Αριθμός 150/2022
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Α1' Πολιτικό Τμήμα
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Χρήστο Τζανερρίκο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Ιωάννα Κλάπα - Χριστοδουλέα, Χρήστο Κατσιάνη, Ασημίνα Υφαντή - Εισηγήτρια και Κανέλλα - Τζαβέλλα Δημαρά, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, στις 18 Οκτωβρίου 2021, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Των αναιρεσειόντων: 1) Χ. Σ. του Σ., 2) Ε. Ψ. του Β., συζύγου Χ. Σ., κατοίκων ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Γεώργιο Πάτρα και δεν κατέθεσαν προτάσεις.
Της αναιρεσιβλήτου: Ανώνυμης Εταιρείας με την επωνυμία "ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΓΑΛΑΚΤΟΣ ΔΡΑΜΑΣ ΝΕΟΓΑΛ Α.Ε.", που εδρεύει στην Δράμα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Κωνσταντίνο Κυριαζή - Κηπουρό με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 9/10/2014 αγωγή της ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Δράμας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 20/2016 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 322/2017 του Μονομελούς Εφετείου Θράκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 15/12/2017 αίτησή τους και τους από 10/4/2019 πρόσθετους λόγους αυτής.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και των προσθέτων λόγων αυτής.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Με την κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως προσβάλλεται η αντιμωλία των διαδίκων εκδοθείσα κατά την τακτική διαδικασία υπ'αρθμ. 322/2017 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Θράκης, που απέρριψε την έφεση των αναιρεσειόντων κατά της πρωτόδικης αποφάσεως, με την οποία είχε γίνει εν μέρει δεκτή η αγωγή της αναιρεσίβλητης και υποχρεώθηκαν οι αναιρεσείοντες να της καταβάλουν το τίμημα των πωληθέντων σ'αυτούς προϊόντων, ποσού 97.515,35 ευρώ. Η αίτηση αναιρέσεως, η οποία φέρεται προς συζήτηση με την από 9-7-2019 κλήση των αναιρεσειόντων, ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρα 552, 553, 556, 558, 564, 566 παρ.1 ΚΠολΔ), είναι συνεπώς παραδεκτή και πρέπει να ερευνηθεί το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων της (άρθρο 577 αρθμ.3 ΚΠολΔ). Οι αναιρεσείοντες άσκησαν παραδεκτά με αυτοτελές δικόγραφο τους από 10-4-2019 πρόσθετους λόγους αναιρέσεως (άρθρο 569 ΚΠολΔ), οι οποίοι συνεκφωνήθηκαν με την ένδικη αίτηση αναίρεσης και πρέπει να συνεκδικαστούν με αυτή, λόγω της μεταξύ τους συνάφειας (άρθρα 246 577§§1 και 3 ΚΠολΔ) αλλά και διότι οι πρόσθετοι λόγοι δεν έχουν αυθυπαρξία και συζητούνται, υποχρεωτικά, με την αίτηση αναίρεσης και να ερευνηθεί το παραδεκτό και βάσιμο αυτών των λόγων.
Κατά το άρθρο 559 αρθμ.5 ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο σε περίπτωση καθ'ύλην αρμοδιότητας εσφαλμένα δέχθηκε ότι είναι αρμόδιο ή αναρμόδιο... Από τη διάταξη αυτή συνάγεται ότι δεν ιδρύεται λόγος αναιρέσεως σε περίπτωση παραβάσεως των κανόνων της κατά τόπον αρμοδιότητας, διότι τέτοιος λόγος δεν αναφέρεται στην εν λόγω διάταξη (ΑΠ 1330/2011,ΑΠ 661/2004, ΑΠ 1529/1991). Στην προκείμενη περίπτωση, οι αναιρεσείοντες με τον πρώτο λόγο της αναιρέσεως και τους πρώτο και δεύτερο πρόσθετους λόγους αυτής αποδίδουν στην προσβαλλόμενη απόφαση την πλημμέλεια από το άρθρο 559 αρθμ.5 ΚΠολΔ (και όχι από τους αρθμ.1 και 19), ισχυριζόμενοι ότι το Εφετείο εσφαλμένα έκρινε ότι τόπος εκπληρώσεως της χρηματικής παροχής ήταν η επαγγελματική έδρα της αναιρεσίβλητης στην Δράμα και συνεπώς αρμόδια δικαστήρια για την ένδικη διαφορά είναι το Πρωτοδικείο Δράμας και το Εφετείο Θράκης αντίστοιχα, ενώ αρμόδια κατά τόπο δικαστήρια είναι αυτά της περιφέρειας του Πρωτοδικείου Πειραιώς, όπου έχει την επαγγελματική του κατοικία ο πρώτος των αναιρεσειόντων, άλλως της περιφέρειας του Πρωτοδικείου Αθηνών, όπου έχουν την κατοικία τους οι αναιρεσείοντες, αφού είχαν συμφωνήσει με την αναιρεσίβλητη, όπως η καταβολή του τιμήματος των πωλουμένων γαλακτοκομικών προϊόντων να γίνεται όχι στην έδρα της αναιρεσίβλητης, αλλά σε συγκεκριμένο τραπεζικό λογαριασμό αυτής. Οι ανωτέρω λόγοι είναι απαράδεκτοι, διότι, όπως προεκτέθηκε, δεν ιδρύεται λόγος αναιρέσεως επί παραβάσεως των κανόνων της κατά τόπον αρμοδιότητας.
