Αυτόματη μετάφραση - Automatic translation (Google translate)

<< Επιστροφή

Απόφαση 966 / 2009    (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Θέμα
Αιτιολογίας ανεπάρκεια, Καθυστέρηση αποδοχών εργαζομένου.




Περίληψη:
Μη καταβολή εργατικών και εργοδοτικών εισφορών στο ΙΚΑ. Αναίρεση απόφασης για ελλιπή και αντιφατική αιτιολογία.




ΑΡΙΘΜΟΣ 966/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

E' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Kωνσταντίνο Κούκλη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Βασίλειο Λυκούδη, Ελευθέριο Νικολόπουλο - Εισηγητή, Αναστάσιο Λιανό και Βιολέττα Κυτέα, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 13 Μαρτίου 2009, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αναστασίου Κανελλόπουλου (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Ευδοκίας Φραγκίδη, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Χ, κατοίκου ......, που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Παναγιώτη Πανταζή, περί αναιρέσεως της 69914/2008 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών.

Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 21 Ιανουαρίου 2009 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 186/2009.
Αφού άκουσε
Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να γίνει δεκτή η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι.- Κατά το άρθρο 1 παρ.1 του Α.Ν. 86/1967, όποιος υπέχει νόμιμη υποχρέωση καταβολής ασφαλιστικών εισφορών, που βαρύνουν τον ίδιο, ασχέτως ποσού, προς τους υπαγόμενους στο Υπουργείο Εργασίας οποιασδήποτε φύσης οργανισμούς κοινωνικής πολιτικής ή κοινωνικής ασφάλισης ή ειδικούς λογαριασμούς και δεν καταβάλλει αυτές εντός μηνός, αφότου έχουν καταστεί απαιτητές, προς τους άνω οργανισμούς, τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον τριών μηνών και χρηματική ποινή τουλάχιστον δέκα χιλιάδων δραχμών, ενώ, κατά τη διάταξη της παραγράφου 2 του ίδιου άρθρου, όποιος παρακρατεί ασφαλιστικές εισφορές των εργαζομένων σε αυτόν, με σκοπό απόδοσης στους κατά την παρ.1 οργανισμούς και δεν καταβάλλει ή δεν αποδίδει αυτές προς τους ανωτέρω οργανισμούς εντός μηνός, αφότου έχουν καταστεί απαιτητές, τιμωρείται για υπεξαίρεση με φυλάκιση τουλάχιστον έξι μηνών και χρηματική ποινή τουλάχιστον δέκα χιλιάδων δραχμών, κατά δε το άρθρο 375 παρ.1 ΠΚ, ο παρανόμως ιδιοποιούμενος ξένο εν όλω ή εν μέρει κινητό πράγμα που περιήλθε στην κατοχή του με οποιοδήποτε τρόπο, τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι δύο ετών και αν το αντικείμενο της υπεξαίρεσης είναι ιδιαίτερα μεγάλης αξίας, με φυλάκιση τουλάχιστον ενός έτους. Περαιτέρω, κατά το άρθρο 16 του Κανονισμού Ασφάλισης του ΙΚΑ, ως χρόνος καταβολής των εισφορών ορίζεται το ημερολογιακό τέλος του μηνός, εντός του οποίου παρασχέθηκε η εργασία ή υπηρεσία, κατά δε το άρθρο 26 παρ.3 του ΑΝ 1846/1951, ο υπόχρεος πρέπει να καταβάλει τις εισφορές στο ΙΚΑ μέχρι το τέλος του επόμενου μήνα από το χρόνο που έχει οριστεί.
ΙΙ.- Ελλειψη της απαιτούμενης από τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ.3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠοινΔ ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, που ιδρύει λόγο αναίρεσης κατά το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Δ' του ίδιου Κώδικα, υπάρχει στην καταδικαστική απόφαση, όταν δεν περιέχονται σ' αυτή με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις, ως προκύψαντα από την ακροαματική διαδικασία, τα πραγματικά περιστατικά, στα οποία στηρίχτηκε η κρίση του δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, οι αποδείξεις οι οποίες τα θεμελίωσαν και οι σκέψεις με τις οποίες έχουν υπαχθεί τα περιστατικά που αποδείχθηκαν στην ουσιαστική ποινική διάταξη που εφαρμόστηκε. Στην προκειμένη περίπτωση, το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, με την προσβαλλόμενη υπ' αριθμ. 