Αυτόματη μετάφραση - Automatic translation (Google translate)

<< Επιστροφή

Απόφαση 1887 / 2009    (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Θέμα
Αιτιολογίας επάρκεια, Αποδεικτικά μέσα, Ναρκωτικά, Πραγματογνωμοσύνη.




Περίληψη:
Παράβαση Νόμου περί Ναρκωτικών. Ισχυρισμός αναιρεσείοντος ότι έγγραφα που αναγνώστη-καν και αποτελούν ιδιαίτερα αποδεικτικά μέσα (πραγματογνωμοσύνες) δεν αναφέρονται ότι λήφθηκαν υπόψη και συνεκτιμήθηκαν. Απορρίπτει αίτηση.




Αριθμός 1887/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Ζ' Ποινικό Τμήμα
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Εμμανουήλ Καλούδη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, (κωλυομένου του Αντιπροέδρου Γρηγορίου Μάμαλη), ο οποίος ορίσθηκε με την υπ' αριθμό 42/2009 πράξη του Προέδρου του Αρείου Πάγου, Νικόλαο Ζαΐρη, Νικόλαο Κωνσταντόπουλο-Εισηγητή, Παναγιώτη Ρούμπη και Κωνσταντίνο Φράγκο, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 20 Μαΐου 2009, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Γεωργίου Παντελή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Χρήστου Πήτα, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Χ1 και ήδη κρατουμένου στη Κλειστή Φυλακή ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Θεόδωρο Ζευκίλη, περί αναιρέσεως της 1111-1112/2008 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Το Πενταμελές Εφετείο Θεσσαλονίκης, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 15 Δεκεμβρίου 2008 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 156/09.

Αφού άκουσε
Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να γίνει δεκτή η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Η καταδικαστική απόφαση έχει την απαιτούμενη, κατά τα άρθρα 93 παρ.3 του Συντάγματος και 139 ΚΠοινΔ, ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον από άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Δ' του ίδιου Κώδικα λόγο αναιρέσεως, όταν αναφέρονται σε αυτή με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την αποδεικτική διαδικασία, στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του Δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, οι αποδείξεις που τα θεμελιώνουν και οι νομικές σκέψεις υπαγωγής των περιστατικών αυτών στην ουσιαστική ποινική διάταξη που εφαρμόσθηκε. Για την ύπαρξη τέτοιας αιτιολογίας είναι παραδεκτή η αλληλοσυμπλήρωση του αιτιολογικού με το διατακτικό που αποτελούν ενιαίο σύνολο και σε σχέση με τα αποδεικτικά μέσα πρέπει να προκύπτει με βεβαιότητα ότι έχουν ληφθεί όλα στο σύνολο τους και όχι ορισμένα μόνο από αυτά. Για τη βεβαιότητα δε αυτή αρκεί να μνημονεύονται όλα, έστω κατά το είδος τους (μάρτυρες, έγγραφα, κλπ.), χωρίς ανάγκη ειδικότερης αναφοράς τους και μνείας του τι προέκυψε χωριστά από καθένα από αυτά, ενώ το γεγονός ότι εξαίρονται