Αριθμός 132/2025
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
ΣΤ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ε. Φραγκάκη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Ε. Κατσούλη, Δημήτριο Τράγκα, Ε. Μπερτσιά και Παναγιώτα Πασσίση-Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 17 Ιανουαρίου 2023, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Λάμπρου Σοφουλάκη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέα Χαράλαμπου Αθανασίου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Γ. Π. του Α., κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Στέργιο Γιαλάογλου, για αναίρεση της υπ'αριθ. 74/2022 απόφασης του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Θράκης. Με υποστηρίζουσα την κατηγορία την Μ. Ι. του Σ., κάτοικο ..., η οποία δεν εμφανίστηκε.
Το Μικτό Ορκωτό Εφετείο Θράκης, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και o αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που περιλαμβάνονται στην από 21-11-2022 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1176/2022.
Αφού άκουσε Τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να γίνει δεκτή εν μέρει η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης και συγκεκριμένα για τον 1ο λόγο αυτής, να αναιρεθεί εν μέρει η προσβαλλόμενη απόφαση ως προς το λόγο αυτό, να παραπεμφθεί η υπόθεση για νέα συζήτηση, να απορριφθεί κατά τα λοιπά η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης και τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Η από 21.11.2022 υπό κρίση αίτηση του κατηγορουμένου Γ. Π. του Α. για αναίρεση της, καταχωρισθείσας στο κατ' άρθρο 473 παρ. 3 ΚΠΔ τηρούμενο ειδικό βιβλίο, υπ' αριθ. 74/2022 αποφάσεως του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Θράκης, με την οποία κηρύχθηκε ένοχος για τις αξιόποινες πράξεις της απόπειρας βιασμού και της επικίνδυνης σωματικής βλάβης και καταδικάστηκε σε συνολική ποινή φυλάκισης τριάντα τριών (33) μηνών, η εκτέλεση της οποίας ανεστάλη επί τριετία, ασκήθηκε νομότυπα, με δήλωσή του στη Γραμματέα του Δικαστηρίου που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση, συνταχθείσας προς τούτο της υπ' αριθ. 73/21.11.2022 σχετικής εκθέσεως, και εμπρόθεσμα (άρθρα 466 παρ. 1, 474 παρ. 1 εδ. α', 4, 473 παρ. 2 ΚΠΔ). Με την ένδικη αίτηση προσβάλλεται η ως άνω απόφαση μόνο κατά το κεφάλαιο που αφορά την πράξη της απόπειρας βιασμού, με λόγους αναίρεσης από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Ε', Δ', Α'του ΚΠΔ (εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διάταξης-έλλειψη νόμιμης βάσης, έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, απόλυτη ακυρότητα). Είναι, επομένως, παραδεκτή και πρέπει να εξεταστεί περαιτέρω. Σημειώνεται, ότι η συζήτηση πρέπει να προχωρήσει παρά την απουσία της υποστηρίζουσας την κατηγορία Μ. Ι. του Σ., κατοίκου ..., σαν να ήταν και αυτή παρούσα (άρθρο 515 παρ. 2 του ΚΠΔ), καθόσον κλητεύθηκε, νόμιμα και εμπρόθεσμα, από τον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου προκειμένου να παραστεί δια συνηγόρου στο ακροατήριο του Δικαστηρίου τούτου, κατά την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο (17.1.2023) στη συζήτηση της ανωτέρω αιτήσεως αναιρέσεως, με επίδοση της υπ' αριθ. 1176/5.12.2022 κλήσης στην ίδια, όπως προκύπτει από το από 14.12.2022 αποδεικτικό επίδοσης, που συντάχθηκε από τον ειδικό φρουρό στο Α.Τ. Νευροκοπίου Β. Σ. και έχει επισυναφθεί στο φάκελο της δικογραφίας, πλην όμως δεν εμφανίστηκε, κατά την εκφώνηση τη υπόθεσης από τη σειρά του οικείου εκθέματος, αλλά ούτε και εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο.
Κατά τη διάταξη του άρθρου 336 παρ. 1 του προϊσχύσαντος ΠΚ "Όποιος με σωματική βία ή με απειλή σπουδαίου και άμεσου κινδύνου εξαναγκάζει άλλον σε συνουσία ή σε άλλη ασελγή πράξη ή σε ανοχή της, τιμωρείται με κάθειρξη". Το ίδιο άρθρο παρ. 1 και 2 του ισχύοντος από 1.7.2019 νέου ΠΚ (ν. 4619/2019), πριν από την αντικατάστασή του με το άρθρο 12 παρ. 2 του ν. 4637/2019, είχε ως ακολούθως: "1. Όποιος με σωματική βία ή με απειλή σοβαρού και άμεσου κινδύνου ζωής ή σωματικής ακεραιότητας εξαναγκάζει άλλον σε επιχείρηση ή ανοχή γενετήσιας πράξης, τιμωρείται με κάθειρξη. 