Αυτόματη μετάφραση - Automatic translation (Google translate)

<< Επιστροφή

Απόφαση 1133 / 2013    (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Θέμα
Επανάληψη βίαια διακοπείσας δίκης.




Περίληψη:
Βίαιη διακοπή της δίκης, απορριπτέοι λόγοι αναίρεσης από 559 αρ. 11 γ, 559 αρ. 19, 559 αρ.9 Κ.Πολ.Δ.




Αριθμός 1133/2013

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Βασίλειο Φούκα, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (λόγω μη υπάρξεως Αντιπροέδρου στο Τμήμα), Δημήτριο Μαζαράκη, Νικόλαο Μπιχάκη, Ερωτόκριτο Καλούδη και Μαρία Βαρελά, Αρεοπαγίτες.
Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 6 Μαρτίου 2013, με την παρουσία και της γραμματέως Αγγελικής Ανυφαντή, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:
Των αναιρεσειουσών - καθών η κλήση: 1)Α. συζ. Ε. Π., το γένος Ι. Χ. Χ., η οποία όπως αναφέρεται στην από 19/9/2012 κλήση, απεβίωσε και κληρονομήθηκε από τους: α)Ε. Π. του Α. και )Α. Π. του Ε., κατοίκων ... 2)Δ. συζ. Σ. Β., το γένος Ι. Χ. Χ., κατοίκου ... 3)Ζ. συζ. Ν. Κ., το γένος Ι. Χ. Χ., κατοίκου ... 4)Α. συζ. Κ. Π., το γένος Ι. Χ. Χ., κατοίκου ... και 5)Ε. συζ. Ε. Κ., το γένος Ι. Χ. Χ., κατοίκου ... οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Μιχάλη Βεργανελάκη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ., πλην της 5ης η οποία δεν παραστάθηκε.
Των αναιρεσιβλήτων - καλούντων: 1)Ν. συζ. Π. Π., το γένος Ι. Χ. Χ., κατοίκου ... 2)Π. Π. του Α., κατοίκου ... 3)Ν. συζ. Ζ. Π., το γένος Π. Π., κατοίκου ... και 4)Ε. συζ. Ε. Κ., το γένος Π. Π., κατοίκου ... οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τους πληρεξούσιους δικηγόρους τους Δημήτριο Ποντικάκη και Παναγιώτη Ψυλλάκη, οι οποίοι δήλωσαν με τις από 27/8/2012 προτάσεις τους ότι διορθώνουν το όνομα της 3ης αναιρεσίβλητης στο ορθό "Μ." από το εσφαλμένο "Ν.".
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 21/6/2005 αγωγή των ήδη αναιρεσειόντων, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Χανίων. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 98/2008 του ιδίου Δικαστηρίου και 321/2011 του Εφετείου Κρήτης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 26/10/2011 αίτησή τους. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Μαρία Βαρελά ανέγνωσε την από 8/2/2013 έκθεσή της, με την οποία πρότεινε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως.
