Αυτόματη μετάφραση - Automatic translation (Google translate)

<< Επιστροφή

Απόφαση 466 / 2013    (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Θέμα
Αιτιολογίας ανεπάρκεια, Αποδεικτικά μέσα.




Περίληψη:
Η έλλειψη αιτιολογίας ως λόγος αναίρεσης της απόφασης. Πότε είναι αιτιολογημένη η απόφαση όσον αφορά την έκθεση των αποδεικτικών στοιχείων που ελήφθησαν υπόψη από το δικαστήριο. Ασάφειες και αντιφάσεις μεταξύ σκεπτικού διατακτικού. Δεκτή η αίτηση αναίρεσης.




ΑΡΙΘΜΟΣ 466/2013

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΤ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Νικόλαο Ζαΐρη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνο Φράγκο, Γεώργιο Αδαμόπουλο, Ειρήνη Κιουρκτσόγλου-Πετρουλάκη - Εισηγήτρια, και Μαρία Γαλάνη-Λεοναρδοπούλου, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 19 Φεβρουαρίου 2013, με την παρουσία της Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Ξένης Δημητρίου-Βασιλοπούλου (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου, για να δικάσει την αίτηση της αναιρεσείουσας - κατηγορουμένης Α. Π. του Ν., κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Παρασκευή Σαββίδου, περί αναιρέσεως της με αριθμό 1466/2011 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Κοζάνης.
Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Κοζάνης, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και η αναιρεσείουσα - κατηγορουμένη ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 27 Δεκεμβρίου 2011 αίτησή της η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 58/2012.
Αφού άκουσε
Την πληρεξούσια δικηγόρο της αναιρεσείουσας, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και την Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να γίνει δεκτή εν μέρει η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Κατά το άρθρο 25 παρ.1 του ν. 1882/1990, όπως ισχύει μετά την αντικατάστασή του με το άρθρο 23 παρ.1 του ν. 2523/1997 και, στη συνέχεια, με το άρθρο 34 παρ.1 του ν. 3220/1-1-2004, η καθυστέρηση καταβολής των βεβαιωμένων στις Δημόσιες Οικονομικές Υπηρεσίες (ΔΟΥ) και τα τελωνεία χρεών προς το Δημόσιο, τα νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου, τις επιχειρήσεις και τους οργανισμούς του ευρύτερου δημόσιου τομέα, για χρονικό διάστημα μεγαλύτερο των τεσσάρων μηνών, διώκεται ύστερα από αίτηση του προϊσταμένου της ΔΟΥ ή του Τελωνείου προς τον Εισαγγελέα Πρωτοδικών της έδρας τους και τιμωρείται με ποινή φυλάκισης: α) ... β) ... και γ) ... . Κατά δε τη διάταξη του άρθρου 25 παρ.2 εδ.α και β του ν. 1882/1990, "στις πιο κάτω περιπτώσεις οφειλετών του Δημοσίου και τρίτων, πλην ιδιωτών, οι προβλεπόμενες ποινές που αναφέρονται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου, επιβάλλονται και προκειμένου: α) για ημεδαπές ανώνυμες εταιρίες, στους προέδρους των Δ.