ορισμένα αποδεικτικά μέσα δεν υποδηλώνει ότι δεν λήφθηκαν υπόψη τα άλλα. Δεν αποτελούν όμως λόγους αναιρέσεως η εσφαλμένη εκτίμηση εγγράφων, η εσφαλμένη αξιολόγηση των καταθέσεων των μαρτύρων, η παράλειψη αναφοράς και αξιολογήσεως κάθε αποδεικτικού στοιχείου χωριστά και η παράλειψη της μεταξύ τους αξιολογικής συσχετίσεως των αποδεικτικών στοιχείων, καθόσον στις περιπτώσεις αυτές πλήττεται η αναιρετικώς ανέλεγκτη κρίση του Δικαστηρίου της ουσίας. Περαιτέρω, κατά το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Ε' ΚΠοινΔ λόγο αναιρέσεως αποτελεί και η εσφαλμένη ερμηνεία ή εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διατάξεως. Εσφαλμένη ερμηνεία υπάρχει όταν ο Δικαστής αποδίδει στο νόμο διαφορετική έννοια από εκείνη που πραγματικά έχει, ενώ εσφαλμένη εφαρμογή υπάρχει όταν το Δικαστήριο της ουσίας δεν υπάγει σωστά τα πραγματικά περιστατικά που δέχτηκε ότι αποδείχθηκαν στη διάταξη που εφαρμόσθηκε. Περίπτωση δε εσφαλμένης εφαρμογής ουσιαστικής ποινικής διατάξεως συνιστά και η εκ πλαγίου παραβίαση της διατάξεως αυτής, η οποία υπάρχει, όταν στο πόρισμα της αποφάσεως, που περιλαμβάνεται στο συνδυασμό του αιτιολογικού με το διατακτικό και ανάγεται στα στοιχεία και την ταυτότητα του εγκλήματος, έχουν εμφιλοχωρήσει ασάφειες, αντιφάσεις ή λογικά κενά, με αποτέλεσμα να καθίσταται ανέφικτος ο αναιρετικός έλεγχος της ορθής ή μη εφαρμογής του νόμου, οπότε η απόφαση στερείται νόμιμης βάσεως. Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από το σκεπτικό σε συνδυασμό με το διατακτικό της προσβαλλόμενης 1111-1112/2008 αποφάσεώς του, τα οποία ως ενιαίο σύνολο παραδεκτώς αλληλοσυμπληρώνονται, το Πενταμελές Εφετείο Θεσσαλονίκης δέχτηκε, κατά την ανέλεγκτη περί τα πράγματα κρίση του, μετά από εκτίμηση και αξιολόγηση των κατ' είδος αναφερομένων στην ίδια απόφαση αποδεικτικών μέσων, ότι αποδείχθηκαν τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά, κατά πιστή αντιγραφή από το σκεπτικό της προσβαλλόμενης αποφάσεως: "Ο κατηγορούμενος στη ... κατά τους παρακάτω χρόνους με περισσότερες πράξεις τέλεσε περισσότερα εγκλήματα. Ειδικότερα: Με περισσότερες πράξεις που συνιστούν εξακολούθηση του ιδίου εγκλήματος Α) αγόρασε στις 15-6-2005 από τον "Κ1" αγνώστων λοιπών στοιχείων ποσότητα κοκαΐνης βάρους 10 γρ. αντί 500 ευρώ και 1,5 μήνα προ της 15-6-2005, πέντε φορές από το ίδιο άτομο ποσότητα κοκαΐνης βάρους 10 γρ. κάθε φορά αντί του συνολικού τιμήματος των 2.500 ευρώ. Β) στις 16-6-2005 κατείχε 8 γρ. κοκαΐνης που είχε κατανείμει σε μικροδέματα και 24 γρ. ινδικής κάνναβης που είχε κατανείμει σε μικροδέματα, προς διάθεση όλες τις άνω ποσότητες κοκαΐνης, ινδικής κάνναβης, στις δε 15-6-2005 κατείχε και άλλη ποσότητα κοκαΐνης βάρους 2 γρ. Επίσης 1,5 μήνα προ της 15-6-2005, ότε συνελήφθη, κατείχε, 50 γρ. κοκαΐνης όπως αναλυτικά στο