Οι πληρεξούσιοι των αναιρεσιβλήτων ζήτησαν την απόρριψη της αίτησης και την καταδίκη των αντιδίκων τους στη δικαστική δαπάνη τους.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Επειδή, από τις διατάξεις των άρθρων 286 περ.α', 287, 290 και 291 Κ.Πολ.Δ. που εφαρμόζονται κατά το άρθρο 573 παρ. 1 του ίδιου Κώδικα και στη διαδικασία της δίκης για την αναίρεση, προκύπτει ότι η δίκη διακόπτεται αν μετά την άσκηση της αίτησης αναίρεσης και μέχρι να τελειώσει η προφορική συζήτηση μετά την οποία εκδίδεται η οριστική απόφαση του Αρείου Πάγου, αποβιώσει κάποιος διάδικος. Η διακοπή επέρχεται από την γνωστοποίηση προς τον αντίδικο του λόγου της διακοπής με επίδοση δικογράφου ή με προφορική δήλωση στο ακροατήριο ή εκτός του ακροατηρίου κατά την επιχείρηση της διαδικαστικής πράξης. Η γνωστοποίηση γίνεται από πρόσωπο που έχει δικαίωμα να επαναλάβει τη δίκη. Η επανάληψη της δίκης που έχει διακοπεί μπορεί να γίνει εκούσια με ρητή ή σιωπηρή δήλωση του διαδίκου υπέρ του οποίου επήλθε η διακοπή. Ο αντίδικος του διαδίκου υπέρ του οποίου επήλθε η διακοπή της δίκης και ο ομόδικός του μπορούν να προκαλέσουν την επανάληψη της δίκης που έχει διακοπεί προσκαλώντας τον για τον σκοπό αυτό με κοινοποίηση δικογράφου. Μπορούν να κοινοποίησουνν την πρόσκληση και πριν από τη γνωστοποίηση του γεγονότος που προκάλεσε τη διακοπή θεωρώντας ότι αυτή επήλθε. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από τα προσκομιζόμενα και επικαλούμενα έγγραφα μετά την άσκηση της ένδικης αίτησης αναίρεσης της υπ' αριθμ. 321/2011 αποφάσεως του Εφετείου Κρήτης με κατάθεσή της στη Γραμματεία του Εφετείου Κρήτης, απεβίωσε στις 26-1-2012 στα …η αναιρεσείουσα Α. συζ. Ε. Π., κληρονομηθείσα εξ αδιαθέτου από το σύζυγό της Ε. Π. και τον γυιό της Α. Π.. Ο εκ των εξ αδιαθέτου κληρονόμων της αποβιωσάσης Α. Π., Α. Π., με την από 14-9-2012 δήλωση περί βιαίας διακοπής της δίκης που κατατέθηκε στις 6-9-2012 στη Γραμματεία του Αρείου Πάγου και επιδόθηκε στον πληρεξούσιο δικηγόρο και αντίκλητο των αναιρεσιβλήτων δικηγόρο Χανίων Δημήτριο Ποντικάκη, όπως προκύπτει από την υπ' αριθμ. .../14-9-2012 έκθεση επίδοσης της δικαστικής επιμελήτριας στο Πρωτοδικείο Χανίων …, γνωστοποίησε το θάνατο της αναιρεσείουσας μητέρας του Α. Π. στους αναιρεσιβλήτους και τη βίαιη διακοπή της δίκης. Ήδη οι αναιρεσίβλητοι με την από 19-9-2011 κλήση, προκάλεσαν την επανάληψη της δίκης που έχει βιαίως διακοπεί προσκαλώντας τους αναιρεσείοντες για επανάληψη συζητήσεως της υποθέσεως με την επίδοση αντιγράφου της κλήσεως σε αυτούς.