Αυτόματη μετάφραση - Automatic translation (Google translate)

<< Επιστροφή

Απόφαση 659 / 2015    (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Θέμα
Αιτιολογίας ανεπάρκεια, Αποδεικτικά μέσα.




Περίληψη:
1. Παράνομη αλιεία με δυναμίτη. 2..Απόπ. Σωματ. βλάβης. Δεκτή Αίτηση.
Αναιρεί για έλλειψη ειδικής αιτιολογίας από τη μη αναφορά στο αιτιολογικό ότι συνεκτιμήθηκε και η κατάθεση του μάρτυρα υπεράσπισης και Παραπέμπει.




ΑΡΙΘΜΟΣ 659/2015

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Z' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Παναγιώτη Ρουμπή, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνο Φράγκο-Εισηγητή, Ιωάννη Γιαννακόπουλο, Βασίλειο Καπελούζο και Πάνο Πετρόπουλο, Αρεοπαγίτες.
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 13 Μαΐου 2015, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Παναγιώτη Καραγιάννη (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου) και του Γραμματέως Χρήστου Πήτα, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντα - κατηγορουμένου Θ. Σ. του Ν., κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Παναγιώτη Κοραντζόπουλο, περί αναιρέσεως της 635,636/2014 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Πατρών. Το Τριμελές Εφετείο Πατρών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 11 Μαρτίου 2015 αίτησή του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 351/2015.
Αφού άκουσε
Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντα, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης,

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Η καταδικαστική απόφαση έχει την απαιτούμενη, κατά τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 ΚΠΔ, ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' του ίδιου Κώδικα λόγο αναιρέσεως, όταν αναφέρονται σε αυτή με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά, τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την αποδεικτική διαδικασία, στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, οι αποδείξεις που τα θεμελιώνουν και οι νομικές σκέψεις υπαγωγής των περιστατικών αυτών στην ουσιαστική ποινική διάταξη που εφαρμόσθηκε. Για την ύπαρξη τέτοιας αιτιολογίας είναι επιτρεπτή η αλληλοσυμπλήρωση του αιτιολογικού με το διατακτικό που αποτελούν ενιαίο σύνολο και αρκεί να αναφέρονται τα αποδεικτικά μέσα γενικώς κατά το είδος τους, χωρίς να απαιτείται να εκτίθεται τι προέκυψε από καθένα από αυτά, ούτε είναι απαραίτητη η αξιολογική συσχέτιση και σύγκριση των διαφόρων αποδεικτικών μέσων και των μαρτυρικών καταθέσεων μεταξύ τους ή να προσδιορίζεται ποίο βαρύνει περισσότερο για το σχηματισμό της δικαστικής κρίσης. Απαιτείται μόνο να προκύπτει ότι το δικαστήριο έλαβε υπόψη του και συνεκτίμησε όλα τα αποδεικτικά στοιχεία για το σχηματισμό της δικής του πεποιθήσεως και όχι μερικά από αυτά και μάλιστα κατ` επιλογήν. Εξάλλου, η αιτιολογία δεν δύναται να είναι επιλεκτική, να στηρίζεται δηλαδή σε ορισμένα πραγματικά δεδομένα της προδικασίας ή της ακροαματικής διαδικασίας, χωρίς να συνεκτιμά άλλα που εισφέρθηκαν σ` αυτή, γιατί τότε δημιουργούνται λογικά κενά και δεν μπορεί να κρίνεται μια τέτοια αιτιολογία ως εμπεριστατωμένη. Η γενική αναφορά στο σκεπτικό της απόφασης περί λήψης υπόψη και συνεκτίμησης των καταθέσεων των μαρτύρων κατηγορίας που εξετάσθηκαν στο ακροατήριο, δεν διαβεβαιώνει αναμφίβολα και τη λήψη υπόψη και συνεκτίμηση από το δικαστήριο των καταθέσεων των μαρτύρων υπερασπίσεως, εκτός αν με τρόπο αναμφισβήτητο συνάγεται από τη στάθμιση του όλου περιεχόμενου του σκεπτικού της απόφασης ότι οι συγκεκριμένες καταθέσεις λήφθηκαν υπόψη και συνεκτιμήθηκαν από το δικαστήριο. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την ίδια προσβαλλόμενη με αρ. 635,636/2014 απόφαση, στο προοίμιο του αιτιολογικού της αναφέρεται ότι το δικάσαν σε δεύτερο βαθμό Τριμελές Εφετείο Πατρών, που την εξέδωσε και καταδίκασε τον εκκαλούντα κατηγορούμενο και νυν αναιρεσείοντα για δύο πλημμεληματικές πράξεις, (παράβ. άρ. 4 ΝΔ 420/1970 και 308,309 ΠΚ σε απόπειρα), αναφέρεται στη σελ. 4β των πρακτικών ότι οδηγήθηκε στην καταδικαστική κρίση του για τον κατηγορούμενο, "από τις ένορκες καταθέσεις των μαρτύρων της κατηγορίας που εξετάστηκαν στο ακροατήριο του δικαστηρίου τούτου, από την ανάγνωση των πρακτικών της πρωτοβάθμιας δίκης, καθώς και των εγγράφων που αναφέρονται στα πρακτικά , από την απολογία του κατηγορουμένου και την όλη διαδικασία, αποδείχτηκαν τα παρακάτω.....". Όμως, ούτε από την περικοπή αυτή του αιτιολογικού στο προοίμιο, ούτε από το λοιπό περιεχόμενο του αιτιολογικού και της αποφάσεως προκύπτει με βεβαιότητα ότι το Εφετείο έλαβε υπόψη και συνεκτίμησε με τα λοιπά ως άνω αναφερθέντα αποδεικτικά μέσα και την ένορκη κατάθεση του εξετασθέντος στο ακροατήριό του μάρτυρα υπεράσπισης Π. Κ., που έχει καταχωρηθεί στη σελ. 3 β των πρακτικών και που πρότεινε ο κατηγορούμενος, ο οποίος μάλιστα αμφισβητεί ότι αυτός είναι ο φυσικός αυτουργός της αποδιδόμενης παραβάσεως που έρριψε το δυναμίτη στη θάλασσα για ψάρια, παραδεχθείς στην απολογία του μόνον ότι απλά μάζευε ψάρια κτυπημένα από άλλον άγνωστο δράστη. Επομένως, αφού δεν προκύπτει από την αιτιολογία της προσβαλλόμενης αποφάσεως ότι λήφθηκαν υπόψη όλα τα εισφερθέντα αποδεικτικά μέσα, υπάρχει αβεβαιότητα αν συνεκτιμήθηκε και η εν λόγω κατάθεση του εξετασθέντος μάρτυρος υπερασπίσεως του κατηγορουμένου και ο από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Δ' του ΚΠΔ συναφής λόγος αναιρέσεως της κρινόμενης αιτήσεως για έλλειψη ειδικής αιτιολογίας είναι βάσιμος. Η έρευνα των λοιπών λόγων αναιρέσεως παρέλκει.
Μετά ταύτα πρέπει να γίνει δεκτή η κρινόμενη αίτηση, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση, παραγραφόμενη την 13-10-2015, για νέα συζήτηση στο ίδιο δικαστήριο, αφού είναι δυνατή η σύνθεσή του από άλλους δικαστές.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Αναιρεί τη με αρ. 635,636/2014 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Πατρών.
Παραπέμπει την υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο δικαστήριο, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές, εκτός εκείνων που δίκασαν προηγουμένως.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 20 Μαΐου 2015.
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 28 Μαΐου 2015.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

<< Επιστροφή