολαβικού ανταλλάγματος για τις 12 ντουλάπες, εξαιτίας της έλλειψης των συρταριών, είναι απορριπτέα ως αβάσιμα, διότι, από το ποσό των 20.000 ευρώ που έχει καταβληθεί ήδη στον εργολάβο, το ποσό των 15.142 ευρώ αντιστοιχεί στην αξία των ξύλινων επίπλων, μετά από αφαίρεση του ποσού των 420 ευρώ, κατά το οποίο μειώθηκε η αξία των ντουλαπών και στον ανάλογο ΦΠΑ [13 820 ευρώ {αξία ξύλινων επίπλων χωρίς ΦΠΑ} - 420 ευρώ (ποσό κατά το οποίο μειώθηκε η αξία των ντουλαπών} = 13.400 + 1742 {13% ΦΠΑ} = 15142 ευρώ], ενώ το υπόλοιπο ποσό που απομένει [20.000 - 15.142 =] 4.858 ευρώ αντιστοιχεί σε μέρος της ωφέλειας, συνολικού ποσού 6.073,75 ευρώ, που παρέμεινε στον εργοδότη και αφορά την αξία των κουφωμάτων που παρέμειναν στο ακίνητό του, μετά τη δήλωση υπαναχώρησης. Το πρωτοβάθμιο επομένως Δικαστήριο, που: α] απέρριψε ως ουσιαστικά αβάσιμη λόγω έλλειψης ενεργητικής νομιμοποίησης την από 26.3.2008 αγωγή του Ε. Κ. και β] δέχθηκε εν μέρει ως κατ' ουσίαν βάσιμη την από 3.4.2009 αγωγή του Ι. Σ., αναγνωρίζοντας ότι ο ενάγων, Ι. Σ. δεν οφείλει να καταβάλει στον εναγόμενο, Ε. Κ. το ποσό των 48.180,00 ευρώ, αφ' ετέρου δε, υποχρεώθηκε ο τελευταίος να καταβάλει στον ενάγοντα 6.180,00 ευρώ, 636,00 ευρώ και 3.280,39 ευρώ, με τους νόμιμους, κατά περίπτωση, τόκους για καθένα από τα παραπάνω αναφερόμενα χρηματικά ποσά, μέχρι εξοφλήσεως, έσφαλε ως προς την εκτίμηση των αποδείξεων, κατά τους βάσιμους περί τούτου συναφείς, τέταρτο, πέμπτο και έκτο λόγους της κρινόμενης έφεσης. Πρέπει επομένως, αφού εξαφανιστεί η εκκαλουμένη απόφαση και κατά το μέρος που υποχρεώνεται ο εναγόμενος στην υπό στοιχείο Β, από 3.4.2009 αγωγή, να επιστρέψει στον ενάγοντα, Ι. Σ., δύο επιταγές εκδόσεώς του και σε διαταγή του εναγομένου, πληρωτέες από την τράπεζα EUROBANK EFG, ποσού 5.000,00 ευρώ εκάστη, για το ενιαίο της εκτέλεσης, και κρατηθούν προς εκδίκαση οι αγωγές αυτές: Α] Αναφορικά με την από 26.3.2008 αγωγή, να απορριφθεί η αγωγή ως ουσιαστικά αβάσιμη και Β] Να γίνει εν μέρει δεκτή ως βάσιμη και κατ' ουσίαν η από 3.4.2009 και με αρ. κατάθεσης 55018/3782/3.4.2009 αγωγή και να αναγνωριστεί ότι ο ενάγων Ι. Σ., δεν οφείλει στον εναγόμενο, από τη συνολική εργολαβική αμοιβή, που συμφωνήθηκε δυνάμει της από 10.5.2006 σύμβασης έργου, για τις ξύλινες κατασκευές [κουφώματα και κιγκλιδώματα] των κτιρίων A και Β του ξενοδοχείου του στη νήσο ..., η οποία ανέρχεται σε (19.162,15 ευρώ + 29.016,84 ευρώ =) 48.178,99 ευρώ, πλέον ΦΠΑ, το ποσό των 42.105,24 ευρώ, και να υποχρεωθεί ο εναγόμενος να επιστρέφει στον ενάγοντα δύο επιταγές εκδόσεώς του ήτοι: α] τη με αριθμό ... μεταχρονολογημένη επιταγή, πληρωτέα από την Τράπεζα EUROBANK, ποσού πέντε χιλιάδων ΕΥΡΩ (€5.000,00), με φερόμενη ημερομηνία έκδοσης την 31-10-2006 και β] τη με αριθμό ... μεταχρονολογημένη επιταγή, πληρωτέα από την Τράπεζα EUROBANK, ποσού πέντε χιλιάδων ΕΥΡΩ (€5.000,00), με φερόμενη ημερομηνία έκδοσης την 30-10-2006, με απειλή χρηματικής ποινής 100 ευρώ και προσωπικής κράτησης ενός μηνός για κάθε ημερολογιακή εβδομάδα μη επιστροφής καθεμιάς από τις άνω επιταγές, απορριπτομένης ως ουσιαστικά αβάσιμης της αγωγής κατά τα λοιπά αιτούμενα κονδύλια των 6.180,00 ευρώ, 636,00 ευρώ και 3.280,39 ευρώ, που εφεσιβάλλονται με την κρινόμενη έφεση και τα οποία είχαν γίνει δεκτά ως ουσιαστικά βάσιμα με την προσβαλλόμενη απόφαση".