Κατά το άρθρο 216 παρ. 1 ΚΠολΔ η αγωγή, εκτός από τα στοιχεία που ορίζονται για κάθε δικόγραφο, πρέπει να περιέχει επί πλέον: α) σαφή έκθεση των γεγονότων που την θεμελιώνουν σύμφωνα με το νόμο και δικαιολογούν την άσκησή της από τον ενάγοντα κατά του εναγόμενου, β) ακριβή περιγραφή του αντικειμένου της διαφοράς και γ) ορισμένο αίτημα. Κατά την έννοια της διατάξεως αυτής αρκεί για το ορισμένο και κατά συνέπεια το παραδεκτό της αγωγής να εκτίθενται στο δικόγραφο αυτής τα πραγματικά περιστατικά που αποτελούν τις προϋποθέσεις εφαρμογής ορισμένης νομικής διατάξεως, στα οποία και θεμελιώνεται το ασκούμενο με την αγωγή δικαίωμα. Εξάλλου, η νομική αοριστία της αγωγής που ελέγχεται αυτεπάγγελτα, δηλαδή η συνδεόμενη με τη νομική εκτίμηση από το δικαστήριο της ουσίας του εφαρμοστέου κανόνα ουσιαστικού δικαίου, ελέγχεται αναιρετικά, ως παραβίαση από τον αριθμ. 1 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ, αντίθετα η ποσοτική αοριστία της αγωγής, η οποία υπάρχει όταν δεν εκτίθενται στην αγωγή όλα τα στοιχεία που απαιτούνται κατά νόμο για τη στήριξη του αιτήματος της αγωγής, τα πραγματικά, δηλαδή, περιστατικά που απαρτίζουν την ιστορική βάση της αγωγής και προσδιορίζουν το αντικείμενο της δίκης, δημιουργεί λόγους αναιρέσεως από το άρθρο 559 αριθμ. 8 και 14 ΚΠολΔ. Εξάλλου, ο από το άρθρο 559 αριθ. 8 ΚΠολΔ λόγος αναιρέσεως ιδρύεται αν το δικαστήριο έκρινε ορισμένη και νόμιμη την αγωγή, λαμβάνοντας υπόψη αναγκαία για τη θεμελίωσή της και την περιγραφή του αντικειμένου της δίκης γεγονότα που δεν εκτίθενται σε αυτή ή εάν απέρριψε ως αόριστη ή μη νόμιμη την αγωγή, παραγνωρίζοντας εκτιθέμενα για τη θεμελίωσή της και την περιγραφή του αντικειμένου της δίκης γεγονότα, που με επάρκεια εκτίθενται σε αυτήν, ενώ ο από το άρθρο 559 αριθμ. 14 ΚΠολΔ λόγος αναιρέσεως ιδρύεται αν το δικαστήριο, παρά τη μη επαρκή έκθεση σε αυτήν των στοιχείων που είναι αναγκαία για τη στήριξη του αιτήματος της αγωγής, την έκρινε ορισμένη, θεωρώντας ότι αυτά εκτίθενται με επάρκεια ή αν παρά την επαρκή έκθεση των στοιχείων αυτών την απέρριψε ως αόριστη. Περαιτέρω, κατά την έννοια του άρθρου 513 ΑΚ, ουσιώδη στοιχεία της συμβάσεως πωλήσεως είναι το πράγμα (κινητό ή ακίνητο), το τίμημα και η συμφωνία των συμβαλλομένων περί μεταθέσεως της κυριότητας και πληρωμής του τιμήματος (ΑΠ 16/2009). Έτσι, η αγωγή του πωλητή κατά του αγοραστή με την οποία επιδιώκεται η καταβολή του τιμήματος πωληθέντων εμπορευμάτων, για να είναι ορισμένη πρέπει να περιέχει: α) την κατάρτιση της οικείας συμβάσεως, β) τα πωληθέντα και παραδοθέντα πράγματα και γ) την τιμή των πωληθέντων πραγμάτων(ΑΠ819/2017, ΑΠ577/2016, ΑΠ220/2016). Με τον δεύτερο λόγο της αναιρέσεως και τους τρίτο και τέταρτο πρόσθετους λόγους αυτής αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια από