Αυτόματη μετάφραση - Automatic translation (Google translate)

<< Επιστροφή

Απόφαση 25 / 2017    (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)


Αριθμός 25/2017

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΤ’ ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

Συγκροτήθηκε από τους δικαστές: Χρυσούλα Παρασκευά, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου (σύμφωνα με την υπ’ αριθμ.148/2016 πράξη της Προέδρου του Αρείου Πάγου), Αριστείδη Πελεκάνο, Αρτεμισία Παναγιώτου, Χρήστο Βρυνιώτη - Εισηγητή και Ιωάννη Μαγγίνα, Αρεοπαγίτες.
Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Δημητρίου Παπαγεωργίου (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Χαράλαμπου Αθανασίου.
Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 8 Νοεμβρίου 2016, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αιτούντος J. K. του K., κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Βασίλειο Νουζέλα για επανάληψη της διαδικασίας που περατώθηκε με την υπ’ αριθμ. 3512/2014 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών.
Το Πενταμελές Εφετείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ’ αυτή, και ο αιτών ζητεί τώρα την επανάληψη της διαδικασίας, για τους λόγους που αναφέρονται στην υπ’ αριθμ.πρωτ....12-2-2016 αίτησή του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό ...2016.
Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Δημήτριος Παπαγεωργίου εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Γεωργίου Μπόμπολη με αριθμό 65/12-4-2016, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: "-Εισάγοντας, ενώπιον Σας, κατά τα άρθρα 527 § 3 εδ. β’ , 528 § 1 εδ. α’ και 529 ΚΠΔ, την από 2-3-2015 αίτηση του J. K. του K. κατοίκου ... ... , (την οποίαν υπέβαλε δια - του Πληρεξουσίου του δικηγόρου Κατερίνης Βασιλείου Νουλεζα-), περί επαναλήψεως προς το συμφέρον αυτού της ποινικής διαδικασίας, που περατώθηκε με την υπ’ αριθ. 3512/19-11-2014, αμετάκλητη απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Αθηνών, εκθέτουμε τ’ ακόλουθα: Ι. Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 525 § 1 ΚΠΔ: "Η ποινική διαδικασία που περατώθηκε με αμετάκλητη απόφαση επαναλαμβάνεται προς το συμφέρον του καταδικασμένου για πλημμέλημα ή κακούργημα μόνο στις εξής περιπτώσεις 1)....2) αν ύστερα από την οριστική καταδίκη κάποιου, αποκαλύφθηκαν νέα άγνωστα στους δικαστές που τον καταδίκασαν γεγονότα ή αποδείξεις τα οποία μόνα τους, ή σε συνδυασμό με εκείνα, που είχαν προσκομισθεί προηγουμένως, κάνουν φανερό ότι αυτός που καταδικάσθηκε είναι αθώος, ή καταδικάσθηκε άδικα νια ένκλπυα βαρύτερο από εκείνο, που πραγματικά τέλεσε" (Α.Π. 1277/2008). -"Νέα γεγονότα ή αποδείξεις", που είναι ταυτόσημες έννοιες, είναι εκείνα που, είτε προϋπήρχαν της καταδίκης, αλλά ήσαν άγνωστα, είτε ανακαλύφθηκαν μετά την καταδίκη. Στην κατηγορία αυτή υπάγονται καταθέσεις νέων μαρτύρων ή συμπληρωματικές και διευκρινιστικές καταθέσεις όσων έχουν καταθέσει, νέα έγγραφα ή άλλα στοιχεία που διευκρινίζουν αμφίβολα σημεία της υποθέσεως τα οποία (νέα στοιχεία ) είτε μόνα τους είτε σε συνδυασμό με όσα προϋπήρχαν είναι βέβαιο, και όχι πιθανό, ότι οδηγούν στην αθώωση του κατ/νου. Αν όμως τα νέα γεγονότα ή αποδείξεις υποβλήθηκαν ρητά ή έμμεσα, στην κρίση του δικαστηρίου που καταδίκασε τον αιτούντα και απορρίφθηκαν από αυτό, έστω και εσφαλμένα, τότε δεν θεωρούνται νέα και κατά συνέπεια δεν μπορεί να αποτελέσουν την βάση για επανάληψη της διαδικασίας [(ΑΠ 1300/2009, ΑΠ 444/2009, ΑΠ 263/2009, ΑΠ 1094/2006, ΑΠ 1139/2003, Π. Τσιρίδης: "Η επανάληψη της διαδικασίας προς όφελος του καταδικασθέντος " Νοβ. 44. 778 και επ. , Δαλακούρας: "Περί των νέων και άγνωστων γεγονότων ή αποδείξεων στην επανάληψη της διαδικασίας " Υπέρ. 1995/673, Δαλακούρας: "Η επανάληψη διαδικασίας 2007, σελ. 214 και 215 )]. Είναι όμως, ανεπίτρεπτη -μέσω της διαδικασίας της επαναλήψεως της διαδικασίας- η επιδίωξη του καταδικασθέντος να υπάρξει απλά ένας νέος ουσιαστικός επανέλεγχος της κατηγορίας (ΑΠ 2482/2008, ΑΠ 788/08). II. Επομένως, η υπό κρίση αίτηση με την οποία ο αιτών ζητεί την επανάληψη της ποινικής διαδικασίας, που περατώθηκε με την υπ’ αριθ. 3512/19-11-2014, αμετάκλητη απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Αθηνών, γιατί-κατά τα λεγόμενα του- μετά την καταδίκη του, αποκαλύφθηκαν νέα γεγονότα ή νέες αποδείξεις, που καθιστούν φανερό ότι αυτός , είναι αθώος, είναι νόμιμη -σύμφωνα με τις προμνησθείσες διατάξεις, των άρθρων 527 § 3 και 528 § 1 του ΚΠΔ- αρμοδίως δε, εισάγεται ενώπιον Σας, και πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω κατ’ ουσία. III. Η προσβαλλόμενη ως άνω καταδικαστική απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Αθηνών είναι ήδη αμετάκλητη,- καθόσον δεν ασκήθηκε κατ’ αυτής αναίρεση- όπως προκύπτει από τις υπ’ αριθ. ...17-2-2016 και ...16-2-2016 βεβαιώσεις των αρμόδιων γραμματέων της Εισαγγελίας του ΑΠ και του εφετείου Αθηνών αντιστοίχως. IV. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προαναφερθείσα απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Αθηνών, ο αιτών κηρύχθηκε ένοχος, σε δεύτερο βαθμό, για τις αξιόποινες πράξεις για παράβαση του Νόμου περί πνευματικής ιδιοκτησίας κατ επάγγελμα σε συνολική ποινή κάθειρξης 5 ετών και χρηματική ποινή 20000C, και διατάχθηκε η ισόβια απέλαση του από την χώρα, καθώς και η επ’ αόριστον απαγόρευση της επανεισόδου του σ’ αυτή από την έναρξη της έκτισης της ποινής. -Στο αιτιολογικό της προσβαλλόμενης 111-115/2010 αποφάσεως, το δίκασαν κατ’ έφεση Δικαστήριο, μετά από εκτίμηση και αξιολόγηση όλων των μνημονευομένων, κατά το είδος τους, αποδεικτικών μέσων, δέχθηκε ανελέγκτως, κατά λέξη, τα εξής: "....