Αυτόματη μετάφραση - Automatic translation (Google translate)

<< Επιστροφή

Απόφαση 2003 / 2009    (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Θέμα
Αιτιολογίας ανεπάρκεια, Αποδεικτικά μέσα, Εφέσεως απαράδεκτο.




Περίληψη:
Επί κηρύξεως εφέσεως απαραδέκτου ως εκπροθέσμως ασκηθείσης αίτηση αναιρέσεως από εκκαλούντα για ανεπάρκεια της αιτιολογίας συνισταμένη στο ότι δεν προκύπτει αν ελήφθη υπόψη η κατάθεση μάρτυρα που δικαιολογεί την εκπρόθεσμη άσκηση. Δεκτή.




ΑΡΙΘΜΟΣ 2003/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
ΣΤ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Δημήτριο Πατινίδη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Χαράλαμπο Παπαηλιού, Παναγιώτη Ρουμπή,Γεώργιος Μπατζαλέξης, και Χριστόφορο Κοσμίδη - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 22 Σεπτεμβρίου 2009, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Νικολάου Μαύρου (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Νικόλαο Σίνο, περί αναιρέσεως της 15837/2008 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημ/κείου Αθηνών. Το Τριμελές Πλημ/κείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 10 Νοεμβρίου 2008 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1869/2008.

Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να γίνει δεκτή η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
1.
Κατά τη διάταξη του άρθρου 473 παρ.1 ΚΠοινΔ, η προθεσμία για την άσκηση ενδίκων μέσων είναι δέκα ημέρες από τη δημοσίευση της απόφασης. Αν ο δικαιούμενος δεν είναι παρών κατά την απαγγελία της απόφασης, η εν λόγω προθεσμία είναι πάλι δεκαήμερη, εκτός αν αυτός διαμένει στην αλλοδαπή ή έχει άγνωστη διαμονή, οπότε η προθεσμία είναι τριάντα ημέρες και αρχίζει σε κάθε περίπτωση από την επίδοση της αποφάσεως. Εξ άλλου, από τις διατάξεις των άρθρων 154 παρ.2 και 156 ΚΠοινΔ προκύπτει ότι ως άγνωστης διαμονής θεωρείται εκείνος που απουσιάζει από τον τόπο της κατοικίας του σε μέρος μη γνωστό στη δικαστική αρχή που έχει εκδώσει το προς επίδοση έγγραφο ή έχει παραγγείλει την επίδοση του. Στην περίπτωση αυτή, μετά την άκαρπη αναζήτηση των προσώπων που αναφέρονται στη διάταξη του άρθρου 156 παρ.1 εδ. α' ΚΠοινΔ, η επίδοση γίνεται σαν σε παραλήπτη άγνωστης διαμονής, προς το δήμαρχο ή τον αρμόδιο δημοτικό υπάλληλο κλπ της τελευταίας γνωστής κατοικίας ή διαμονής του. ’λλως, η επίδοση είναι άκυρη και δεν θέτει σε κίνηση την ως άνω προθεσμία ασκήσεως των ενδίκων μέσων. Τέλος, κατά τις διατάξεις του άρθρου 476 παρ.1 και 2 ΚΠοινΔ, όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε εκπρόθεσμα, το αρμόδιο δικαστικό συμβούλιο ή το δικαστήριο το απορρίπτει ως απαράδεκτο, αλλά κατά της απορριπτικής αποφάσεως επιτρέπεται η άσκηση αιτήσεως αναιρέσεως. Ο έλεγχος του Αρείου Πάγου περιορίζεται στην ορθότητα της κρίσεως για την απόρριψη αυτή. Ειδικότερα, η απόφαση που απορρίπτει το ένδικο μέσο της έφεσης ως εκπρόθεσμο, για να έχει την απαιτούμενη από τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ.3 του Συντάγματος και 139 ΚΠοινΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, πρέπει να διαλαμβάνει το χρόνο επίδοσης της προσβαλλόμενης απόφασης, το χρόνο άσκησης της έφεσης και το αποδεικτικό από το οποίο προκύπτει η επίδοση (ΟλΑΠ 6/1994 και 4/1995). Αν, όμως, με την έφεση αμφισβητείται ο τόπος κατοικίας εκείνου που το ασκεί και η ιδιότητα του ως προσώπου άγνωστης διαμονής και αν, εντεύθεν, προβάλλεται αδυναμία γνώσεως της επίδοσης, πρέπει στην απορριπτική απόφαση να διαλαμβάνεται σχετική αιτιολογία και για τα θέματα αυτά, με αναφορά στα αποδεικτικά μέσα που χρησιμοποιήθηκαν για τη σχετική παραδοχή. ’λλως, ιδρύεται ο κατ' άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Δ' ΚΠοινΔ λόγος αναιρέσεως.
2.
Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλομένη 15837/2008 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, με αυτήν απορρίφθηκε κατά πλειοψηφία ως απαράδεκτη, λόγω εκπροθέσμου ασκήσεως, η από 20-7-2007 έφεση του αναιρεσείοντος κατά της 36530/2000 ερήμην αποφάσεως του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, με την οποία αυτός είχε κηρυχθεί ένοχος για παράβαση του άρθρου 79 του ν. 5960/1933 "περί επιταγής" κατ' εξακολούθηση και καταδικασθεί σε ποινή φυλακίσεως δύο (2) ετών και σε χρηματική ποινή δύο εκατομμυρίων (2.000.000) δραχμών. Με την έφεση του, η οποία παραδεκτώς επισκοπείται από τον ’ρειο Πάγο, ο αναιρεσείων είχε επικαλεσθεί ότι δεν έλαβε εγκαίρως γνώση της εκκαλουμένης αποφάσεως [δεν ήταν παρών κατά την απαγγελία της], διότι η επιδοσή της προς αυτόν έγινε σαν σε πρόσωπο άγνωστης διαμονής, αν και αυτός, κατά το χρόνο επιδόσεως της πρωτοδίκου αποφάσεως, ήταν γνωστής διαμονής, διότι από το έτος 1980 κατοικούσε στο ..., στην οδό .... Ως αιτιολογία για την απόρριψη της εφέσεως η πλειοψηφία του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφαση τα ακόλουθα: "Όπως προκύπτει από το από 2-11-2000 αποδεικτικό επιδόσεως του αρχ/κα ..., η εκκαλουμένη απόφαση, η οποία εκδόθηκε ερήμην του εκκαλούντος, επιδόθηκε σ' αυτόν στις 2-11-2000 ως αγνώστου διαμονής, στο Δήμαρχο Αθηναίων, αφού προηγουμένως αναζητήθηκε στην επί της ... επαγγελματική του