τους αριθμούς 8και14 του άρθρου 559 ΚΠολΔ (και όχι από τους αρθμ.1,10,11,12,13,19), συνισταμένη στο ότι το Εφετείο παρά το νόμο δεν απέρριψε την αγωγή ως απαράδεκτη λόγω της αοριστίας της, αφού δεν ενσωματώνονται σ'αυτήν αυτούσια τα τιμολόγια πωλήσεως-δελτία αποστολής, αλλά εκτυπώσεις από το μηχανογραφικό σύστημα της αναιρεσίβλητης, οι οποίες δεν φέρουν τη σφραγίδα και την υπογραφή της αναιρεσίβλητης, καθώς και του πρώτου των αναιρεσειόντων, δεν προκύπτει το είδος των εμπορευμάτων, η τιμή του κάθε είδους προϊόντος και η συνολική τιμή όλων των προϊόντων, ούτε η παράδοση και παραλαβή των εμπορευμάτων. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την επισκόπηση της ένδικης αγωγής της ήδη αναιρεσίβλητης, η τελευταία εκθέτει συνοπτικά, ότι δυνάμει διαδοχικών συμβάσεων πωλήσεως, που καταρτίσθηκαν μεταξύ αυτής και του ήδη πρώτου αναιρεσείοντος (εναγομένου), τον προμήθευε με γαλακτοκομικά προϊόντα, τα οποία αυτός μεταπωλούσε σε τρίτους. Ότι στις 3-9-2009 που η οφειλή του εναγομένου ανερχόταν στο ποσό των 30.298,14 ευρώ, υπεγράφη μεταξύ των διαδίκων ιδιωτικό συμφωνητικό, με το οποίο ο εναγόμενος αναγνώρισε την οφειλή του και ανέλαβε την υποχρέωση να την εξοφλήσει με την καταβολή μηνιαίων δόσεων, για την εξασφάλιση δε της αποπληρωμής της ως άνω οφειλής και των μελλοντικών απαιτήσεων της ενάγουσας από τις επόμενες πωλήσεις εγγυήθηκε η δεύτερη εναγομένη, παραιτηθείσα από την ένσταση διζήσεως. Ότι από τις 3-9-2009 μέχρι τις 19-11-2012 πώλησε και παρέδωσε στον πρώτο εναγόμενο γαλακτοκομικά προϊόντα, συνολικού τιμήματος 374.185,53 ευρώ, περιλαμβανομένου του ΦΠΑ, για τα οποία εκδόθηκαν τα αναφερόμενα τιμολόγια πωλήσεως-δελτία αποστολής. Ότι έναντι αυτής της οφειλής ο πρώτος εναγόμενος κατέβαλε το ποσό των 247.655,42 ευρώ και επέστρεψε προϊόντα αξίας 25.991,10 ευρώ, οπότε η οφειλή του διαμορφώθηκε σε 100.539,01 ευρώ, επιπλέον της αναγνωρισθείσης οφειλής των 30.298,14 ευρώ. Ότι στην αγωγή ενσωματώνεται όπως εξήχθη από το λογιστήριό της η καρτέλα, στην οποία αποτυπώνεται το σύνολο των συναλλαγών (πωλήσεις, πληρωμές, ακυρώσεις τιμολογίων, πιστωτικά τιμολόγια) και τα στοιχεία των τιμολογίων (πωληθέντα είδη, ποσότητες, τιμές μονάδας, εκπτώσεις, αξία ανά είδος, ΦΠΑ) που αφορούν στην επίδικη συναλλαγή. Ζητεί δε να υποχρεωθούν οι εναγόμενοι να της καταβάλουν, νομιμοτόκως, το ποσό των 100.539,01 ευρώ. Με βάση το παραπάνω περιεχόμενο και αίτημα της ένδικης αγωγής, αυτή είναι επαρκώς ορισμένη, αφού το Δικαστήριο της ουσίας, για το σχηματισμό της κρίσεώς του για τη νομική επάρκεια και πληρότητά της για την θεμελίωση της νομικής βασιμότητας αυτής στη διάταξη του άρθρου 513 ΑΚ, αξίωσε όσα στοιχεία απαιτούνται από τη διάταξη αυτή και τα οποία εκτέθηκαν στη μείζονα σκέψη, και όχι λιγότερα ή διάφορα απ' αυτά, ενώ προσδιορίζονται με