Αυτόματη μετάφραση - Automatic translation (Google translate)

<< Επιστροφή

Απόφαση 924 / 2013    (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 924/2013

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Γιαννούλη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Γρηγόριο Κουτσόπουλο, Παναγιώτη Ρουμπή, Δημητρούλα Υφαντή και Ιωάννα Πετροπούλου, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 22 Μαρτίου 2013, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Τσιουρή, για να δικάσει μεταξύ:
Του αναιρεσείοντος: Νομικού Προσώπου Ιδιωτικού Δικαίου με την επωνυμία "ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΕΥΘΥΝΗΣ ΑΠΟ ΑΤΥΧΗΜΑΤΑ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΩΝ" που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, ως ειδικού διαδόχου της ασφαλιστικής εταιρίας Ε.Ο.S Α.Ε.Α.Ζ. της οποίας ανακλήθηκε η άδεια λειτουργίας της, το οποίο εκπροσωπήθηκε δια της πληρεξουσίας δικηγόρου του Αργυρώς Γρατσία-Πλατή και κατέθεσε προτάσεις.
Των αναιρεσιβλήτων: 1. Ζ. Μ. του Γ., κατοίκου ... η οποία εκπροσωπήθηκε δια των πληρεξουσίων δικηγόρων της Κωνσταντίνο Τζούμα και Απόστολο Βαλάκο και κατέθεσαν προτάσεις και 2. Α. Κ. του Σ., κατοίκου ... η οποία εκπροσωπήθηκε δια του πληρεξουσίου δικηγόρου της Κωνσταντίνο Τζούμα και κατέθεσε προτάσεις.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 17-5-2006 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Ιωαννίνων. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις:425/2007 μη οριστική και 106/2010 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 141/2011 του Εφετείου Ιωαννίνων. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί το αναιρεσείον με την από 26-9-2011 αίτησή του.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Ιωάννα Πετροπούλου, ανέγνωσε την από 31-10-2012 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή του μοναδικού λόγου της αιτήσεως αναιρέσεως.
Η πληρεξούσια του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, οι πληρεξούσιοι των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Επειδή, κατά τη διάταξη του άρθρου 931 ΑΚ "η αναπηρία ή η παραμόρφωση που προξενήθηκε στον παθόντα λαμβάνεται υπόψη κατά την επιδίκαση της αποζημίωσης, αν επιδρά στο μέλλον του". Ως αναπηρία θεωρείται κάποια έλλειψη της σωματικής, νοητικής ή ψυχικής ακεραιότητας του προσώπου", ενώ ως παραμόρφωση, νοείται κάθε ουσιώδης αλλοίωση της εξωτερικής εμφανίσεως του προσώπου, η οποία καθορίζεται, όχι αναγκαίως κατά τις απόψεις της ιατρικής, αλλά κατά τις αντιλήψεις της ζωής. Περαιτέρω, ως μέλλον νοείται η επαγγελματική, οικονομική και κοινωνική εξέλιξη του προσώπου. Δεν απαιτείται βεβαιότητα δυσμενούς επιρροής της αναπηρίας ή παραμορφώσεως στο μέλλον του προσώπου. Αρκεί και απλή δυνατότητα