εγκατάσταση, όπου βρέθηκε άγνωστος. ’σκησε δε την υπό κρίση έφεση στις 20-7-2007, ήτοι μετά την πάροδο της νομίμου προθεσμίας των 30 ημερών από την επίδοση... Η παραπάνω διεύθυνση, στην οποία έδρευε η ανώνυμη εταιρία "CIS HI TEC", με δραστηριότητα την εμπορία ηλεκτρονικών υπολογιστών, της οποίας νόμιμος εκπρόσωπος ήτο ο εκκαλών, προέκυπτε από την από 8-2-1999 έγκληση της "ALTEC ΑΒΕΕ" εναντίον του, για έκδοση ακάλυπτων επιταγών... και ήταν η μοναδική γνωστή για την εισαγγελική αρχή Αθηνών διεύθυνση διαμονής του. Τούτο δεν αναιρείται από τις αναγνωσθείσες κλήσεις του Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Αθηνών, οι οποίες επιδόθηκαν στον εκκαλούντα στην επί της οδού ... κατοικία του στο ..., σε χρόνο, όμως, πολύ μεταγενέστερο αυτού της επιδόσεως της εκκαλουμένης (2005 και 2007), αλλ' ούτε και από τις αναγνωσθείσες αποφάσεις του Μονομελούς και Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, δεδομένου ότι δεν αποδεικνύεται από αυτές ότι η Εισαγγελία Αθηνών γνώριζε την επί της οδού ... κατοικία του. Επομένως, εγκύρως και νομοτύπως του επιδόθηκε η εκκαλουμένη ως αγνώστου διαμονής, αφού, όπως προαναφέρθηκε, κατά το χρόνο αυτό (2-11-2000) είχε κλείσει την επιχείρηση του στη ..., χωρίς να ενημερώσει τους κομιστές των ακαλύπτων επιταγών που είχε υπογράψει, αλλ' ούτε και την Εισαγγελία Αθηνών για τη διεύθυνση κατοικίας του, ως όφειλε, όχι από το νόμο, διότι δεν είχε απολογηθεί προανακριτικά, αλλά βάσει των αρχών της εντιμότητας και της ηθικής". Εν τούτοις, αν και από τα πρακτικά της συνεδρίασης, που προηγήθηκε της εκδόσεως της προσβαλλομένης αποφάσεως, προκύπτει ότι κατά τη διαδικασία στο ακροατήριο είχε εξετασθεί ως μάρτυρας η σύζυγος του τότε εκκαλούντος, ..., προς απόδειξη του ισχυρισμού ότι η διαμονή αυτού ήταν γνωστή στην προαναφερθείσα διεύθυνση της οικογενειακής τους στέγης, το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, στην αιτιολογία που προαναφέρθηκε, παρέλειψε να αναφέρει ότι έλαβε υπ' όψη του την κατάθεση της εν λόγω μάρτυρα προς διαμόρφωση της ουσιαστικής του κρίσης. Εφ' όσον, λοιπόν, δεν προκύπτει εάν και η κατάθεση αυτή συνεκτιμήθηκε ή όχι με τα υπόλοιπα αποδεικτικά μέσα [ήτοι τα έγγραφα που είχαν αναγνωσθεί και μνημονεύονται ειδικά στο σκεπτικό, δεδομένου του ότι, στη συγκεκριμένη περίπτωση, δεν προηγήθηκε της αιτιολογίας η στερεότυπη, γενική και κατ' είδος αναφορά σε όλα τα αποδεικτικά μέσα], η προσβαλλόμενη απόφαση στερείται της επιβαλλόμενης από το Σύνταγμα και το νόμο ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας (ΑΠ 91/2008). Επομένως, ο πρώτος λόγος αναιρέσεως, από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Δ' ΚΠοινΔ, με τον οποίο προβάλλεται γενικώς η έλλειψη αυτή, ενώ η αμφιβολία ως προς την αξιολόγηση της καταθέσεως της μάρτυρα εντοπίσθηκε αυτεπαγγέλτως, κατ' άρθρο 511 ΚΠοινΔ, είναι βάσιμος και πρέπει να γίνει δεκτός.
3.
Μετά από αυτά πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση για νέα συζήτηση στο Δικαστήριο που την εξέδωσε, του οποίου η συγκρότηση από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως, είναι δυνατή (άρθρο 519 ΚΠοινΔ) και το οποίο, εάν ήθελε κρίνει παραδεκτή την ασκηθείσα έφεση [δεδομένου του ότι ο ’ρειος Πάγος δεν έχει τη δικαιοδοσία να κρίνει επί του παραδεκτού ή όχι αυτής], θα αποφανθεί και περί της παραγραφής ή μη των μερικότερων πράξεων του κατ' εξακολούθηση εγκλήματος που αποδίδεται στον αναιρεσείοντα.


ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Αναιρεί την 15837/2008 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών.- Και
Παραπέμπει την υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο Δικαστήριο, του οποίου η συγκρότηση από άλλους δικαστές είναι δυνατή.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 13 Οκτωβρίου 2009. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 19 Οκτωβρίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

<< Επιστροφή