Στις 25/7/2004, και ύστερα από έφοδο που πραγματοποίησαν αρμόδια όργανα της άμεσης Δράσης Αττικής σε αποθήκη του πρώτου ορόφου κτιρίου ευρισκομένου στην Αθήνα επί της οδού ..., βρέθηκαν στην κατοχή των κατηγορουμένων, οι οποίοι ήταν όλοι μέσα στην αποθήκη αυτή, απασχολούμενοι με διάφορες συναφείς εργασίες( όπως συσκευασία σε κούτες, επικόλληση ετικετών κ.λ.π.) και κατασχέθηκαν 1.600 κλεψίτυποι ψηφιακοί δίσκοι που περιείχαν τα αναφερόμενα στο διατακτικό της παρούσας μουσικά έργα, τους οποίους κατείχαν με σκοπό να τους διαθέσουν σε τρίτους αγοραστές με 16 ευρώ το ένα και έτσι θα αποκόμιζαν συνολικά παράνομο κέρδος ανερχόμενο στο ιδιαίτερα μεγάλο ποσό των 217.600 ευρώ, με αντίστοιχη απειλούμενη περιουσιακή ζημία των εγκαλουσών φωνογραφικών εταιριών. Τα ανωτέρω προκύπτουν από το εν γένει αποδεικτικό υλικό και κυρίως από την ένορκη κατάθεση του μάρτυρα που υπηρετούσε στην άμεση δράση και εξετάσθηκε ένορκα στο ακροατήριο του παρόντος Δικαστηρίου, Δ. Β., ο οποίος συνέλαβε τους κατηγορουμένους κατόπιν πληροφοριών περαστικού, που τους υπέδειξε ως τον χώρο από οπού αγόρασε cd, την αποθήκη της οδού .... Ο ιδιαίτερα μεγάλος αριθμός των κατεχομένων και προορισμένων να διατεθούν προς πώληση ψηφιακών δίσκων καθώς και η υποδομή και η οργάνωση που είχαν διαμορφώσει οι κατηγορούμενοι με τη μίσθωση και χρήση ειδικού χώρου στο κέντρο της Αθήνας για τη φύλαξη των κλεψίτυπων ψηφιακών δίσκων στοχεύοντας στην απόκτηση του ιδιαίτερου μεγάλου ποσού των 217 600 ευρώ μαρτυρούν ότι διαπράττουν τη διωκόμενη πράξη κατ’ επάγγελμα και ότι είναι ιδιαίτερα επικίνδυνοι για την προστασία της πνευματικής ιδιοκτησίας και των συγγενικών δικαιωμάτων συνεπώς να κηρυχθούν ένοχοι της από κοινού με πρόθεση χωρίς δικαίωμα και κατά παράβαση των διατάξεων του Ν 2121/1993 και των κυρωμένων με νόμο πολυμερών διεθνών συμβάσεων για την προστασία της πνευματικής ιδιοκτησίας, χωρίς την άδεια των ερμηνευτών η εκτελεστών καλλιτεχνών των μουσικών έργων κατοχής με σκοπό την διανομή στο κοινό των κλεψίτυπων ψηφιακών δίσκων ,που αναφέρονται στο διατακτικό κατ’ επάγγελμα όντες ιδιαίτερα επικίνδυνοι- απορριπτόμενου του ισχυρισμού του 1ου κατηγορουμένου περί μετατροπής της κατηγορίας από κακούργημα σε πλημμέλημα...." V. Με την υπό κρίση αίτηση του, ο αιτών "ως λόγους" επανάληψης της διαδικασίας προβάλλει, επί λέξει, τα παρακάτω: ".....συνελήφθην με συνοπτικές διαδικασίες την 25.7.20Ί4.σε 6οροφο κτήριο της Οδού ... στο κέντρο των Αθηνών όπου είχα μεταβεί στον 30ροφο σε φίλο μου για να καθαρίσουμε την Εκκλησία συγκεκριμένα ,εντελώς ανυποψίαστος , να επιστρέφω μία βίβλο πού είχα δανεισθεί από έναν ομοεθνή μου πού ονομάζεται Τ. προκειμένου να μεταβούμε στην Εκκλησία όπως προελέχθη που βρίσκεται πλησίον της οικίας του όπου πήγαινα για δεύτερη φορά και να παρακολουθήσουμε μαζί την θεία λειτουργία πού άρχιζε στις 18.00, με τον οποίον πηγαίναμε μαζί στην ορθόδοξη εκκλησία κάθε Κυριακή, οπότε κατά την κάθοδο μου στις σκάλες της οικοδομής άκουσα έντονους διάλογους και φασαρία στον 2° όροφο χωρίς να είμαι σε θέση να διακρίνω τί ακριβώς συνέβαινε ένστολοι, άνδρες της Ελληνικής Αστυνομίας πριν συνειδητοποιήσω η αντιληφθώ τι είχε προηγηθεί με συνέλαβαν στον 3όροφο άδικα και παράνομα, αδικαιολόγητα και μού έβαλαν γρήγορα χειροπέδες, ενώ αποδεδειγμένα δε βρισκόμουν στην αποθήκη του 2ου ορόφου και με επιβίβασαν βιαστικά σε ένα περιπολικό και με οδήγησαν στην Αστυνομία χωρίς να μού παράσχουν περισσότερες εξηγήσεις, ενώ εγώ εσφαλμένα .πλανημένα είχα πιστέψει ότι είχε ξεσπάσει πυρκαγιά προφανώς και έσπευσα για αυτό να κατέβω γρήγορα φοβούμενος ειλικρινώς για την ζωή μου και την σωματική ακεραιότητα μου. Καθοδόν προς το Αστυνομικό Τμήμα και αφού είχα δει ότι φόρτωναν πλαστικές μαύρες σακούλες γεμάτες πλαστούς ψηφιακούς δίσκους (CD) μού ρώτησαν αν ανήκαν σε εμένα η είχα οποιαδήποτε σχέση με αυτά και τους απάντησα χωρίς δισταγμό ότι δεν σχετίζομαι καθ’ οιονδήποτε τρόπο με αυτά και ότι αποκερδαίνω τα προς το ζην πουλώντας, ως πλανόδιος ρούχα, σε λαϊκές αγορές, καθαρίζοντας βιτρίνες καταστημάτων η οικιών για να επιβιώσω τίμια εργαζόμενος, ασφαλισμένος με ΑΦΜ, μετέπειτα μόλις νομιμοποιήθηκα στην Ελλάδα , και ότι ως πολιτικός πρόσφυγας έχω εγκατασταθεί από έναν χρόνο, δηλ. το 2003 στην Ελλάδα εδώ και έναν χρόνο διαμένοντας σε σταθερή, γνωστή διεύθυνση. Σε αυτό το 6όροφο κτήριο όπου διέμεναν κυρίως αλλοδαποί αφρικανικής προέλευσης, όπως παρατήρησα εκείνη την ημέρα προσευχής Κυριακή ώρα 3.30 μμ που πήγα, ώστε να καθαρίσουμε την Εκκλησία και βρισκόμουν στον 3όροφο σε φίλο μου που θα πηγαίναμε μαζί, πήγαιναν πολλοί, διάφοροι υπήκοοι αφρικανικών χωρών πού δεν γνώριζα βέβαια, καθώς δεν επισκεπτόμουν συχνά τον χώρο η αν είχαν αναπτύξει σε αποθήκες υποδομή παραγωγής κλεψίτυπων ψηφιακών δίσκων δηλ. για οποιαδήποτε παράνομη, έκνομη, δραστηριότητα αναπαραγωγής και συσκευασίας παράνομων κλεψίτυπων ψηφιακών δίσκων κατά παράβαση της κείμενης Νομοθεσίας ,που σχετιζόταν με αυτήν την άγνωστη μέχρι τότε σε εμένα παραγωγή παράνομων ψηφιακών δίσκων, όπως διαπίστωσα αργότερα μετά την σύλληψη μου, στην οποίαν δεν είχα καμία απολύτως ανάμιξη, άλλωστε δεν είχα δει η αντιληφθεί, και αυτό άλλωστε ήταν αντικειμενικά αδύνατον καθώς δεν είχα εισέλθει σε διαμερίσματα η στην αποθήκη του 2ου ορόφου και δεν μπορούσα να διανοηθώ κατά την ολιγόλεπτη, σύντομη παραμονή μου στο κτήριο αν κάποιος συσκεύαζε η κολλούσε αυτοκόλλητα σε κλεψίτυπους ψηφιακούς δίσκους σε γραφείο .