κατά τη συνήθη πορεία των πραγμάτων. Στον επαγγελματικό-οικονομικό τομέα η αναπηρία ή παραμόρφωση του ανθρώπου κατά τα διδάγματα της κοινής πείρας αποτελεί αρνητικό στοιχείο στα πλαίσια του ανταγωνισμού και της οικονομικής εξελίξεως και προαγωγής του. Οι δυσμενείς συνέπειες, είναι περισσότερο έντονες σε περιόδους οικονομικών δυσχερειών και στενότητας στην αγορά εργασίας. Οι βαρυνόμενοι με αναπηρία ή παραμόρφωση μειονεκτούν και κινδυνεύουν να βρεθούν εκτός εργασίας έναντι των υγιών συναδέλφων τους. Η διάταξη
αυτή προβλέπει επιδίκαση από το δικαστήριο χρηματικής παροχής στον παθόντα αναπηρία ή παραμόρφωση, εφόσον συνεπεία αυτών επηρεάζεται το μέλλον του. Η χρηματική αυτή παροχή δεν αποτελεί αποζημίωση, εφόσον η τελευταία εννοιολογικώς συνδέεται με την επίκληση και απόδειξη ζημίας περιουσιακής, δηλαδή διαφοράς μεταξύ της περιουσιακής καταστάσεως μετά το ζημιογόνο γεγονός και εκείνης, που θα υπήρχε χωρίς αυτό. Η συνεπεία της αναπηρίας ή παραμορφώσεως ανικανότητα προς εργασία, εφόσον προκαλεί στον παθόντα περιουσιακή ζημία, αποτελεί βάση αξιώσεως προς αποζημίωση, που στηρίζεται στη διάταξη του άρθρου 929 Α.Κ. (αξίωση διαφυγόντων εισοδημάτων). Όμως, η αναπηρία ή παραμόρφωση ως τοιαύτη δεν σημαίνει κατ' ανάγκη πρόκληση στον παθόντα περιουσιακής ζημίας πράγμα που συμβαίνει ιδιαίτερα σε ανήλικο, που δεν έχει εισέλθει ακόμη στην παραγωγική διαδικασία και δεν μπορεί ήδη από την επέλευση της αναπηρίας ή παραμορφώσεως να επικαλεσθεί περιουσιακή ζημία. Δεν μπορεί να γίνει πρόβλεψη, ότι η αναπηρία ή παραμόρφωση θα προκαλέσει στον παθόντα συγκεκριμένη περιουσιακή ζημία. Είναι όμως βέβαιο, ότι η αναπηρία ή παραμόρφωση ανάλογα με το βαθμό της και τις λοιπές συντρέχουσες περιστάσεις (ηλικία, φύλο, κλίσεις και επιθυμίες του παθόντος) οπωσδήποτε θα έχει δυσμενή επίδραση στην κοινωνική - οικονομική εξέλιξη τούτου, κατά τρόπο όμως που δεν δύναται επακριβώς να προσδιορισθεί. Η δυσμενής αυτή επίδραση είναι δεδομένη και επομένως, δεν δικαιολογείται εμμονή στην ανάγκη προσδιορισμού του ειδικού τρόπου της επιδράσεως αυτής και των συνεπειών της στο κοινωνικό, οικονομικό μέλλον του παθόντος. Προέχον και κρίσιμο είναι το γεγονός της αναπηρίας ή παραμορφώσεως ως βλάβης του σώματος ή της υγείας του προσώπου, ως ενός αυτοτελούς έννομου αγαθού, που απολαύει και συνταγματικής προστασίας, σύμφωνα με τις παραγράφους 3 και 6 του άρθρου 21 του Συντάγματος, όχι μόνο στις σχέσεις των πολιτών προς το Κράτος, αλλά και στις μεταξύ τους σχέσεις, χωρίς αναγκαίως η προστασία αυτή να συνδέεται με αδυναμία οικονομικών ωφελημάτων ή πλεονεκτημάτων. Έτσι, ορθότερη κρίνεται η ερμηνεία της διατάξεως του άρθρου 931 Α.