διατακτικό εκτίθεται ο τόπος κατοχής των άνω ποσοτήτων. Γ) πώλησε στις 15-6-2005 στον Ρ1 ποσότητα κοκαΐνης βάρους 1 γρ. αντί του τιμήματος των 70 ευρώ, ενώ στον ίδιο είχε πωλήσει 1,5 μήνα προ της 15-6-2005 διαδοχικά διάφορες ποσότητες κοκαΐνης συνολικού βάρους 50 γρ. αντί συνολικού τιμήματος 3.500 ευρώ. Τέλος στις 16-6-2005 επιχείρησε να πωλήσει ποσότητα ενός (1) γρ. κοκαΐνης αντί 70 ευρώ στον Ρ1, όμως η πώληση αυτή δεν ολοκληρώθηκε, όχι από δική του θέληση αλλά διότι επενέβησαν τα αστυνομικά όργανα και συνέλαβαν τον ίδιο και το Ρ1. Τις άνω ποσότητες ο άνω κατηγορούμενος αγόρασε και κατείχε όχι προς ιδία χρήση αλλά προς εμπορία. Τούτο κατέθεσε ο μάρτυρας κατηγορίας, ενισχύεται δε και από το ότι ενώ αγόραζε την κοκαΐνη προς 50 ευρώ το γραμμάριο, την πωλούσε προς 70 ευρώ. στην οικία του βρέθηκε ζυγαριά ακριβείας, ενισχυτικό της βούλησής του για πώληση των ποσοτήτων που κατείχε, είχε δε κατανείμει τις ποσότητες κοκαΐνης και ινδικής κάνναβης σε μικροποσότητες, όπως στο διατακτικό αναλυτικά αναφέρεται. Κατόπιν των παραπάνω πρέπει να κηρυχθεί ο ένοχος ο κατηγορούμενος των αποδιδόμενων σ' αυτόν άνω πράξεων, σημειουμένου ότι οι άνω πράξεις αφορούν την ίδια ποσότητα κοκαΐνης, απορριπτομένου του ισχυρισμού του περί αγοράς και κατοχής των άνω ποσοτήτων προς ιδία χρήση. Επίσης πρέπει να απορριφθεί το αίτημά του για αναγνώριση στο πρόσωπό του του ελαφρυντικού του άρθρου 84 παρ.2 δ Π.Κ. διότι δεν αποδείχθηκε ότι αυτός έδειξε μετάνοια και προσπάθησε να άρει τις συνέπειες των πράξεών του." Στη συνέχεια, με βάση όσα αναφέρθηκαν το εν λόγω Εφετείο του κατηγορουμένου και ήδη αναιρεσείοντα, κήρυξε ένοχο των αξιοποίνων πράξεων της αγοράς, κατοχής και πωλήσεως ναρκωτικών ουσιών, της τελευταίας πράξεως τετελεσμένης και σε απόπειρα, κατ' εξακολούθηση και ειδικότερα, του ότι: "Στους παρακάτω τόπους και χρόνους, με περισσότερες πράξεις, που παράλληλα αποτελούν εξακολούθηση των ίδιων εγκλημάτων, από πρόθεση τέλεσε την αντικειμενική υπόσταση περισσοτέρων εγκλημάτων και τιμωρούνται από το νόμο με ποινές στερητικές της ελευθερίας και χρηματικές ποινές. Ειδικότερα: Α) "Στους παρακάτω τόπους και χρόνους, με περισσότερες πράξεις, που αποτελούν εξακολούθηση του ίδιου εγκλήματος, αγόρασε ναρκωτικά. Συγκεκριμένα, στη ..., α) στις 15-6-2005 αγόρασε από άγνωστο μέχρι τώρα στην ανάκριση πρόσωπο με τα στοιχεία "Κ1", ποσότητα κοκαΐνης δέκα (10) γραμμαρίων, καταβάλλοντας ως τίμημα το ποσό των 500 Ευρώ, δηλαδή 50 Ευρώ ανά γραμμάριο και β) κατά το χρονικό διάστημα 1,5 μηνός πριν την 15-6-2005, αγόρασε από το ίδιο άγνωστο πρόσωπο, πέντε φορές, ποσότητες κοκαΐνης βάρους 10 γραμμαρίων την κάθε φορά (συνολικά 50 γραμμάρια) καταβάλλοντας το ίδιο τίμημα των 50 Ευρώ ανά γραμμάριο (συνολικά 2.500 Ευρώ). Β) Στους παρακάτω τόπους και χρόνους, με περισσότερες πράξεις που