αργότερα πληροφορήθηκα όταν άρχισε η προανάκριση μου απαγγέλθηκαν οι κατηγορίες και μου ανακοινώθηκε ότι είχαν βρεθεί και κατασχεθεί στον χώρο 13.600 πλαστά CD την ύπαρξη των οποίων δεν γνώριζα. Άραγε δεν βρέθηκα να μετέχω σε αυτήν την παράνομη δραστηριότητα, να κατέχω πλαστά CD η να έχω χρήματα στην τσέπη μου ,όμως θεωρήθηκα ως συναυτουργός αυτής της εγκληματικής δραστηριότητας και μού επιβλήθηκε βαρύτατη ποινή για αδίκημα πού δεν διέπραξα. Όμως πολύ γρήγορα βρέθηκα κατηγορούμενος για διάπραξη κακουργηματικής παράβασης του Νόμου περί πνευματικής ιδιοκτησίας 2121/1993 που προβλέπει πολύ αυστηρές κυρώσεις, ενώ δεν γνώριζα ούτε κατ όψιν τους μετέπειτα συγκατηγορούμενους μου, οι οποίοι απλώς ήταν αφρικανικής καταγωγής γνωστοί εξ’ όψεως και με τους οποίους δεν είχα καμία απολύτως κοινωνική η φιλική σχέση η οποιαδήποτε άλλη κοινωνική συναναστροφή. Μετά την απολογία μου ενώπιον του κ. Ανακριτή του 25ου τακτικού τμήματος Αθηνών πού μού επέβαλε τους περιοριστικούς όρους της εγγυοδοσίας των 3.000 ευρώ πού ήταν αδύνατον .ανέφικτο να καταβάλλω και να καλύψω λόγω της δυσμενούς οικονομικής μου θέσης πού θα ήταν διαφορετική αν κατ’ επάγγελμα ασχολούμουν με την αναπαραγωγή και διακίνηση κλεψίτυπων ψηφιακών δίσκων, της εμφάνισης την 1η και 16η εκάστου μηνός στο Α.Τ. κατοικίας μου και της απαγόρευσης εξόδου από την χώρα, μη δυνάμενος να καταβάλλω εμπρόθεσμα την ορισθείσα εγγυοδοσία των 3.000 ευρώ, που δεν ανταποκρινόταν στις πραγματικές οικονομικές δυνατότητες μου, ατράνταχτη απόδειξη ότι δεν σχετιζόμουν με συσκευασία η διακίνηση κλεψίτυπων ψηφιακών δίσκων, συνελήφθην την 25/11/2004 δυνάμει της υπάριθμ.420/2004 διάταξης του κ Ανακριτή Πλημμελειοδικών Αθηνών και του υπάριθμ....2004 εκδοθέντος από αυτόν εντάλματος σύλληψης εμφανισθείς στην αρμόδια Υπηρεσία για να ανανεώσω το πολιτικό άσυλο μου και οδηγήθηκα στις Φυλακές αρχικώς Χανίων και μετέπειτα Κορυδαλλού όπου παρέμεινα μέχρι την 17.2.2006, ίδετε σχετικά έγγραφα, ενώ στην συνέχεια παραπέμφθηκα για το ανωτέρω κακούργημα με το υπ’ αριθμόν 20/2006 βούλευμα του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Αθηνών να δικασθώ στο Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων Αθηνών, όπου δυστυχώς δεν κατόρθωσα να αποδείξω την αθωότητα μου και να προσκομίσω κρίσιμα για τον σχηματισμό δικανικής πεποίθησης έγγραφα ,το οποίο με την με αριθμό 526/2005 απόφαση του με κήρυξε ένοχο για κακουργηματική παράβαση του Ν.2121/93 και μού επέβαλε ποινή κάθειρξης έξι(6) ετών και παρεπόμενη χρηματική ποινή 20.000 ευρώ , και διέταξε την ισόβια απέλαση μου από την χώρα μετά την οριστική έκτιση της ποινής μου, και την απόλυση μου από τις φυλακές.....Επειδή το Δικαστήριο δεύτερου βαθμού πού περαίωσε την διαδικασία και μού επέβαλε αμετάκλητη ποινή κάθειρξης πέντε 5 ετών και χρηματική ποινή 20.000ευρώ, καθώς, και ως μέτρο ασφαλείας ισόβια απέλαση και διά βίου απαγόρευση επανεισόδου μου, στην χώρα καταγωγής μου την ..., όπου αποδεδειγμένα, αδιαμφισβήτητα, όπως είναι πασιφανές, κινδυνεύει η σωματική ακεραιότητα και η ζωή μου, καθώς επικρατεί εμπόλεμη κατάσταση, εμφύλιος πόλεμος ,όπως προκύπτει από τα έγγραφα και τα πρακτικά της δικογραφίας, δεν έλαβε υπόψη του, καθώς ήταν άγνωστο σε αυτό το γεγονός ότι είχα από της εισόδου, ελεύσεως και εγκαταστάσεων μου το 2003 στην Ελλάδα την ιδιότητα του πολιτικού πρόσφυγα, πού ουδέποτε απώλεσα, παρόλο νομιμοποιήθηκα στην συνέχεια με Άδεια διαμονής και εργασίας αλλοδαπού , άλλωστε στην συνέχεια υπέβαλα Αίτηση στην Δ/νση Αλλοδαπών του Δήμου Αθηναίων με τα προβλεπόμενα δικαιολογητικά και ΙΔΙΩΤΙΚΟ ΣΥΜΦΩΝΗΤΙΚΟ ΜΙΣΘΩΣΗΣ ΚΑΤΟΙΚΙΑΣ για την χορήγηση Άδειας διαμονής και μού χορηγήθηκε τα επόμενα έτη όπως λ.χ το 2012, 2013 ,2014 ΕΙΔΙΚΗ ΒΕΒΑΙΩΣΗ ΝΟΜΙΜΗΣ ΔΙΑΜΟΝΗΣ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, που προσκομίζω και επικαλούμαι, προερχόμενος από χώρα, όπου για εθνοτικούς, φυλετικούς και θρησκευτικούς λόγους, επικρατεί εδώ και χρόνια έκρυθμη κατάσταση εμφύλιος πόλεμος και κυριαρχεί ένοπλη δράση μουσουλμανικής παραστρατιωτικής οργάνωσης (Μ. Χ.) που εξοντώνει, φονεύει και πυρπολεί αδίστακτα χωρίς κανέναν απολύτως σεβασμό για την ανθρώπινη ζωή Χριστιανούς καθολικούς η ορθόδοξους και τις οικογένειες τους, όπως συνέβη με εμένα που συνελήφθην, υποβλήθηκα σε βασανιστήρια και κατόρθωσα να διαφύγω αφήνοντας όμως την οικογένεια μου, δηλ την σύζυγο μου και τα δύο ανήλικα τέκνα μας που θέλουν να ενωθούν μαζί μου στην Ελλάδα και υποβάλλει αυτούς σε μαρτυρικά βασανιστήρια. Άλλωστε δεν είχα την δυνατότητα να προσκομίσω στο δευτεροβάθμιο Δικαστήριο τα απαραίτητα έγγραφα όπως την Ειδική βεβαίωση μόνιμης διαμονής της Δ/νσης Αλλοδαπών και Μετανάστευσης Αθηνών, με δικαίωμα πρόσβασης στην αγορά εργασίας με καθεστώς μισθωτής απασχόλησης, ότι είχα προβεί στις απαραίτητες ενέργειες νομιμοποίησης μου ως εργαζόμενος και διέμενα νόμιμα στην Ελλάδα το 2014, οπότε δεν πρόλαβα να περαιώσω την απαραίτητη διαδικασία για την χορήγηση Άδειας διαμονής για το έτος 2014/2015 στην Ελλάδα, καθώς και άλλα σημαντικά έγγραφα πού αφορούν την ιδιότητα μου πού διατηρώ συνάμα ως πολιτικού πρόσφυγα, που αιτήθηκα να ανανεωθεί, χωρίς στην πραγματικότητα παρόλο πού υπήχθην σε άλλο νομικό καθεστώς να απολέσω την ιδιότητα