Κ., που την καθιστά εφαρμόσιμη, σύμφωνα με την οποία προβλέπεται από τη διάταξη αυτή η επιδίκαση στον παθόντα αναπηρία ή παραμόρφωση ενός εύλογου χρηματικού ποσού, ακριβώς λόγω της αναπηρίας και παραμορφώσεως, χωρίς σύνδεση με συγκεκριμένη περιουσιακή ζημία, η οποία άλλωστε και δεν δύναται να προσδιοριστεί (ΑΠ 679/2006). Το ποσό του επιδικαζόμενου εύλογου χρηματικού ποσού εξευρίσκεται με βάση το είδος και τις συνέπειες της αναπηρίας ή παραμορφώσεως αφενός και την ηλικία του παθόντος αφετέρου, καθώς και με συνεκτίμηση του ποσοστού συνυπαιτιότητας του τελευταίου στην πρόκληση της αναπηρίας ή της παραμορφώσεως του, όπως συμβαίνει και στην περίπτωση της κατά τη διάταξη του άρθρου 932 Α.Κ. αξίωσης χρηματικής ικανοποιήσεως λόγω ηθικής βλάβης ή ψυχικής οδύνης. Επομένως, για τον υπολογισμό της χρηματικής παροχής της διατάξεως του άρθρου 931 Α.Κ. δεν έχουν εφαρμογή τα ισχύοντα επί της αξιώσεως αποζημιώσεως του άρθρου 929 του ίδιου Κώδικα, όπου για τον καθορισμό αυτής προσδιορίζεται κατ' αρχήν το ύψος της θετικής και αποθετικής ζημίας του παθόντος βλάβη του σώματος ή της υγείας του και το ποσοστό αυτής μειώνεται κατά το ποσοστό της συνυπαιτιότητας του τελευταίου, αφού, κατά τα προεκτεθέντα, η χρηματική παροχή της πρώτης διατάξεως δεν αποτελεί αποζημίωση, δεν συνδέεται δηλαδή με συγκεκριμένη μελλοντική περιουσιακή ζημία, αλλά δίδεται για το γεγονός και μόνο της αναπηρίας ή παραμορφώσεως και προσδιορίζεται κατά την εύλογη κρίση του δικαστηρίου με βάση τους προεκτεθέντες λόγους. Κατά δε τη διάταξη του αριθμού 1 εδ. α του άρθρου 559 του ΚΠολΔ, επιτρέπεται αναίρεση και αν παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών. Ο κανόνας παραβιάζεται κατά την έννοια της διατάξεως αυτής, είτε με ψευδή ερμηνεία η οποία υπάρχει όταν αποδίδεται στον κανόνα έννοια διαφορετική από την αληθινή, είτε με τη μη ορθή εφαρμογή, η οποία συντελείται όταν εφαρμόζεται κανόνας, ενώ δεν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις εφαρμογής του, ή όταν δεν εφαρμόζεται κανόνας ενώ έπρεπε, ή όταν εφαρμόζεται εσφαλμένως.
Στην προκειμένη περίπτωση, το Εφετείο, δέχθηκε με την προσβαλλόμενη απόφαση ανελέγκτως, τ' ακόλουθα, αναφορικά με την από το άρθρο 931 ΑΚ αξίωση των εναγουσών και ήδη αναιρεσιβλήτων: Οι ενάγουσες στις 2.7.2005 επέβαιναν του με αρ. κυκλοφορίας ... ΙΧΕ αυτοκινήτου, που οδηγούσε ο πρώτος των εναγομένων, ιδιοκτησίας του δευτέρου από αυτούς και ασφαλισμένο κατά τις διατάξεις του ν. 489/1976 στην ασφαλιστική εταιρία με την επωνυμία "Ε.O.S. Ανώνυμη Ασφαλιστική Εταιρία Ζημιών" η άδεια λειτουργίας της οποίας είχε ανακληθεί και στη θέση της υποκαταστάθηκε κατά το νόμο το "Επικουρικό Κεφάλαιο". Το ανωτέρω αυτοκίνητο συγκρούσθηκε κατά τον παραπάνω χρόνο, με το υπ. αρ. ΚΗ 4025 φορτηγό αυτοκίνητο, που οδηγούσε ο Μ. Τ., στο 36ο χλμ της Εθνικής οδού ... Αποκλειστικά υπαίτιος της εν λόγω συγκρούσεως, όπως άλλωστε έκρινε η