σαφήνεια η κατάρτιση των διαδοχικών συμβάσεων πωλήσεως εντός του προαναφερόμενου χρονικού διαστήματος, τα στοιχεία των τιμολογίων πωλήσεως-δελτίων αποστολής, μετά του αριθμού και της ημερομηνίας εκδόσεως των παραστατικών, τα πωληθέντα και παραδοθέντα εμπορεύματα κατ' είδος, ποσότητα και τιμή μονάδος ανά είδος, η καθαρή αξία, το ποσοστό του αναλογούντος ΦΠΑ, το καταβληθέν μέρος του τιμήματος για κάθε επί μέρους πώληση και το εναπομένον ανεξόφλητο υπόλοιπο, καθώς και το σύνολο της αξίας του κάθε τιμολογίου-δελτίου αποστολής, τα οποία (στοιχεία) αποτυπώνονται στα περιγραφόμενα στην αγωγή τιμολόγια-δελτία αποστολής και στην ενσωματωμένη καρτέλα που έχει εξαχθεί με μηχανογραφικό σύστημα από το λογιστήριο της εναγούσης. Επομένως, οι παραπάνω αναιρετικοί λόγοι, με τους οποίους οι αναιρεσείοντες υποστηρίζουν τα αντίθετα, είναι αβάσιμοι.
Εξάλλου, με το λόγο αναιρέσεως από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ (παραβίαση κανόνα του ουσιαστικού δικαίου) ελέγχονται τα σφάλματα του δικαστηρίου κατά την εκτίμηση του νόμω βασίμου της αγωγής ή των ισχυρισμών των διαδίκων, καθώς και τα νομικά σφάλματα κατά την έρευνα της ουσίας της διαφοράς. Ελέγχεται, δηλαδή, αν η αγωγή, ένσταση κλπ ορθώς απορρίφθηκε ως μη νόμιμη ή αν κατά παράβαση ουσιαστικού κανόνα δικαίου έγινε δεκτή ως νόμιμη ή απορρίφθηκε ή έγινε δεκτή κατ' ουσίαν (ΟλΑΠ 27 και 28/1998, ΑΠ1947/2006). Ειδικά για να είναι ορισμένος ο λόγος αναιρέσεως για παραβίαση κανόνων ουσιαστικού δικαίου από το δικαστήριο της ουσίας, πρέπει να καθορίζεται η συγκεκριμένη διάταξη του ουσιαστικού δικαίου που παραβιάστηκε και το αποδιδόμενο στην απόφαση νομικό σφάλμα ως προς την ερμηνεία και εφαρμογή του ουσιαστικού νόμου (AΠ325/2004). Αν δε το δικαστήριο ερεύνησε την υπόθεση στην ουσία της, πρέπει να εκτίθενται και οι κρίσιμες σχετικές παραδοχές, δηλαδή τα πραγματικά περιστατικά που έγιναν δεκτά, υπό τα οποία και συντελέστηκε η προβαλλόμενη παραβίαση των κανόνων ουσιαστικού δικαίου (ΟλΑΠ20/2005). Στην προκείμενη περίπτωση, οι αναιρεσείοντες με τον τρίτο λόγο της αναιρέσεως αποδίδουν στην προσβαλλόμενη απόφαση την πλημμέλεια από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, κατ'ορθή εκτίμηση του περιεχομένου του (και όχι από τους αρθμ.8,10,11,12,13), ισχυριζόμενοι ότι το Εφετείο εσφαλμένα εφάρμοσε το νόμο απορρίπτοντας την προταθείσα ένστασή τους περί υπάρξεως αλληλόχρεου λογαριασμού. Ο λόγος αυτός είναι απαράδεκτος λόγω της αοριστίας του, διότι δεν εκτίθενται στο αναιρετήριο οι συγκεκριμένες διατάξεις του ουσιαστικού δικαίου που παραβιάστηκαν και το αποδιδόμενο στην απόφαση νομικό σφάλμα ως προς την εφαρμογή του ουσιαστικού νόμου, ούτε οι κρίσιμες παραδοχές της προσβαλλομένης υπό τις οποίες συντελέστηκε η επικαλούμενη παραβίαση των κανόνων ουσιαστικού δικαίου.
