Αυτόματη μετάφραση - Automatic translation (Google translate)

<< Επιστροφή

Απόφαση 1085 / 2009    (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Θέμα
Αιτιολογίας επάρκεια, Καθυστέρηση τιμήματος αγροτικών προϊόντων.




Περίληψη:
Παράβαση του άρθρου 1 Ν.Δ. 3424/55. "Υπερημερία αγοραστών γεωργικών προϊόντων". Απορρίπτεται ο μοναδικός λόγος αναίρεσης για έλλειψη αιτιολογίας.




Αριθμός 1085/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
ΣΤ' Ποινικό Τμήμα
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Εμμανουήλ Καλούδη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Αιμιλία Λίτινα, Ανδρέα Τσόλια, Ιωάννη Παπουτσή - Εισηγητή και Ανδρέα Δουλγεράκη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 17 Φεβρουαρίου 2009, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αθανασίου Κονταξή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου, για να δικάσει την αίτηση της αναιρεσείουσας - κατηγορουμένης ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Γρηγόριο Δαρμάρο, περί αναιρέσεως της 1344/2007 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Λαρίσης.
Με πολιτικώς ενάγοντες τους: 1) .... και 2) ..., που δεν παραστάθηκαν στο ακροατήριο. Το Τριμελές Εφετείο Λαρίσης, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή και η αναιρεσείουσα - κατηγορουμένη ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 24.4.2008 αίτησή της αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 988/2008.