εκκαλούμενη απόφαση η οποία δεν πλήττεται ως προς τη διάταξή της αυτή με τις κρινόμενες εφέσεις των εναγομένων, αλλά και με τις αντεφέσεις των εναγουσών υπήρξε ο πρώτος εναγόμενος, ο οποίος δεν οδηγούσε με σύνεση και προσοχή, με αποτέλεσμα να απωλέσει τον έλεγχο του αυτοκινήτου, να εισέλθει στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας και να επιπέσει στο πιο πάνω φορτηγό αυτοκίνητο που εκινείτο κανονικά στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας της ανωτέρω εθνικής οδού. Αποτέλεσμα δε της ως άνω συγκρούσεως των δύο οχημάτων, ήταν να τραυματισθούν οι ενάγουσες. Περαιτέρω, αποδεικνύεται, ότι, συνεπεία του ανωτέρω τραυματισμού της η πρώτη ενάγουσα Ζ. Μ., υπέστη συντριπτικό ενδαρθρικό κάταγμα κάτω πέρατος δεξιάς κερκίδος, το οποίο αρχικά αντιμετωπίσθηκε με κλειστή ανάταξη και εξωτερική οστεοσύνθεση, που παρέμεινε επί έξι (6) εβδομάδες και στη συνέχεια έγινε ακινητοποίηση με γύψινο νάρθηκα για δύο μήνες, καθώς και κάταγμα του οπισθίου τόξου της 5ης πλευράς και θλαστικό τραύμα κάτω σιαγώνος, στο οποίο έγινε συρραφή. Στις 15-2-2006 εισήχθη στο ΚΑΤ Αττικής, όπου έγινε χειρουργική διόρθωση της κερκίδας. Στη συνέχεια, στις 7-5-2007 εισήχθη εκ νέου στο ΚΑΤ Αττικής, όπου υπεβλήθη σε χειρουργική αποκατάσταση ενώ έκτοτε παρακολουθείται συνεχώς από ιδιώτες ιατρούς και υποβάλλεται σε φυσικοθεραπείες. Παρά την πώρωση του περιφερειακού κατεάγοτος οστικού τμήματος δημιουργήθηκε σοβαρότατη οστεοπόρωση στην περιοχή αυτή του χεριού, λόγω της περιορισμένης χρήσης του. Ακόμη δημιουργήθηκε, δυσκαμψία και αλγοδυστροφία, με σημαντικό της κάμψης του δεξιού δείκτη. Η κάμψη της πηχεοκαρπικής περιορίζεται στις 10 μοίρες και η έκτασή της μηδενική. Παρατηρείται, επίσης, σωματικός περιορισμός στις κινήσεις υπτιασμού - πρηνισμού. Η κάμψη της μετακάρπιο-φαλαγγικής άρθρωσης του δείκτη περιορίζεται στις 30 μοίρες. Κατά σύσταση δε των ιατρών υποβάλλεται σε διαρκείς κινησιοθεραπείες και είναι αναγκαίες νέες χειρουργικές επεμβάσεις για λύση των συμφύσεων του τένοντος του μυός που εκτείνει τον δείκτη, ενώ η αποκατάσταση δεν είναι ποτέ πλήρης. Περαιτέρω, όμως επισημαίνεται στην προαναφερόμενη έκθεση πραγματογνωμοσύνης του ορθοπεδικού ιατρού Α. Σ., τα ανωτέρω καθιστούν δύσκολη και επίπομη κάθε εργασία του δεξιού χεριού, με δεδομένο ότι πρόκειται για άτομο δεξιόχειρα, γεγονός που άγει σε υπολειμματικότητα και σοβαρή μειονεκτικότητα στη λειτουργία της δεξιάς χειρός, η οποία είναι μόνιμη χωρίς ελπίδα βελτίωσης, αλλά με προοπτική επιδείνωσης της κατάστασης. Τέλος, όπως προκύπτει από την προαναφερομένη έκθεση πραγματογνωμοσύνης του πλαστικού χειρούργου Κ. Ρ. για την επανόρθωση και αποκατάσταση των δύσμορφων ουλών στην υπογνάθιο χώρα και στον δεξιό καρπό θα απαιτηθεί η διενέργεια πλαστικής εγχείρισης.