2. Γενετήσια πράξη είναι η συνουσία και οι ίσης βαρύτητας με αυτήν πράξεις". Με τη διάταξη του άρθρου 12 παρ. 2 του ν. 4637/2019 (με έναρξη ισχύος από 18.11.2019), το άρθρο 336 παρ. 1 και 2 ΠΚ τροποποιήθηκε εκ νέου ως εξής: "1. Όποιος με σωματική βία ή απειλή σοβαρού και άμεσου κινδύνου ζωής ή σωματικής ακεραιότητας, εξαναγκάζει άλλον σε επιχείρηση ή ανοχή γενετήσιας πράξης, τιμωρείται με κάθειρξη τουλάχιστον 10 ετών. 2. Γενετήσια πράξη είναι η συνουσία και οι ίσης βαρύτητας με αυτήν πράξεις". Περαιτέρω, κατά τη διάταξη του άρθρου 2 παρ. 1 του νέου ΠΚ, "Αν από την τέλεση της πράξης ως την αμετάκλητη εκδίκασή της ίσχυσαν περισσότερες διατάξεις νόμων, εφαρμόζεται αυτή που στη συγκεκριμένη περίπτωση οδηγεί στην ευμενέστερη μεταχείριση του κατηγορουμένου", δηλαδή αυτή με την εφαρμογή της οποίας, με βάση τις προβλεπόμενες στη συγκεκριμένη περίπτωση προϋποθέσεις, επέρχεται ευνοϊκότερη για τον κατηγορούμενο μεταχείριση. Προς τούτο, γίνεται σύγκριση των περισσότερων αυτών διατάξεων με το σύνολο των προϋποθέσεων που προβλέπονται από καθεμία από αυτές. Σύμφωνα με τη διάταξη αυτή, επιεικέστερος είναι ο νόμος που, στη συγκεκριμένη κάθε φορά περίπτωση και όχι αφηρημένα, οδηγεί στην ευμενέστερη μεταχείριση του κατηγορουμένου, αυτό δε που ενδιαφέρει δεν είναι εάν ο νόμος στο σύνολό του είναι επιεικέστερος για τον κατηγορούμενο, αλλά εάν περιέχει διατάξεις που είναι επιεικέστερες γι' αυτόν και δεν αποκλείεται, στη συγκεκριμένη περίπτωση, να εφαρμοσθεί εν μέρει ο προηγούμενος νόμος και εν μέρει ο νεότερος, με επιλογή των ευμενέστερων διατάξεων καθενός από αυτούς και έτσι να εφαρμόζεται αφενός ένας νόμος ως προς τα στοιχεία που συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος και αφετέρου άλλος νόμος ως προς την απειλούμενη ποινή. Εάν δε, από τη σύγκριση νόμων, προκύψει ότι ο κατηγορούμενος, όπως κατηγορείται, επιβαρύνεται το ίδιο από όλους τους νόμους, τότε εφαρμοστέος είναι ο νόμος ο οποίος ίσχυσε κατά το χρόνο τέλεσης της πράξης, άλλως ο νεότερος επιεικέστερος. Με βάση τα ανωτέρω, λαμβανομένης υπόψη της διάταξης του άρθρου 2 παρ. 1 του ΠΚ, παρέπεται ότι εκ των τριών ως άνω μορφών κατάστρωσης του άρθρου 336 ΠΚ (εφόσον αυτές ίσχυσαν διαδοχικά κατά το χρονικό διάστημα από την τέλεση της πράξης έως την αμετάκλητη εκδίκαση αυτής), ευμενέστερες για τον κατηγορούμενο για βιασμό διατάξεις περιέχει το άρθρο 336 ν.ΠΚ όπως αυτό διαμορφώθηκε πριν από την τροποποίησή του με το άρθρο 12 παρ. 2 του ν. 4637/2019, σύμφωνα με το οποίο: "1. Όποιος με σωματική βία ή με απειλή σοβαρού και άμεσου κινδύνου ζωής ή σωματικής ακεραιότητας, εξαναγκάζει άλλον σε επιχείρηση ή ανοχή γενετήσιας πράξης, τιμωρείται με κάθειρξη". Και τούτο καθόσον: 1) αναφορικά με το προϊσχύσαν αυτού άρθρο 336 : α) ως μέσο τέλεσης του εγκλήματος διατηρείται μεν η σωματική βία, ωστόσο εξειδικεύεται το περιεχόμενο της απειλής, η οποία δεν αρκεί να αφορά σπουδαίο και άμεσο εν γένει κίνδυνο, αλλά σοβαρό και άμεσο κίνδυνο για τη ζωή ή τη σωματική ακεραιότητα (βλ. σχετ. ΑιτΕκθ του νέου ΠΚ, κεφ. 19ο, σελ. 67, υπό άρθρο 336) και β) ο εξαναγκασμός σε επιχείρηση ή ανοχή άλλης "ασελγούς πράξης", αντικαθίσταται από τον εξαναγκασμό σε επιχείρηση ή ανοχή "γενετήσιας πράξης", ήτοι πράξης ίσης βαρύτητας με τη συνουσία (παρ. 2 άρθρου 336 νέου ΠΚ) και 2) αναφορικά με το, μεταγενέστερο αυτού, άρθρο 336 νέου ΠΚ (όπως αυτό τροποποιήθηκε με τη διάταξη του άρθρου 12 παρ. 2 του ν. 4637/2019), διότι ενώ η νομοτυπική μορφή του εγκλήματος του βιασμού παραμένει ίδια και στις δύο διατάξεις, το πλαίσιο ποινής, σύμφωνα με την τελευταία αυτή διάταξη, οριοθετείται, από κάθειρξη (ήτοι κάθειρξη τουλάχιστον πέντε ετών), την οποία προέβλεπε το άρθρο 336 νέου ΠΚ πριν από την τροποποίησή του με το ν. 4637/2019, σε κάθειρξη τουλάχιστον δέκα ετών (άρθρο 336 νέου ΠΚ, μετά την τροποποίησή του με τη διάταξη του άρθρου 12 παρ. 2 του ν. 4637/2019). Εξάλλου, από τη διάταξη του άρθρου 336 νέου ΠΚ (και δη, ασχέτως του πλαισίου ποινής αυτής), προκύπτει ότι για τη στοιχειοθέτηση του εγκλήματος του βιασμού, απαιτείται: α) εξαναγκασμός κάποιου, ανεξαρτήτως φύλου και ηλικίας, σε ακούσια συνουσία ή σε ανοχή ή επιχείρηση άλλης γενετήσιας πράξης και β) ο εξαναγκασμός αυτός να γίνεται με σωματική βία ή με απειλή σοβαρού και άμεσου κινδύνου ζωής ή σωματικής ακεραιότητας ή και δι' αμφοτέρων. Ειδικότερα, ο εξαναγκασμός του θύματος από το δράστη συνιστά αυτοτελώς τυποποιούμενο στοιχείο της αντικειμενικής υπόστασης του εγκλήματος του άρθρου 336 νέου ΠΚ το οποίο πρέπει να επικαλύπτεται υποκειμενικά και από τον αντίστοιχο δόλο του δράστη, δηλαδή ο δράστης του εγκλήματος απαιτείται να γνωρίζει ότι (και να θέλει να) εξαναγκάζει το θύμα. Ως εξαναγκασμός νοείται η υποχρέωση ενός ατόμου σε πράξη, παράλειψη ή ανοχή ενάντια στη ή χωρίς τη βούλησή του. Είναι η κάμψη της αντίθετης βούλησης του θύματος, που εκδηλώθηκε ήδη ή πρόκειται να εκδηλωθεί, ήτοι το δεδομένο που καταλύει τη γενετήσια ελευθερία