Σ, στους διευθύνοντες ή εντεταλμένους ή συμπράττοντες συμβούλους ή διοικητές ή γενικούς διευθυντές ή διευθυντές αυτών ή σε κάθε πρόσωπο εντεταλμένο είτε άμεσα από το νόμο είτε από ιδιωτική βούληση είτε από δικαστική απόφαση στη διοίκηση ή διαχείριση αυτών, σωρευτικά ή μη. Αν ελλείπουν όλα τα παραπάνω πρόσωπα, οι ποινές επιβάλλονται κατά των μελών των διοικητικών συμβουλίων των εταιριών αυτών, εφόσον ασκούν πράγματι προσωρινά ή διαρκώς ένα από τα καθήκοντα που αναφέρονται πιο πάνω. β) για εταιρίες ομόρρυθμες ή ετερόρρυθμες, στους ομόρρυθμους εταίρους και στους διαχειριστές τους. Τέλος, κατά την παράγραφο 3 του ίδιου άρθρου, όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 23 του ν. 2523/1997, "για τα πρόσωπα που αναφέρονται στην παρ.2 του παρόντος άρθρου η ποινική δίωξη ασκείται για χρέη προς το Δημόσιο και τρίτους, πλην ιδιωτών, που ήταν βεβαιωμένα κατά το χρόνο απόκτησης της πιο πάνω ιδιότητας ή βεβαιώθηκαν κατά τη διάρκεια που είχαν τη συγκεκριμένη ιδιότητα, ανεξάρτητα αν μεταγενέστερα απέβαλαν την ιδιότητα αυτή με οποιονδήποτε τρόπο ή για οποιαδήποτε αιτία, καθώς και για τα χρέη που βεβαιώθηκαν, ανεξάρτητα από τη λύση ή μη των νομικών προσώπων, αλλά γεννήθηκαν ή ανάγονται στο χρόνο που είχαν την ιδιότητα αυτή ..." Περαιτέρω, έλλειψη της απαιτούμενης από τα άρθρα 93 παρ. 3 Συντάγματος και 139 Κ.Π.Δ. ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, που ιδρύει λόγο αναιρέσεως της αποφάσεως κατά το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Δ' του Κ.Π.Δ., υπάρχει, όταν δεν εκτίθενται σε αυτήν με πληρότητα, σαφήνεια και χωρίς αντιφάσεις τα πραγματικά περιστατικά, στα οποία στηρίχτηκε η κρίση του δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, οι αποδείξεις που τα θεμελίωσαν και οι νομικοί συλλογισμοί, με τους οποίους έγινε η υπαγωγή των πραγματικών περιστατικών που αποδείχτηκαν στην ουσιαστική ποινική διάταξη που εφαρμόστηκε. Για την πληρότητα της ως άνω ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, απαιτείται, όσον αφορά την έκθεση των αποδείξεων η γενική κατ' είδος αναφορά τους, χωρίς να προσαπαιτείται και ιδιαίτερη μνεία καθενός από τα αποδεικτικά μέσα και του τι προέκυψε από καθένα από αυτά. Πρέπει όμως, να συνάγεται ότι το δικαστήριο έλαβε υπόψη του και συνεκτίμησε όλα ανεξαιρέτως τα αποδεικτικά μέσα και όχι μόνο μερικά από αυτά, προκειμένου να καταλήξει στην κρίση του. Επομένως, η γενική αναφορά στο σκεπτικό της απόφασης περί λήψης υπόψη και συνεκτίμησης των καταθέσεων των μαρτύρων κατηγορίας που εξετάσθηκαν στο ακροατήριο, δεν διαβεβαιώνει αναμφίβολα και τη λήψη υπόψη και συνεκτίμηση από το δικαστήριο των καταθέσεων των μαρτύρων υπερασπίσεως, εκτός αν με τρόπο αναμφισβήτητο συνάγεται από τη στάθμιση του όλου περιεχόμενου του σκεπτικού της απόφασης ότι οι συγκεκριμένες καταθέσεις λήφθηκαν υπόψη και συνεκτιμήθηκαν από το δικαστήριο.
Εξάλλου, κατά το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Ε' του ΚΠΔ, λόγο αναιρέσεως της αποφάσεως αποτελεί και η εσφαλμένη ερμηνεία ή εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διατάξεως. Εσφαλμένη ερμηνεία τέτοιας διατάξεως υπάρχει όταν το δικαστήριο αποδίδει σ' αυτήν διαφορετική έννοια από εκείνη που πραγματικά έχει, εσφαλμένη δε εφαρμογή συντρέχει όταν το δικαστήριο δεν υπήγαγε σωστά τα πραγματικά περιστατικά, που δέχθηκε ότι προέκυψαν από την αποδεικτική διαδικασία, στη διάταξη που εφάρμοσε.
