Αυτόματη μετάφραση - Automatic translation (Google translate)

<< Επιστροφή

Απόφαση 1399 / 2008    (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Θέμα
Αιτιολογίας ανεπάρκεια, Αποδεικτικά μέσα, Πραγματογνωμοσύνη.




Περίληψη:
Δεύτερη αναίρεση απαγορεύεται. Παραδεκτή μόνον υπό την προϋπόθεση ότι δεν έχει προηγηθεί κρίση επί της πρώτης. Η πραγματογνωμοσύνη, ως ιδιαίτερο αποδεικτικό μέσο, πρέπει να μνημονεύεται ειδικώς στην αιτιολογία της αποφάσεως μεταξύ των αποδεικτικών μέσων, για να υπάρχει η βεβαίωση ότι λήφθηκε υπόψη. Διαφορετικά λόγος αναιρέσεως για έλλειψη αιτιολογίας. Αναιρείται η προσβαλλόμενη απόφαση.





ΑΡΙΘΜΟΣ 1399/2008


ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ


Z' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ


Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Μιχαήλ Δέτση, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Γρηγόριο Μάμαλη, Θεοδώρα Γκοϊνη - Εισηγήτρια, Βασίλειο Κουρκάκη και Ελευθέριο Μάλλιο, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 7 Νοεμβρίου 2007, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αντώνιου Μύτη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Χ1 και ήδη κρατουμένου στη Δικαστική Φυλακή Λάρισας, που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Θεόδωρο Ζευκιλή, περί αναιρέσεως της 236, 237, 238-242/2006 αποφάσεως του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Θεσσαλονίκης. Με συγκατηγορούμενο τον .........
Το Μικτό Ορκωτό Εφετείο Θεσσαλονίκης, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στις από 24 Νοεμβρίου 2006 και 29 Νοεμβρίου 2006 αιτήσεις του αναιρέσεως, καθώς και στους από 22 Μαρτίου 2007 προσθέτους λόγους, που καταχωρίστηκαν στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1935/2006.

Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να γίνει δεκτή η προκείμενη αίτηση αναίρεσης καθώς και οι πρόσθετοι λόγοι αυτής.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Κατά τη διάταξη του άρθρου 514 εδ. γ' ΚΠοινΔ, δεν επιτρέπεται δεύτερη αίτηση αναιρέσεως κατά της ίδιας αποφάσεως. Κατά την έννοια της διατάξεως αυτής προϋπόθεση για την απαγόρευση ασκήσεως δεύτερης αναιρέσεως είναι να έχει προηγηθεί κρίση επί της πρώτης. Στην αντίθετη περίπτωση που η πρώτη εκκρεμεί, παραδεκτώς ασκείται εντός της νόμιμης προθεσμίας δεύτερη αναίρεση η οποία είναι συμπληρωματική της πρώτης και συνεξετάζεται με αυτή. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από τα έγγραφα της δικογραφίας, κατά της 236, 237, 238-242/2006 αποφάσεως του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Θεσσαλονίκης ασκήθηκαν από τον καταδικασθέντα κατηγορούμενο, εμπροθέσμως, οι από 24.11.2006 και 29.11.2006 δύο αιτήσεις αναιρέσεως, με δήλωση στο γραμματέα του δικαστηρίου που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση η πρώτη και με δήλωση που επιδόθηκε την 1-12-2006 στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου η δεύτερη, οι οποίες και συζητήθηκαν ταυτόχρονα.
Συνεπώς οι δύο αυτές αιτήσεις πρέπει να συνεκδικασθούν, καθώς και οι παραδεκτώς ασκηθέντες από 22/27.3.2007 πρόσθετοι λόγοι. Η απαιτούμενη από τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠοινΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία της καταδικαστικής αποφάσεως, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον εκ του άρθρου 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' ΚΠοινΔ λόγο αναιρέσεως, περιλαμβάνει όχι μόνον την κρίση για την ενοχή αλλά και την αναφορά των αποδεικτικών μέσων, από τα οποία το Δικαστήριο οδηγήθηκε στην καταδικαστική του κρίση. Τα αποδεικτικά μέσα, δηλαδή, πρέπει, για την ύπαρξη της απαιτούμενης αιτιολογίας της αποφάσεως, να προκύπτει με βεβαιότητα ότι λήφθηκαν όλα υπόψη από το Δικαστήριο και όχι μόνον ορισμένα από αυτά. Για τη βεβαιότητα αυτή, αρκεί να μνημονεύονται όλα κατά το είδος τους (μάρτυρες, έγγραφα κ.λ.π.) και δεν απαιτείται αναλυτική παράθεσή τους και μνεία του τι προκύπτει από το καθένα. Εξάλλου η κατά το άρθρο 178 ΚΠοινΔ απαρίθμηση των αποδεικτικών μέσων στην ποινική διαδικασία είναι ενδεικτική και αφορά στα κυριότερα από αυτά, χωρίς να αποκλείει άλλα. Μεταξύ των αποδεικτικών μέσων περιλαμβάνεται και η πραγματογνωμοσύνη, η οποία διατάσσεται, κατά το άρθρο 183 ΚΠοινΔ, υπό προϋποθέσεις, από ανακριτική υπάλληλο, το δικαστικό συμβούλιο η από το δικαστήριο, αυτεπαγγέλτως ή μετά από αίτηση των διαδίκων ή του εισαγγελέα. Ως ιδιαίτερο δε είδος αποδεικτικού μέσου η πραγματογνωμοσύνη, διακρινόμενο των εγγράφων, πρέπει να μνημονεύεται ειδικώς στην αιτιολογία της αποφάσεως μεταξύ των αποδεικτικών μέσων, προκειμένου να υπάρχει βεβαιότητα ότι λήφθηκε υπόψη. Διαφορετικά, αν δηλαδή δεν αναφέρεται μεταξύ των αποδεικτικών μέσων, δεν προκύπτει βεβαιότητα ότι το δικαστήριο έλαβε υπόψη του και το ιδιαίτερο αυτό αποδεικτικό μέσο, εκτός αν αυτό προκύπτει από το όλο περιεχόμενο της αποφάσεως, και ιδρύεται ο ανωτέρω λόγος αναιρέσεως της ελλείψεως ειδικής αιτιολογίας. Στην προκειμένη περίπτωση, με την προσβαλλόμενη απόφαση του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Θεσσαλονίκης ο ήδη αναιρεσείων κρίθηκε ένοχος ανθρωποκτονίας από πρόθεση, άμεσης συνέργειας σε απόπειρα ανθρωποκτονίας, ληστείας από κοινού, σύστασης και υφαρπαγής ψευδούς βεβαιώσεως με χρήση και του επιβλήθηκε ισόβια κάθειρξη και συνολική ποινή καθείρξεως 21 ετών και 10 μηνών. Στην αιτιολογία της αποφάσεως αυτής και σε σχέση με τα αποδεικτικά μέσα αναφέρεται ότι το δικαστήριο έλαβε υπόψη του "τις καταθέσεις των μαρτύρων της κατηγορίας, τις χωρίς όρκο καταθέσεις των πρωτοδίκως παρασταθέντων πολιτικώς εναγόντων που εξετάσθηκαν στο Δικαστήριο τούτο, την ανάγνωση των πρακτικών της πρωτοβάθμιας δίκης, καθώς και των εγγράφων που αναφέρονται στα πρακτικά της δίκης αυτής, την απολογία του κατηγορουμένου στο ακροατήριο και την όλη αποδεικτική διαδικασία". Δεν αναφέρεται, όμως, στην προσβαλλόμενη απόφαση, με ειδική μνημόνευσή της, ότι το Δικαστήριο έλαβε υπόψη του και συνεκτίμησε την υπ' αριθ. πρωτ. ....... Έκθεση Εργαστηριακής Εξέτασης του Τμήματος Χημείου της Διευθύνσεως Εγκληματολογικών Ερευνών, η οποία, όπως προκύπτει από την επισκόπηση των εγγράφων της δικογραφίας, αποτελεί τμήμα του εγγράφου που αναφέρεται στα πρακτικά ότι αναγνώσθηκε στο ακροατήριο, υπό τον αριθμό 9 και με τα στοιχεία "το με αριθ. πρωτ. ...... έγγραφο του Τμήματος Χημείου της Δ/νσης Εγκλ/κών Ερευνών", διότι είναι προσαρτημένο σ' αυτό και η οποία αποτελεί πραγματογνωμοσύνη, διενεργηθείσα σε ειδικώς ιδρυθέν από το νόμο εργαστήριο (άρθρο 184 παρ. 1 ΚΠοινΔ) από τους ...... - αστυνόμο Β' - βιολόγο και ....... - υπαστυνόμο Α' - χημικό, βιοχημικό, κατόπιν της από 25.1.2000 έγγραφης παραγγελίας της Ανακρίτριας Χαλκιδικής, στα πλαίσια κυρίας ανακρίσεως επί της υποθέσεως. Η Εκθεση δε αυτή δεν μνημονεύεται και δεν αξιολογείται ούτε σε άλλο σημείο της αιτιολογίας, ούτε περαιτέρω γίνεται αναφορά, στην ίδια αιτιολογία, του πορίσματός της, ώστε να μπορεί να συναχθεί, έστω και έμμεσα, ότι το Δικαστήριο την έλαβε υπόψη του. Ενόψει αυτών δεν προκύπτει ότι το Δικαστήριο έλαβε υπόψη του, όπως ήταν υποχρεωμένο, το σύνολο των αποδεικτικών μέσων, αφού δεν καθίσταται αδιστάκτως βέβαιο ότι έλαβε υπόψη του και το ιδιαίτερο αποδεικτικό αυτό μέσο της πραγματογνωμοσύνης. Επομένως ο συναφής πρώτος λόγος αναιρέσεως αμφοτέρων των αιτήσεων, εκ του άρθρου 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' ΚΠοινΔ, με τον οποίο προβάλλεται η πλημμέλεια αυτή της αποφάσεως, είναι βάσιμος και πρέπει να γίνει δεκτός, παρελκούσης μετά ταύτα της έρευνας των άλλων λόγων των αιτήσεων. Ακολούθως, πρέπει να αναιρεθεί ως προς τον αναιρεσείοντα η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση, για νέα συζήτηση, στο ίδιο Δικαστήριο, το οποίο θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές και ενόρκους, από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως (άρθρο 519 ΚΠοινΔ).


ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Αναιρεί την 236, 237, 238-242/2006 απόφαση του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Θεσσαλονίκης κατά το μέρος που αφορά στον αναιρεσείοντα Χ1. Και
Παραπέμπει την υπόθεση, κατά το αναιρούμενο μέρος της, για νέα συζήτηση, στο ίδιο Δικαστήριο, συγκροτούμενο από δικαστές και ενόρκους άλλους, από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 8 Μαϊου 2008. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 28 Μαϊου 2008.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

<< Επιστροφή