του θύματος και δη το δικαίωμά του να αποφασίζει ελεύθερα και χωρίς εξαναγκασμούς αν, πότε και με ποιόν, θα συνάψει γενετήσια σχέση οποιασδήποτε μορφής. Επομένως, η αντίθετη βούληση του θύματος συνιστά θεμελιώδες συστατικό στοιχείο της έννοιας του εξαναγκασμού και, κατ' επέκταση, της έννοιας του βιασμού. Για την κατάφαση του εξαναγκασμού δεν απαιτείται κατ' ανάγκη το θύμα να αντιστέκεται ενεργά, με μυϊκές κινήσεις, αλλά αρκεί το ότι η γενετήσια επαφή λαμβάνει χώρα παρά την αντίθετη βούληση του τελευταίου, την οποία εξωτερικεύει με οποιονδήποτε τρόπο το θύμα και γίνεται εμφανής στο δράστη και ότι ο δράστης ασκεί σωματική βία, η οποία εξουδετερώνει τη βούληση του θύματος να αντισταθεί. Απειλή σοβαρού και άμεσου κινδύνου ζωής ή σωματικής ακεραιότητας, είναι κάθε απειλή άμεσου και σοβαρού κινδύνου που στρέφεται κατά του σώματος ή της ζωής του υφιστάμενου την απειλή βίας και που μπορεί να εμποιήσει στον απειλούμενο φόβο περί επικείμενου κινδύνου κατ' αυτού, έστω και αν αντικειμενικά και υπό άλλες συνθήκες, η απειλή αυτή κρίνεται σαν αστήρικτη ή ακόμη και μη δυνάμενη να δημιουργήσει τις καταστάσεις που ο απειλούμενος υπέλαβε κατά το χρόνο της απειλής, αρκεί ο απειλούμενος, κατά το χρόνο που υφίσταται την απειλή, να πιστέψει ότι η απειλή αυτή είναι δυνατό να πραγματοποιηθεί. Η σπουδαιότητα του κινδύνου κρίνεται με το συνδυασμό αντικειμενικού και υποκειμενικού κριτηρίου. Σε κάθε περίπτωση, για την κατάφαση της άσκησης σωματικής βίας στο έγκλημα του βιασμού, είναι αδιάφορη τόσο η έντασή της, όσο και η ειδικότερη μορφή υπό την οποία αυτή ασκήθηκε, αρκεί, λαμβανομένων υπόψη των ειδικότερων χαρακτηριστικών του θύματος (λ.χ. ηλικία, σωματική διάπλαση, συναισθηματική φόρτιση, σχέση με το δράστη κλπ), να έχει εξαναγκαστική δύναμη, να είναι δηλαδή πρόσφορη, στη συγκεκριμένη περίπτωση, να επιφέρει το επιδιωκόμενο από το δράστη αποτέλεσμα, ήτοι τον εξαναγκασμό του θύματος σε πράξη, παράλειψη ή ανοχή, δεδομένου ότι κυρίαρχο ρόλο στην αντίσταση του θύματος διαδραματίζει η προσωπικότητά του, καθόσον δεν υπάρχει "κοινό μέτρο" στις αντιδράσεις κάθε ατόμου, υπό τα ίδια πραγματικά περιστατικά και περιστάσεις. Για τη στοιχειοθέτηση του εγκλήματος του βιασμού, που είναι υπαλλακτικώς μικτό, αρκεί και ο ένας τρόπος τελέσεως (άσκηση σωματικής βίας ή απειλή σοβαρού και άμεσου κινδύνου ζωής ή σωματικής ακεραιότητας), χωρίς όμως να αποκλείεται η συνύπαρξη και των δύο τρόπων εξαναγκασμού. Υποκειμενικώς, για την πράξη του βιασμού, απαιτείται έστω και ενδεχόμενος δόλος, που συνίσταται στη γνώση και τη θέληση των παραπάνω στοιχείων του εγκλήματος αυτού, δηλαδή στη βούληση του δράστη, όπως, με σωματική βία ή απειλή σοβαρού και άμεσου κινδύνου ζωής ή σωματικής ακεραιότητας ή και με τις δύο μαζί, εξαναγκάσει άλλον σε επιχείρηση ή ανοχή γενετήσιας πράξης και περιλαμβάνει και τη γνώση ότι το θύμα δεν συναινεί στην πράξη αυτή (ΑΠ 635/2022, 1495/2017). Εξάλλου, κατά τη διάταξη του άρθρου 42 παρ. 1 του προϊσχύσαντος ΠΚ "Όποιος, έχοντας αποφασίσει να εκτελέσει κακούργημα ή πλημμέλημα, επιχειρεί πράξη που περιέχει τουλάχιστον αρχή εκτέλεσης, τιμωρείται, αν το κακούργημα ή πλημμέλημα δεν ολοκληρώθηκε, με ποινή ελαττωμένη (άρθρο 83)". Από τη διάταξη αυτή συνάγεται, ότι, για την ύπαρξη απόπειρας, απαιτείται πράξη την οποία επιχειρεί ο δράστης με το δόλο τέλεσης ορισμένου εγκλήματος και περιέχει τουλάχιστον αρχή εκτέλεσης. Ως τέτοια θεωρείται κάθε ενέργεια του δράστη με την οποία αρχίζει να πραγματώνεται η αντικειμενική υπόσταση του εγκλήματος και η οποία, αν δεν ανακοπεί από οποιονδήποτε λόγο, οδηγεί αναμφισβήτητα στην πραγμάτωση αυτού ή τελεί σε τέτοια αναγκαία και άμεση σχέση συνάφειας, ώστε, κατά την κοινή αντίληψη, να θεωρείται ως τμήμα αυτής. Σύμφωνα δε με τη διάταξη του αυτού άρθρου 42 παρ. 1 του ισχύοντος από 1.7.2019 νέου ΠΚ "Όποιος, έχοντας αποφασίσει να τελέσει έγκλημα, αρχίζει να εκτελεί την περιγραφόμενη στο νόμο αξιόποινη πράξη, τιμωρείται, αν το έγκλημα δεν ολοκληρώθηκε, με μειωμένη ποινή (άρθρο 83)". Με τη νέα αυτή διάταξη, για μεν τα εγκλήματα των οποίων ο τρόπος τέλεσης της πράξης ή της παράλειψης περιγράφεται αναλυτικά στο νόμο (όπως λ.χ. συμβαίνει στα εγκλήματα της κλοπής ή της απάτης), το έγκλημα μπορεί να θεωρηθεί ότι βρίσκεται σε απόπειρα μόνο όταν έχει πραγματωθεί, έστω και κατ' ελάχιστο, ένα τμήμα της αντικειμενικής του υπόστασης, ενώ για τα εγκλήματα των οποίων ο τρόπος τέλεσης της πράξης ή της παράλειψης δεν περιγράφεται στο νόμο (όπως λ.