Με βάση τις παραδοχές αυτές, το Εφετείο δέχθηκε κατ' ουσίαν την έφεση, εξαφάνισε την εκκαλουμένη απόφαση, που είχε απορρίψει την αγωγή του αναιρεσείοντος και είχε δεχθεί εν μέρει την αγωγή του αναιρεσιβλήτου και αφού δίκασε την υπόθεση, απέρριψε την από 26-3-2008 αγωγή του αναιρεσείοντος και δέχθηκε κατά ένα μέρος την από 3-4-2009 αγωγή του αναιρεσίβλητου. Έτσι που έκρινε και με αυτά που δέχθηκε το Εφετείο, ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε τις ουσιαστικού δικαίου διατάξεις των άρθρων 686 εδ. β', 341, 383 έως 385, 689, 904 επ. ΑΚ, τις οποίες δεν παραβίασε ευθέως, καθόσον τα πιο πάνω ανελέγκτως δεκτά γενόμενα ως αποδειχθέντα πραγματικά περιστατικά πληρούσαν το πραγματικό των διατάξεων αυτών και δικαιολογούσαν την εφαρμογή τους, ειδικότερα δε, ορθά έκρινε σχετικά με τα κρίσιμα ζητήματα της σύμβασης έργου μεταξύ των διαδίκων, της υπαναχώρησης του αναιρεσιβλήτου λόγω υπερημερίας του αναιρεσείοντος εργολάβου, της υπαιτιότητας αυτού, του μέρους του έργου που κατασκευάστηκε και παραδόθηκε σύμφωνα με τα προβλεπόμενα στη σύμβαση, του μέρους του έργου που είχε ουσιώδη ελαττώματα που το καθιστούσαν εντελώς άχρηστο, του ύψους της συμφωνηθείσας αμοιβής για το σύνολο του έργου και του ύψους της αμοιβής για το μέρος του έργου που εκτελέστηκε. Και τούτο, διότι, σύμφωνα με τις πιο πάνω ουσιαστικές παραδοχές της προσβαλλόμενης απόφασης, το συμφωνηθέν έργο, κατά το τμήμα που αφορούσε την κατασκευή και τοποθέτηση ξύλινων κουφωμάτων και κιγκλιδωμάτων εξωστών, στα δύο κτίρια του ξενοδοχείου, δεν αποπερατώθηκε, από υπαιτιότητα του αναιρεσείοντος εργολάβου, εντός του χρόνου που συμφωνήθηκε, και δεν προσφέρθηκε προσηκόντως στον αναιρεσίβλητο εργοδότη, ούτε και ο τελευταίος το παρέλαβε, διότι δεν ολοκληρώθηκαν όλες οι συμφωνηθείσες εργασίες εντός του συμφωνηθέντος χρόνου παράδοσης, ήτοι έως τις 18.7.2006, αλλά, αντιθέτως,, από λόγους που αφορούσαν αποκλειστικά το πρόσωπο του αναιρεσείοντος, άρχισαν καθυστερημένα, στις 19.7.2006 και τελικά δεν ολοκληρώθηκαν, αφού το συνεργείο αυτού εγκατέλειψε το έργο ημιτελές στις 25.7.2006, ενώ ακόμη και οι ξύλινες κατασκευές που τοποθετήθηκαν, ήσαν κατά το μεγαλύτερο ποσοστό τους, άνω του 80%, μη λειτουργικές και χρειάζονταν αντικατάσταση, με αποτέλεσμα να καταστεί ο αναιρεσείων, χωρίς υπαιτιότητα του αναιρεσιβλήτου, υπερήμερος ως προς την έναρξη και παράδοση του επί μέρους αυτού έργου, στη συνέχεια δε, παρήλθε άπρακτη και η ταχθείσα σ' αυτόν από τον αναιρεσίβλητο εύλογη προθεσμία μέχρι τις 28-7-2006 για τη συνέχιση και ολοκλήρωση των σχετικών εργασιών, ώστε να δικαιολογείται έτσι η εκ μέρους του αναιρεσιβλήτου άσκηση του δικαιώματος υπαναχώρησης, για το ως άνω μέρος του έργου που δεν εκτελέστηκε, η οποία (υπαναχώρηση) επέφερε την εξ υπαρχής (ex tunc) ανατροπή, κατά το μέρος αυτό, των αποτελεσμάτων της σύμβασης