Αποδεικνύεται, περαιτέρω, ότι οι παραμορφώσεις και η αναπηρία που προαναφέρθηκαν επιδρούν στην μείωση της προσωπικότητάς της και αποτελούν σοβαρό εμπόδιο στην άσκηση του επαγγέλματός της ως υπαλλήλου της δημοτικής αστυνομίας στο Δήμο Άνω Λιοσίων Αττικής, όπου συνεχίζει να εργάζεται, θα επιδράσουν δε δυσμενώς στις μελλοντικές κοινωνικές και λοιπές συναναστροφές της και στην εν γένει κοινωνική και επαγγελματική της εξέλιξη, όπως άλλωστε διαλαμβάνεται και στην ανωτέρω έκθεση πραγματογνωμοσύνης. Πέραν των ανωτέρω πρέπει να προστεθούν και τα ακόλουθα: α) Πρόκειται για ασθενή υψηλού κινδύνου διότι σύμφωνα με το υπ. αρ. πρωτ. 4246/2010 ιατρικό πιστοποιητικό του Ειδικού Αντικαρκινικού Νοσοκομείου Πειραιά, παρουσίασε "μεσεγλυματογενές νεόπλασμα του ευθυϊσχιακού βόθρου" και έγινε χειρουργική εξαίρεση τούτου, β) εξαιτίας της καταστάσεως και της διόγκωσης του ισχίου που επηρέασε το κολπικό τοίχωμα δεν γέννησε φυσιολογικά, αλλά με καισαρική τομή σύμφωνα με το από 25-7-2008 ιατρικό σημείωμα του "Ιασώ", γ) παρουσιάζει μετεγχειρητική δυσκαμψία σύμφωνα με το από 27-10-2005 ιατρικό πιστοποιητικό του Γενικού Νοσοκομείου "Γ. Χατζηκώστα" και δ) τα διαλαμβανόμενα ορθοπεδικά προβλήματα θα είναι με προοπτική επιδείνωσης. Για την αντιμετώπιση δε όλων αυτών των δυσμενών επιπτώσεων πρέπει να επιδικασθεί το ποσό των 150.000 ευρώ. Το ποσό αυτό αποζημιώσεως, βάσει του άρθρου 931 Α.Κ. είναι αυτοτελές και ανεξάρτητο από τις άλλες αξιώσεις αποζημιώσεως βάσει του άρθρου 929 Α.Κ.
Αναφορικά δε με τη δεύτερη ενάγουσα Α. Κ. αποδεικνύονται τ' ακόλουθα: Όπως προαναφέρθηκε επέβαινε και αυτή στο αυτοκίνητο, που οδηγούσε ο πρώτος εναγόμενος και από τη σύγκρουση υπέστη ειδικότερα διπολικό κάταγμα δεξιού μηριαίου οστού, κάταγμα αριστερού μηριαίου οστού, κάταγμα αριστερού αντιβραχίου, θλαστικό τραύμα ραχιαίας επιφάνειας δεξιάς άκρας χειρός, πρώτης μεσοδακτυλικής πτυχής, τραύμα δεξιάς παρειάς προσώπου, κάκωση θώρακος από τη ζώνη ασφαλείας και τραύμα δεξιού οφθαλμού. Νοσηλεύθηκε στο Νοσοκομείο Ιωαννίνων "Γ. Χατζηκώστα" μέχρι 8-7-2005 και χειρουργήθηκε στην ορθοπεδική κλινική του εν λόγω νοσοκομείου με εσωτερική οστεοσύνθεση του κατάγματος των οστών του αντιβραχίου (πλάκα και βίδες) και ήλωση (βίδες) και στα δύο μηριαία οστά (δεξιού και αριστερού ποδιού). Ακόμη της έγινε χειρουργικός καθαρισμός και συρραφή των τραυμάτων. Παρέμεινε κλινήρης μέχρι 23-8-2005 (δηλαδή για δύο περίπου μήνες). Ακολούθως εκινείτο περιορισμένα μόνο με χρήση βακτηριών υπομασχαλιαίων για δύο (2) μήνες και της συνεστήθη να συνεχίσει την ως άνω φαρμακευτική αγωγή καθώς και τις φυσικοθεραπείες - κινησιοθεραπείες. Εισήχθη εκ νέου στην ως άνω κλινική στις 24-9-2007, όπου νοσηλεύθηκε μέχρι 30-9-2007 για αφαίρεση ήλου Δ.