αποτελούν εξακολούθηση του ίδιου εγκλήματος, κατείχε ναρκωτικά με σκοπό περαιτέρω διάθεσης-εμπορίας. Συγκεκριμένα στη ... α) κατά την ημέρα της σύλληψής του στις 16-6-2005, είχε στη φυσική του εξουσίαση και μπορούσε να διαθέσει κατά την πραγματική του βούληση, ποσότητα κοκαΐνης, συνολικού βάρους 8 γραμμαρίων, τμήμα της οποίας βάρους 2 γραμμαρίων, που βρέθηκε και κατασχέθηκε σε σωματική του έρευνα, αποπειράθηκε- να πωλήσει στο συγκατηγορούμενό του Ρ1, και το υπόλοιπο τμήμα αυτής, συνολικού βάρους 6 γραμμαρίων, διαμοιρασμένο σε επτά μικροδέματα, βάρους αντίστοιχα (1), (1), (1), (1) , (1) , (0,5) και (0,5) γραμμαρίων, κατείχε εντός της οικίας του στην οδό ..., όπου βρέθηκαν και κατασχέθηκαν δύο ηλεκτρονικές ζυγαριές ακριβείας και το χρηματικό ποσό των 1.000 Ευρώ, την ίδια δε ημέρα κατείχε εντός Της οικίας του, και ποσότητα ινδικής κάνναβης, βάρους 24 γραμμαρίων, διαμοιρασμένη σε τρεις αυτοτελείς συσκευασίες, βάρους αντίστοιχα (6,2), (12) και (5,8) γραμμαρίων, ενώ στις 15-6-2005 πριν τη σύλληψή του κατείχε ακόμη 2 γραμμάρια κοκαΐνης, το ένα εκ των οποίων πώλησε στον ίδιο συγκατηγορούμενό του Ρ1, όπως κατωτέρω στην υπό στοιχείο Γ πράξη περιγράφεται, αυτές δε οι ποσότητες ήταν η κοκαΐνη που είχε αγοράσει στις 15-6-2005 από τον άγνωστο "Κ1", όπως περιγράφεται στην υπό στοιχείο Αα πράξη και β) κατά το χρονικό διάστημα 1.5 μηνός πριν την 15-6-2005, είχε στην φυσική του εξουσίαση και μπορούσε να διαθέσει κατά την πραγματική του βούληση, τις ποσότητες της κοκαΐνης, συνολικού βάρους 50 γραμμαρίων, που το ίδιο διάστημα είχε αγοράσει από τον άγνωστο "Κ1" όπως περιγράφεται στην υπό στοιχείο Αβ πράξη. Γ) Στους παρακάτω τόπους και χρόνους, πώλησε και αποπειράθηκε να πωλήσει ναρκωτικά. Συγκεκριμένα στη ... α) στις 15-6-2005 και κατά την ώρα 23.15 έως 23.30, πώλησε στον συγκατηγορούμενό του Ρ1, με τον οποίο συναντήθηκε στη διασταύρωση των οδών ... και ... και ο οποίος επέβαινε εντός του ... αυτοκινήτου, ποσότητα κοκαΐνης, βάρους 1 γραμμαρίου, λαμβάνοντας ως τίμημα το ποσό των 70 Ευρώ, ενώ στο ίδιο πρόσωπο, κατά το χρονικό διάστημα του 1,5 μηνός πριν την 15-6-2005, πώλησε επανειλημμένα, ποσότητες κοκαΐνης, συνολικού βάρους 50 γραμμαρίων, λαμβάνοντας ως τίμημα το ποσό των 70 Ευρώ ανά γραμμάριο και συνολικά το ποσό των 3.500 Ευρώ και β) στις 16-6-2005 (ημέρα της σύλληψής του) και ώρα 00.30, έχοντας αποφασίσει να τελέσει το κακούργημα της πώλησης ναρκωτικών ουσιών, επιχείρησε πράξη που περιέχει τουλάχιστον αρχή εκτέλεσης, πλην όμως το κακούργημα δεν ολοκληρώθηκε όχι από δική του βούληση αλλά από εξωτερικά αίτια. Ειδικότερα, αφού ο ίδιος συγκατηγορούμενός του Ρ1, μετά την ολοκλήρωση της πώλησης του 1 γραμμαρίου που έλαβε χώρα στις 15-6-2005, του τηλεφώνησε εκ νέου προκειμένου να του πωλήσει άλλα δύο γραμμάρια κοκαΐνης με το ίδιο τίμημα των 70 Ευρώ ανά γραμμάριο, αυτός συμφώνησε και αφού παρέλαβε από την οικία του την ποσότητα των 2 γραμμαρίων, κατευθύνθηκε στο προσυμφωνημένο τόπο της συναλλαγής δηλαδή στο ίδιο σημείο της διασταύρωσης των οδών ... και ... όπου τον περίμενε ο συγκατηγορούμενός του έχοντας επιστρέψει εκεί με το ίδιο αυτοκίνητο με αριθμό κυκλοφορίας... . Τότε και πριν αυτός παραδώσει την προς πώληση συμφωνηθείσα ποσότητα της κοκαΐνης και λάβει το προκαθορισμένο τίμημα των 70 Ευρώ ανά γραμμάριο (συνολικά 140 Ευρώ), εκδηλώθηκε επέμβαση των διωκτικών αρχών που ήδη τον είχαν θέσει σε παρακολούθηση και συνέλαβαν τόσο αυτόν και τον ως άνω συγκατηγορούμενό του Ρ1. Οι παραπάνω αναφερόμενες πράξεις (Α-Β-Γ) αφορούν την αυτή ποσότητα ναρκωτικών". Ακολούθως, αφού έκρινε ότι οι παραπάνω πράξεις αφορούν την αυτή ποσότητα ναρκωτικών, απέρριψε δε τους αυτοτελείς ισχυρισμούς για αναγνώριση των αιτηθέντων ελαφρυντικών του άρθρου 84 παρ.2 περ. α' και δ' ΠΚ, επέβαλε στον κατηγορούμενο Ποινή καθείρξεως δώδεκα (12/ ετών και χρηματική ποινή δέκα χιλιάδες (10.000) Ευρώ. Με βάση τις παραπάνω παραδοχές το δικαστήριο της ουσίας διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφασή του την απαιτούμενη από τις αναφερόμενες διατάξεις του Συντάγματος και του ΚΠοινΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού εκθέτει σ' αυτή με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία αποδείχθηκαν από την ακροαματική διαδικασία και συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του άνω εγκλήματος για το οποίο καταδικάστηκε ο αναιρεσείων, τις αποδείξεις από τις οποίες συνήγαγε τα περιστατικά αυτά και τους συλλογισμούς, με βάση τους οποίους έκανε την υπαγωγή τους στις ουσιαστικές ποινικές διατάξεις των άρθρων 18 εδ.α', 26 παρ.1α, 27 παρ.1, 42 παρ. 1, 94, 98 ΠΚ, και άρθρ. 4 παρ.1, 3 Πιν. Α6, Β3, 5 παρ.1 β'ζ', 2, 19, 22 Ν. 1729/1987, όπως ισχύει (Ν. 3459/2006), τις οποίες ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε, χωρίς να τις παραβιάσει ούτε ευθέως, ούτε εκ πλαγίου και χωρίς να στερήσει έτσι την απόφαση από νόμιμη βάση. Ειδικότερα, αναφέρονται στην αιτιολογία της αποφάσεως 1111-1112/2008 του Πενταμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, τα αποδεικτικά μέσα κατά το είδος τους (μάρτυρες, έγγραφα, απολογία κατηγορουμένου), από τα οποία το Δικαστήριο συνήγαγε τα περιστατικά που εκτέθηκαν και οδηγήθηκε στην καταδικαστική του κρίση, ενώ δεν υπήρχε κατά νόμο, ανάγκη να τα παραθέσει αναλυτικά και να εκθέσει τι προκύπτει χωριστά από το καθένα από αυτά. Και συγκεκριμένα έλαβε υπόψη του το Δικαστήριο της ουσίας και συνεκτίμησε μαζί με τα υπόλοιπα αποδεικτικά μέσα και τις ένορκες καταθέσεις των μαρτύρων κατηγορίας .... και ... και του μάρτυρα υπερασπίσεως, ..., ο οποίος, όπως προκύπτει από τα αυτά πρακτικά, εξετάσθηκε ενόρκως στο ίδιο ακροατήριο.
