Αριθμός 1223/2019
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
E' Ποινικό Τμήμα
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Μαρία Χυτήρογλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Διονυσία Μπιτζούνη, Βασιλική Ηλιοπούλου, Βασιλική Μπαζάκη - Δρακούλη και Στυλιανό Δαρέλλη - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημα του στις 15 Φεβρουαρίου 2019, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Δημητρίου Παπαγεωργίου, (κωλυομένης της Εισαγγελέως) και του Γραμματέως Χαράλαμπου Αθανασίου, για να δικάσει την αίτηση του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, περί αναιρέσεως της 263-264/2018 αποφάσεως του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Θεσσαλονίκης. Με κατηγορούμενο και αναιρεσείοντα κατηγορούμενο τον M. D. του B. ή S., κατοίκου ..., ο οποίος δεν εμφανίστηκε, με πολιτικώς ενάγοντα τον Π. Σ. του Ι., κατοίκου ..., ο οποίος δεν εμφανίστηκε.
Το Μικτό Ορκωτό Εφετείο Θεσσαλονίκης, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου, ζητεί τώρα την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 7.1.2019 αίτηση αναιρέσεως του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Βασίλειου Χαλντούπη, η οποία συντάχθηκε ενώπιον της Γραμματέως του Ποινικού Τμήματος του Αρείου Πάγου Δέσποινας Χρονοπούλου, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 90/2019.
Αφού άκουσε Τον Αντεισαγγελέα που πρότεινε να γίνει δεκτή η έκθεση αναίρεσης και να απορριφθεί ως ανυποστήρικτη η από 31.12.2018 αίτηση αναίρεσης του ως άνω κατηγορουμένου.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Οι υπό κρίση από 31-12-2018 (με ημερομηνία 28-12-2018) και 07-01- 2019 αιτήσεις αναιρέσεως του M. D. του B. ή S. και της C. ή I. και του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, αντιστοίχως, οι οποίες στρέφονται κατά της αυτής υπ' αριθμ. 263-264/2018 αποφάσεως του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Θεσσαλονίκης, και έχουν ασκηθεί παραδεκτά και εμπρόθεσμα εντός είκοσι (20) ημερών με δήλωση που επιδόθηκε στην Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου και εντός ενός μηνός, από την καταχώρηση της ως άνω προσβαλλομένης απόφασης καθαρογραμμένης στο ειδικό βιβλίο, η οποία έλαβε χώρα στις 13-12-2018 (με αύξοντα αριθμό 176), με δήλωση στον Γραμματέα του Αρείου Πάγου, αντίστοιχα (άρθρα 473, 505, 479 παρ. 2 ΚΠΔ), λόγω της πρόδηλης συνάφειάς τους, πρέπει να συνεκδικαστούν.
Κατά το άρθρο 513 παρ. 1 εδ. γ' ΚΠοινΔ, "ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου κλητεύει τον αναιρεσείοντα και τους υπόλοιπους διαδίκους, με κλήση που επιδίδεται σύμφωνα με τα άρθρα 155-161 και μέσα στην προθεσμία του άρθρου 166, στο ακροατήριο του δικαστηρίου του Αρείου Πάγου..." ενώ, κατά τη διάταξη της παρ. 3 εδ. α του ίδιου άρθρου, οι διάδικοι παρίστανται στη συζήτηση με συνήγορο. Περαιτέρω, από τη διάταξη του άρθρου 514 εδ. α' του ίδιου Κώδικα, προκύπτει ότι, αν ο αναιρεσείων δεν εμφανισθεί προσηκόντως, ήτοι μετά ή διά συνηγόρου, η αίτησή του απορρίπτεται. Εξάλλου, από τη διάταξη του άρθρου 515 παρ. 2 εδ. α' του άνω Κώδικα, κατά την οποία "αν εμφανιστεί ο αναιρεσείων, η συζήτηση γίνεται σαν να ήταν παρόντες όλοι οι διάδικοι, ακόμα και αν κάποιος από αυτούς δεν εμφανίστηκε" προκύπτει ότι το Δικαστήριο του Αρείου Πάγου προχωρεί στη συζήτηση της αιτήσεως αναιρέσεως παρά την ερημοδικία κάποιου διαδίκου, εκτός του αναιρεσείοντος, υπό τον όρο ότι ο μη εμφανισθείς ή οι μη εμφανισθέντες διάδικοι έχουν νόμιμα κλητευθεί προς τούτο, αλλιώς το ανωτέρω Δικαστήριο κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση της αιτήσεως αναιρέσεως.