Με τον τέταρτο λόγο της αναιρέσεως, κατ' ορθή εκτίμηση του περιεχομένου του, αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια από τον αρθμ.1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ (και όχι από τους αρθμ.10,11,12,13), συνισταμένη στο ότι το Εφετείο εσφαλμένα απέρριψε τον ισχυρισμό των αναιρεσειόντων ότι δεν νομιμοποιείται παθητικά η δεύτερη εξ αυτών, για το λόγο ότι η αναιρεσίβλητη στην αγωγή της αναφέρει ότι δεν ισχύει το από 3-9-2009 ιδιωτικό συμφωνητικό, με το οποίο η δεύτερη εναγομένη και ήδη δεύτερη αναιρεσείουσα είχε αναλάβει σωρευτική ευθύνη για τις πωλήσεις εμπορευμάτων από την αναιρεσίβλητη στον πρώτο αναιρεσείοντα, καταργηθείσης έτσι της εγγυητικής ευθύνης αυτής. Ο αναιρετικός αυτός λόγος είναι απαράδεκτος, διότι, υπό την επίκληση της πλημμέλειας από το άρθρο 559 αρθμ.1 ΚΠολΔ, πλήττει την ανέλεγκτη περί την εκτίμηση των πραγμάτων ουσιαστική κρίση του δικαστηρίου.
Περαιτέρω, κατά το άρθρο 559 αριθμ. 11 περ. α' ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που ο νόμος δεν επιτρέπει. Εξάλλου, σύμφωνα με το άρθρο 340 αρθμ.1 ΚΠολΔ, το οποίο εφαρμόζεται και στην διαδικασία ενώπιον του δευτεροβαθμίου δικαστηρίου, στις υποθέσεις οι οποίες εκδικάζονται κατά την τακτική διαδικασία, λαμβάνονται υπόψη τόσο αποδεικτικά μέσα τα οποία πληρούν τους όρους του νόμου, σύμφωνα με την προβλεπόμενη αποδεικτική αξία εκάστου, όσο και αποδεικτικά μέσα τα οποία δεν πληρούν τους όρους του νόμου και τα οποία, με την επιφύλαξη των άρθρων 393 και 394 ΚΠολΔ, δηλαδή μόνον εφόσον είναι επιτρεπτή η εμμάρτυρη απόδειξη, εκτιμώνται και αξιολογούνται ελεύθερα, παράλληλα με τα πληρούντα τους όρους του νόμου αποδεικτικά μέσα. Έτσι, στην τακτική διαδικασία λαμβάνονται υπόψη, αδιακρίτως πλέον, και έγγραφα αχρονολόγητα, ανεπικύρωτα, άκυρα και μη συντεταγμένα κατ' αποδεικτικό τύπο, καθώς και ιδιωτικά ανυπόγραφα ή υπέρ του εκδότη τους, γενικά δε κάθε είδους έγγραφα. Δεν λαμβάνονται υπόψη μόνο τα πλαστά ή μη γνήσια έγγραφα, διότι δεν συγχωρείται η χρησιμοποίηση ψευδών αποδεικτικών στοιχείων και ένορκες βεβαιώσεις, για τις οποίες δεν τηρήθηκε η προβλεπόμενη από το νόμο διαδικασία (ΑΠ1721/2014, ΑΠ1423/2012). Στην προκείμενη περίπτωση, με τον πέμπτο λόγο της αναιρέσεως οι αναιρεσείοντες αποδίδουν στο Εφετείο την πλημμέλεια του άρθρου 559 αριθμ.11 περ.α' ΚΠολΔ, ισχυριζόμενοι ότι έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που ο νόμος δεν επιτρέπει και ειδικότερα μη πρωτότυπα τιμολόγια-δελτία αποστολής, τα οποία δεν φέρουν τις υπογραφές της αναιρεσίβλητης και του πρώτου των αναιρεσειόντων, δεν φέρουν τις ενδείξεις των πρωτοτύπων "επί πιστώσει ή μετρητά", δεν αναγράφουν το προηγούμενο υπόλοιπο και το νέο υπόλοιπο, ώστε να παρακολουθείται η συνεχής εξέλιξη του λογαριασμού, δεν φέρουν το σύνολο κάθε εμπορεύματος ανά τιμολόγιο, την αξία κάθε προϊόντος και τη συνολική αξία όλων των εμπορευμάτων, τις τυχόν εκπτώσεις, την αξία τους μετά του ΦΠΑ, δεν φέρουν τα ορθά στοιχεία της διευθύνσεως της επαγγελματικής έδρας του πρώτου των αναιρεσειόντων και τα στοιχεία της εκδότριας αυτών. Ο αναιρετικός αυτός λόγος είναι απαράδεκτος, διότι, όπως προεκτέθηκε, το δικαστήριο λαμβάνει υπόψη και εκτιμά ελεύθερα και αποδεικτικά έγγραφα, τα οποία δεν πληρούν τους όρους του νόμου και στην προκείμενη περίπτωση δεν αποκλείστηκε η εμμάρτυρη απόδειξη.