και τη γένεση αξιώσεων από τον αδικαιολόγητο πλουτισμό. Επίσης, το Εφετείο ορθά δεν εφάρμοσε τις ουσιαστικού δικαίου διατάξεις των άρθρων 681, 694, 330 και 342 ΑΚ, διότι δεν συνέτρεχαν οι όροι και οι προϋποθέσεις για την εφαρμογή τους, αφού, κατά τις ανωτέρω ανέλεγκτες παραδοχές, ο αναιρεσείων εργολάβος κατέστη υπερήμερος ως προς την κατασκευή του συμφωνηθέντος έργου, με συνέπεια τη νόμιμη υπαναχώρηση του αναιρεσίβλητου εργοδότη, ενώ, ως προς τμήμα του έργου που εκτέλεσε και παρέδωσε στον αναιρεσίβλητο, καταβλήθηκε από τον τελευταίο σ' αυτόν η αναλογούσα αμοιβή. Εξάλλου, το Εφετείο ούτε εκ πλαγίου παραβίασε τις ως άνω ουσιαστικού δικαίου διατάξεις ούτε στέρησε την απόφασή του νόμιμης βάσης, καθόσον περιέλαβε σ' αυτήν σαφείς, επαρκείς και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες, που καθιστούν εφικτό τον αναιρετικό έλεγχο ως προς την εφαρμογή των ανωτέρω διατάξεων. Ειδικότερα, στην προσβαλλόμενη απόφαση με πληρότητα και σαφήνεια εκτίθενται όλα τα πραγματικά περιστατικά που είναι αναγκαία στη συγκεκριμένη περίπτωση για την κρίση του δικαστηρίου περί της συνδρομής των ως άνω νόμιμων όρων και προϋποθέσεων των διατάξεων που εφαρμόστηκαν, ενώ δεν υφίστανται ελλείψεις και ανεπάρκεια στις αιτιολογίες αυτής σχετικά με τον χαρακτηρισμό των ως άνω περιστατικών που έγιναν δεκτά και έχουν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης. Επιπλέον, δεν ήταν αναγκαίο να περιλαμβάνονται σ' αυτήν άλλες αιτιολογίες προς αποσαφήνιση του ότι α) η ένδικη υπαναχώρηση από την σύμβαση έργου μεταξύ των διαδίκων οφειλόταν σε υπαιτιότητα του εναγομένου εργολάβου, β) το εργολαβικό αντάλλαγμα ανερχόταν στο συνολικό ποσό των 62.000 ευρώ, μετά τη συμφωνηθείσα έκπτωση ποσοστού 7,25% στο αρχικό αντάλλαγμα των 66845 ευρώ, γ) η ημερομηνία παράδοσης του έργου ήταν η 18-7-2006, πλην όμως οι εργασίες άρχισαν την 19-7-2006 και τελικά δεν ολοκληρώθηκαν και το έργο εγκαταλείφθηκε ημιτελές, με τμήματα που είχαν ουσιώδη ελαττώματα που τα καθιστούσαν άχρηστα. Ως προς τα ζητήματα αυτά με σαφήνεια, επάρκεια και χωρίς αντιφάσεις η προσβαλλόμενη απόφαση περιλαμβάνει τις ακόλουθες παραδοχές: α) από την άθροιση των επιμέρους αμοιβών που συμφωνήθηκαν για κάθε τμήμα του έργου... προκύπτει συνολική αμοιβή... 66845 ευρώ. Επί του ποσού αυτού υπολογίστηκε έκπτωση 7,25%, ή 4485 ευρώ και συνολικό εργολαβικό αντάλλαγμα... 62000 ευρώ, β) μετά τη σύνταξη του άνω συμφωνητικού και πριν τον συμφωνηθέντα χρόνο παράδοσης, εντός του Μαΐου του 2006, με προφορική συμφωνία των διαδίκων, τροποποιήθηκε εν μέρει το άνω συμφωνητικό, αναφορικά με τον αριθμό των επί μέρους τεμαχίων κουφωμάτων... χωρίς η τροποποίηση αυτή να επηρεάσει το συνολικό αντάλλαγμα των 62000 ευρώ, ενόψει του ότι η αμοιβή για τις επιπλέον εργασίες... και την μείωση του αριθμού των παραθύρων... υπερέβαινε το ήδη