μου αυτή, μέχρι σήμερα ,και να αποδείξω με έγγραφα ότι ήμουν κάτοχος ΑΦΜ στην Ελλάδα βάσει της από 9/1/2012 βεβαίωσης απόδοσης ΑΦΜ της ΔΟΥ Αθηνών, κρίσιμα αποδεικτικά των ισχυρισμών μου έγγραφα πού δεν προσκομίσθηκαν και δεν τέθηκαν υπόψη των δικαστών πού εξέδωσαν την καταδικαστική απόφαση και θα κατέληγαν σε ότι αφορά την επιβολή του υπερβολικού επιβληθέντος μέτρου ασφαλείας της ισόβιας απέλασης σε διαφορετική απόφαση, καθώς σύμφωνα με διατάξεις διεθνών συμβάσεων πού έχει κυρώσει η Ελλάδα, που απαγορεύουν την απέλαση των αλλοδαπών, αποτελούν και διατάξεις του εθνικού μας δικαίου και δεσμεύουν το δικαστήριο και την Διοίκηση. Από τις διατάξεις αυτές απαγορεύεται να διαταχτεί απέλαση, όταν με αυτήν προσβάλλονται θεμελιώδη δικαιώματα των αλλοδαπών πού υπερτερούν σε σπουδαιότητα από το συμφέρον του κράτους, για την απομάκρυνση του. Σύμφωνα με τις διεθνείς συμβάσεις πού έχει κυρώσει η Ελλάδα και από τον Ν.3386/2005, απαγορεύεται η απέλαση του αλλοδαπού στις κάτωθι περιπτώσεις. Α. Αν υπάρχουν βάσιμοι φόβοι ότι στην χώρα του προορισμού του δηλ. της καταγωγής του, της προελεύσεως του η της χώρας πού προσφέρεται να υποδεχθεί τον περί ου πρόκειται ο αλλοδαπό. 1 . Να διωχθεί για την δράση του υπέρ της ελευθερίας (άρθρο 5παρ.2 Συντάγμ . και 1 παρ. ε’ του Ν 3351/2004. 2. Να διωχθεί για λόγους που βασίζονται σε διάκριση οποιασδήποτε μορφής ,όπως του φύλου, της φυλής, της θρησκείας, της εθνοτικής καταγωγής, της θρησκείας, της ιθαγένειας, της γλώσσας, των πολιτικών φρονημάτων και του γενετήσιου προσανατολισμού του κατ’ άρθρο 11 περ. ε’ , του Ν.3221/2004, άρθρο 1 παρ.1 του Ν. 1782/1988. Κύρωση της Σύμβασης κατά των βασανιστηρίων και άλλων τρόπων απάνθρωπα η ταπεινωτικής μεταχείρισης n τιμωρίας. 3. Να κινδυνεύσει να υποστεί βασανιστήρια ή άλλους τρόπους σκληρής απάνθρωπης η ταπεινωτικής μεταχείρισης, άρθρο 3 και 16 παρ.1 του Ν. 1782/1988). Β". Αν είναι πρόσφυγας η αιτών πολιτικό άσυλο (άρθρο 3 της Σύμβασης της Γενεύης του 1951) για το καθεστώς των προσφύγων πού κυρώθηκε από την Ελλάδα με το ΝΔ3989/19681 και Υπόμνημα της Υπάτης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους πρόσφυγες του Ιουνίου 2003,ενκ.2554/200 Εισ., ΑΠ). Επειδή μετά το αμετάκλητο της απόφασης, ο καταδικασθείς αλλοδαπός εναντίον του οποίου διατάχθηκε το μέτρο ασφαλείας της απέλασης από το δικαστήριο, δικαιούται να ασκήσει το έκτακτο μέσον της επανάληψης της διαδικασίας κατ’ άρθρα 525-530 Κ.Π.Δ., αν μετά την οριστική καταδίκη του αποκαλύφθηκαν νέα, άγνωστα στους δικαστές που τον καταδίκασαν γεγονότα και αποδείξεις, τα οποία μόνα τους η σε συνδυασμό με εκείνα πού είχαν προσκομισθεί προηγουμένως , κάνουν φανερό ότι αυτός πού καταδικάσθηκε είναι αθώος για έγκλημα βαρύτερο από εκείνο που πραγματικά τέλεσε. Άραγε πώς θα απελαθώ στην χώρα καταγωγής μου όπου κινδυνεύει αποδεδειγμένα η ζωή μου: Επειδή επιπλέον δεν έχω καταδικασθεί για άλλο αδίκημα, έχω αναπτύξει οικονομική και επαγγελματική δραστηριότητα στην Ελλάδα όπου διαβιώνω ειρηνικά και με νομοτάγεια, διαθέτοντας Άδεια παραμονής και εργασίας και έχω ενσωματωθεί πλήρως κοινωνικά στην Ελλάδα, όπου εργάζομαι και έχω μόνιμη, γνωστή στις Αρχές διεύθυνση διαμονής και ουδείς λόγος δημόσιας τάξης η ασφάλειας συντρέχει στο πρόσωπο μου ώστε να διαταχθεί η δικαστική απέλαση μου. Επειδή η ιδιότητα μου ανεξαρτήτως αν νομιμοποιήθηκα στην συνέχεια το 2005 γεγονός πού δεν ερεύνησε το Δικαστήριο, στην Ελλάδα ως πολιτικού πρόσφυγα πού ήταν άγνωστη στο Δικαστήριο ,το οποίο μου επέβαλε το αυστηρότατο, σκληρότατο μέτρο ασφαλείας της ισόβιας απέλασης μετά την έκτιση της ποινής μου και την απόλυση μου από τις φυλακές συνιστά κατά τον Ν. 1975/91 όπως τροποποιήθηκε και ισχύει πλέον υε τον Ν.3386/2005 λόγο απαγόρευσης επιβολής του μέτρου της δικαστικής απέλασης και καθιστά βάσιμη την Αίτηση μου για επανάληψη της διαδικασίας (Συμβ.ΑΠ 1498/1998 Νοβ48 σελ. 322). Επειδή νέες κατ’ άρθρον αποδείξεις, μπορεί να είναι οποιαδήποτε αποδεικτικά στοιχεία, όπως καταθέσεις νέων αυτόπτων μαρτύρων που προτείνω πού θα καταθέσουν ότι δεν βρισκόμουν αποδεδειγμένα κατά την στιγμή της σύλληψης μου την 25/7/2004 στην αποθήκη στον 2° όροφο, στην 6όροφη οικοδομή επί της οδού ... μαζί με τους άλλους συγκατηγορουμένους μου, όπου δεν είχα πατήσει ουδέποτε το πόδι μου, άλλωστε ΟΥΔΕΙΣ με αναγνώρισε και σε αυτό το σημείο της κατάθεση του α μάρτυρα κατηγορίας είναι ανακριβής ασαφής δυστυχώς όμως μαζί τα χλωρά καίγονται και τα ξερά κατά την σοφή λαϊκή ρήση, καθώς δεν ήταν σε θέση να με περιγράψει με ακρίβεια ως προς τα σωματικά χαρακτηριστικά μου η να προσδιορίσει ακριβώς τι εργασία έκανα όπως παραδέχτηκε, αλλά στην πραγματικότητα στον 3ο όροφο όπου ανέβηκαν και με συνέλαβαν οι Αστυνομικοί, έχοντας αναλάβει κάποια εργασία όπως κατέθεσε ο πρώτος μάρτυρας κατηγορίας, ο οποίος ερωτηθείς από την έδρα δε ήταν σε θέση να απαντήσει τι εργασία έκανε χωριστά ο καθένας, ενώ παραδέχθηκε λίγο πιο πάνω στην αόριστη .