Ως αίτηση αδίκαστη, που θεμελιώνει το λόγο αναιρέσεως του άρθρου 559 αριθμ. 9 ΚΠολΔ, νοείται μόνο εκείνη που αναφέρεται σε ιδιαίτερο κεφάλαιο της δίκης και προκαλεί εκκρεμοδικία (Ολ ΑΠ 25/2003), όπως είναι η αγωγή, ανταγωγή, κύρια παρέμβαση, ανακοπή, τριτανακοπή και κάθε ένδικο μέσο, που αποτελεί ιδιαίτερο κεφάλαιο της αποφάσεως (ΑΠ 145/2014, 1152/2008). Δεν αποτελούν αιτήσεις, υπό την ως άνω έννοια, και η παράλειψή τους δεν ιδρύει τον παρόντα αναιρετικό λόγο, οι ενστάσεις, αντενστάσεις, προτάσεις, πραγματικοί ισχυρισμοί ή αποδεικτικά μέσα, ούτε οι λόγοι εφέσεως, τους οποίους δεν έλαβε υπόψη το δικαστήριο (ΑΠ1264/2017, ΑΠ1935/2017, ΑΠ140/2006). Στην προκείμενη περίπτωση, με τους έκτο, έβδομο και όγδοο λόγους της αναιρέσεως, οι αναιρεσείοντες αποδίδουν στην προσβαλλόμενη απόφαση την πλημμέλεια από τον αριθμό 9 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, ισχυριζόμενοι ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη την αμφισβήτηση της καρτέλας κινήσεως λογαριασμού πελάτη, αφήνοντας αδίκαστη την έφεσή τους ως προς αυτό το θέμα. Οι αναιρετικοί αυτοί λόγοι είναι απαράδεκτοι, διότι δεν ιδρύονται από το γεγονός ότι το δικαστήριο της ουσίας δεν έλαβε υπόψη την αμφισβήτηση από τους αναιρεσείοντες του αποδεικτικού εγγράφου της καρτέλας κινήσεως λογαριασμού πελάτη, καθόσον αυτή (αμφισβήτηση) δεν αποτελεί αυτοτελή αίτηση παροχής έννομης προστασίας, κατά την έννοια που αναφέρεται στην παραπάνω νομική σκέψη.
Κατ'ακολουθίαν των ανωτέρω, πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναιρέσεως, καθώς και οι πρόσθετοι λόγοι αυτής, να διαταχθεί η εισαγωγή του κατατεθέντος από τους αναιρεσείοντες παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο (άρθρο 495 αρθμ. 3ΚΠολΔ) και να καταδικαστούν οι αναιρεσείοντες, λόγω της ήττας τους, στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης που κατέθεσε προτάσεις, κατά το νόμιμο και βάσιμο αίτημα αυτής (άρθρα 106,176,183,189 παρ.1,191 παρ.2 ΚΠολΔ),όπως ορίζονται στο διατακτικό.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 15-12-2017 αίτηση και τους από 10-4-2019 πρόσθετους λόγους αυτής για αναίρεση της υπ'αρθμ.322/2017 αποφάσεως του Moνομελούς Εφετείου Θράκης.
Διατάσσει την εισαγωγή του κατατεθέντος από τους αναιρεσείοντες παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο.
Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει σε δύο χιλιάδες επτακόσια (2.700) ευρώ.
ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 20 Δεκεμβρίου 2021.
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του, στις 2 Φεβρουαρίου 2022.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