Στην προκείμενη περίπτωση, στο προοίμιο του σκεπτικού της προσβαλλομένης, υπ' αριθμό 1466/2011, αποφάσεως, του A' Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Κοζάνης, που δίκασε σε δεύτερο βαθμό, αναφέρεται, ότι το εκδόν την προσβαλλομένη απόφαση δικαστήριο, οδηγήθηκε στην καταδικαστική κρίση του για την κατηγορούμενη, "από τα έγγραφα που αναγνώστηκαν στο ακροατήριο και από την κατάθεση του μάρτυρα της κατηγορίας που εξετάστηκε ένορκα στο ακροατήριο". Όμως, ούτε από την περικοπή αυτή του σκεπτικού, ούτε από το λοιπό περιεχόμενο της αποφάσεως προκύπτει αδιστάκτως, ότι το παραπάνω δικαστήριο έλαβε υπόψη και συνεκτίμησε με τα λοιπά, ως άνω, αποδεικτικά μέσα και τις, κατά τα πρακτικά, ένορκες καταθέσεις των δύο "μαρτύρων υπερασπίσεως" της κατηγορουμένης, Τ. Π. και Μ. Χ., ενόψει μάλιστα και της γενομένης στα ενσωματωμένα στην προσβαλλόμενη απόφαση πρακτικά της δίκης σαφούς διακρίσεως των μαρτύρων που εξετάστηκαν στο ακροατήριο σε μάρτυρες "κατηγορίας" και "υπερασπίσεως". Επομένως, αφού δεν προκύπτει από την αιτιολογία της προσβαλλόμενης αποφάσεως ότι λήφθηκαν υπόψη όλα τα αποδεικτικά μέσα, είναι βάσιμος ο από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Δ' του ΚΠΔ Α με στοιχεία α', β' και γ' και Γ' λόγοι αναιρέσεως για έλλειψη αιτιολογίας ως προς τα αποδεικτικά μέσα. Περαιτέρω, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη κατά τα άνω απόφαση, το παραπάνω δικαστήριο, που δίκασε σε δεύτερο βαθμό, κατά τα εκτεθέντα, κήρυξε ένοχη την αναιρεσείουσα, της πράξης, μη καταβολής χρεών προς το Δημόσιο, με το ελαφρυντικό του άρθρου 84 παρ.2α Π.Κ. και την καταδίκασε, σε ποινή φυλακίσεως είκοσι (20) μηνών, την οποία ανέστειλε επί τριετία.
Στο σκεπτικό της προσβαλλόμενης αποφάσεως, το δικάσαν Τριμελές Πλημμελειοδικείο, δέχθηκε, ανελέγκτως, κατά λέξη, τα εξής: Η κατηγορουμένη στην ..., κατά το χρονικό διάστημα από 1-1-07 έως 1-6-08, καθυστέρησε να καταβάλλει, για χρονικό διάστημα μεγαλύτερο των τεσσάρων μηνών, βεβαιωμένα σε δημόσια οικονομική υπηρεσία χρέη του προς το Δημόσιο, υπό την ιδιότητα του ομόρρυθμου μέλους της εδρευούσης στην ... ομόρρυθμης εταιρείας με την επωνυμία "Π. Γ.Μ. Ο.Ε." και ως μετόχου και εντεταλμένου προς καταβολή των ανωτέρω της εν συνεχεία, κατά μετατροπή της ως άνω ομόρρυθμης εταιρίας, συσταθείσας ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "ΛΑΤΟΜΕΙΑ Π. Α.