Στην προκείμενη περίπτίωση, όπως προκύπτει από τα από 25-01-2019 αποδεικτικά επίδοσης του αρχιφύλακα Ν. Μ., μετά από παραγγελία της Εισαγγελέως του Αρείου Πάγου προς τον αναιρεσείοντα M. D., και του Α. Σ., Επιμελητή Εισαγγελίας Πρωτοδικείου Καβάλας, προς τον διορισμένο από τον αναιρεσείοντα, ίος αντίκλητο, Θεόδωρο Λαμψια, δικηγόρο, ο αναιρεσείων κλητεύθηκε από την Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου με την υπ' αριθμ. 90/2019 και από 24-01-2019 κλήση της, νόμιμα και εμπρόθεσμα, κατά τα άρθρα 155 και 166 του ΚΠοινΔ, για να παραστεί με συνήγορο, προκειμένου να υποστηρίξει την από 28-12-2018 αίτησή του για αναίρεση της υπ' αριθμ. 263, 264/2018 απόφασης του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Θεσσαλονίκης, στην αναφερόμενη στην αρχή της απόφασης αυτής συνεδρίαση, πλην, όμως, αυτός δεν εμφανίσθηκε κατά την εκφώνηση της υπόθεσης στη σειρά της ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου στη συνεδρίαση αυτή (15-02-2019), ούτε εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο. Κατά συνέπεια, η υπό κρίση αίτηση αναίρεσης πρέπει να απορριφθεί και επιβληθούν στον αναιρεσείοντα τα έξοδα της ποινικής διαδικασίας (άρθρο 583 παρ. 1 του ΚΠοινΔ), κατά τα οριζόμενα στο διατακτικό. Επίσης, όπως προκύπτει από τα πρακτικά της παρούσας δίκης και τα έγγραφα που υπάρχουν στη δικογραφία, ο μεν αναιρεσίβλητος κατηγορούμενος M. D. κλητεύθηκε από την Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, νομίμως και εμπροθέσμως, προκειμένου να παραστεί δια συνηγόρου στο ακροατήριο του Δικαστηρίου τούτου κατά τη δικάσιμο της 15- 02-2019 (βλ. τα από 25-01-2019 αποδεικτικά επιδόσεως του αρχιφύλακα Ν. Μ., μετά από παραγγελία της Εισαγγελέως του Αρείου Πάγου προς τον αναιρεσίβλητο κατηγορούμενο M. D., και του Α. Σ., Επιμελητή Εισαγγελίας Πρωτοδικείου Καβάλας, προς τον διορισμένο από τον τελευταίο, ως αντίκλητο, Θεόδωρο ΛΑΜΨΙΑ, δικηγόρο), και συζητηθεί η υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου κατά της υπ' αριθ. 263, 264/2018 απόφασης του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Θεσσαλονίκης, πλην όμως κατά την εκφώνηση της υποθέσεως στη σειρά της από το πινάκιο κατά την εν λόγοι δικάσιμο, με την παρουσία του αναιρεσείοντος, ο αναιρεσίβλητος κατηγορούμενος δεν εμφανίσθηκε κατά την εκφώνηση της υπόθεσης στη σειρά της ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου στη συνεδρίαση αυτή (05-10-2018), ούτε εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο.
Επομένως, εφόσον ο αναιρεσίβλητος κατηγορούμενος κλητεύθηκε νόμιμα κατά τα άνω, πρέπει, σύμφωνα με τα προεκτεθέντα, το Δικαστήριο να προχωρήσει στη συζήτηση της αίτησης αναίρεσης του Εισαγγελέα.
Κατά το άρθρο 505 παρ. 2 εδ. α' ΚΠοινΔ, ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου μπορεί να ζητήσει την αναίρεση οποιασδήποτε αποφάσεως μέσα στην προθεσμία που ορίζεται από το άρθρο 479 παρ. 2 (άρθρο 483 παρ. 3), δηλαδή μέσα σε ένα μήνα από την καταχώριση της αποφάσεως καθαρογραμμένης στο ειδικό βιβλίο του άρθρου 473 παρ. 3 του ίδιου Κώδικα. Από τη διάταξη αυτή προκύπτει, ότι ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου δικαιούται να ασκεί αναίρεση κατά οποιασδήποτε αποφάσεως, οποιουδήποτε ποινικού Δικαστηρίου, για όλους τους αναφερόμενους στο άρθρο 510 παρ. 1 ΚΠοινΔ λόγους, μεταξύ των οποίων και για εσφαλμένη εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διάταξης (αρθρ. 510 παρ. 1 στοιχ. Ε' ΚΠοινΔ).
