Αυτόματη μετάφραση - Automatic translation (Google translate)

<< Επιστροφή

Απόφαση 1379 / 2009    (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Θέμα
Αιτιολογίας ανεπάρκεια, Αποδεικτικά μέσα, Εφέσεως απαράδεκτο.




Περίληψη:
Η απορριπτική της εφέσεως απόφαση του δευτεροβαθμίου Δικαστηρίου αρκεί να διαλαμβάνει το χρόνο της νόμιμης επίδοσης της πρωτοβάθμιας απόφασης, εκείνο της άσκησης της έφεσης και το αποδεικτικό επίδοσης. Σε περίπτωση που αμφισβητείται ο τόπος της κατοικίας του εκκαλούντος και το άγνωστο της διαμονής του, πρέπει να διαλαμβάνεται στην απόφαση σχετική αιτιο-λογία. Ασάφεια ως προς τη μνεία των αποδεικτικών μέσων. Αναιρεί και παραπέμπει.




Αριθμός 1379/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
ΣΤ' Ποινικό Τμήμα
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Εμμανουήλ Καλούδη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Αιμιλία Λίτινα, Ανδρέα Τσόλια, Ανδρέα Δουλγεράκη και Γεώργιο Αδαμόπουλο- Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 5 Μαΐου 2009, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Δημητρίου-Πριάμου Λεκκού (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Κυριάκο Κόκκινο, περί αναιρέσεως της 56104/2008 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών.

Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του, διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 7 Νοεμβρίου 2008 αίτησή του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1868/2008.