Ε." το συνολικό ύψος των οποίων, συμπεριλαμβανομένων των μέχρι την ημερομηνία σύνταξης του πίνακα χρεών κάθε είδους τόκων ή προσαυξήσεων, υπερβαίνει το ποσό των 120.000,00 ευρώ. Συγκεκριμένα καθυστέρησε, για διάστημα μεγαλύτερο των τεσσάρων μηνών από την ημέρα πληρωμής, να καταβάλλει στη Δ.Ο.Υ. Κοζάνης, όπου είναι βεβαιωμένα, χρέη προς το Δημόσιο, προερχόμενα από φορολογία εισοδήματος και μη απόδοση Φ.Π.Α., καταβλητέα σε δόσεις, συνολικού ύψους, μαζί με τις προσαυξήσεις, 5.172.705,66 ευρώ, όπως ειδικότερα τα χρέη αυτά περιγράφονται στον πίνακα που ακολουθεί: ΠΙΝΑΚΑΣ ΧΡΕΩΝ Α/Α Α. Φ. Μ. Στοιχεία βεβαίωσης Αρχική βεβαίωση Ληξιπρ. κεφάλαιο ΣΥΝΟΛΟ ΑΠΑΙΤΗΤΟ Τρόπος πληρωμής Αριθ. Ημερ. Διαγραφέν Αριθ. ληξιπροθ. δόσεων Ιδιότητα Οικονομικό έτος Εισπραχθέν Συνεισπραττόμενα Ημ/νία λήξης Α' δόσης Είδος φόρου Υπόλ. οφειλής Ημ/νία λήξης τελ. δόσης 1 ... 4271 31/07/2006 497.402,82 0,00 0,00 497.402,82 497.402,82 141.759,81 639.162,63 18 Μηνιαίες Δόσεις 18 31/08/2006 31/01/2008 1994 ΕΙΣΟΔΗΜΑ ΠΟΛ Ο.Μ. 1037/2005 2 ... Ο.Μ 4271 31/07/2006 1.144.802,33 0,00 0,00 1.144.802,33 1.144.802,33 326.268,67 1.471.071,00 18 Μηνιαίες Δόσεις 18 31/08/2006 31/01/2008 1995 ΕΙΣΟΔΗΜΑ ΠΟΛ 1037/2005 3 ... Ο.Μ 4271 31/07/2006 664.295,12 0,00 0,00 664.295,12 664.295,12 189.324,10 853.619,22 18 Μηνιαίες Δόσεις 18 31/08/2006 31/01/2008 1996 ΕΙΣΟΔΗΜΑ ΠΟΛ 1037/2005 4 ... Ο.Μ. 4271 31/07/2006 496.086,90 0,00 0,00 496.086,90 496.086,90 141.384,77 637.471,67 18 Μηνιαίες Δόσεις 18 31/08/2006 31/01/2008 1997 ΕΙΣΟΔΗΜΑ ΠΟΛ 1037/2005 5 ... Ο.Μ 4716 24/08/2006 46.970,84 0,00 0,00 46.970,84 46.970,84 16.674,65 63.645,49 2 Μηνιαίες Δόσεις 2 29/09/2006 31/10/2006 1993 Φ. Π. Α. ΟΡΙΣΤΙΚΗ ΒΕΒΑΙΩΣΗ 6 ... Ο.Μ 4716 24/08/2006 274.631,16 0,00 0,00 274.631,16 274.631,16 97.494,06 372.125,22 2 Μηνιαίες Δόσεις 2 29/09/2006 31/10/2006 1994 Φ. Π. Α. ΟΡΙΣΤΙΚΗ ΒΕΒΑΙΩΣΗ 7 ... Ο.Μ 4716 24/08/2006 83.601,25 0,00 0,00 83.601,25 83.601,25 29.678,45 113.279,70 2 Μηνιαίες Δόσεις 2 29/09/2006 31/10/2006 1995 Φ. Π. Α. ΟΡΙΣΤΙΚΗ ΒΕΒΑΙΩΣΗ 8 ... Ο.