Αυτόματη μετάφραση - Automatic translation (Google translate)

<< Επιστροφή

Απόφαση 728 / 2010    (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Θέμα
Αναιρέσεως απαράδεκτο, Παραίτηση.




Περίληψη:
Απορρίπτεται η αίτηση αναιρέσεως ως απαράδεκτη, λόγω νομότυπης παραιτήσεως. Η αίτηση αναιρέσεως ήταν απαράδεκτη για άλλο λόγο, ήτοι διότι ασκήθηκε κατά αποφάσεως που δεν υπόκειται σε αναίρεση, όμως δεν είναι ανάγκη να ερευνηθεί προηγουμένως αυτός ο λόγος, καθόσον η παραίτηση δεν τελεί σε σχέση επικουρικότητας, ως προς τον επαγόμενο την αυτή έννομη συνέπεια λόγο της ασκήσεως της αίτησης αναιρέσεως κατά αποφάσεως μη υποκείμενης σε αναίρεση.




ΑΡΙΘΜΟΣ 728/2010

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Ε' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ
Συγκροτήθηκε από τους δικαστές: Κωνσταντίνο Κούκλη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χαράλαμπο Δημάδη, Βιολέττα Κυτέα, Γεώργιο Αδαμόπουλο και Αικατερίνη Βασιλακοπούλου - Κατσαβριά - Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.
Με την παρουσία και της Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Ευτέρπης Κουτζαμάνη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Ευδοκίας Φραγκίδη.
Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 19 Φεβρουαρίου 2010, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος- κατηγορουμένου Χ, που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Αντώνιο Μαρκούλη, για αναίρεση της υπ' αριθμ. 3434/2009 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης.
Το Τριμελές Εφετείο Θεσσαλονίκης, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος ζητεί τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 12 Οκτωβρίου 2009 αίτησή του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1495/09.
Έπειτα η Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Ευτέρπη Κουτζαμάνη εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αθανασίου Κονταξή με αριθμό 48/4.2.2010, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα:
" Ι) Ο Χ παραπέμφθηκε με απ' ευθείας κλήση στο ακροατήριο του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Βέροιας για να δικαστεί για παράβαση καθήκοντος - 259 Π.Κ.Κατά τη διαδικασία στο ακροατήριο του άνω δικαστηρίου στη δικάσιμο της 28-11-2006, τούτο, με την υπ' αριθμ. 1585/2006 απόφαση του, κηρύχθηκε αναρμόδιο καθ' ύλην διότι ο άνω κατηγορούμενος είχε την ιδιότητα του Δημάρχου του Δήμου ... και με την άνω ιδιότητα κατηγορείται ότι τέλεσε το άνω έγκλημα, δεδομένου ότι σύμφωνα με το άρθρο 145 παρ. 1 ν. 3463/2006 οι δήμαρχοι υπάγονται στην ιδιάζουσα δωσιδικία των άρθρων 117 παρ. 7 και 112 παρ. 2 Κ.Ποιν.Δ. Κατά τις άνω αποφάσεις ο κατηγορούμενος άσκησε την υπ' αριθμ. 118/2009 έφεση και το Α Τριμελές Εφετείο Θεσσαλονίκης με την υπ' αριθμ. 3434/2009 απόφαση του απέρριψε αυτή ως αβάσιμη - αφού το παραπάνω άρθρο 145 ν 3463/2006 ως δικονομική διάταξη έχει άμεση εφαρμογή και ισχύει και για τις ήδη εισαχθείσες στο τότε αρμόδιο δικαστήριο υποθέσεις. Κατά της απόφασης αυτής που καταχωρήθηκε στο ειδικό βιβλίο στις 30-9-2009, ο κατηγορούμενος άσκησε ο ίδιος στις 12-10-2009 ενώπιον του γραμματέα του Ειρηνοδικείου Αλεξάνδρειας όπου και κατοικεί, την υπ' αριθμ. 1/2009 έκθεση αναίρεσης και προβάλλει ως λόγους αναίρεσης α) Σχετική ακυρότητα του κλητηρίου θεσπίσματος β) απόλυτη ακυρότητα [ = έλλειψη ακρόασης] γ) έλλειψη αιτιολογίας δ) αντισυνταγματικότητα του άρθρου 145 ν 3463/2006 διότι αντίκειται στην αρχή της ισότητας ε) διότι το άνω άρθρο δεν ισχύει για τις ήδη εισαχθείσες υποθέσεις. II) Επειδή κατά τη διάταξη του άρθρου 504 παρ. 2 Κ.Π.