- Επειδή, όπως προκύπτει από την επικαλούμενη και προσκομιζόμενη από τους αναιρεσίβλητους υπ' αριθμ. .../5-3-2012 έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Χανίων …, επιδόθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα, με την επιμέλεια των αναιρεσιβλήτων, στον πληρεξούσιο δικηγόρο και αντίκλητο των αναιρεσειόντων μεταξύ των οποίων και η αναιρεσείουσα Ε. συζ. Ε. Κ., Μ. Β., δικηγόρο Χανίων, ακριβές αντίγραφο της ένδικης αίτησης αναίρεσης με τις πράξεις κατάθεσης και ορισμού δικασίμου για τη δικάσιμο της 19-9-2012 και κλήση προς συζήτηση κατά τη δικάσιμο αυτή κατά την οποία η συζήτηση της υπόθεσης ματαιώθηκε. Όπως προκύπτει από την υπ' αριθμ. .../15-11-2012 έκθεση επιδόσεως του αυτού ως άνω δικαστικού επιμελητή Χανίων … επιδόθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα στον πληρεξούσιο δικηγόρο και αντίκλητο των αναιρεσείοντων μεταξύ των οποίων και η Ε. συζ. Ε. Κ. δικηγόρο Χανίων Μιχαήλ Βεργανελάκη, ακριβές αντίγραφο της από 19-9-2012 κλήσης των αναιρεσιβλήτων με την επ' αυτής πράξη ορισμού δικασίμου για τη συζήτηση της υποθέσεως κατά την εις την αρχή της παρούσης σημειουμένη δικάσιμο καλουμένων όλων των αναιρεσειόντων να παρασταθούν κατά την ως άνω συζήτηση της υποθέσεως. Επομένως, αφού η αναιρεσείουσα Ε. συζ. Ε. Κ. δεν εμφανίστηκε κατά την εκφώνηση της υπόθεσης από τη σειρά του πινακίου στην πιο πάνω δικάσιμο ούτε υπέβαλε την κατά το άρθρο 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ. δήλωση παράστασης στο ακροατήριο, πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση της υπόθεσης, παρά την απουσία της σύμφωνα με το άρθρο 576 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ.- Επειδή, κατά το άρθρο 444 αρ. 3 Κ.Πολ.Δ., ιδιωτικά έγγραφα θεωρούνται και οι φωτογραφικές ή κινηματογραφικές αναπαραστάσεις, φωνοληψίες και κάθε άλλη μηχανική απεικόνιση. Η επίκληση και η προσκομιδή μαγνητοταινίας ως ιδιωτικού εγγράφου, κατά το άρθρο 444 αρ. 3 Κ.Πολ.Δ., πρέπει να συνοδεύεται με ποινή, στο πλαίσιο ανάλογης εφαρμογής του άρθρου 454 Κ.Πολ.Δ., απαραδέκτου, από έγγραφο κείμενο το οποίο να περιέχει τις αποτυπωθείσες στη μαγνητοταινία ομιλίες, από κοινού με πιστοποίηση αρμόδιου οργάνου, όπως είναι ο δικηγόρος (άρθρο 52 του Κώδικα περί Δικηγόρων) που να βεβαιώνει την ακρίβεια της μεταφοράς και λαμβάνεται υπόψη από το δικαστήριο υπό τις προϋποθέσεις που λαμβάνεται υπόψη κάθε έγγραφο (Α.Π. 381/1987). Εξάλλου, από τις διατάξεις των άρθρων 335 και 338 έως 341 Κ.Πολ.Δ., συνάγεται ότι το δικαστήριο για να σχηματίσει τη δικανική του πεποίθηση ως προς τη βασιμότητα ή μη των προβαλλομένων από τους διαδίκους πραγματικών γεγονότων που ασκούν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης, υποχρεούται να λαμβάνει υπόψη όλα τα νόμιμα αποδεικτικά μέσα που επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι για άμεση και έμμεση απόδειξη, χωρίς να είναι ανάγκη να γίνεται ειδική μνεία και χωριστή αξιολόγηση του καθενός απ' αυτά. Βέβαια, δεν αποκλείεται