69.914/2008 απόφασή του και με μνεία κατ' είδος των αποδεικτικών μέσων τα οποία έλαβε υπόψη του, δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν τα ακόλουθα. "... ο κατηγορούμενος ως διευθύνων σύμβουλος και νόμιμος εκπρόσωπος της ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "ΑΚΤΙΟΝ ΣΥΜΒΟΥΛΟΙ ΕΠΕΝΔΥΣΕΩΝ Α.Ε ΛΗΨΗΣ ΚΑΙ ΔΙΑΒΙΒΑΣΗΣ ΕΝΤΟΛΩΝ " με αντικείμενο εργασιών την παροχή συμβουλών και υπηρεσιών και έδρα την ......, έχοντας απασχολήσει κατά την χρονική περίοδο από 11/2000 έως 3/2001 στην ως άνω επιχείρηση προσωπικό με σχέση εξαρτημένης εργασίας, ασφαλισμένο στο ΙΚΑ, δεν κατέβαλε τις ασφαλιστικές εισφορές προσωπικού εννέα (9) εργαζομένων ποσού 11.896,403 ευρώ, αν και παρακράτησε το ποσό αυτό για να το αποδώσει στο ΙΚΑ και δεν κατέβαλε ασφαλιστικές εισφορές βαρύνουσες τον ίδιο, ποσού 23.792,80 ευρώ ήτοι συνολικά 35.689,21 ευρώ. Πρέπει, όμως, να αναγνωρισθεί στον κατηγορούμενο το εκ του άρθρου 84 παρ.2α ΠΚ ελαφρυντικό, ενόψει του ότι αποδείχθηκε ότι μέχρι την τέλεση από αυτόν της πιο πάνω αξιόποινης πράξης έζησε έντιμη οικογενειακή, επαγγελματική και ατομική ζωή, καθόσον το ποινικό του μητρώο είναι λευκό, ο ίδιος δε τελεί σε γάμο με δύο τέκνα και από κανένα στοιχείο της δικογραφίας δεν προέκυψε επίμεμπτη συμπεριφορά αυτού ...". Με τις παραδοχές αυτές το δικαστήριο στο διατακτικό του, αφού παρέγραψε τις μερικότερες πράξεις των ιδίων εγκλημάτων που τελέσθηκαν από τον κατηγορούμενο κατά το χρονικό διάστημα από του μηνός Απριλίου 2000 μέχρι και του μηνός Αυγούστου 2000, καταδίκασε τον κατηγορούμενο για μη καταβολή εισφορών στο ΙΚΑ, (εργατικών και εργοδοτικών) συνολικού ποσού 35.689,307 ευρώ, με χρόνο τελέσεως των πράξεων την 5η Νοεμβρίου 2002. 'Ετσι, όμως, που έκρινε το εκδόσαν την προσβαλλόμενη απόφαση Δικαστήριο, ενόψει των ανωτέρω παραδοχών της, δεν έχει την επιβαλλόμενη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, λόγω της αντίφασης που ενέχει ως προς τον χρόνο τέλεσης της πράξης που αποδίδεται στους κατηγορουμένους. Δηλαδή, ενώ δέχεται ότι ο κατηγορούμενος είχε νόμιμη υποχρέωση καταβολής των εισφορών της περιόδου από 1-11-2000 έως και το μήνα Μάρτιο του έτους 2001 για καθένα των παραπάνω μηνών, μέχρι του τέλους του επόμενου μήνα κατά τον οποίο παρασχέθηκε η εργασία, δεν εξηγεί γιατί ως χρόνο τελέσεως των πράξεων δέχεται τελικά την 5-11-2002. Περαιτέρω δε, από τις παραδοχές του σκεπτικού σε συνδυασμό με το διατακτικό, δημιουργείται ασάφεια και κενό αναφορικά με το ύψος του συνολικού ποσού που οφείλεται στο ΙΚΑ δεδομένου ότι το δικαστήριο παύει την ποινική δίωξη για τις μερικότερες πράξεις των ιδίων εγκλημάτων που χρονικώς καταλαμβάνει την περίοδο των μηνών Απριλίου έως και Αυγούστου 2000, χωρίς να διευκρινίζεται ποιο είναι το ποσό των εισφορών του διαστήματος αυτού και εάν αυτό περιλαμβάνεται ή όχι στο συνολικώς οφειλόμενο στο ΙΚΑ για την περίοδο Νοεμβρίου 2000 έως Μαρτίου 2001 Συνεπώς, ο από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Δ' του ΚΠΔ προβαλλόμενος λόγος αναιρέσεως, με τον οποίο πλήττεται η προσβαλλόμενη απόφαση για έλλειψη αιτιολογίας, είναι βάσιμος και πρέπει να γίνει δεκτός, συνακόλουθα δε να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο Δικαστήριο, συντιθέμενο από άλλους Δικαστές, εκτός εκείνων που είχαν δικάσει προηγουμένως (άρθρο 519 ΚΠΔ). Το ζήτημα της τυχόν παραγραφής των πράξεων θα κριθεί από το δικαστήριο της παραπομπής.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την υπ' αριθμ. 69.914/2008 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών. Και

Παραπέμπει την υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο ως άνω Δικαστήριο, συντιθέμενο από άλλους Δικαστές, εκτός εκείνων που είχαν δικάσει προηγουμένως.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 20 Μαρτίου 2009. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 3 Απριλίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

<< Επιστροφή