χ. συμβαίνει στα εγκλήματα της ανθρωποκτονίας ή της σωματικής βλάβης), ο δράστης αρχίζει να εκτελεί την περιγραφόμενη στο νόμο πράξη ή παράλειψη, όταν έχει εξαπολύσει κατά του έννομου αγαθού την ενέργεια, η οποία, κατά τη συνήθη πορεία των πραγμάτων, είναι ικανή να επιφέρει την αξιόποινη βλάβη αν δεν ανακοπεί από άλλη πράξη του ίδιου ή τρίτου ή από επιγενόμενο τυχαίο γεγονός (βλ. σχετ. ΑιτΕκθ ν. 4619/2019, κεφ. 3ο, υπό άρθρο 42, σελ. 14). Στο έγκλημα του βιασμού, ειδικότερα, για να υπάρχει απόπειρα, πρέπει να μην έχει πραγματωθεί ένα τουλάχιστον από τα στοιχεία της αντικειμενικής υπόστασης του εγκλήματος και αρκεί να έχει γίνει έναρξη της σωματικής βίας ή της απειλής σοβαρού και άμεσου κινδύνου ζωής ή σωματικής ακεραιότητας, με το σκοπό εξαναγκασμού του προσώπου σε επιχείρηση ή ανοχή γενετήσιας πράξης, η οποία, όμως, δεν πραγματώθηκε εν τέλει από άλλα περιστατικά, τυχαία και ανεξάρτητα από τη θέληση του δράστη, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνεται και η περίπτωση κατά την οποία ο παθών ή η παθούσα αντιστάθηκε σθεναρώς (ΑΠ 635/2022, ΑΠ 916/2018, ΑΠ 1495/2017). Τέλος, λόγο αναίρεσης της απόφασης συνιστά, κατά το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Ε' του ΚΠΔ, και η εσφαλμένη ερμηνεία ή εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διάταξης. Εσφαλμένη ερμηνεία υπάρχει όταν το Δικαστήριο αποδίδει στη διάταξη διαφορετική έννοια από εκείνη που πραγματικά έχει, ενώ εσφαλμένη εφαρμογή όταν το Δικαστήριο δεν υπήγαγε ορθά τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν, στη διάταξη που εφαρμόσθηκε. Περίπτωση δε εσφαλμένης εφαρμογής ουσιαστικής ποινικής διάταξης υπάρχει και όταν η διάταξη αυτή παραβιάσθηκε εκ πλαγίου, πράγμα που συμβαίνει όταν στο πόρισμα της απόφασης, που προκύπτει από την αλληλοσυμπλήρωση του σκεπτικού και του διατακτικού της και ανάγεται στα στοιχεία και την ταυτότητα του εγκλήματος, έχουν εμφιλοχωρήσει ασάφειες, αντιφάσεις ή λογικά κενά, που καθιστούν ανέφικτο τον αναιρετικό έλεγχο, σε σχέση με την ορθή εφαρμογή του νόμου, οπότε η απόφαση στερείται νόμιμης βάσης.
Στην προκείμενη περίπτωση, το Μικτό Ορκωτό Εφετείο Θράκης, όπως προκύπτει από το σκεπτικό της προσβαλλόμενης υπ' αριθ. 74/2022 απόφασής του, μετά από συνεκτίμηση των, κατ' είδος αναφερόμενων στο προοίμιο αυτού, αποδεικτικών μέσων, δέχθηκε, κατά την αναιρετικώς ανέλεγκτη περί τα πράγματα κρίση του, ότι αποδείχθηκαν τα εξής: " Ο κατηγορούμενος είναι γεωργοκτηνοτρόφος, κάτοικος ... Δράμας, ηλικίας κατά το χρόνο τέλεσης της πράξης πενήντα πέντε (55) ετών, γεννήθηκε στις 6-12-1958, πατέρας τεσσάρων τέκνων και χήρος ήδη από τριετίας. Η μηνύτρια είναι και αυτή γεωργοκτηνοτρόφος και σύμβουλος δικτυακών επιχειρήσεων, ηλικίας 45 ετών, διαζευγμένη και έχει τέσσερις ανήλικες θυγατέρες ...την Ε. και την Χ. που κατοικούν στη Δράμα με τη θεία τους και πηγαίνουν σχολείο και την (την Σ. ετών 13 - γεννήθηκε στις 15-7-2002- και την Α. 6 ετών-). Οι δύο τελευταίες κατοικούν με την μητέρα τους μηνύτρια σε σπίτι στην ... Δράμας. Είναι δηλ. ο κατηγορούμενος και η μηνύτρια συγχωριανοί, σε ένα χωριό σαράντα (40) περίπου κατοίκων. Σε παρακείμενο σπίτι στην αυλή κατοικεί η μητέρα και ο πατέρας της μηνύτριας. Η πολιτικώς ενάγουσα, περί ώρα 04.00 π.μ. της 8.1.2015 .... , αφού είχε προηγουμένως τηλεφωνήσει, μετέβη με τις θυγατέρες της (την Σ. ετών 13 και την Α. 6 ετών) στο Α.Τ. Κάτω Νευροκοπίου και υπέβαλε έγκληση σε βάρος του νυν κατηγορούμενου. Περί ώρα 13.00 μ.μ. της ίδιας ημέρας, κατόπιν παραγγελίας του ανωτέρω Α.Τ. και αφού εν τω μεταξύ της είχαν παρασχεθεί πρώτες βοήθειες στο Κέντρο Υγείας Νευροκοπίου και στη συνέχεια στο ΓΝ Δράμας, εξετάσθηκε από τον ιατροδικαστή Ν. Κ. και διαπιστώθηκε ότι αυτή φέρει: 1) θλαστική εξοίδηση των μαλακών μορίων κατά την μετωπιαία χώρα αριστερά, 2) εκχύμωση, χροιάς ερυθρομελαίνης κατά την αριστερή κογχική χώρα, 3) τρεις (3) εκχυμώσεις ερυθρομελαίνης κατά τη δεξιά μαστική χώρα (δεξιός μαστός), 4) εκχύμωση χροιάς ερυθρομελαίνης κατά την αριστερή μετωπιαία χώρα και 6) εκδορά κατά τον αριστερό μηρό. Η ίδια η πολιτική ενάγουσα κατά την προσέλευσή της στο ΑΤ σε κατάσταση σοκ και οι δύο κόρες της σε πολύ κακή ψυχολογική κατάσταση. Στο προαναφερθέν ΑΤ η πολιτικώς ενάγουσα καταμηνύει τον κατηγορούμενο ότι "Την 08.01.2015 και περί ώρα 03:15, ενώ ευρισκόμουν στην οικία μου στην ... Δράμας και κοιμόμουν στο κρεβάτι με την κόρη μου, αντιλήφθηκα ότι κάποιος είχε βάλει το χέρι του στο στόμα μου. Αμέσως ξύπνησα και είδα τον Π. Γ. του Α. και της Α., γεν. 06.12.1958 [...,], να μου κλείνει το στόμα με το χέρι του και στη συνέχεια με ένα μικρό σουγιαδάκι το οποίο αρχικά είχε στο στόμα του άρχισε