το δικαστήριο της ουσίας να μνημονεύει και να εξαίρει μερικά από τα αποδεικτικά μέσα, λόγω της κατά την ελεύθερη κρίση του μεγαλύτερης σημασίας τους, αρκεί να γίνεται αδιστάκτως βέβαιο από το όλο περιεχόμενο της απόφασης ότι συνεκτιμήθηκαν όλα τα αποδεικτικά μέσα που επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν νόμιμα οι διάδικοι. Η παράβαση της υποχρέωσης αυτής ιδρύει το λόγο της αναίρεσης του άρθρου 559 αρ. 11 γ' Κ.Πολ.Δ. υπό την αποκλειστική προϋπόθεση ότι το πραγματικό γεγονός που επικαλείται ο διάδικος ασκεί ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης (Ολ.Α.Π. 14/2005). Το αποδεικτικό μέσο θα πρέπει να είχε προσκομισθεί στο δικαστήριο από οποιοδήποτε διάδικο παραδεκτά (Α.Π. 1034/1993). Στην προκειμένη περίπτωση με τον πρώτο λόγο της αναίρεσης, προσάπτεται στην προσβαλλομένη απόφαση η από τον αριθμό 11γ' άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ. πλημμέλεια ότι το Εφετείο προκειμένου να καταλήξει στο αποδεικτικό του πόρισμα ότι η επίδικη δημόσια διαθήκη δεν είναι άκυρη επειδή συνετάγη ενώπιον συμβολαιογράφου με την παρουσία τριών μαρτύρων, δεν έλαβε υπόψη και δεν συνεκτίμησε με τα λοιπά αποδεικτικά μέσα, μαγνητοταινία που αυτοί προσκόμισαν περιέχουσα συνομιλία σε ανύποπτο χρόνο του φερομένου ως παραστάντος μάρτυρος Γ. Ν. με τους Γ. Κ., Ι. Α., Γ. Μ., Α. Π. και Ν. Χ., κατά την οποία ο μάρτυρας αυτός παραδεχόταν ότι δεν ήταν παρών όταν συντασσόταν η διαθήκη. Ο λόγος αυτός είναι απορριπτέος ως αβάσιμος διότι όπως προκύπτει από την προσβαλλομένη απόφαση, η ως άνω μαγνητοταινία δεν ελήφθη υπόψη από το Εφετείο και δεν συνεκτιμήθηκε με τα λοιπά αποδεικτικά μέσα, διότι προσκομίσθηκε απαράδεκτα καθόσον δεν συνοδευόταν από έγγραφο κείμενο το οποίο να περιέχει την αποτυπωθείσα στη μαγνητοταινία συνομιλία από κοινού με πιστοποίηση αρμοδίου οργάνου που να βεβαιώνει την ακρίβειά της μεταφοράς ως και γιατί δεν συναγόταν συναίνεση τούτου για την καταγραφή της συνομιλίας αλλά αντίθετα η συνομιλία αυτή κατεγράφη εν αγνοία του. Με τον δεύτερο λόγο, της αναίρεσης, προσάπτεται στην προσβαλλομένη απόφαση η πλημμέλεια ότι το Εφετείο προκειμένου να καταλήξει στο παραπάνω αποδεικτικό του πόρισμα, δεν έλαβε υπόψη του και δεν συνεκτίμησε την ένορκη κατάθεση του μάρτυρα Γ. Κ. συνομιλητού του Γ. Ν. κατά την κρίσιμη ως άνω συνομιλία. Ο λόγος αυτός είναι απορριπτέος ως αβάσιμος αφού από την υπάρχουσα στην προσβαλλομένη απόφαση βεβαίωση ότι τα περιστατικά που έγιναν δεκτά από το πιο πάνω Δικαστήριο ως αποδεικνυόμενα αναφορικά με τους ισχυρισμούς των διαδίκων, αποδείχθηκαν, μεταξύ άλλων, και από τις ένορκες καταθέσεις των μαρτύρων που εξετάστηκαν με την επιμέλεια των διαδίκων ενώπιον του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου και περιέχονται στα υπ' αριθμ. 