Σύμφωνα με τα ανωτέρω, το Δικαστήριο της ουσίας προκειμένου να καταλήξει στην καταδικαστική κρίση του, οδηγήθηκε στις προαναφερόμενες παραδοχές, που αποτελούν την απαιτούμενη από τις πιο πάνω διατάξεις ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία. Συγκεκριμένα, κατά τρόπο σαφή και πλήρη, αναφέρονται όλα τα στοιχεία που συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος για το οποίο αυτός καταδικάστηκε, οι αποδείξεις από τις οποίες προέκυψαν αυτά και οι σκέψεις με τις οποίες έγινε η υπαγωγή των περιστατικών που αποδείχθηκαν στην ουσιαστική διάταξη που εφαρμόστηκε, χωρίς να εμφιλοχωρήσουν ασάφειες, αντιφάσεις ή λογικά κενά. Για την πληρότητα δε της αιτιολογίας, είναι παραδεκτή η αλληλοσυμπλήρωση του αιτιολογικού και διατακτικού, που αποτελούν ενιαίο σύνολο. Περαιτέρω, ο αναιρεσείων προβάλλει την αιτίαση της ελλείψεως ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, λόγω μη λήψεως υπόψη όλων των αποδεικτικών μέσων που εξετάσθηκαν κατά τη διαδικασία ενώπιον του δικαστηρίου, ισχυριζόμενος συγκεκριμένα ότι δεν αναφέρεται στο σκεπτικό της προσβαλλόμενης απόφασης ότι το Δικαστήριο έλαβε υπόψη και τις εκθέσεις πραγματογνωμοσύνης και συγκεκριμένα 1) τη με αριθ. πρωτ. ... ιατροδικαστική εξέταση, 2) τη με αριθμ. πρωτ.... ιατροδικαστική εξέταση, 3) τη με αριθ. πρωτ. ... έκθεση εξέτασης, 4) τη με αριθ. ... έκθεση εξέτασης και 5) τη με αριθ. πρωτ.... έκθεση εργαστηριακής πραγματογνωμοσύνης. Όπως προκύπτει από τα πρακτικά της δίκης, κατά την οποία εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, αναγνώσθηκαν στο ακροατήριο, εκτός άλλων, και: 1) η με αριθμ. Πρ. ... ιατροδικαστική εξέταση, 2) η με αρ. Πρ. ...ιατροδικαστική εξέταση, 3) η με αρ. Πρ. ... έκθεση εξέτασης, 4) η με αρ. Πρ.... έκθεση εργαστηριακής πραγματογνωμοσύνης. από την παραδεκτή επισκόπηση αυτών, στην οποία το Δικαστήριο, για τις ανάγκες του αναιρετικού ελέγχου, προβαίνει, προκύπτουν τα παρακάτω: α) η με αριθμό 2 ως άνω εξέταση, αφορά άλλον κατηγορούμενο, μη διάδικο στην παρούσα δίκη (του Ρ1), β) η ως άνω με αριθμό 5 έκθεση εργαστηριακής πραγματογνωμοσύνης, κατά το συμπέρασμά της, αφορά "στο εξετασθέν Ελληνικό δελτίο ταυτότητας", που εκδόθηκε υπέρ του ..., δηλαδή, αφορά πρόσωπο μη διάδικο στην παρούσα δίκη. Έτσι, αυτές (έκθεση και εργαστηριακή πραγματογνωμοσύνη), δεν είχε υποχρέωση το δικάσαν Δικαστήριο να αναφέρει στο σκεπτικό του. επίσης, οι άνω με αριθμούς 3 και 4 