να σκίζει το κάτω μέρος της πιτζάμας μου λέγοντας "Δεν είσαι εσύ η Μαρία η ψυχούλα που φρόντιζε την μητέρα μου, έχεις αλλάξει πάρα πολύ", ενώ επίσης άρχισε να με πιάνει βίαια σε διάφορα σημεία του σώματός μου, πιέζοντάς με, με δύναμη και απειλώντας με, με τη φράση "Αν δεν θες με το καλό θα σε γαμήσω με το ζόρι". Προσπάθησα να αντιδράσω και τελικά κατάφερα να σηκωθώ από το κρεβάτι φωνάζοντας και καλώντας σε βοήθεια. Εκείνος συνέχισε να μιλά απειλώντας με πώς θα μου βάλει φωτιά στο σπίτι και θα μας κάψει ζωντανούς. Από τις φωνές μας ξύπνησε η κόρη μου, Ι. Α.., έξι ετών, που κοιμόταν δίπλα μου καθώς και η κόρη μου, Ι. Σ.., δεκατριών ετών που κοιμόταν στο διπλανό δωμάτιο. Και τα δυο μου παιδιά τρομοκρατημένα άρχισαν να φωνάζουν και να κλαίνε ζητώντας του να φύγει από το σπίτι μας. Εκείνος τότε μαινόμενος κινήθηκε και πάλι απειλητικά προς το μέρος μου και με χτύπησε με τη γροθιά του δύο φορές στο πρόσωπο και στο κεφάλι και συγκεκριμένα πάνω από το αριστερό μου μάτι, συνεχίζοντας να μας απειλεί. Μετά από αυτό έφυγε από το σπίτι. Προσπαθώντας να ηρεμήσω, βγήκα έξω και κάθισα στις σκάλες γιατί ζαλιζόμουν. Η μητέρα μου η οποία και κατοικεί στο απέναντι σπίτι άκουσε τις φωνές και ήρθε κοντά μου. Της έδειξα το χτύπημα στο κεφάλι το οποίο είχε αρχίσει ήδη να πρήζεται και να πονάει πολύ. Τότε ήταν που τον είδα να επιστρέφει στο σπίτι προφασιζόμενος ότι ξέχασε το κινητό του τηλέφωνο και με ειρωνικό ύφος απευθυνόμενος σε εμάς είπε "Εγώ σε χτύπησα ή πήγες και χτύπησες μόνη σου στον τοίχο" και εν συνεχεία αποχώρησε πεζός. Μετά την αποχώρησή του τηλεφώνησα στο αστυνομικό τμήμα περιγράφοντας το περιστατικό και στη συνέχεια μετέβη στην υπηρεσία σας. Επειδή δεν αισθανόμουν καλά, πήγα στο κέντρο υγείας προκειμένου να με δει γιατρός και από εκεί μεταφέρθηκα με δικό μου μέσο στο Γενικό Νοσοκομείο Δράμας για περαιτέρω εξετάσεις. Θέλω να προσθέσω πως τον ανωτέρω δράστη τον γνωρίζω προσωπικά. Στο παρελθόν και συγκεκριμένα από τον Οκτώβριο του 2013 μέχρι και τον Ιανουάριο του 2014 φρόντιζα την μητέρα του η οποία και ήταν κατάκοιτη στο κρεβάτι. Στη συνέχεια γύρω στην άνοιξη του 2014 και για δύο μήνες περίπου, είχα συνάψει συναισθηματικό δεσμό μαζί του. Χωρίσαμε πολύ γρήγορα γιατί η συμπεριφορά του ήταν άκρως ανάρμοστη και απαράδεκτη απέναντί μου. Μάλιστα η τρίτη κόρη μου Ι. Ε., η οποία και είναι 16 ετών μου εκμυστηρεύτηκε πως κάποια στιγμή τον Αύγουστο του 2014 και ενώ εγώ είχα χωρίσει μαζί του, ασέλγησε σε βάρος της, αναγκάζοντάς τη να πιάσει με το χέρι της το γενετικό του μόριο. Από τότε διέκοψα κάθε επαφή μαζί του, ενώ εκείνος συνέχισε να με ενοχλεί τόσο στο σπίτι μου, όσο και στο κινητό μου τηλέφωνο με κλήσεις και μηνύματα, γεγονός που ανέφερα στο Α.Τ. Κ. Νευροκοπίου όπου και κλήθηκε για συστάσεις. Σήμερα που έγινε το περιστατικό, στο σπίτι μου πιστεύω πως μπήκε από την πόρτα εισόδου, την οποία πρέπει να είχε ξεχάσει η κόρη μου να κλειδώσει όταν είχε βγει πιο νωρίς να βάλει ξύλα στον λέβητα. Δεν υπάρχουν ίχνη διάρρηξης, ούτε και είχε κλειδιά από την οικία μου. Επιθυμώ την ποινική δίωξή του και την παραδειγματική τιμωρία του. Τίποτα άλλο δεν έχω να προσθέσω και υπογράφω". Ο κατηγορούμενος ομολογεί την επίσκεψή του στο σπίτι της μηνύτριας αρνείται όμως ότι μετήλθε βία για να την εξαναγκάσει σε συνουσία. Ισχυρίζεται ότι η επίσκεψη έγινε κατόπιν τηλεφωνικών συνδιαλέξεων για τακτοποίηση οικονομικών εκκρεμοτήτων. Ο ίδιος ισχυρίζεται ότι η μηνύτρια του όφειλε 1500 ευρώ από εργασία για το κόψιμο τριφυλλιού και το δέσιμο σε μπάλες. Αν και δεν αποκλείεται η οφειλή της μηνύτριας, δεδομένου ότι κατά κοινή πείρα συμβαίνει στα χωριά αγρότες να συνδράμουν χήρες γυναίκες σε βαρύτερες αγροτικές εργασίες, δεν κρίνεται πειστικός ο ισχυρισμός προεχόντως λόγω της ώρας και των λοιπών περιστάσεων. Οι μάρτυρες που κατέθεσαν ότι περιμένουν λίγο πιο πέρα στην εκκλησία, επί μία ώρα περίπου, κρίνονται πλήρως αναξιόπιστοι. Στο Νευροκόπι, μετά τα μεσάνυχτα Γενάρη, την επαύριον του 'Αη Γιάννη περιμένουν επί μία ώρα, τον κατηγορούμενο, που έχει μπει στο σπίτι μιας χήρας γυναίκας, για την οποία έχουν φόβο ότι μπορεί να τον παγιδεύσει και δεν τον απέτρεψαν από τη μεταμεσονύκτια αυτή συνάντηση. Η μηνύτρια παρέδωσε στην αστυνομία μία μπλούζα πιτζάμας, χρώματος φούξια και ένα παντελόνι πιτζάμας, χρώματος γκρι, η μπλούζα έφερε σχίσιμο και το παντελόνι έφερε στρογγυλή οπή. Η στρογγυλή οπή δεν μπορεί να έγινε με σουγιά όπως καταθέτει η μηνύτρια. Αυτή μοιάζει περισσότερο από οπή που έγινε από τσιγάρο. Το σκίσιμο στη μπλούζα της πιτζάμας μπορεί να έγινε με σουγιά. 