98/2008 πρακτικά δημόσιας συνεδρίασης του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου, δεν καταλείπεται καμμία αμφιβολία ότι το δικαστήριο προκειμένου να καταλήξει στο αποδεικτικό του πόρισμα έλαβε και συνεκτίμησε και την ανωτέρω μαρτυρική κατάθεση.- Επειδή, κατά τη διάταξη του άρθρου 1724 Α.Κ., η δημόσια διαθήκη συντάσσεται με δήλωση από το διαθέτη της τελευταίας βούλησής του ενώπιον του συμβολαιογράφου ενώ είναι παρόντες τρεις μάρτυρες ή δεύτερος συμβολαιογράφος και ένας μάρτυρας κατά τις διατάξεις των άρθρων 1725 έως 1737 Α.Κ. Κατά τον παράτιτλο του άρθρου 1725 Α.Κ., ως πρόσωπα που συμπράττουν, νοούνται κατ' αντιδιαστολή προς τον "δηλούντα την τελευταία αυτού βούληση διαθέτη", ο συμβολαιογράφος και οι τρεις μάρτυρες ή ο δεύτερος συμβολαιογράφος και ο ένας μάρτυρας, η συμμετοχή των οποίων είναι απαραίτητη σύμφωνα με το άρθρο 1724 Α.Κ. για τη σύνταξη έγκυρης δημόσιας διαθήκης. Ο συμβολαιογράφος που συντάσσει την πράξη της δημόσιας διαθήκης αποδέχεται τη δήλωση βουλήσεως του διαθέτη και έχει καθήκον να την αποτυπώσει κατά τέτοιο τρόπο, φραστικό και νοητικό, ώστε να αποδίδεται η αληθινή θέληση αυτού (διαθέτη). Οι μάρτυρες που συμπράττουν κατά τη σύνταξη της διαθήκης και ο τυχόν δεύτερος συμβολαιογράφος έχουν ως πρωταρχικό ρόλο τον έλεγχο της τηρήσεως της νόμιμης διαδικασίας εκ μέρους του συντάσσοντος αυτή συμβολαιογράφου και δευτερευόντως τη μαρτυρία για τα γεγονότα που λαμβάνουν χώρα κατά τη διάρκεια της συντάξεως της δημόσιας διαθήκης και κυρίως για τη δήλωση της βουλήσεως του διαθέτη και το περιεχόμενό της. Περαιτέρω, η δημόσια διαθήκη έχει την αυξημένη αποδεικτική δύναμη δημοσίου εγγράφου, την οποία ρυθμίζουν τα άρθρα 438, 440 και 441 Κ.Πολ.Δ. Σύμφωνα με το άρθρο 438 Κ.Πολ.Δ., έγγραφα που έχουν συνταχθεί κατά τους νομίμως τύπους από δημόσιο υπάλληλο ή λειτουργό ή πρόσωπο που ασκεί δημόσια υπηρεσία ή λειτουργία, αποτελούν πλήρη απόδειξη για όλους ως προς όσα βεβαιώνονται στο έγγραφο ότι έγιναν από το πρόσωπο που συνέταξε το έγγραφο ή ότι έγιναν ενώπιόν του αν το πρόσωπο αυτό είναι καθ' ύλην και κατά τόπον αρμόδιο να κάνει αυτή τη βεβαίωση. Ανταπόδειξη επιτρέπεται μόνον με προσβολή του εγγράφου ως πλαστού. Τέτοια γεγονότα που βεβαιώνονται στο δημόσιο έγγραφο της διαθήκης που συντάσσεται στο συμβολαιογράφο, είτε ως γενόμενα από το συμβολαιογράφο που συνέταξε τη διαθήκη, είτε ενώπιόν του, κατά των οποίων ανταπόδειξη μπορεί να γίνει μόνον με προσβολή αυτής ως πλαστής, είναι όσα αναφέρονται στην τήρηση των διατυπώσεων που ορίζονται στα άρθρα 1725 έως 1737 Α.Κ. και μάλιστα, πλην άλλων, και α) ότι έγινε η δήλωση της τελευταίας βουλήσεως του διαθέτη και μάλιστα προφορικά β) ότι η διαθήκη αναγνώσθηκε γ) ότι παραστάθηκαν και υπέγραψαν ενώπιον του συμβολαιογράφου ο διαθέτης και τα πρόσωπα που συμπράττουν. Εξάλλου, κατά το άρθρο 559 αρ. 19 Κ.