Αφού άκουσε
Τον πληρεξούσιο δικηγόρο της αναιρεσείουσας, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά, καθώς και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να γίνει δεκτή η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Ι.- Η απαιτούμενη από τα άρθρα 93 παρ, 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει λόγο αναιρέσεως καταδικαστικής αποφάσεως, κατά το άρθρο 510 παρ. 1 Δ ΚΠΔ, υπάρχει όταν περιέχονται σ' αυτή με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά τα πραγματικά περιστατικά, στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, για το οποίο εκηρύχθη ένοχος ο κατηγορούμενος, οι αποδείξεις από τις οποίες προέκυψαν τα περιστατικά, και, τέλος, οι σκέψεις και οι συλλογισμοί, βάσει των οποίων έγινε η υπαγωγή τους στην ποινική διάταξη που εφαρμόστηκε. Για την ύπαρξη τέτοιας αιτιολογίας α) είναι παραδεκτή η αλληλοσυμπλήρωση του αιτιολογικού με το διατακτικό της αποφάσεως που αποτελούν ενιαίο σύνολο, και β) αρκεί να μνημονεύονται τα αποδεικτικά μέσα γενικώς κατ' είδος χωρίς να είναι ανάγκη να εκτίθεται τι προέκυψε χωριστά από το καθένα, αρκεί να συνάγεται ότι το δικαστήριο έλαβε υπόψη του και συνεκτίμησε όλα ανεξαιρέτως και όχι μόνο μερικά από αυτά.
Στην προκειμένη περίπτωση, με την προσβαλλόμενη υπ' αριθ. 1344/2007 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Λάρισας και μετά από συνεκτίμηση όλων των αποδεικτικών μέσων που κατ' είδος μνημονεύονται, η αναιρεσείουσα καταδικάστηκε σε ποινή φυλάκισης δώδεκα (12) μηνών, μετατραπείσαν σε χρηματική προς 4,40 ευρώ ημερησίως, για παράβαση του άρθρου 1 του ν.δ. 3424/1955, κατ' εξακολούθηση, ήτοι για υπερημερία αγοραστή γεωργικών προϊόντων, δεχθέντος ειδικότερα του Δικαστηρίου ανελέγκτως, τα παρακάτω πραγματικά περιστατικά: "Η κατηγορουμένη, στον τόπο και το χρόνο που αναφέρεται στο διατακτικό, ενώ ήταν έμπορος αγροτικών προϊόντων κατά την έννοια του άρθρου 22 παρ. 1 Ν 992/1979, για μεταπώληση, εξαγωγή ή βιομηχανοποίηση, κατέστη υπερήμερη για καταβολή του τιμήματος στον πωλητή παραγωγό. Πιο συγκεκριμένα, με την προαναφερόμενη ιδιότητά της, και ενώ στις 6-7-2002 παρέλαβε από τους πωλητές εγκαλούντες αγρότες ... και ..., κατόπιν συμφωνίας που επετεύχθη δια του εκπροσώπου και μεσολαβητή αυτών ..., 99.000 κιλά σιτάρι, ήτοι από τον μεν πρώτο εγκαλούντα ... 67.000 κιλά σιτάρι με τιμή μονάδας 0,176 € κατά κιλό και συνολικής αξίας 11.792,00 €, μείον 353,76€ (3ο/ο ΕΛΓΑ) δηλ. καθαρής αξίας 11.438,24 €, από την δε δευτέρα εγκαλούσα ... 32.000 κιλά σιτάρι με τιμή μονάδας 0,15-€ κατά κιλό και συνολικής αξίας 4.800,00 €, πλέον Φ.Π.Α. από 384,00 €, δηλ. καθαρής αξίας 5.184,00 € και για τις οποίες ποσότητες εξέδωσε αρχικά αυθημερόν ένα συνολικό άνευ αριθμού και χωρίς θεώρηση από την αρμόδια Δ.Ο.Υ. Δελτίο Ποσοτικής Παραλαβής Εμπορευμάτων επ' ονόματι του πρώτου εγκαλούντα και στη συνέχεια ο ... εξέδωσε το υπ' αριθμ. ... Τιμολόγιο αγοράς αγροτικών προϊόντων επ' ονόματι του πρώτου εγκαλούντα και κατ' απαίτησή του, με τη συμφωνία να καταβληθούν στους ανωτέρω εγκαλούντες τα αντίστοιχα ποσά έως τα τέλη Φεβρουαρίου του 2003. Όμως η κατηγορουμένη, αν και από τότε οχλήθηκε κατ' επανάληψη από τους πωλητές, αρνήθηκε να καταβάλλει σ' αυτούς τα συμφωνηθέντα ως άνω τιμήματα, καταστάσα κατά τον τρόπο αυτόν υπερήμερη για την καταβολή τους. Πρέπει, επομένως, να κηρυχθεί ένοχη η κατηγορουμένη της πράξης που της αποδίδεται, να της αναγνωριστεί όμως το ελαφρυντικό του ότι ωθήθηκε στην πράξη αυτή από μη ταπεινά αίτια".
Με αυτά που δέχθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, διέλαβε την από τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του Κ.Π.Δ. ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού κατά την επιτρεπτή αλληλοσυμπλήρωση αιτιολογικού και διατακτικού, αναφέρονται σ' αυτήν με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά, τα πραγματικά περιστατικά που αποδείχθηκαν από την ακροαματική διαδικασία και συνιστούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση της ως άνω αξιόποινης πράξης, τις αποδείξεις από τις οποίες συνήχθησαν τα περιστατικά αυτά, καθώς και τους νομικούς συλλογισμούς, με βάση τους οποίους υπήχθησαν τα περιστατικά αυτά στις εφαρμοσθείσες ουσιαστικές ποινικές διατάξεις των άρθρων 1 του ν.δ. 3424/55 και 98 του ΠΚ. Αβασίμως υποστηρίζεται ότι δεν προκύπτει ότι η αναιρεσείουσα κατηγορουμένη ήταν η αγοράστρια των αναφερομένων στην προσβαλλομένη ποσοτήτων αγροτικών προϊόντων, καθόσον, ρητά αναφέρεται σ' αυτήν, ότι η αναιρεσείουσα ήταν η αγοράστρια, χωρίς να έχει, στο σημείο αυτό, σημασία ποιός εξέδωσε το τιμολόγιο αγοράς. Επίσης, αβασίμως υποστηρίζεται ότι υπάρχει αντίφαση μεταξύ σκεπτικού και διατακτικού, αναφορικά με τον χρόνο, ο οποίος συμφωνήθηκε για την πληρωμή του τιμήματος των αγορασθέντων προϊόντων, αφού, τόσο στο σκεπτικό, όσο και στο διατακτικό, ο χρόνος αυτός προσδιορίζεται στα τέλη Φεβρουαρίου 2003. Η στην αρχή του διατακτικού αναφορά ότι η αναιρεσείουσα τέλεσε την ως άνω αξιόποινη πράξη, κατ' εξακολούθηση, τον Ιούλιο του έτους 2002, οφείλεται προφανώς σε παραδρομή, αφού, στη συνέχεια, αναφέρεται λεπτομερώς, ότι αυτή αγόρασε τις μνησθείσες ποσότητες αγροτικών προϊόντων στις 6.7.2002, με τη συμφωνία να καταβληθεί το τίμημα αυτών έως τα τέλη Φεβρουαρίου του 2003, προθεσμία η οποία παρήλθε, χωρίς αυτή, μολονότι οχλήθηκε κατ' επανάληψη, να εκπληρώσει την ως άνω υποχρέωσή της και έτσι κατέστη υπερήμερη.
Συνεπώς, ο μοναδικός λόγος της ένδικης αίτησης αναίρεσης, εκ του άρθρου 510 παρ. 1 στοιχ. Δ ΚΠΔ, με τον οποίο προβάλλονται αντίθετες αιτιάσεις, είναι αβάσιμος.
Μετά από αυτά, πρέπει να απορριφθεί η ένδικη αίτηση αναίρεσης και να καταδικασθεί η αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ. 1 ΚΠΔ).


ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την υπ' αριθ. 28/2008 αίτηση της ..., για αναίρεση της υπ' αριθ. 1344/2007 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Λάρισας. Και
Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα, εκ διακοσίων είκοσι (220) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 10 Μαρτίου 2009. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 28 Απριλίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

<< Επιστροφή