'Ομως κάτι τέτοιο δεν μπορεί να γίνει δεκτό διότι δεν αποκλείεται να προϋπήρχε ή να έγινε με τα χέρια και σε κάθε περίπτωση δεν είναι νοητό ο κατηγορούμενος να έχει σουγιά στο στόμα, με το ένα χέρι να της κρατάει το στόμα κλειστό και με το άλλο να της σχίζει την μπλούζα πιτζάμας. Εξ άλλου σουγιάς δεν ανευρέθη και η κατάθεση της μηνύτριας ότι, μετά τα περιστατικά, όπως καταγράφονται πιο κάτω, επέστρεψε για να πάρει το σουγιά με την πρόφαση ότι επέστρεψε να πάρει το κινητό δεν κρίνεται πειστικός. Η 13χρονη κόρη της Σ. καταθέτει χωρίς όρκο στην προανάκριση ότι επέστρεψε για να πάρει το κινητό του. Η ίδια δε η μηνύτρια καταθέτει ότι ενώ ήταν ζαλισμένη από την προηγηθείσα κλινοπάλη είδε τον κατηγορούμενο, εξερχόμενο για δεύτερη φορά από την οικία της, να κρατά στο χέρι του το κινητό του ενώ λέγοντας αυτό ήταν πρόφαση και προφανώς επέστρεψε για να πάρει το σουγιά. Η προηγηθείσα σχέση των διαδίκων είχε ως εξής: Ο κατηγορούμενος είχε συμφωνήσει με την πολιτικώς ενάγουσα και κατά πρότασή της, να περιποιείται η τελευταία την υπέργηρη μητέρα του η οποία απεβίωσε στις 31.1.2014. Στο πλαίσιο της παροχής αυτής της υπηρεσίας οι διάδικοι είχαν συνάψει ερωτική σχέση από το Δεκέμβριο 2013 και όχι από το Μάιο όπως καταθέτει η πολιτικώς ενάγουσα. [...]. Κατά την κρίση του Δικαστηρίου είχαν ερωτικές πολλές συνευρέσεις σε ερημικές τοποθεσίες του χωριού και στην οικία της πολιτικώς ενάγουσας κατά τις βραδινές ώρες όταν τα τέκνα αυτής κοιμόταν και όχι μόνο τέσσερις και ότι συνεπεία υβριστικής και χυδαίας συμπεριφοράς του κατηγορουμένου, κατά την τέταρτη φορά - εξαναγκασμού του να της κάνει πρωκτικό έρωτα διέκοψε τη σχέση η ίδια τον Μάιο 2014 καθόσον τον Αύγουστο 2014 η 16χρονη θυγατέρα της Ε. πήγε στο σπίτι του κατηγορουμένου για να μαγειρέψει και βάλει πλυντήριο και μάλιστα ο κατηγορούμενος ασέλγησε, κατά την πολιτικώς ενάγουσα, στην ανήλικη. Γεγονός που υποδεικνύει ότι οι σχέσεις τους εξακολουθούσαν και μετά το Μάιο 2014. Η πολιτικώς ενάγουσα δεν κατήγγειλε ούτε αυτήν την ασελγή πράξη σε βάρος της ανήλικης - η ανήλικη, υποστήριξε ότι δεν συμφωνούσε - αλλά ούτε και τον δικό της εξαναγκασμό σε πρωκτικό σεξ, τον οποίο επικαλείται ως λόγο διακοπής της σχέσης. Μολονότι η σχέση τους αυτή διεκόπη (καθένας από τους διαδίκους επικαλείται διαφορετικούς λόγους) διατήρησαν τηλεφωνικές επαφές που προκειμένου να διευθετήσουν είτε τις επικαλούμενες εκατέρωθεν οικονομικές διαφορές είτε να λάβουν οριστικές αποφάσεις για τη σχέση τους (...). Ο κατηγορούμενος λέει ότι η μηνύτρια του τηλεφώνησε στις 7.1.2015 από το κινητό της ......9571 και στο ......4324 κινητό του περί τις 1 ώρα της 8-1-2022, και [...]. Έτσι ανεξάρτητα από το ποιος είχε την πρωτοβουλία συνάντησής τους το πρωί της 8-1-2015 ο κατηγορούμενος, γνωρίζοντας ότι η εξώπορτα της αυλής ήταν ανασφάλιστη - ξεκλείδωτη και άνοιγε από έξω εισήλθε από αυτήν και ανεξάρτητα από το αν η επίσκεψη είχε γίνει προκειμένου να συνευρεθούν ερωτικά ή, παραμένει αναμφισβήτητο ότι η μηνύτρια αμέσως μετά τηλεφωνεί και μεταβαίνει, με τις θυγατέρες της σε άσχημη κατάσταση αυτή και αναστατωμένες οι θυγατέρες της, στο αστυνομικό τμήμα Κάτω Νευροκοπίου και την ίδια ημέρα εξετάζεται από τον ιατροδικαστή που βεβαιώνει τις προαναφερόμενες σωματικές βλάβες και ιδίως στο μαστό και στο μηρό οι οποίες συνηγορούν σε προσπάθεια του κατηγορουμένου να συνευρεθεί ερωτικά με αυτήν παρά την θέλησή της, λέγοντάς της ότι θα τη γαμήσει είτε με το καλό είτε με το ζόρι πλην όμως δεν ολοκλήρωσε την πράξη του όχι από δική του βούληση αλλά επειδή η πολιτικώς ενάγουσα αντιστάθηκε με κλωτσιές και επειδή, από το θόρυβο που προκλήθηκε η μικρή κόρη της μηνύτριας, που κοιμόταν στο ίδιο κρεβάτι και ήταν καλυμμένη με κουβέρτες κουκουλωμένη και δεν την είχε αντιληφθεί ο κατηγορούμενος ξύπνησε και άρχισε να τζιρίζει. Αυτά τα πραγματικά περιστατικά είναι πλήρως αποδεδειγμένα. Ο ισχυρισμός του κατηγορουμένου ότι τις ως άνω σωματικές βλάβες (1) η εκχύμωση χροιάς ερυθρομελαίνης κατά την αριστερή μετωπιαία χώρα, 2) η θλαστική εξοίδηση των μαλακών μορίων κατά την μετωπιαία χώρα αριστερά, 2) η εκχύμωση, χροιάς ερυθρομελαίνης κατά την αριστερή κογχική χώρα προκάλεσε η ίδια - προκλήθηκαν από γλίστρημα στο χαλάκι που πάτησε και κτύπημα στη κόγχη επίπλου δεν κρίνεται πειστικός,- από την έκταση του ιδίου του κτυπήματος. Περαιτέρω δεν δικαιολογούνται δε με κανένα τρόπο οι κακώσεις στο στήθος και στο μηρό. Επομένως εξ όλων των ανωτέρω συνάγεται ότι ο κατηγορούμενος τέλεσε σε βάρος της πολιτικώς ενάγουσας τις αξιόποινες πράξεις της απόπειρας βιασμού κατά πλειοψηφία και