Ε. μηριαίου, και στη συνέχεια στις 26-5-2008 μέχρι 30-5-2008 για αφαίρεση υλικών (σύμφωνα με τα από 29.9.2005, 4.10.2007 και 30.5.2008 πιστοποιητικά του Γενικού Νοσοκομείου Ιωαννίνων "Γ. Χατζηκώστα"). Μέχρι και σήμερα παρουσιάζει χωλότητα στην βάδιση, το αριστερό γόνατο έχει μικρό περιορισμό 10ο περίπου στην κάμψη και στην ΔΕ άκρα χείρα δεν υπάρχει αίσθηση του δείκτη. Οι βλάβες αυτές, όπως επισημαίνεται στην από 2-7-2009 έκθεση πραγματογνωμοσύνης του πραγματογνώμονα Α. Σ. θεωρούνται σοβαρές και άγουν σε υπολειματικότητα και μειονεκτικότητα στη λειτουργία κυρίως των κάτω άκρων, αλλά και των άνω, χωρίς ελπίδα βελτίωσης παρά επιδείνωσης. Εξαιτίας του ατυχήματος φέρει δύσμορφη μετατραυματική ουλή έξω γνάθου και κάτω βλεφάρου δεξιού οφθαλμού, δύσμορφη ουλή ραχιαίας επιφάνειας δεξιάς άκρας χειρός με συνοδό αισθητηριακή διαταραχή στην κατανομή του ραχιαίου κερκιδικού κλάδου, δύσμορφες ουλές αριστερού πήχεως, μήκους 8cm κερκιδικής και 12cm ωλένιως, μεγάλη δύσμορφη ουλή αριστερού ισχύος μήκους 5cm περίπου, δύσμορφη ουλή δεξιού ισχίου μήκους 5cm περίπου. Για τη διόρθωση αυτών απαιτείται σειρά πλαστικών και επανορθωτικών επεμβάσεων (βλ. την από 26-6-2009 έκθεση πραγματογνωμοσύνης του πραγματογνώμονα Κ. Ρ. σε συνδυασμό με την από 29-11-2005 ιατρική βεβαίωση του ιατρού Π. Δ.). Επίσης, εξαιτίας του σοβαρότατου μετατραυματικού στρες η δεύτερη ενάγουσα υπέστη αγχώδη συνδρομή με εξειδικευμένη φοβία πτώσης και πτώσης από το κρεβάτι, τις νυχτερινές ώρες, με αϋπνία, την οποία αντιμετωπίζει με χρήση ψυχοφαρμάκων όπως αναγράφεται στο με αριθμ. πρωτ…/22-3-2006 πιστοποιητικό του ψυχιατρικού νοσοκομείου Αττικής. Αποδεικνύεται, επίσης, ότι οι παραμορφώσεις και η αναπηρία της δεύτερης ενάγουσας, ηλικίας 32 ετών, επιδρούν στην μείωση της προσωπικότητάς της και αποτελούν σοβαρό εμπόδιο στην άσκηση του επαγγέλματός της ως υπαλλήλου της δημοτικής αστυνομίας στο Δήμο Άνω Λιοσίων Αττικής, όπου συνεχίζεται να εργάζεται, θα επιδράσουν δε δυσμενώς στις μελλοντικές, κοινωνικές και λοιπές συναναστροφές της και στην εν γένει κοινωνική και επαγγελματική της εξέλιξη. Για την αντιμετώπιση δε όλων αυτών των δυσμενών επιπτώσεων δικαιούται αυτή να λάβει το ποσό των 150.000 ευρώ (άρθρ. 931 Α.Κ.).