Δ. " Αναίρεση επιτρέπεται επίσης κατά της απόφασης που κήρυξε το δικαστήριο υλικά αναρμόδιο και που, όπως απαννέλθηκε, δεν προσ3άλλεται με έφεση", κατά δε την παρ. 1 του αυτού άρθρου [ 504 ΚΠοινΔ]- όταν ο νόμος δεν ορίζει ειδικά κάτι άλλο, αίτηση αναίρεσης επιτρέπεται μόνο κατά της απόφασης που, όπως απαγγέλθηκε, δεν προσβάλλεται με έφεση, και κατά της απόφασης του δευτεροβάθμιου δικαστηρίου που εκδόθηκε ύστερα από άσκηση έφεσης, αν με τις αποφάσεις αυτές το δικαστήριο αποφάνθηκε τελειωτικά νια την κατηγορία ή αν έπαυσε οριστικά ή κήρυξε απαράδεκτη την ποινική δίωξη (άρθρο 3701..." Από την ως άνω διάταξη σαφώς προκύπτει ότι η απόφαση του Εφετείου υπόκειται σε αναίρεση μόνον αν με αυτή τούτο απεφήνατο τελειωτικά επί της κατηγορίας, ήτοι όταν απεκδύεται οριστικά της υπόθεσης και δεν είναι δυνατή κατά το νόμο η επανεισαγωγή αυτής στο αυτό δικαστήριο [βλ. Μπουρόπουλο Ερμ. ΚΠΔ τομ. β σελ 253 Νο2, ΑΠ 157/57 ΠΧρ Ζ 314 κ.α.] Και ότι η απόφαση του Εφετείου που απέρριψε ως αβάσιμη την ασκηθείσα έφεση κατά της απόφασης πρωτοβάθμιου δικαστηρίου με την οποία τούτο κήρυξε εαυτό αναρμόδιο καθ' ύλην, δεν υπόκειται σε αναίρεση, [βλ. Μπουρόπουλο Ο.Π. σελ. 254 Νο3 ΑΠ 1310/2009, ΑΠ 207/55 κ.α. δοθέντος ότι αυτή υπόκειτο σε έφεση άρθρο 487 ΚΠΔ] Ενόψει των ανωτέρω η υπό κρίση αναίρεση είναι απαράδεκτη - 476 παρ. 1 ΚΠοινΔ. III) Όμως και οι λόγοι αναίρεσης είναι οι μεν ως απαράδεκτοι [ οι 1-5 του αναιρετηρίου] αφού στηρίζονται σε προϋποθέσεις που δεν προκύπτει ότι έγιναν [ βλ. πρακτικά] οι δε ως αβάσιμοι διότι το άρθρο 145 παρ. 1, 3463/2005 είναι δικονομικής φύσεως διάταξη και έχει αναδρομική ισχύ - [αφού δεν προκύπτει κάτι αντίθετο] - βλ. ΑΠ 1334/98, ΑΠ 1001/81, ΑΠ 1813/2005, ΑΠ 10/2005 Ολ., Μπουρόπουλο Ερμ. ΠΚ τομ. α σελ. 12, ιδίως ΑΠ 378/92 - ούτε αντίκειται στο άρθρο 4 Συντ. αφού περιλαμβάνει όλους τους δημάρχους αφενός και αφετέρου τα ανώτερα δικαστήρια παρέχουν μείζονες εγγυήσεις - Ταύτα βέβαια στο ακροατήριο σε δημόσια συνεδρίαση.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Προτείνω να κηρυχθεί απαράδεκτη η υπ' αριθμ. 1/2009 αίτηση αναίρεσης του Χ κατά της υπ' αριθμ. 3434/2009 απόφασης του Α' Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, να καταδικαστεί δε ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα. Αθήνα 25-11-2009
Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Αθανάσιος Κονταξής"
Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και τον πληρεξούσιο του αναιρεσείοντος ο οποίος δήλωσε ότι παραιτείται από το δικόγραφο της αναιρέσεως, σύμφωνα με την από 18 Φεβρουαρίου 2010 ειδική δικαστική πληρεξουσιότητα του αναιρεσείοντος Χ, την οποία και κατέθεσε.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Σύμφωνα με το άρθρο 475 παρ. 1 του ΚΠΔ, ο διάδικος μπορεί να παραιτηθεί από τα ένδικο μέσο που έχει ασκήσει. Η παραίτηση δηλώνεται σύμφωνα με το άρθρο 474 παρ. 1. Μπορεί να γίνει ακόμα και στο ακροατήριο, πριν αρχίσει η συζήτηση, με δήλωση που καταχωρίζεται στα πρακτικά της συνεδρίασης. Εξ άλλου, κατά το άρθρο 476 παρ. 1 του ΚΠΔ, όπως η παράγραφος αυτή αντικαταστάθηκε με το άρθρο 2 παρ. 18 του Ν. 2408/1996, όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε από πρόσωπο που δεν είχε το δικαίωμα ή εναντίον απόφασης ή βουλεύματος για τα οποία δεν προβλέπεται ή όταν ασκήθηκε εκπρόθεσμα ή χωρίς να τηρηθούν οι νόμιμες διατυπώσεις που ορίζονται από το νόμο για την άσκηση του, καθώς και όταν έγινε νόμιμα παραίτηση από το ένδικο μέσο ή σε κάθε άλλη περίπτωση που ο νόμος ρητά προβλέπει ότι το ένδικο μέσο είναι απαράδεκτο, το δικαστικό συμβούλιο ή το δικαστήριο( ως συμβούλιο) που είναι αρμόδιο να