συμφωνηθέν εργολαβικό αντάλλαγμα κατά το ποσό των 120 ευρώ, γ) ο αναιρεσείων στο από 13-7-2006 FAX που απέστειλε στον εργοδότη, ενημερώνοντάς τον ότι έχουν ολοκληρωθεί οι εργασίες, του ζητά δε, να φροντίσει για τη μεταφορά των υλικών με πλοίο στις 18-7-2006, ώστε να μεταβεί το συνεργείο τεχνιτών του ιδίου στο νησί για την τοποθέτησή τους, επιβεβαιώνει ότι η συνολική αμοιβή του για το έργο ανέρχεται στο ποσό των 62000 ευρώ... δ) αφενός μεν δεν ολοκληρώθηκαν όλες οι συμφωνηθείσες εργασίες, εντός του συμφωνηθέντος χρόνου παράδοσης, ήτοι έως την 18-7-2006, αλλά αυτές, από λόγους που αφορούσαν αποκλειστικά στο πρόσωπο του εργολάβου, άρχισαν καθυστερημένα, στις 19-7-2006 και τελικά δεν ολοκληρώθηκαν, αφού το συνεργείο του εργολάβου εγκατέλειψε το έργο ημιτελές στις 27-7-2006, αφήνοντας κουφώματα που δεν τοποθέτησε καθόλου ενώ και το μεγαλύτερο ποσοστό (άνω του 80%) των τοποθετημένων ξύλινων κατασκευών - κουφωμάτων, ήταν άχρηστες, μη λειτουργικές και έπρεπε να αντικατασταθούν με άλλες, ενώ και τα κάγκελα των μπαλκονιών παρουσίαζαν τεχνικά κατασκευαστικά προβλήματα, συνεπεία των οποίων έχρηζαν αντικατάστασης. Εξάλλου, ο εργολάβος δεν προέβη σε συνέχιση των εργασιών εκτέλεσης του έργου, εντός της προθεσμίας, που του έταξε ο Ι. Σ., με το από 25-7-2006 τηλεγράφημά του, ήτοι έως τις 28-7-2006. Κατόπιν αυτών, νομίμως υπαναχώρησε ο εργοδότης με την από 30-10-2006 δήλωση υπαναχώρησης... ", ε) οι προβληθέντες από τον αναιρεσείοντα ισχυρισμοί, ότι την ευθύνη για τις εσφαλμένες μετρήσεις είχε ο εργοδότης, Ι. Σ., διότι αυτός είχε κάνει τις επιμετρήσεις και διότι κατά την άφιξη του συνεργείου του στο ξενοδοχείο τον Ιούλιο του 2006, για την τοποθέτηση των κουφωμάτων, δεν είχαν τοποθετηθεί τα πλακίδια στο δάπεδο των κτιρίων, ανεξαρτήτως του ότι προβλήθηκαν απαραδέκτως, είναι ουσιαστικά αβάσιμοι, καθόσον αποδείχθηκε, ότι είχαν τοποθετηθεί τα πλακίδια και είχαν ολοκληρωθεί τα δάπεδα, ενώ τις επιμετρήσεις έκανε ο πατέρας του αναιρεσείοντος. Επομένως, είναι αβάσιμος ο πρώτος λόγος αναίρεσης από τους αριθμούς 1 και 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, με τους οποίους προβάλλονται σχετικές αιτιάσεις. Κατά τα λοιπά, ο ίδιος ως άνω λόγος είναι απαράδεκτος, καθόσον οι προβαλλόμενες με αυτόν αιτιάσεις ανάγονται στην εκτίμηση, αξιολόγηση και συσχέτιση των αποδείξεων από το δικαστήριο της ουσίας, που δεν ελέγχεται από τον Άρειο Πάγο (άρθρο 561 παρ. 1 ΚΠολΔ). Κατά το άρθρο 559 αρ. 11 περ. γ' ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν. Κατά την έννοια της διάταξης αυτής, για την ίδρυση του σχετικού λόγου αναίρεσης αρκεί και μόνη η ύπαρξη αμφιβολιών για τη λήψη υπόψη από το δικαστήριο προσκομισθέντων με επίκληση αποδεικτικών μέσων, τα οποία το δικαστήριο έχει την υποχρέωση να λαμβάνει υπόψη κατά τις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 335, 338, 339, 341 και 346 ΚΠολΔ (ολΑΠ 2/2008). Ο λόγος αυτός είναι αβάσιμος, αν αποδεικνύεται από την απόφαση ότι λήφθηκαν υπόψη όλα τα αποδεικτικά μέσα, τα οποία προσκομίσθηκαν και των οποίων έγινε επίκληση. Συνήθως αρκεί προς τούτο η γενική αναφορά του είδους του αποδεικτικού μέσου (μάρτυρες, έγγραφα, κ.