γενικόλογη κατάθεση του ότι η οικοδομή αυτή ήταν γεμάτη αποθήκες, πλην όμως με βάση αυτήν την κατάθεση ασκήθηκε εναντίον μου ποινική δίωξη και καταδικάστηκα για κακουργηματική παράβαση του Ν.2121/93, ενώ ο β μάρτυρας κατηγορίας και εκπρόσωπος των Φωνογραφικών εταιρειών κατέθεσε συγκεκριμένα ότι "όταν έφθασα τους είχαν δεμένους στην άκρη ήταν οι παρόντες κατηγορούμενοι, εμείς πήγαμε για να συσκευάσουμε τα CD, ενώ πιο κάτω κατέθεσε ότι "μηχανήματα αναπαραγωγής δεν υπήρχαν ", αλλά και για την πραγματική επαγγελματική ενασχόληση μου, ότι δεν είχα καμία απολύτως σχέση άμεση η έμμεση με την αναπαραγωγή συσκευασία και διακίνηση παράνομων και κλεψίτυπων ψηφιακών δίσκων, ότι τυχαίως για τον προρρηθέντα λόγο εκκλησίασης και καθαρισμού της Εκκλησίας όπως είχα αναλάβει ως καθήκον και συμπτωματικώς την 25.7.2014 ευρέθην για τους προρρηθέντες λόγους στο κτήριο αυτό, την οικονομική, κοινωνική και οικογενειακή κατάσταση μου, τον λόγο μετάβασης μου την Κυριακή 25.72004 στο κτήριο της Οδού ... η και νεότερες συμπληρωματικές η διευκρινιστικές των όσων είχαν τεθεί υπόψη του δικαστηρίου η νέα έγγραφα, ή άλλα στοιχεία πού διευκρινίζουν αμφίβολα σημεία της υπόθεσης " VI. Αναμφιβόλως όθεν, από το περιεχόμενο της εν λόγω αιτήσεως δεν προκύπτουν "νέα γεγονότα" ή "αποδείξεις", άγνωστες, στους δικαστές που δίκασαν, κατά την έννοια του άρθρου 525§2 του ΠΚ, και οι οποίες από μόνες τους ή σε συνδυασμό με τις αποδείξεις που έλαβε υπόψη του το δικαστήριο -, καθιστούν φανερό, ότι αυτός, είναι αθώος για την πράξη για την οποία καταδικάστηκε, αλλά στην αίτηση περιέχονται ισχυρισμοί και επιχειρήματα του, που, εστιάζονται γύρω, από την κριτική της απόφασης και τις παραδοχές του Εφετείου, και γενικά γύρω από την αξιολόγηση των αποδεικτικών μέσων κατά την διάρκεια της δίκης, κατά την οποία καταδικάσθηκε, έτσι ώστε να καταφαίνεται η επιδίωξη του -δια της ως άνω διαδικασίας- να υπάρξει, ένας νέος ουσιαστικός επανέλεγχος της κατηγορίας, ο οποίος κατά τα προεκτεθέντα είναι ανεπίτρεπτος. Εξάλλου θα πρέπει να τονισθεί ότι η ούτως επιβληθείσα απέλαση, δεν μπορεί αποτελέσει αντικείμενο επαναλήψεως διαδικασίας αλλά ενδεχομένως να δημιουργούσε βάσιμο αναιρετικό λόγο (της ελλείψεως ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας για την επιβολή της) γεγονός όμως που δεν συνέβη στην υπό κρίση περίπτωση. -Άλλωστε το θέμα της εκτελέσεως ή μη τη απελάσεως ή της αναστολής αυτής, ρυθμίζεται από τις διατάξεις του άρθρου 74 του Π Κ όπως ισχύει μετά την τροποποίηση του από τον Ν4322/27-4-2015, σχετική δε είναι για την αναστολή της απελάσεως του η εκδοθείσα -μετά την υποβολή της υπό κρίση αιτήσεως- υπ’ αιθ.124/8-5-2015 Διάταξη της Εισαγγελέως Πρωτοδικών Τρικάλων (Ίδετε αυτή). VII. -Επομένως, θα πρέπει να απορριφθεί, η υπό κρίση αίτηση του για επανάληψη της διαδικασίας, -ως κατ’ ουσίαν αβάσιμη-, να επιβληθούν δε τα εκ διακοσίων πενήντα(250)€ δικαστικά έξοδα σε βάρος του (άρθ. 583 §1 ΚΠΔ, σε συνδ. με το αρθρ. 3 §3 του Ν. 773/1977 και την 123827/23-12-2010 Απόφαση Υπουργών Οικονομικών& Δικαιοσύνης). Για τους λόγους αυτούς Προτείνουμε: 1) Ν’ απορριφθεί στην ουσία της η από 2-3-2015 αίτηση του J. K. του K. κατοίκου ... ..., περί επαναλήψεως προς το συμφέρον αυτού της ποινικής διαδικασίας, που περατώθηκε με την υπ’ αριθ. 3512/19-11-2014, αμετάκλητη απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Αθηνών, 2) Να επιβληθούν τα εκ διακοσίων είκοσι (250) € δικαστικά έξοδα, σε βάρος του. Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Γεώργιος Μπόμπολης"
Αφού άκουσε
τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και τον πληρεξούσιο του αιτούντος.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Φέρεται προς συζήτηση ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου η υπό κρίση από 10-2-2016 αίτηση του J. K. του K., για επανάληψη, προς το συμφέρον αυτού της ποινικής διαδικασίας που περατώθηκε με την υπ’ αριθ.3512/19-12-2014 αμετάκλητη απόφαση του Α’ Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών και πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω. Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 525 παρ.1 ΚΠΔ: "Η ποινική διαδικασία που περατώθηκε με αμετάκλητη απόφαση επαναλαμβάνεται προς το συμφέρον του καταδικασμένου για πλημμέλημα ή κακούργημα μόνο στις εξής περιπτώσεις 1)....2)αν ύστερα από την οριστική, καταδίκη κάποιου, αποκαλύφθηκαν νέα άγνωστα στους δικαστές που τον καταδίκασαν, γεγονότα ή αποδείξεις τα οποία από μόνα τους, ή σε συνδυασμό με εκείνα, που είχαν προσκομισθεί προηγουμένως, κάνουν φανερό ότι αυτός που καταδικάσθηκε είναι αθώος ή καταδικάσθηκε άδικα για έγκλημα βαρύτερο από εκείνο που πραγματικά τέλεσε. "Νέα γεγονότα ή αποδείξεις" είναι εκείνα που είτε προϋπήρχαν της καταδίκης, αλλά ήσαν άγνωστα, είτε ανακαλύφθηκαν μετά την καταδίκη. Στην κατηγορία αυτή υπάγονται καταθέσεις νέων μαρτύρων ή συμπληρωματικές και διευκρινιστικές καταθέσεις όσων έχουν καταθέσει, νέα έγγραφα ή άλλα στοιχεία που διευκρινίζουν αμφίβολα σημεία της υποθέσεως τα οποία (νέα στοιχεία ) είτε μόνα τους είτε σε συνδυασμό με όσα προϋπήρχαν είναι βέβαιο, και όχι πιθανό, ότι οδηγούν στην αθώωση του κατ/νου. Αν όμως τα νέα γεγονότα ή αποδείξεις υποβλήθηκαν ρητά ή έμμεσα, στην κρίση του δικαστηρίου που καταδίκασε τον αιτούντα και απορρίφθηκαν από αυτό, έστω και εσφαλμένα, τότε δεν θεωρούνται νέα και κατά συνέπεια δεν μπορεί να αποτελέσουν την βάση για επανάληψη της διαδικασίας. Είναι όμως, ανεπίτρεπτη -μέσω της διαδικασίας της επαναλήψεως της διαδικασίας- η επιδίωξη του καταδικασθέντος να υπάρξει απλά ένας νέος ουσιαστικός επανέλεγχος της κατηγορίας .
Η προσβαλλόμενη με αριθμό 3512/2014 καταδικαστική απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Αθηνών είναι αμετάκλητη,- καθόσον δεν ασκήθηκε κατ’ αυτής αναίρεση- όπως προκύπτει από τις υπ’ αριθ. ...17-2-2016 και ...16-2-2016 βεβαιώσεις των αρμόδιων γραμματέων της Εισαγγελίας του ΑΠ και του εφετείου Αθηνών, αντιστοίχως.
Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προαναφερθείσα απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Αθηνών, ο αιτών κηρύχθηκε ένοχος, σε δεύτερο βαθμό, για τις αξιόποινες πράξεις για παράβαση του Νόμου περί πνευματικής ιδιοκτησίας κατ επάγγελμα σε συνολική ποινή κάθειρξης 5 ετών και χρηματική ποινή 20000€, και διατάχθηκε η ισόβια απέλαση του από την χώρα, καθώς και η επ’ αόριστον απαγόρευση της επανεισόδου του σ’ αυτή από την έναρξη της έκτισης της ποινής.
-Στο αιτιολογικό της προσβαλλόμενης 111-115/2010 αποφάσεως, το δίκασαν κατ’ έφεση Δικαστήριο, μετά από εκτίμηση και αξιολόγηση όλων των μνημονευομένων, κατά το είδος τους, αποδεικτικών μέσων, δέχθηκε ανελέγκτως, κατά λέξη, τα εξής: "....Στις 25/7/2004, και ύστερα από έφοδο που πραγματοποίησαν αρμόδια όργανα της άμεσης Δράσης Αττικής σε αποθήκη του πρώτου ορόφου κτιρίου ευρισκομένου στην Αθήνα επί της οδού ..., βρέθηκαν στην κατοχή των κατηγορουμένων, οι οποίοι ήταν όλοι μέσα στην αποθήκη αυτή, απασχολούμενοι με διάφορες συναφείς εργασίες( όπως συσκευασία σε κούτες, επικόλληση ετικετών κ.λ.π.) και κατασχέθηκαν 1.600 κλεψίτυποι ψηφιακοί δίσκοι που περιείχαν τα αναφερόμενα στο διατακτικό της παρούσας μουσικά έργα, τους οποίους κατείχαν με σκοπό να τους διαθέσουν σε τρίτους αγοραστές με 16 ευρώ το ένα και έτσι θα αποκόμιζαν συνολικά παράνομο κέρδος ανερχόμενο στο ιδιαίτερα μεγάλο ποσό των 217.600 ευρώ, με αντίστοιχη απειλούμενη περιουσιακή ζημία των εγκαλουσών φωνογραφικών εταιριών. Τα ανωτέρω προκύπτουν από το εν γένει αποδεικτικό υλικό και κυρίως από την ένορκη κατάθεση του μάρτυρα που υπηρετούσε στην άμεση δράση και εξετάσθηκε ένορκα στο ακροατήριο του παρόντος Δικαστηρίου, Δ. Β., ο οποίος συνέλαβε τους κατηγορουμένους κατόπιν πληροφοριών περαστικού, που τους υπέδειξε ως τον χώρο από οπού αγόρασε cd, την αποθήκη της οδού .... Ο ιδιαίτερα μεγάλος αριθμός των κατεχομένων και προορισμένων να διατεθούν προς πώληση ψηφιακών δίσκων καθώς και η υποδομή και η οργάνωση που είχαν διαμορφώσει οι κατηγορούμενοι με τη μίσθωση και χρήση ειδικού χώρου στο κέντρο της Αθήνας για τη φύλαξη των κλεψίτυπων ψηφιακών δίσκων στοχεύοντας στην απόκτηση του ιδιαίτερου μεγάλου ποσού των 217.600 ευρώ μαρτυρούν ότι διαπράττουν τη διωκόμενη πράξη κατ’ επάγγελμα και ότι είναι ιδιαίτερα επικίνδυνοι για την προστασία της πνευματικής ιδιοκτησίας και των συγγενικών δικαιωμάτων συνεπώς να κηρυχθούν ένοχοι της από κοινού με πρόθεση χωρίς δικαίωμα και κατά παράβαση των διατάξεων του Ν 2121/1993 και των κυρωμένων με νόμο πολυμερών διεθνών συμβάσεων για την προστασία της πνευματικής ιδιοκτησίας, χωρίς την άδεια των ερμηνευτών η εκτελεστών καλλιτεχνών των μουσικών έργων κατοχής με σκοπό την διανομή στο κοινό των κλεψίτυπων ψηφιακών δίσκων, που αναφέρονται στο διατακτικό κατ’ επάγγελμα όντες ιδιαίτερα επικίνδυνοι- απορριπτόμενου του ισχυρισμού του 1ου κατηγορουμένου περί μετατροπής της κατηγορίας από κακούργημα σε πλημμέλημα...." Με την υπό κρίση αίτηση του, ο αιτών "ως λόγους" επανάληψης της διαδικασίας προβάλλει, επί λέξει, τα παρακάτω: "....συνελήφθην με συνοπτικές διαδικασίες την 25.7.20Ί4.σε 6οροφο κτήριο της Οδού ... στο κέντρο των Αθηνών όπου είχα μεταβεί στον 3ο όροφο σε φίλο μου για να καθαρίσουμε την Εκκλησία συγκεκριμένα, εντελώς ανυποψίαστος, να επιστρέφω μία βίβλο πού είχα δανεισθεί από έναν ομοεθνή μου πού ονομάζεται Τ. προκειμένου να μεταβούμε στην Εκκλησία όπως προελέχθη που βρίσκεται πλησίον της οικίας του όπου πήγαινα για δεύτερη φορά και να παρακολουθήσουμε μαζί την θεία λειτουργία πού άρχιζε στις 18.00, με τον οποίον πηγαίναμε μαζί στην ορθόδοξη εκκλησία κάθε Κυριακή, οπότε κατά την κάθοδο μου στις σκάλες της οικοδομής άκουσα έντονους διάλογους και φασαρία στον 2° όροφο χωρίς να είμαι σε θέση να διακρίνω τί ακριβώς συνέβαινε ένστολοι, άνδρες της Ελληνικής Αστυνομίας πριν συνειδητοποιήσω η αντιληφθώ τι είχε προηγηθεί με συνέλαβαν στον 3όροφο άδικα και παράνομα, αδικαιολόγητα και μού έβαλαν γρήγορα χειροπέδες, ενώ αποδεδειγμένα δε βρισκόμουν στην αποθήκη του 2ου ορόφου και με επιβίβασαν βιαστικά σε ένα περιπολικό και με οδήγησαν στην Αστυνομία χωρίς να μού παράσχουν περισσότερες εξηγήσεις, ενώ εγώ εσφαλμένα .