κρίνει σχετικά, ύστερα από πρόταση του Εισαγγελέα και αφού ακούσει τους διαδίκους που εμφανισθούν, κηρύσσει απαράδεκτο το ένδικο μέσο και διατάσσει την εκτέλεση της απόφασης ή του βουλεύματος που έχει προσβληθεί και την καταδίκη στα έξοδα εκείνου που άσκησε το ένδικο μέσο. Από την τελευταία αυτή διάταξη προκύπτει, ότι όλες οι προαναφερόμενες περιπτώσεις, που αυτή προβλέπει, όπως είναι και η άσκηση του ενδίκου μέσου εναντίον απόφασης ή βουλεύματος για τα οποία δεν προβλέπεται, καθώς και η νόμιμη παραίτηση από το ένδικο μέσο, ισοτίμως επάγονται την ίδια έννομη συνέπεια, την απόρριψη δηλαδή του ενδίκου μέσου ως απαραδέκτου. Η δε παραίτηση από του ενδίκου μέσου , ως λόγος κηρύξεως αυτού απαραδέκτου, δεν τελεί σε σχέση επικουρικότητας ως προς τον επαγόμενον την αυτή έννομη συνέπεια λόγο της ασκήσεως αυτού εναντίον αποφάσεως ή βουλεύματος για τα οποία δεν προβλέπεται. Κατά λογική συνέπεια, αν ο διάδικος παραιτήθηκε νομότυπα από κάποιο ένδικο μέσο κατά αποφάσεως ή βουλεύματος που αυτός έχει ασκήσει, το ένδικο αυτό μέσο απορρίπτεται ως απαράδεκτο, λόγω της παραιτήσεως αυτής, χωρίς να είναι ανάγκη να ερευνηθεί προηγουμένως αν προβλεπόταν η άσκηση ενδίκου μέσου κατ' αυτών.
Στην προκειμένη περίπτωση, το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Βέρροιας με την υπ' αριθμ. 1585/2006 απόφαση του κηρύχθηκε αναρμόδιο καθ' ύλην, διότι ο κατηγορούμενος είχε την ιδιότητα του Δημάρχου του Δήμου ... και με την άνω ιδιότητα κατηγορείτο ότι τέλεσε το έγκλημα της παράβασης καθήκοντος, δεδομένου ότι , σύμφωνα με το άρθρο 145 παρ. 1 του Ν. 3463/2006 οι δήμαρχοι υπάγονται στην ιδιάζουσα δωσιδικία των άρθρων 117 παρ. 7 και 112 παρ. 2 του ΚΠΔ. Κατά της ως άνω απόφασης αυτός άσκησε την υπ' αριθμ. 118/2009 έφεση και το Τριμελές Εφετείο Θεσσαλονίκης με την υπ' αριθμ. 3434/2009 απόφαση του απέρριψε αυτή ως αβάσιμη, αφού το παραπάνω άρθρο 145 του Ν. 3463/2006, ως δικονομική διάταξη έχει άμεση εφαρμογή και ισχύει και για τις ήδη εισαχθείσες στο τότε αρμόδιο δικαστήριο υποθέσεις. Κατά της πιο πάνω απόφασης του Εφετείου Θεσσαλονίκης, που απέρριψε, ως αβάσιμη την ασκηθείσα έφεση κατά της απόφασης του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου, με την οποία τούτο κήρυξε εαυτό αναρμόδιο καθ' ύλην, και η οποία δεν υπόκειται σε αναίρεση, ασκήθηκε από τον κατηγορούμενο την 12/10/2009 η ένδικη αίτηση αναιρέσεως με δήλωση ενώπιον του γραμματέα του Ειρηνοδικείου Αλεξάνδρειας , όπου και η κατοικία του. Όμως στη συνέχεια, ο αναιρεσείων παραιτήθηκε νομότυπα από το πιο πάνω ένδικο μέσο της αναίρεσης, με δήλωση του έχοντος προς τούτο ειδική πληρεξουσιότητα δικηγόρου του Αντωνίου Μαρκούλη ,στο ακροατήριο του δικαστηρίου τούτου , πριν αρχίσει η συζήτηση, η οποία καταχωρήθηκε στα πρακτικά. Επομένως, σύμφωνα με όσα εκτίθενται στη νομική σκέψη, η ένδικη αίτηση αναίρεσης είναι απαράδεκτη, λόγω της παραίτησης αυτής , χωρίς να ερευνάται ο άλλος λόγος του απαραδέκτου αυτής. Υστερα από όλα αυτά και για τον προαναφερόμενο λόγο, πρέπει να απορριφθεί η ένδικη αίτηση αναίρεσης και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα( άρθρο 583 παρ. 1 του ΚΠΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 12/10/2009 αίτηση του Χ, για αναίρεση της υπ' αριθμ. 3434/2009 απόφασης του Α Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης. Και
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα εκ διακοσίων είκοσι(220) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 19 Μαρτίου 2010. Και
Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 16 Απριλίου 2010.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

<< Επιστροφή