Πολ.Δ. ιδρύεται λόγος αναίρεσης αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Έλλειψη νόμιμης βάσης, κατά την έννοια της διάταξης αυτής υπάρχει όταν από το αιτιολογικό της απόφασης που συνιστά την ελάσσονα πρόταση του δικανικού συλλογισμού, δεν προκύπτουν κατά τρόπο πλήρη, σαφή και χωρίς αντιφάσεις τα πραγματικά περιστατικά τα οποία με το νόμο είναι αναγκαία για την κρίση στη συγκεκριμένη περίπτωση ότι συντρέχουν οι όροι της διάταξης που εφαρμόσθηκε ή ότι δεν συντρέχουν οι όροι της εφαρμογής της. Ιδρύεται δηλαδή ο λόγος αυτός, όταν από τις παραδοχές της απόφασης δημιουργούνται αμφιβολίες για το αν παραβιάστηκε ή όχι ορισμένη ουσιαστική διάταξη νόμου. Αναφέρεται ο λόγος αυτός σε πλημμέλειες αναγόμενες στη διατύπωση του αποδεικτικού πορίσματος και δεν ιδρύεται όταν υπάρχουν ελλείψεις αναγόμενες στην εκτίμηση των αποδείξεων και ειδικότερα στην ανάλυση, στάθμιση και αιτιολόγηση του πορίσματος που έχει εξαχθεί απ' αυτές, αρκεί τούτο να εκτίθεται σαφώς, πλήρως και χωρίς αντιφάσεις. Ως ζητήματα τέλος των οποίων η μη αιτιολόγηση ή η αιτιολόγηση κατά τρόπο ανεπαρκή ή αντιφατικό, στερεί από την απόφαση τη νόμιμη βάση, νοούνται μόνον οι ισχυρισμοί που έχουν αυτοτελή ύπαρξη, που τείνουν δηλαδή στη θεμελίωση ή κατάλυση του δικαιώματος που ασκήθηκε είτε ως επιθετικό είτε ως αμυντικό μέσο. Στην προκειμένη περίπτωση, το Εφετείο όπως προκύπτει από την προσβαλλομένη απόφασή του, δέχθηκε τα ακόλουθα: "Στις 14-9-2000, απεβίωσε άγαμος σε ηλικία 76 ετών ο Κ. Χ. του Ι. και της Ε., συνταξιούχος του ΤΕΒΕ ... Ο θανών κατέλειπε κατά το χρόνο του θανάτου του ως πλησιεστέρους συγγενείς του, τις έξι (6) αδελφές του και συγκεκριμένα τις ενάγουσες και την πρώτη εκ των εναγομένων. Με την υπ' αριθμ. .../10-7-2000 δημόσια διαθήκη του που συντάχθηκε ενώπιον της συμβολαιογράφου Χανίων Μαρίας Μυλωνάκη - Κακαβελάκη και δημοσιεύθηκε νομότυπα με τα υπ' αριθμ. 374/16-11-2000 πρακτικά του Μονομελούς Πρωτοδικείου Χανίων, εγκατέστησε ως κληρονόμους του τους εναγομένους και συγκεκριμένα την πρώτη εξ αυτών Ν. Χ., σύζυγο Π. Π., αδελφή του, τον Π. Π., επ' αδελφή γαμβρό του, δεύτερο εκ των εναγομένων και τις ανηψιές του Ν. Π. και Ε. Π., τρίτη και τέταρτη εκ των εναγομένων, αντίστοιχα, τέκνα των δύο πρώτων εναγομένων ... Επί πλέον, από το από 4-7-2006 απολογητικό υπόμνημα ενώπιον του Ανακριτή Χανίων και το από 17-2-2005 υπόμνημα ενώπιον της Πταισματοδίκη Χανίων της συμβολαιογράφου Χανίων Μαρίας Μυλωνάκη - Κακαβελάκη αλλά και από τη σαφή και πειστική κατάθεση του μάρτυρος της ανταποδείξεως Ε. Κ., αποδεικνύεται ότι ο άνω διαθέτης που ήταν γείτονας της προαναφερθείσης συμβολαιογράφου και την εγνώριζε