πλανημένα είχα πιστέψει ότι είχε ξεσπάσει πυρκαγιά προφανώς και έσπευσα για αυτό να κατέβω γρήγορα φοβούμενος ειλικρινώς για την ζωή μου και την σωματική ακεραιότητα μου. Καθοδόν προς το Αστυνομικό Τμήμα και αφού είχα δει ότι φόρτωναν πλαστικές μαύρες σακούλες γεμάτες πλαστούς ψηφιακούς δίσκους (CD) μού ρώτησαν αν ανήκαν σε εμένα η είχα οποιαδήποτε σχέση με αυτά και τους απάντησα χωρίς δισταγμό ότι δεν σχετίζομαι καθ’ οιονδήποτε τρόπο με αυτά και ότι αποκερδαίνω τα προς το ζην πουλώντας, ως πλανόδιος ρούχα, σε λαϊκές αγορές, καθαρίζοντας βιτρίνες καταστημάτων η οικιών για να επιβιώσω τίμια εργαζόμενος, ασφαλισμένος με ΑΦΜ, μετέπειτα μόλις νομιμοποιήθηκα στην Ελλάδα, και ότι ως πολιτικός πρόσφυγας έχω εγκατασταθεί από έναν χρόνο , δηλ. το 2003 στην Ελλάδα εδώ και έναν χρόνο διαμένοντας σε σταθερή, γνωστή διεύθυνση. Σε αυτό το 6όροφο κτήριο όπου διέμεναν κυρίως αλλοδαποί αφρικανικής προέλευσης, όπως παρατήρησα εκείνη την ημέρα προσευχής Κυριακή ώρα 3.30 μμ που πήγα, ώστε να καθαρίσουμε την Εκκλησία και βρισκόμουν στον 3όροφο σε φίλο μου που θα πηγαίναμε μαζί, πήγαιναν πολλοί, διάφοροι υπήκοοι αφρικανικών χωρών πού δεν γνώριζα βέβαια, καθώς δεν επισκεπτόμουν συχνά τον χώρο η αν είχαν αναπτύξει σε αποθήκες υποδομή παραγωγής κλεψίτυπων ψηφιακών δίσκων δηλ. για οποιαδήποτε παράνομη, έκνομη, δραστηριότητα αναπαραγωγής και συσκευασίας παράνομων κλεψίτυπων ψηφιακών δίσκων κατά παράβαση της κείμενης Νομοθεσίας, που σχετιζόταν με αυτήν την άγνωστη μέχρι τότε σε εμένα παραγωγή παράνομων ψηφιακών δίσκων, όπως διαπίστωσα αργότερα μετά την σύλληψη μου, στην οποίαν δεν είχα καμία απολύτως ανάμιξη, άλλωστε δεν είχα δει η αντιληφθεί, και αυτό άλλωστε ήταν αντικειμενικά αδύνατον καθώς δεν είχα εισέλθει σε διαμερίσματα η στην αποθήκη του 2ου ορόφου και δεν μπορούσα να διανοηθώ κατά την ολιγόλεπτη, σύντομη παραμονή μου στο κτήριο αν κάποιος συσκεύαζε η κολλούσε αυτοκόλλητα σε κλεψίτυπους ψηφιακούς δίσκους σε γραφείο .αργότερα πληροφορήθηκα όταν άρχισε η προανάκριση μου απαγγέλθηκαν οι κατηγορίες και μου ανακοινώθηκε ότι είχαν βρεθεί και κατασχεθεί στον χώρο 13.600 πλαστά CD την ύπαρξη των οποίων δεν γνώριζα. Άραγε δεν βρέθηκα να μετέχω σε αυτήν την παράνομη δραστηριότητα, να κατέχω πλαστά CD η να έχω χρήματα στην τσέπη μου ,όμως θεωρήθηκα ως συναυτουργός αυτής της εγκληματικής δραστηριότητας και μού επιβλήθηκε βαρύτατη ποινή για αδίκημα πού δεν διέπραξα. Όμως πολύ γρήγορα βρέθηκα κατηγορούμενος για διάπραξη κακουργηματικής παράβασης του Νόμου περί πνευματικής ιδιοκτησίας 2121/1993 που προβλέπει πολύ αυστηρές κυρώσεις, ενώ δεν γνώριζα ούτε κατ όψιν τους μετέπειτα συγκατηγορούμενους μου, οι οποίοι απλώς ήταν αφρικανικής καταγωγής γνωστοί εξ’ όψεως και με τους οποίους δεν είχα καμία απολύτως κοινωνική η φιλική σχέση η οποιαδήποτε άλλη κοινωνική συναναστροφή. Μετά την απολογία μου ενώπιον του κ. Ανακριτή του 25ου τακτικού τμήματος Αθηνών πού μού επέβαλε τους περιοριστικούς όρους της εγγυοδοσίας των 3.000 ευρώ πού ήταν αδύνατον .ανέφικτο να καταβάλλω και να καλύψω λόγω της δυσμενούς οικονομικής μου θέσης πού θα ήταν διαφορετική αν κατ’ επάγγελμα ασχολούμουν με την αναπαραγωγή και διακίνηση κλεψίτυπων ψηφιακών δίσκων, της εμφάνισης την 1η και 16η εκάστου μηνός στο Α.Τ. κατοικίας μου και της απαγόρευσης εξόδου από την χώρα, μη δυνάμενος να καταβάλλω εμπρόθεσμα την ορισθείσα εγγυοδοσία των 3.000 ευρώ, που δεν ανταποκρινόταν στις πραγματικές οικονομικές δυνατότητες μου, ατράνταχτη απόδειξη ότι δεν σχετιζόμουν με συσκευασία η διακίνηση κλεψίτυπων ψηφιακών δίσκων, συνελήφθην την 25/11/2004 δυνάμει της υπάριθμ.420/2004 διάταξης του κ Ανακριτή Πλημμελειοδικών Αθηνών και του υπάριθμ....2004 εκδοθέντος από αυτόν εντάλματος σύλληψης εμφανισθείς στην αρμόδια Υπηρεσία για να ανανεώσω το πολιτικό άσυλο μου και οδηγήθηκα στις Φυλακές αρχικώς Χανίων και μετέπειτα Κορυδαλλού όπου παρέμεινα μέχρι την 17.2.2006, ίδετε σχετικά έγγραφα, ενώ στην συνέχεια παραπέμφθηκα για το ανωτέρω κακούργημα με το υπ’ αριθμόν 20/2006 βούλευμα του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Αθηνών να δικασθώ στο Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων Αθηνών, όπου δυστυχώς δεν κατόρθωσα να αποδείξω την αθωότητα μου και να προσκομίσω κρίσιμα για τον σχηματισμό δικανικής πεποίθησης έγγραφα, το οποίο με την με αριθμό 526/2005 απόφαση του με κήρυξε ένοχο για κακουργηματική παράβαση του Ν.2121/93 και μού επέβαλε ποινή κάθειρξης έξι(6) ετών και παρεπόμενη χρηματική ποινή 20.000 ευρώ, και διέταξε την ισόβια απέλαση μου από την χώρα μετά την οριστική έκτιση της ποινής μου, και την απόλυση μου από τις φυλακές.....