Αφού άκουσε
Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Κατά τη διάταξη του άρθρου 473 παρ. 1 του ΚΠΔ, όπου ειδική διάταξη νόμου δεν ορίζει διαφορετικά, η προθεσμία για την άσκηση του ένδικου μέσου της έφεσης, αν ο δικαιούμενος δεν είναι παρών κατά την απαγγελία της απόφασης, είναι δέκα ημέρες και αρχίζει από την επίδοση της απόφασης, η οποία πρέπει να γίνεται όπως ορίζουν τα άρθρα 155 επόμ. του ίδιου Κώδικα. Αν η έφεση ασκηθεί εκπρόθεσμα, κατά τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 του αυτού Κώδικα, απορρίπτεται ως απαράδεκτη. Ο έλεγχος του Αρείου Πάγου περιορίζεται στην ορθότητα της κρίσης για την απόρριψη αυτή (Ολ. ΑΠ 3/1995). Η απορριπτική αυτή απόφαση του δευτεροβάθμιου δικαστηρίου, για να έχει την απαιτούμενη, από τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ, ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ του ΚΠΔ λόγο αναίρεσης, αρκεί να διαλαμβάνει το χρόνο της νόμιμης επίδοσης της πρωτοβάθμιας απόφασης, εκείνον της άσκησης της έφεσης και το αποδεικτικό από το οποίο προκύπτει η επίδοση χωρίς να απαιτείται ο ειδικότερος προσδιορισμός τούτου ή η μνεία των, κατά το άρθρο 161 παρ. 1 ΚΠΔ, στοιχείων της εγκυρότητας της επίδοσης (Ολ.ΑΠ 8/1995, 4/1995, 6, 7I1995). Σε περίπτωση όμως που με το ένδικο μέσο αμφισβητούνται ο τόπος κατοικίας εκείνου που ασκεί το ένδικο μέσο και το άγνωστο της διαμονής του, ως και η εντεύθεν αδυναμία γνώσης της επιδόσεως, πρέπει επίσης να διαλαμβάνεται στην απόφαση σχετική αιτιολογία, άλλως ιδρύεται ο κατ' άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' λόγος αναιρέσεως (ΑΠ 1451/2007, 731/2003, 1457/2002). Εξάλλου, η απαιτούμενη από τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία περιλαμβάνει και τη μνεία των αποδεικτικών μέσων, τα οποία έλαβε υπόψη το δικαστήριο για το σχηματισμό της καταδικαστικής ή αθωωτικής ή όποιας άλλης κρίσεώς του, ήτοι να προκύπτει ότι έλαβε υπόψη και συνεκτίμησε όλα ανεξαιρέτως τα αποδεικτικά μέσα και όχι μόνο ορισμένα από αυτά (ΑΠ 14/2009). Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη 56104/2008 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών απορρίφθηκε ως απαράδεκτη λόγω εκπρόθεσμης ασκήσεώς της, η έφεση του αναιρεσείοντος κατά της 45777/2003 απόφασης του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, με την οποία αυτός καταδικάστηκε σε φυλάκιση δεκαέξι (16) μηνών και χρηματική ποινή χιλίων (1.000) ευρώ για παράβαση του ΑΝ. 86/ 1967 (μη καταβολή εργοδοτικών εισφορών στο ΤΕΒΕ). Με την έφεσή του, η οποία παραδεκτά επισκοπείται από τον ’ρειο Πάγο, προς έρευνα των λόγων της αναίρεσης, ο αναιρεσείων προέβαλε, ότι δεν έλαβε γνώση της εκκαλούμενης απόφασης, που κατά το από ... αποδεικτικό επιδόσεως του αστυφύλακα του ΑΤ ... , του επιδόθηκε με θυροκόλληση στην επί της ... αναφερόμενη ως κατοικία του, διότι στη διεύθυνση αυτή ουδέποτε έχει κατοικήσει αλλά εκεί λειτούργησε κατάστημα μέχρι τις 12-3-1997, που το έκλεισε και έπαψε να το λειτουργεί, γεγονός μάλιστα που το δήλωσε στη ΔΟΥ ... με την από 12-3-1997 έγγραφη δήλωσή του, ενώ η γνωστή στις αρχές κατοικία του ήταν στην οδό ..., το δε κατάστημά του στεγαζόταν στην οδό ... . Ως αιτιολογία για την απόρριψη της εφέσεως αυτής, το Τριμελές Πλημμελειοδικείο με την προσβαλλόμενη απόφασή του δέχτηκε ότι "από το από ... αποδεικτικό επίδοσης του Αστ/κα ..., προκύπτει ότι η υπ. αριθ. 45777/2003 ερήμην εκκαλουμένη απόφαση επιδόθηκε με θυροκόλληση νομότυπα στον εκκαλούντα κατηγορούμενο στο επί της οδού .. κατάστημά του και εκ τούτου θεωρείται ότι έλαβε γνώση της εκκαλουμένης απόφασης. Δεν αποδείχτηκε ότι ο εκκαλών κατηγορούμενος έκλεισε το ανωτέρω κατάστημά του πριν από την επίδοση (θυροκόλληση) της ανωτέρω εκκαλουμένης απόφασης και αν ακόμη αυτό είχε συμβεί, όφειλε να ενημερώσει τις αρμόδιες αρχές για το γεγονός αυτό και να δηλώσει τη νέα διεύθυνση κατοικίας του ή επαγγελματικής του στέγης. Περαιτέρω αποδείχτηκε από την ανωτέρω ημερομηνία (3-4-2006) που του επιδόθηκε νόμιμα η εκκαλουμένη απόφαση μέχρι τις 28-2-2008, που ασκήθηκε η υπ.αριθ. 3273/28-2-2008 έφεση του εκκαλούντος κατηγορουμένου έχει παρέλθει η προθεσμία των 30 ημερών. Επομένως, κατ' εφαρμογή των διατάξεων των άρθρων 155, 156, 166, 473, 476 του ΚΠΔ πρέπει να απορριφθεί η υπό κρίση έφεση ως απαράδεκτη λόγω της εκπρόθεσμης άσκησής της". Η αιτιολογία όμως αυτή είναι ελλιπής και ασαφής ως προς τη μνεία των αποδεικτικών μέσων, διότι προς απόδειξη του ισχυρισμού του αναιρεσείοντος περί του ότι, στην διεύθυνση που θυροκολλήθηκε η εκκαλουμένη δεν είχε την κατοικία του ή το κατάστημά του, εξετάσθηκε επ' ακροατηρίου ο μάρτυρας ... του οποίου η κατάθεση περιέχεται στην προσβαλλόμενη απόφαση. Από το σκεπτικό όμως αυτής δεν προκύπτει ότι συνεκτιμήθηκε η κατάθεση του μάρτυρα τούτου, και δη κατά τρόπο αναμφίβολο.
Συνεπώς είναι βάσιμος ο από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ.Δ' του ΚΠΔ λόγος της αναίρεσης και πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και παραπεμφθεί η υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο Δικαστήριο, που θα συγκροτηθεί από άλλους Δικαστές (άρθρο 519 ΚΠΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Αναιρεί την 56104/2008 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών. Και
Παραπέμπει την υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο Δικαστήριο, που θα συγκροτηθεί από άλλους Δικαστές.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 19 Μαΐου 2009. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 4 Ιουνίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

<< Επιστροφή