Μ 4716 24/08/2006 96.130, 11 0,00 0,00 96.130,11 96.130,11 34.126,19 130.256,30 2 Μηνιαίες Δόσεις 2 29/09/2006 31/10/2006 1996 Φ. Π. Α. ΟΡΙΣΤΙΚΗ ΒΕΒΑΙΩΣΗ 9 ... Ο. Μ 4717 24/08/2006 17.002,67 0,00 0,00 17.002,67 17.002,67 6.035,95 23.038,62 2 Μηνιαίες Δόσεις 2 29/09/2006 31/10/2006 1993 ΠΡΟΣΤΙΜΟ Φ.Π.Α. 10 ... Ο.Μ 4717 24/08/2006 144.978,86 0,00 0,00 144.978,86 144.978,86 51.467,49 196.446,35 2 Μηνιαίες Δόσεις 2 29/09/2006 31/10/2006 1994 ΠΡΟΣΤΙΜΟ Φ.Π.Α. 11 ... ΟΜ 4717 24/08/2006 146,74 0,00 0,00 146,74 146,74 52,09 198,83 2 Μηνιαίες Δόσεις 2 29/09/2006 31/10/2006 1993 ΠΡΟΣΤΙΜΟ Φ.Π.Α. 12 ... ΟΜ 4717 24/08/2006 146,74 0,00 0,00 146,74 146,74 52,09 198,83 2 Μηνιαίες Δόσεις 2 29/09/2006 31/10/2006 1994 ΠΡΟΣΤΙΜΟ Φ.Π.Α 13 ... Ο.Μ 2031 27/03/2007 69.301,50 0,00 0,00 69.301,50 69.301,50 21.414,17 90.715,67 2 Μηνιαίες Δόσεις 2 30/04/2007 31/05/2007 . 2007 ΠΡΟΣΤΙΜΟ Κ.Β.Σ. ΔΙΚΑΣΤΙΚΗ ΑΠΟΦΑΣΗ 14 ... Ο.Μ 2031 27/03/2007 444.214,00 0,00 0,00 444.214,00 444.214,00 137.262,13 581.476,13 2 Μηνιαίες Δόσεις 2 30/04/2007 31/05/2007 2007 ΠΡΟΣΤΙΜΟ Κ.Β.Σ. ΔΙΚΑΣΤΙΚΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΣΥΝΟΛΑ 3.979.711,04 0,00 0,00 3.979.711,04 3.979.711,04 1.192.994,62 5.172.705,66 ΣΥΝΟΛΟ: ΠΕΝΤΕ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΕΚΑΤΟΝ ΕΒΔΟΜΗΝΤΑ ΔΥΟ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΕΠΤΑΚΟΣΙΑ ΠΕΝΤΕ ΕΥΡΩ ΚΑΙ ΕΞΗΝΤΑ ΕΞΙ ΛΕΠΤΑ.
Ακολούθως, η προσβαλλομένη απόφαση, κήρυξε ένοχη την αναιρεσείουσα του ότι: Κηρύσσει τον κατηγορούμενο ένοχη του ότι στην ... κατά το χρονικό διάστημα από 1-1-07 έως 1-6-08 καθυστέρησε να καταβάλλει, για χρονικό διάστημα μεγαλύτερο των τεσσάρων μηνών, βεβαιωμένα σε δημόσια οικονομική υπηρεσία χρέη του προς το Δημόσιο, υπό την ιδιότητα του ομόρρυθμου μέλους της εδρευούσης στην ... ομόρρυθμης εταιρείας με την επωνυμία "Π. Γ Μ Ο.Ε." το συνολικό ύψος των οποίων, συμπεριλαμβανομένων των μέχρι την ημερομηνία σύνταξης του πίνακα χρεών κάθε είδους τόκων ή προσαυξήσεων, υπερβαίνει το ποσό των 120.000,00 ευρώ. Συγκεκριμένα καθυστέρησε, για διάστημα μεγαλύτερο των τεσσάρων μηνών από την ημέρα πληρωμής, να καταβάλλει στη Δ.Ο.Υ. Κοζάνης, όπου είναι βεβαιωμένα, διάφορα χρέη προς το Δημόσιο, συνολικού ύψους, μαζί με τις προσαυξήσεις, 5.172.705,66 ευρώ, όπως ειδικότερα τα χρέη αυτά περιγράφονται στον πίνακα που ακολουθεί: [ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΠΙΝΑΚΑΣ]".
Με αυτά που δέχθηκε το ως άνω δικαστήριο στο σκεπτικό, όπως αυτό αλληλοσυμπληρώνεται από το διατακτικό, δε διέλαβε την ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία που επιβάλουν οι προαναφερθείσες διατάξεις. Ειδικότερα, μολονότι από τις παραδοχές της προσβαλλομένης απόφασης, στο διατακτικό, γίνεται δεκτό, ότι η ευθύνη της κατηγορουμένης για την ως άνω αξιόποινη πράξη, της μη καταβολής χρεών προς το Δημόσιο, θεμελιώνεται, λόγω της ιδιότητάς της, ως ομορρύθμου μέλους της ομόρρυθμης εταιρείας με την επωνυμία "Π. Γ. Μ. Ο.Ε", (προφανώς, κατά το χρόνο γέννησης των παραπάνω χρεών, όπως αυτά αναλύονται στον οικείο πίνακα), εν τούτοις, παραλλήλως, υπάρχει στο σκεπτικό, η παραδοχή ότι η ευθύνη της κατηγορουμένης για την ως άνω αξιόποινη πράξη θεμελιώνεται, πέραν της ως άνω ιδιότητάς της, ως ομορρύθμου μέλους και με την ιδιότητα της, "ως μετόχου και εντεταλμένου προς καταβολή των ανωτέρω της εν συνεχεία, κατά μετατροπή της ως άνω ομόρρυθμης εταιρείας, συσταθείσας ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "ΛΑΤΟΜΕΙΑ Π. Α.Ε.", δημιουργουμένης έτσι αντίφασης μεταξύ των παραδοχών σκεπτικού - διατακτικού, αλλά και μεταξύ των παραδοχών του σκεπτικού, ως προς την ιδιότητα με την οποία θεμελιώνεται η ευθύνη της κατηγορουμένης για το παραπάνω αδίκημα. Σε κάθε περίπτωση, η ιδιότητα της αναιρεσείουσας "ως μετόχου και εντεταλμένου" της συσταθείσας ανώνυμης εταιρείας δεν αρκεί, κατ' άρθρο 25 παρ. 2 περ. α' Ν. 1882/1990, για να θεωρηθεί ως φυσικός αυτουργός της ως άνω αξιόποινης πράξης, σύμφωνα με όσα στην οικεία διάταξη της εν αρχή νομικής σκέψης αναφέρθηκαν. Τέλος για τα με α/α 13 και 14 του πίνακα χρεών χρέη, που φέρονται να έχουν βεβαιωθεί στις 27-3-2007, και αφορούν χρέη για τα οποία ασκήθηκε προσφυγή και εκδόθηκαν δικαστικές αποφάσεις το έτος 2007, δεν εξειδικεύεται ο χρόνος που γεννήθηκαν τα χρέη αυτά (Κ.Β.Σ.). Έτσι, η αιτιολογία της προσβαλλόμενης αποφάσεως, δεν είναι ειδική και εμπεριστατωμένη, με την έννοια που προαναφέρθηκε, και έχουν εμφιλοχωρήσει ασάφειες, αντιφάσεις και λογικά κενά ώστε να μη είναι εφικτός ο έλεγχος του Αρείου Πάγου για την ορθή η όχι εφαρμογή του νόμου (άρθρο 25 παρ. 2 α' και β' 3 Ν. 1882/1990, όπως αντικαταστάθηκε με άρθρο 23 παρ. 1 Ν. 2523/1997), οπότε η απόφαση στερείται νομίμου βάσεως. Επομένως πρέπει, κατά παραδοχή των εκ του άρθρου 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' και Ε' ΚΠΔ, Α' με στοιχείο δ' και Δ' λόγων, της ένδικης αιτήσεως, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση, παρελκούσης μετά ταύτα, της έρευνας των λοιπών λόγων της αιτήσεως αναιρέσεως. (Ο Β' λόγος αυτής, με τον οποίο η αναιρεσείουσα προβάλλει την πλημμέλεια, ότι το εκδόν την προσβαλλομένη απόφαση δικαστήριο, δεν απάντησε στον περί πραγματικής πλάνης, αυτοτελή ισχυρισμό της, είναι αβάσιμος, καθόσον ο εν λόγω αυτοτελής ισχυρισμός, προβλήθηκε αορίστως και συνεπώς το δικαστήριο, δεν είχε υποχρέωση να απαντήσει σε αόριστο ισχυρισμό). Μετά την κατά τα άνω, αναίρεση της προσβαλλόμενης απόφασης, πρέπει να παραπεμφθεί η υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο δικαστήριο, αφού είναι δυνατή η σύνθεσή του από άλλους δικαστές.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Αναιρεί την υπ' αριθμό 1466/2011 απόφαση του Α' Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Κοζάνης.
Παραπέμπει την υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο δικαστήριο, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές, εκτός εκείνων που δίκασαν προηγουμένως.
Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα, στις 12 Μαρτίου 2013.
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 21 Μαρτίου 2013.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

<< Επιστροφή