Έτσι που έκρινε το Εφετείο κατέληξε στο αποδεικτικό πόρισμα αναφορικά με το ουσιώδες ζήτημα της επίδρασης στο μέλλον των αναιρεσιβλήτων της παραμόρφωσης και αναπηρίας που υπέστησαν συνεπεία του τραυματισμού τους από το ένδικο ατύχημα με ασαφείς και αντιφατικές αιτιολογίες. Ειδικότερα: α) ενώ δέχεται ότι οι αναιρεσίβλητες μετά τον τραυματισμό τους από το ένδικο ατύχημα συνεχίζουν να εργάζονται στο Δήμο Άνω Λιοσίων Αττικής ως υπάλληλοι της δημοτικής αστυνομίας, στη συνέχεια δέχεται ότι η αναπηρία και η παραμόρφωση τους αποτελούν σοβαρό εμπόδιο στην άσκηση της επαγγελματικής ως άνω δραστηριότητας της χωρίς να προσδιορίζει ποιο είναι το αντικείμενο αυτής και ως προς τι επηρεάζει την άσκησή της και β) ενώ δέχεται ότι η αποκατάσταση των δύσμορφων ουλών είναι εφικτή με πλαστική εγχείριση, στη συνέχεια δέχεται ότι οι παραμορφώσεις που εμφανίζουν συνεπεία αυτών, επιδρούν στη μείωση της προσωπικότητάς τους και στην εν γένει κοινωνική και επαγγελματική τους εξέλιξη, ενώ εξ άλλου, δεν προσδιορίζεται το ποσοστό αναπηρίας τους συνεπεία του τραυματισμού τους από το ένδικο ατύχημα. Περαιτέρω, σε σχέση με την εκ τούτων πρώτη Ζ. Μ., δεν διευκρινίζει, αν το "μεσεγλυματογενές νεόπλασμα του ευθυϊσχιακού βόθρου" που εμφάνισε και του οποίου έγινε χειρουργική εξαίρεση καθώς και η διόγκωση του ισχίου που ωσαύτως εμφάνισε και επηρέασε το κολπικό τοίχωμα με συνέπεια να τεκνοποιήσει με καισαρική τομή, εμφανίστηκαν λόγω του τραυματισμού της από το ένδικο ατύχημα και συγκεκριμένα, του συντριπτικού ενδαρθρικού κατάγματος κάτω πέρατος δεξιάς κερκίδας που υπέστη συνεπεία αυτού. Ενόψει των ανωτέρω ελλείψεων της προσβαλλόμενης αποφάσεως καθίσταται ανέφικτος ο αναιρετικός έλεγχος της ορθής ή μη εφαρμογής του αναφερόμενου στη μείζονα σκέψη κανόνα ουσιαστικού δικαίου του άρθρου 931 ΑΚ. Επομένως, είναι βάσιμος ο μοναδικός λόγος της αιτήσεως αναιρέσεως με τον οποίο αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η αναιρετική πλημμέλεια από τους αριθμούς 1 και 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ και αληθώς από τον αριθμό 19 του ίδιου άρθρου και πρέπει να γίνει δεκτός.
Επειδή, με βάση τα προεκτεθέμενα, πρέπει κατά παραδοχή του μοναδικού λόγου της αιτήσεως αναιρέσεως να γίνει δεκτή η από 26.9.2011 αίτηση για αναίρεση της 141/2011 οριστικής απόφασης του Εφετείου Ιωαννίνων κατά το μέρος αυτό ήτοι αναφορικά με την αξίωση των αναιρεσιβλήτων από το άρθρο 931 ΑΚ, να παραπεμφθεί η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση κατά διορθωτική με συμπλήρωση ερμηνεία του άρθρου 580 παρ. 3 ΚΠολΔ, όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 12 παρ. 4 του ν. 4055/2012, στο ίδιο Εφετείο συντιθέμενο από άλλους δικαστές και να καταδικασθεί καθεμία από τις αναιρεσίβλητες λόγω της ήττας τους, στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσείοντος όπως στο διατακτικό. (άρθρ. 176, 183 ΚΠολΔ).


ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Αναιρεί την υπ. αρ. 141/2011 απόφαση του Εφετείου Ιωαννίνων κατά το μέρος που αναφέρεται στο σκεπτικό.
Παραπέμπει την υπόθεση κατά το μέρος τούτο προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές Και
Καταδικάζει καθεμία από τις αναιρεσίβλητες στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσείοντος την οποία ορίζει σε τρεις χιλιάδες (3.000) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 26 Απριλίου 2013. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 16 Μαΐου 2013.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

<< Επιστροφή