από ετών, αφού την επισκέφθηκε ο ίδιος περί τις αρχές του μηνός Ιουλίου του έτους 2000, της γνωστοποίησε ότι επιθυμεί να συντάξει τη διαθήκη του, τη ρώτησε τι απαιτείται προς τούτο, ότι ο ίδιος ζήτησε από τον Ε. Κ. να παραβρεθεί ως μάρτυρας κατά τη σύνταξή της - οι λοιποί μάρτυρες ειδοποιήθηκαν από το περιβάλλον των εναγομένων - ότι κατά την 10-7-2000 ημεροχρονολογία συντάξεως της ένδικης διαθήκης, ο άνω διαθέτης, παρότι ήταν φανερά αδυνατισμένος, μετέβη πεζός, μαζί με τον άνω μάρτυρα, από την οικία του, στο ευρισκόμενο σε απόσταση περίπου 100 μέτρων από την τελευταία, γραφείο της άνω συμβολαιογράφου, όπου ενώπιον τριών μαρτύρων και της τελευταίας δήλωσε νηφάλια τη θέλησή του κατανοώντας πλήρως τη σημασία και τις συνέπειες της εν λόγω δηλώσεώς του και ότι επιστρέφοντας μαζί με τον άνω μάρτυρα στην οικία του, απαντώντας σε σχετική ερώτηση του τελευταίου, του είπε ότι αφήνει το μεγαλύτερο μέρος της ακίνητης περιουσίας του στην οικογένεια των δύο πρώτων εναγομένων διότι των φρόντιζαν και ότι υπήρχε και άλλη περιουσία για να λάβουν και οι λοιπές αδελφές του, από το οποίο καταδεικνύεται ότι η επιλογή του διαθέτη είχε λογικά αίτια και κριτήρια και έγινε εν γνώσει των συνεπειών της". Με αυτά που δέχθηκε και έτσι όπως έκρινε το Εφετείο, δεν στέρησε την απόφασή του από νόμιμη βάση αφού διέλαβε σ' αυτήν, πλήρεις και σαφείς αιτιολογίες ως προς το ουσιώδες ζήτημα της συντάξεως δημοσίας διαθήκης του διαθέτη Κ. Χ. ενώπιον της συμβολαιογράφου Χανίων Μαρίας Μυλωνάκη - Κακαβελάκη με παρόντες τρεις (3) μάρτυρες όπως απαιτεί η διάταξη του άρθρου 1724 Α.Κ., μη απαιτουμένης της ονομαστικής μνείας των παρόντων κατά τη σύνταξη της διαθήκης μαρτύρων. Επομένως, ο τρίτος εκ του άρθρου 559 αρ. 19 Κ.Πολ.Δ. λόγος αναιρέσεως με τον οποίον οι αναιρεσείοντες ψέγουν την προσβαλλομένη απόφαση ότι στερείται νομίμου βάσεως λόγω ανεπαρκών αιτιολογιών ως προς το ανωτέρω ζήτημα, είναι αβάσιμος.
Τέλος, ο από το άρθρο 559 αρ. 9 Κ.Πολ.Δ. λόγος αναιρέσεως ιδρύεται αν το δικαστήριο επιδίκασε κάτι που δεν ζητήθηκε ή επιδίκασε περισσότερα απ' όσα ζητήθηκαν ή άφησε αίτηση αδίκαστη. Η διάταξη αυτή, αποτελεί έκφαυση της αρχής της διαθέσεως. Ως αίτηση νοείται αυτή που αποτελεί κεφάλαιο της δίκης δηλαδή το αίτημα ή η βάση της αγωγής, ανταγωγής, κύριας ή αυτοτελούς πρόσθετης παρέμβασης, ενδίκου μέσου, αντεφέσεως, ανακοπής ή τριατανακοπής. Την παράβαση προτείνει αυτός που υπέβαλε την αίτηση και όχι ο αντίδικός του. Ο λόγος αυτός είναι αόριστος αν δεν καθορίζεται ποια αίτηση έμεινε αδίκαστη καθώς και ότι αυτή υποβλήθηκε παραδεκτώς και νομίμως στο δικαστήριο της ουσίας. Ο σχετικός λόγος απορρίπτεται ως αβάσιμος αν από την απόφαση προκύπτει ότι η αίτηση εξετάσθηκε και απορρίφθηκε. Στην προκειμένη περίπτωση με τον τέταρτο λόγο αναιρέσεως προσάπτεται στην προσβαλλομένη απόφαση η πλημμέλεια εκ του άρθρου 559 αρ. 9 Κ.