λπ.), χωρίς ανάγκη ειδικής αξιολόγησης καθενός και χωρίς διάκριση από ποια αποδεικτικά μέσα προκύπτει άμεση και από ποια έμμεση απόδειξη. Μη λήψη υπόψη, πάντως, δεν συνάγεται από μόνο το γεγονός ότι μνημονεύονται στην απόφαση ορισμένα μόνο από τα προσκομισθέντα με επίκληση έγγραφα όχι όμως και τα φερόμενα ως αγνοηθέντα (ΑΠ 559/2020, ΑΠ 1437/2017). Στην προκειμένη περίπτωση, ο αναιρεσείων με τον δεύτερο αναιρετικό λόγο, από το άρθρο 559 αρ. 11γ ΚΠολΔ, μέμφεται το Εφετείο, ότι προκειμένου να καταλήξει στο αποδεικτικό του πόρισμα περί της προσήκουσας και εμπρόθεσμης εκ μέρους του παράδοσης του έργου και συνεπώς μη νόμιμης υπαναχώρησης του αναιρεσιβλήτου, δεν έλαβε υπόψη του, την από 13-12-2016 τεχνική έκθεση του Δ. Α. και την από 22-3-2017 έγγραφη ανάπτυξη των παρατηρήσεων του τεχνικού συμβούλου του αναιρεσείοντος Δ. Α. επί της γνωμοδότησης του πραγματογνώμονα, που προσκομίσθηκαν με επίκληση. Ο ανωτέρω λόγος είναι αβάσιμος, εφόσον τόσο από τη ρητή διαβεβαίωση του Εφετείου ότι έλαβε υπόψη όλα τα έγγραφα που οι διάδικοι επικαλούνται και προσκομίζουν νομίμως, μεταξύ των οποίων και την από 13-12-2016 τεχνική έκθεση του Δ. Α., τεχνίτη ξυλουργού, όσο και από τις παραδοχές και αιτιολογίες του, καθίσταται απολύτως βέβαιο ότι έλαβε υπόψη και συνεκτίμησε με τα λοιπά αποδεικτικά στοιχεία και τα ανωτέρω έγγραφα, προκειμένου να καταλήξει στο αποδεικτικό του πόρισμα. Μετά από αυτά και αφού δεν υπάρχει άλλος λόγος αναίρεσης, πρέπει η ένδικη αίτηση αναίρεσης να απορριφθεί και να διαταχθεί η εισαγωγή του κατατεθέντος για την άσκηση αυτής παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο (άρθρο 495 παρ. 3 ΚΠολΔ). Τέλος, τα δικαστικά έξοδα του αναιρεσίβλητου, που κατέθεσε προτάσεις, πρέπει να επιβληθούν σε βάρος του αναιρεσείοντος λόγω της ήττας του (άρθρα 176, 183, 191 παρ. 2 ΚΠολΔ), όπως ορίζεται ειδικότερα στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ 
Απορρίπτει την από 7-5-2021 αίτηση του Ε. Κ., για αναίρεση της υπ' αριθμ. 4910/2020 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών.
Διατάσσει την εισαγωγή στο Δημόσιο Ταμείο του κατατεθέντος για την άσκηση της ανωτέρω αίτησης παραβόλου.
Επιβάλλει στον αναιρεσείοντα τα δικαστικά έξοδα του αναιρεσίβλητου, τα οποία προσδιορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2700) ευρώ.
ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 13 Φεβρουαρίου 2023.
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 26 Οκτωβρίου 2023.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