Περαιτέρω, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 83 ΠΚ, "όπου στο ;γενικό μέρος προβλέπεται ποινή ελαττωμένη χωρίς κανένα άλλο προσδιορισμό, η ποινή που πρέπει να επιβληθεί επιμετρείται ως εξής: α) αντί για την ποινή... της ισόβιας κάθειρξης επιβάλλεται πρόσκαιρη κάθειρξη τουλάχιστον δέκα ετών...". Εξάλλου, κατά το άρθρο 84 παρ. 1 στοιχ. α' ΠΚ, η ποινή μειώνεται επίσης κατά το μέτρο του άρθρου 83 και στις περιπτώσεις που το δικαστήριο κρίνει ότι ο υπαίτιος έζησε έως τον χρόνο που έγινε το έγκλημα έντιμη, ατομική, οικογενειακή, επαγγελματική και γενικά κοινωνική ζωή. Εξάλλου, στο άρθρο 85 ΠΚ ορίζεται: "όταν συντρέχουν περισσότεροι από ένας λόγοι για τη μείωση της ποινής κατά το άρθρο 83 ή όταν συντρέχουν ένας ή περισσότεροι τέτοιοι λόγοι μαζί με ελαφρυντικές περιστάσεις (άρθρο 84), εφαρμόζεται μόνο μία φορά η μείωση της ποινής σύμφωνα με το μέτρο που προβλέπει το άρθρο 83. Στην επιμέτρηση της ποινής λαμβάνονται υπόψη όλοι οι πιο πάνω λόγοι και ελαφρυντικές περιστάσεις.". Από τις παραπάνω διατάξεις, σε συνδυασμό και προς εκείνη του άρθρου 79 ΠΚ, συνάγεται ότι όταν το δικαστήριο κρίνει ότι συντρέχουν στο πρόσωπο του κηρυχθέντος ενόχου κατηγορουμένου περισσότεροι από ένας λόγοι μειώσεως της ποινής ή ένας ή περισσότεροι τέτοιοι λόγοι μαζί με ελαφρυντικές περιστάσεις, μία μόνο φορά θα γίνει ή κατά το κύριο 83 ΠΚ μείωση της ποινής, οι δε λοιποί λόγοι και περιστάσεις, λαμβάνονται υπόψη από το δικαστήριο ως λόγοι ελαφρύνσεως της ποινής μέσα στα όρια που διαγράφει το άρθρο 83. Η απαγόρευση της διπλής μείωσης της ποινής ισχύει όταν οι συρρέοντες λόγοι ανήκουν στην ίδια ποιοτικά κατηγορία ή όταν ο ένας ανήκει στο άδικο ή την ενοχή και ο άλλος στον χώρο της ποινής. Έτσι είναι δυνατή η διπλή ελάττωση της ποινής όταν υπάρχει συνδρομή δύο λόγων μειώσεως από τους οποίους ο ένας αφορά το άδικο (απόπειρα αρθ. 42 παρ. 1 Π.Κ.) και ο άλλος στην ποινή του δράστη.
Συνεπώς και στην προκειμένη περίπτωση από το Μικτό Ορκωτό Εφετείο Θεσσαλονίκης επέβαλε μειωμένη ποινή για την πράξη της απόπειρας ανθρωποκτονίας σε ήρεμη ψυχική κατάσταση κατ' εφαρμογή του άρθρου 42 παρ. 83 ΠΚ και μείωση αυτών περαιτέρω μετά την παραδοχή της ελαφρυντικής περιστάσεως του αριθ. 84 παρ.2 α Π.Κ. επιβάλλοντας του συνολική ποινή καθείρξεως εννέα (9) ετών ορθά εφήρμοσε της παραπάνω διατάξεις και ο περί του αντιθέτου μοναδικός λόγος της κρινόμενης αναίρεσης του αρθ. 510 παρ. 1 στοιχ. Ε' Κ.Π.Δ. πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος όπως και η από αίτησης αναίρεσης του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 31.12.2018 (με ημερομηνία 28.12.2018) αίτηση του M. D. του B. ή S. και της C. ή I., για αναίρεση της ανωτέρω υπ' αριθμ. 263-264/2018 αποφάσεως του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Θεσσαλονίκης.
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα M. D. του B. ή S. και της C. ή I. στα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται σε διακόσια πενήντα (250) ευρώ.
Απορρίπτει την από 07.01.2019 αίτηση του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου για αναίρεση της υπ' αριθμ. 263-264/2018 απόφαση του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Θεσσαλονίκης.
ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 15 Μαρτίου 2019.
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 21 Ιουνίου 2019.
Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ
Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