εκθέσεις εξετάσεως δειγμάτων, που απέστειλε η Υπ/νση Δίωξης Ναρκωτικών προς τη β' Χημική Υπηρεσία Θεσ/νίκης και βρέθηκαν αυτά με αποτέλεσμα θετικό για κάνναβη και κοκαΐνη, αντίστοιχα, αφορούν τις επίδικες ναρκωτικές ουσίες που αναφέρονται στο σκεπτικό και το διατακτικό. Τέλος, η με αριθμό 1 ιατροδικαστική έκθεση, αφορά στην εξέταση του κατηγορουμένου από τον ιατροδικαστή, ..., κατόπιν έγγραφης παραγγελίας της δίωξης Ναρκωτικών Θεσ/νίκης, ο οποίος κατέληξε στο συμπέρασμα, ότι ο κατηγορούμενος δεν είναι τοξικομανής. Η τελευταία έχει συνταχθεί κατά την ΚΠΔ 183 και, ως πραγματογνωμοσύνη, αποτελεί ιδιαίτερο είδος αποδεικτικού μέσου, διακρινόμενη των εγγράφων και, το Δικαστήριο, μόνο αυτή, στο σκεπτικό του είχε υποχρέωση να αναφέρει. Όμως, παρά το γεγονός ότι δεν αναφέρεται ρητά στο σκεπτικό, από το όλο περιεχόμενο της ιατροδικαστικής αυτής εξετάσεως, συνάγεται ότι λήφθηκε αυτή υπόψη και συνεκτιμήθηκε. ’λλωστε, ούτε ο κατηγορούμενος προέβαλλε ισχυρισμό περί τοξικομανίας του. Επομένως, ο από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ'
ΚΠΔ λόγος αναιρέσεως της κρινόμενης αιτήσεως, με τον οποίο αποδίδονται στην προσβαλλόμενη απόφαση οι πλημμέλειες της ελλείψεως ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, αλλά και ο αυτεπαγγέλτως κατά την ΚΠΔ 511, εφόσον παρίσταται ο αναιρεσείων και κρίθηκε παραδεκτός ο άνω λόγος, εξεταζόμενος της περ. Ε' της αυτής διατάξεως του ΚΠΔ, λόγος, της ελλείψεως νόμιμης βάσεως, πρέπει να απορριφθούν ως αβάσιμοι. Κατά τα λοιπά, με τους πιο πάνω λόγους αναιρέσεως, πλήττεται απαραδέκτως η άνω απόφαση για εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων και των πραγματικών περιστατικών.
Κατόπιν αυτών, εφόσον δεν υπάρχει άλλος παραδεκτός λόγος αναιρέσεως για έρευνα, πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση στο σύνολό της και να καταδικαστεί ο αναρεσείων στα δικαστικά έξοδα (ΚΠΔ 583 παρ.1).


ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 15 Δεκεμβρίου 2008 (υπ' αριθμ. πρωτ. 10.724 19-12-2008), αίτηση του Χ1, για αναίρεση της με αριθμό 1111-1112/2008 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης. Και
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται σε διακόσια είκοσι (220) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 8 Ιουλίου 2009. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 30 Σεπτεμβρίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

<< Επιστροφή