της επικίνδυνης σωματικής βλάβης, διότι αυτή τελέστηκε μετά την απόπειρα βιασμού και ανεξάρτητα από αυτήν - δηλ. δεν τελέστηκε για να κάμψει αντίσταση της πολιτικώς ενάγουσας να συνευρεθεί με τον κατηγορούμενο, ομόφωνα και πρέπει επομένως να κηρυχθεί ένοχος αυτών. ...". Στη συνέχεια, το Δικαστήριο, δικάζοντας με παρόντα τον κατηγορούμενο, ήδη αναιρεσείοντα, κήρυξε αυτόν ένοχο, κατά πλειοψηφία (6-1), της πράξης της απόπειρας βιασμού [που ενδιαφέρει εν προκειμένω], καταδικάζοντάς τον, μετά την αναγνώριση συνδρομής στο πρόσωπό του της ελαφρυντικής περίστασης του πρότερου σύννομου βίου [άρθ. 84 παρ. 2 περ. α' του νέου ΠΚ, όπως η περ. α' ίσχυε πριν από την τροποποίησή της με το άρθρο 16 ν. 5090/2024] και την απόρριψη του αυτοτελούς ισχυρισμού του για αναγνώριση και της ελαφρυντικής περίστασης του άρθρου 84 παρ. 2 περ. ε'ν.ΠΚ, σε ποινή φυλάκισης τριάντα (30) μηνών, την εκτέλεση της οποίας ανέστειλε επί τριετία, με το ακόλουθο διατακτικό: " Στη ... Δράμας, στις 08-01-2015 και περί ώρα 3.15 έχοντας αποφασίσει να τελέσει το κακούργημα του βιασμού επιχείρησε πράξη που περιέχει τουλάχιστον αρχή εκτέλεσης του εγκλήματος αυτού, το οποίο δεν ολοκληρώθηκε όχι από δική του βούληση αλλά από εξωτερικά αίτια. Συγκεκριμένα περί ώρα 03.15 εισήλθε στην οικία της εγκαλούσας Ι. Σ. του Σ. από κλειστή μεν, ανασφάλιστη δε εξώπορτα αυτής, έφραξε το στόμα της με το χέρι του και με σουγιά που έφερε έσκισε το κάτω μέρος της πιτζάμας της, ενώ την έπιανε βίαια σε διάφορα μέρη του σώματός της πιέζοντάς την με δύναμη και απειλώντας την με τη φράση "αν δεν θες με το καλό, θα σε γαμήσω με το ζόρι" και επιχείρησε να έρθει σε συνουσία με αυτήν. Η εγκαλούσα προσπάθησε να αντιδράσει και φώναζε. Κατά την προσπάθειά του δε να συνουσιασθεί με αυτήν δια της βίας της προκάλεσε τρεις εκχυμώσεις χροιάς ερυθρομελαίνης κατά το άνω και κάτω τριτημόριο της δεξιάς μηριαίας χώρας, εκχύμωση χροιάς ερυθρομελαίνης κατά την αριστερή μηριαία χώρα και εκδορά κατά τον αριστερό μηρό. Από τη φασαρία ξύπνησε η εξάχρονη θυγατέρα της Ι. Α.. που κοιμόταν πλάι της στο ίδιο κρεβάτι και άρχισε να κλαίει. Ο κατηγορούμενος από τις φωνές και τα κλάματα αποσυντονίστηκε και η εγκαλούσα κατάφερε να απαγκιστρωθεί. Έτσι, ο κατηγορούμενος δεν ολοκλήρωσε τον παραπάνω εγκληματικό του σκοπό να έλθει σε εξώγαμη συνουσία με την παθούσα, από λόγους εξωτερικούς και ανεξάρτητους από τη θέλησή του.". Με αυτά που δέχθηκε το δευτεροβάθμιο Δικαστήριο της ουσίας, σε συνδυασμό σκεπτικού και διατακτικού της προσβαλλόμενης απόφασής του, που παραδεκτά αλληλοσυμπληρώνονται, σε σχέση με την αξιόποινη πράξη της απόπειρας βιασμού [που ενδιαφέρει εν προκειμένω], για την οποία κηρύχθηκε ένοχος κατά πλειοψηφία και καταδικάστηκε ο αναιρεσείων, δεν διέλαβε στην ως άνω απόφασή του την απαιτούμενη από τις προαναφερόμενες διατάξεις του Συντάγματος και του ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού δεν εκτίθενται σ' αυτήν με πληρότητα και σαφήνεια όλα τα αναγκαία για τη θεμελίωση του εν λόγω εγκλήματος πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την αποδεικτική διαδικασία, καθώς και οι συλλογισμοί για την υπαγωγή των περιστατικών αυτών στις εφαρμοσθείσες ουσιαστικές ποινικές διατάξεις, ενώ, παράλληλα, στέρησε την απόφασή του νόμιμης βάσης, αφού μεταξύ σκεπτικού και διατακτικού, που αποτελούν ενιαίο σύνολο, περιέχονται προδήλως αντιφατικές παραδοχές, οι οποίες καθιστούν ανέφικτο τον αναιρετικό έλεγχο της ορθής ή μη εφαρμογής της ως άνω ουσιαστικής ποινικής διάταξης του άρθρου 336 παρ. 1 του νέου ΠΚ (όπως αυτή ίσχυε πριν από την τροποποίησή της με άρθ. 12 παρ. 2 ν. 4637/2019) σε συνδυασμό με την, επίσης, ουσιαστική ποινική διάταξη του άρθρου 42 ν.ΠΚ και ειδικότερα: Σύμφωνα με τις διαλαμβανόμενες, κατά πιστή μεταφορά, στο σκεπτικό της προσβαλλόμενης απόφασης [βλ. τέλος σελ. 63ης έως την αρχή της 64ης], παραδοχές: "Η μηνύτρια παρέδωσε στην αστυνομία μία μπλούζα πιτζάμας, χρώματος φούξια και ένα παντελόνι πιτζάμας, χρώματος γκρι, η μπλούζα έφερε σχίσιμο και το παντελόνι έφερε στρογγυλή οπή. Η στρογγυλή οπή δεν μπορεί να έγινε με σουγιά όπως καταθέτει η μηνύτρια. Αυτή μοιάζει περισσότερο από οπή που έγινε από τσιγάρο. Το σκίσιμο στη μπλούζα της πιτζάμας μπορεί να έγινε με σουγιά. 