Πολ.Δ. ότι το Εφετείο άφησε αδίκαστο το αίτημα των αναιρεσειόντων να κηρυχθεί άκυρη η επίμαχη διαθήκη εκ του ότι δεν είχε υπογραφεί ευθύς ως συνετάγη στο χώρο του συμβολαιογραφείου της συμβολαιογράφου Χανίων Μαρίας Μυλωνάκη - Κακαβελάκη και τριών μαρτύρων, μεταξύ των οποίων και του μάρτυρος Γ. Ν.. Όπως προκύπτει από την προσβαλλομένη απόφαση, το Εφετείο δέχθηκε ως προς την ως άνω αίτηση, τα ακόλουθα: "Κατόπιν αυτών, η αγωγή, κατά τη βάση της περί ακυρότητος της διαθήκης λόγω απουσίας του μάρτυρος Γ. Ν. του Ι. κατά τη σύνταξή της, έπρεπε να απορριφθεί ως απαράδεκτη καθόσον η μνεία στη διαθήκη ότι τηρήθηκαν όσα ορίζονται στα άρθρα 1729-1731 Α.Κ. και ειδικότερα ότι ο άνω μάρτυρας παρέστη από την αρχή μέχρι το τέλος της συντάξεως της ένδικης δημόσιας διαθήκης, αποτελεί εξ ιδίας αντιλήψεως βεβαίωση της συμβολαιογράφου, με συνέπεια να υπάρχει πλήρης απόδειξη περί αυτής και να μη χωρεί σύμφωνα με την προαναφερθείσα διάταξη του Κ.Πολ.Δ. ανταπόδειξη χωρίς να προσβάλλεται ως πλαστή η διαθήκη. Το πρωτοβάθμιο δικαστήριο που έκρινε παραδεκτή τη σχετική βάση της αγωγής και ακολούθως την απέρριψε ως ουσιαστικά αβάσιμη έσφαλε. Επομένως, αφού το δικαστήριο έχει την εξουσία να εξετάσει και αυτεπαγγέλτως (χωρίς την προβολή ειδικού παραπόνου) το παραδεκτό και το νόμιμο της αγωγής, λόγω του μεταβιβαστικού αποτελέσματος της εφέσεως, μπορεί να την απορρίψει ως απαράδεκτη, έστω και αν ο ενάγων εκκαλεί και παραπονείται για την ουσιαστική απόρριψή της".
Συνεπώς το Εφετείο, εξέτασε την ως άνω αίτηση των αναιρεσειόντων και απέρριψε αυτή. Ακολούθως, ο λόγος αυτός της αναίρεσης εκ του άρθρου 559 αρ. 9 Κ.Πολ.Δ., είναι απορριπτέος ως αβάσιμος. Κατ' ακολουθία πρέπει να απορριφθεί η αίτηση για αναίρεση της υπ' αριθμ. 321/2011 αποφάσεως του Εφετείου Κρήτης και να καταδικασθούν οι ηττώμενοι αναιρεσείοντες στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσιβλήτων κατά το νόμιμο αίτημα τούτων (άρθρα 183 και 186 Κ.Πολ.Δ.).


ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 26 Οκτωβρίου 2011 αίτηση των Α. Π. το γένος Ι. Χ. Χ. στη θέση της οποίας ήδη αποβιωσάσης υπεισήλθαν οι μοναδικοί κληρονόμοι της Ε. Π. του Α. και Α. Π. του Ε., Δ. συζ. Σ. Β. το γένος Ι. Χ. Χ., Ζ. συζ. Ν. Κ., Αθηνάς συζ. Κ. Π. και Ε. συζ. Ε. Κ. για αναίρεση της υπ' αριθμ. 321/2011 αποφάσεως του Εφετείου Κρήτης.-
Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσιβλήτων την οποία ορίζει σε δύο χιλιάδες επτακόσια (2.700) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 29 Μαΐου 2013. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 6 Ιουνίου 2013.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

<< Επιστροφή