'Ομως κάτι τέτοιο δεν μπορεί να γίνει δεκτό διότι δεν αποκλείεται να προϋπήρχε ή να έγινε με τα χέρια και σε κάθε περίπτωση δεν είναι νοητό ο κατηγορούμενος να έχει σουγιά στο στόμα, με το ένα χέρι να της κρατάει το στόμα κλειστό και με το άλλο να της σχίζει την μπλούζα πιτζάμας. Εξ άλλου σουγιάς δεν ανευρέθη και η κατάθεση της μηνύτριας ότι, μετά τα περιστατικά, όπως καταγράφονται πιο κάτω, επέστρεψε για να πάρει το σουγιά με την πρόφαση ότι επέστρεψε να πάρει το κινητό δεν κρίνεται πειστικός. Η 13χρονη κόρη της Σ. καταθέτει χωρίς όρκο στην προανάκριση ότι επέστρεψε για να πάρει το κινητό του. Η ίδια δε η μηνύτρια καταθέτει ότι ενώ ήταν ζαλισμένη από την προηγηθείσα κλινοπάλη είδε τον κατηγορούμενο, εξερχόμενο για δεύτερη φορά από την οικία της, να κρατά στο χέρι του το κινητό του ενώ λέγοντας αυτό ήταν πρόφαση και προφανώς επέστρεψε για να πάρει το σουγιά". Το παραπάνω απόσπασμα του σκεπτικού της απόφασης περιέχει ενδοιαστικές παραδοχές σχετικά με την τέλεση ή μη της απόπειρας βιασμού οι οποίες νοηματικά δεν οδηγούν σε κατάφαση της ενοχής για το συγκεκριμένο έγκλημα, αλλά ούτε προσιδιάζουν σε απαλλακτική για τον κατηγορούμενο κρίση. Αντιθέτως, οι ως άνω παραδοχές του Δικαστηρίου επιφέρουν σύγχυση σχετικά με τα περιστατικά που στην ένδικη περίπτωση συνέτρεξαν για τη στοιχειοθέτηση της αντικειμενικής υπόστασης της ως άνω εγκληματικής πράξης, ενώ η αναλυτική για την ενοχή του δράστη επιχειρηματολογία του Δικαστηρίου είναι υποθετική, αποσυνδεδεμένη από το δόλο που απαιτείται για τη στοιχειοθέτηση της υποκειμενικής υπόστασης. Εξάλλου, στο σκεπτικό της απόφασής του ουδόλως επιβεβαιώνεται η ύπαρξη του σουγιά και, σε κάθε περίπτωση, δεν κρίνεται πειστικός ο σχετικός ισχυρισμός της μηνύτριας, ήδη υποστηρίζουσας την κατηγορία, για την ύπαρξη αυτού, ενώ στο διατακτικό της προσβαλλομένης, προκειμένου το Δικαστήριο να στοιχειοθετήσει τη βίαιη και απειλητική σε βάρος της ζωής του θύματος συμπεριφορά του κατηγορουμένου, ήδη αναιρεσείοντος, συνεπεία της οποίας, αιτιωδώς, κάμφθηκε η βούληση του φερόμενου θύματος στη θέαση του σουγιά, γίνεται δεκτό ότι υπήρχε σουγιάς κατά τον τρόπο που το καταγγέλλει η μηνύτρια. Συγκεκριμένα, διατυπώνεται αυτολεξεί στο διατακτικό ότι "...έφραξε το στόμα της με το χέρι του και με σουγιά που έφερε έσκισε το κάτω μέρος της πιτζάμας της, ενώ την έπιανε βίαια σε διάφορα μέρη του σώματός της...". Από την παραδεκτή συγκριτική επισκόπηση του σκεπτικού με το διατακτικό της προσβαλλόμενης απόφασης, υφίσταται πρόδηλη αντίφαση σχετικά με την ύπαρξη ή μη του σουγιά και κατ' επέκταση αν υπήρξε απειλή σοβαρού και άμεσου κινδύνου ζωής με σκοπό τον εξαναγκασμό της παθούσας σε συνεύρεση. Με τα δεδομένα αυτά καθίσταται σαφές ότι είναι ανέφικτος ο αναιρετικός έλεγχος της ορθής ή μη εφαρμογής των ως άνω ουσιαστικών ποινικών διατάξεων των άρθρων 336 παρ. 1 και 42 του νέου ΠΚ, που εφαρμόσθηκαν εν προκειμένω.
Συνεπώς, οι από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' και Ε' ΚΠΔ σχετικοί λόγοι αναίρεσης της κρινόμενης αίτησης, με τους οποίους πλήττεται η προσβαλλόμενη απόφαση για έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας και για εσφαλμένη εφαρμογή, με εκ πλαγίου παραβίαση, των ως άνω εφαρμοσθεισών ουσιαστικών ποινικών διατάξεων, είναι βάσιμοι και πρέπει, κατά παραδοχή τους, καθώς παρέλκει η έρευνα των λοιπών λόγων αναίρεσης [έλλειψη ειδικής αιτιολογίας λόγω μη απάντησης του Δικαστηρίου σε αυτοτελείς ισχυρισμούς, απόλυτη ακυρότητα λόγω απόρριψης αιτήματος εξέτασης προτεινόμενου μάρτυρα], να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση ως προς τις διατάξεις της που αφορούν την ενοχή του αναιρεσείοντος- κατηγορουμένου για την αξιόποινη πράξη της απόπειρας βιασμού, και, αναγκαίως, για την σε βάρος του καταγνωσθείσα συνολική ποινή και, ακολούθως, να παραπεμφθεί η υπόθεση, κατά το αναιρούμενο αυτό μέρος, για νέα συζήτηση, στο ίδιο Δικαστήριο, το οποίο θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως (άρθρ. 519, 522 ν.ΚΠΔ, όπως τροποποιήθηκε κατ' άρθρο 159 ν. 4855/12.11.2021).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Αναιρεί εν μέρει την υπ' αριθ. 74/2022 καταδικαστική απόφαση του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Θράκης, κατά τις διατάξεις που αφορούν την πράξη της απόπειρας βιασμού, αναγκαίως δε και ως προς την καταγνωσθείσα στον κατηγορούμενο συνολική ποινή.
Παραπέμπει την υπόθεση, κατά το ως άνω αναιρούμενο μέρος, για νέα συζήτηση στο ίδιο Δικαστήριο, που θα συγκροτηθεί από άλλους Δικαστές και Ενόρκους, εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 16 Απριλίου 2024.
Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ
Και τούτης αποχωρήσασας από την υπηρεσία η αρχαιότερη της συνθέσεως Αρεοπαγίτης και ήδη Αντιπρόεδρος του Αρείου Πάγου
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 22 Ιανουαρίου 2025.
Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