Επειδή το Δικαστήριο δεύτερου βαθμού πού περαίωσε την διαδικασία και μού επέβαλε αμετάκλητη ποινή κάθειρξης πέντε 5 ετών και χρηματική ποινή 20.000ευρώ, καθώς, και ως μέτρο ασφαλείας ισόβια απέλαση και διά βίου απαγόρευση επανεισόδου μου, στην χώρα καταγωγής μου την ...,, όπου αποδεδειγμένα, αδιαμφισβήτητα, όπως είναι πασιφανές, κινδυνεύει η σωματική ακεραιότητα και η ζωή μου, καθώς επικρατεί εμπόλεμη κατάσταση, εμφύλιος πόλεμος, όπως προκύπτει από τα έγγραφα και τα πρακτικά της δικογραφίας, δεν έλαβε υπόψη του, καθώς ήταν άγνωστο σε αυτό το γεγονός ότι είχα από της εισόδου, ελεύσεως και εγκαταστάσεως μου το 2003 στην Ελλάδα την ιδιότητα του πολιτικού πρόσφυγα, πού ουδέποτε απώλεσα, παρόλο νομιμοποιήθηκα στην συνέχεια με Άδεια διαμονής και εργασίας αλλοδαπού, άλλωστε στην συνέχεια υπέβαλα Αίτηση στην Δ/νση Αλλοδαπών του Δήμου Αθηναίων με τα προβλεπόμενα δικαιολογητικά και ΙΔΙΩΤΙΚΟ ΣΥΜΦΩΝΗΤΙΚΟ ΜΙΣΘΩΣΗΣ ΚΑΤΟΙΚΙΑΣ για την χορήγηση Άδειας διαμονής και μού χορηγήθηκε τα επόμενα έτη όπως λ.χ το 2012, 2013 ,2014 ΕΙΔΙΚΗ ΒΕΒΑΙΩΣΗ ΝΟΜΙΜΗΣ ΔΙΑΜΟΝΗΣ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, που προσκομίζω και επικαλούμαι, προερχόμενος από χώρα, όπου για εθνοτικούς, φυλετικούς και θρησκευτικούς λόγους, επικρατεί εδώ και χρόνια έκρυθμη κατάσταση εμφύλιος πόλεμος και κυριαρχεί ένοπλη δράση μουσουλμανικής παραστρατιωτικής οργάνωσης (Μ. Χ.) που εξοντώνει, φονεύει και πυρπολεί αδίστακτα χωρίς κανέναν απολύτως σεβασμό για την ανθρώπινη ζωή Χριστιανούς καθολικούς η ορθόδοξους και τις οικογένειες τους, όπως συνέβη με εμένα που συνελήφθην, υποβλήθηκα σε βασανιστήρια και κατόρθωσα να διαφύγω αφήνοντας όμως την οικογένεια μου, δηλ την σύζυγο μου και τα δύο ανήλικα τέκνα μας που θέλουν να ενωθούν μαζί μου στην Ελλάδα και υποβάλλει αυτούς σε μαρτυρικά βασανιστήρια. Άλλωστε δεν είχα την δυνατότητα να προσκομίσω στο δευτεροβάθμιο Δικαστήριο τα απαραίτητα έγγραφα όπως την Ειδική βεβαίωση μόνιμης διαμονής της Δ/νσης Αλλοδαπών και Μετανάστευσης Αθηνών, με δικαίωμα πρόσβασης στην αγορά εργασίας με καθεστώς μισθωτής απασχόλησης, ότι είχα προβεί στις απαραίτητες ενέργειες νομιμοποίησης μου ως εργαζόμενος και διέμενα νόμιμα στην Ελλάδα το 2014, οπότε δεν πρόλαβα να περαιώσω την απαραίτητη διαδικασία για την χορήγηση Άδειας διαμονής για το έτος 2014/2015 στην Ελλάδα, καθώς και άλλα σημαντικά έγγραφα πού αφορούν την ιδιότητα μου πού διατηρώ συνάμα ως πολιτικού πρόσφυγα, που αιτήθηκα να ανανεωθεί, χωρίς στην πραγματικότητα παρόλο πού υπήχθην σε άλλο νομικό καθεστώς να απολέσω την ιδιότητα μου αυτή, μέχρι σήμερα, και να αποδείξω με έγγραφα ότι ήμουν κάτοχος ΑΦΜ στην Ελλάδα βάσει της από 9/1/2012 βεβαίωσης απόδοσης ΑΦΜ της ΔΟΥ Αθηνών, κρίσιμα αποδεικτικά των ισχυρισμών μου έγγραφα πού δεν προσκομίσθηκαν και δεν τέθηκαν υπόψη των δικαστών πού εξέδωσαν την καταδικαστική απόφαση και θα κατέληγαν σε ότι αφορά την επιβολή του υπερβολικού επιβληθέντος μέτρου ασφαλείας της ισόβιας απέλασης σε διαφορετική απόφαση, καθώς σύμφωνα με διατάξεις διεθνών συμβάσεων πού έχει κυρώσει η Ελλάδα, που απαγορεύουν την απέλαση των αλλοδαπών, αποτελούν και διατάξεις του εθνικού μας δικαίου και δεσμεύουν το δικαστήριο και την Διοίκηση. Από τις διατάξεις αυτές απαγορεύεται να διαταχτεί απέλαση, όταν με αυτήν προσβάλλονται θεμελιώδη δικαιώματα των αλλοδαπών πού υπερτερούν σε σπουδαιότητα από το συμφέρον του κράτους, για την απομάκρυνση του. Σύμφωνα με τις διεθνείς συμβάσεις πού έχει κυρώσει η Ελλάδα και από τον Ν.3386/2005, απαγορεύεται η απέλαση του αλλοδαπού στις κάτωθι περιπτώσεις. Α. Αν υπάρχουν βάσιμοι φόβοι ότι στην χώρα του προορισμού του δηλ. της καταγωγής του, της προελεύσεως του η της χώρας πού προσφέρεται να υποδεχθεί τον περί ου πρόκειται ο αλλοδαπό. 1. Να διωχθεί για την δράση του υπέρ της ελευθερίας (άρθρο 5παρ.2 Συντάγμ . και 1 παρ. ε’ του Ν 3351/2004. 2. Να διωχθεί για λόγους που βασίζονται σε διάκριση οποιασδήποτε μορφής, όπως του φύλου, της φυλής, της θρησκείας, της εθνοτικής καταγωγής, της θρησκείας, της ιθαγένειας, της γλώσσας, των πολιτικών φρονημάτων και του γενετήσιου προσανατολισμού του κατ’ άρθρο 11 περ. ε’ , του Ν.3221/2004, άρθρο 1 παρ.1 του Ν. 1782/1988. Κύρωση της Σύμβασης κατά των βασανιστηρίων και άλλων τρόπων απάνθρωπα η ταπεινωτικής μεταχείρισης n τιμωρίας. 3. Να κινδυνεύσει να υποστεί βασανιστήρια ή άλλους τρόπους σκληρής απάνθρωπης η ταπεινωτικής μεταχείρισης, άρθρο 3 και 16 παρ.1 του Ν. 1782/1988). Β". Αν είναι πρόσφυγας η αιτών πολιτικό άσυλο (άρθρο 3 της Σύμβασης της Γενεύης του 1951) για το καθεστώς των προσφύγων πού κυρώθηκε από την Ελλάδα με το ΝΔ 3989/19681 και Υπόμνημα της Υπάτης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους πρόσφυγες του Ιουνίου 2003,ενκ.2554/200 Εισ., ΑΠ). Επειδή μετά το αμετάκλητο της απόφασης ,ο καταδικασθείς αλλοδαπός εναντίον του οποίου διατάχθηκε το μέτρο ασφαλείας της απέλασης από το δικαστήριο, δικαιούται να ασκήσει το έκτακτο μέσον της επανάληψης της διαδικασίας κατ’ άρθρα 525-530 Κ.Π.Δ., αν μετά την οριστική καταδίκη του αποκαλύφθηκαν νέα, άγνωστα στους δικαστές που τον καταδίκασαν γεγονότα και αποδείξεις, τα οποία μόνα τους η σε συνδυασμό με εκείνα πού είχαν προσκομισθεί προηγουμένως, κάνουν φανερό ότι αυτός πού καταδικάσθηκε είναι αθώος για έγκλημα βαρύτερο από εκείνο που πραγματικά τέλεσε. Άραγε πώς θα απελαθώ στην χώρα καταγωγής μου όπου κινδυνεύει αποδεδειγμένα η ζωή μου: Επειδή επιπλέον δεν έχω καταδικασθεί για άλλο αδίκημα, έχω αναπτύξει οικονομική και επαγγελματική δραστηριότητα στην Ελλάδα όπου διαβιώνω ειρηνικά και με νομοτάγεια, διαθέτοντας Άδεια παραμονής και εργασίας και έχω ενσωματωθεί πλήρως κοινωνικά στην Ελλάδα, όπου εργάζομαι και έχω μόνιμη, γνωστή στις Αρχές διεύθυνση διαμονής και ουδείς λόγος δημόσιας τάξης η ασφάλειας συντρέχει στο πρόσωπο μου ώστε να διαταχθεί η δικαστική απέλαση μου. Επειδή η ιδιότητα μου ανεξαρτήτως αν νομιμοποιήθηκα στην συνέχεια το 2005 γεγονός πού δεν ερεύνησε το Δικαστήριο, στην Ελλάδα ως πολιτικού πρόσφυγα πού ήταν άγνωστη στο Δικαστήριο ,το οποίο μου επέβαλε το αυστηρότατο, σκληρότατο μέτρο ασφαλείας της ισόβιας απέλασης μετά την έκτιση της ποινής μου και την απόλυση μου από τις φυλακές συνιστά κατά τον Ν. 1975/91 όπως τροποποιήθηκε και ισχύει πλέον υε τον Ν.3386/2005 λόγο απαγόρευσης επιβολής του μέτρου της δικαστικής απέλασης και καθιστά βάσιμη την Αίτηση μου για επανάληψη της διαδικασίας (Συμβ.ΑΠ 1498/1998 Νοβ48 σελ. 322). Επειδή νέες κατ’ άρθρον αποδείξεις , μπορεί να είναι οποιαδήποτε αποδεικτικά στοιχεία, όπως καταθέσεις νέων αυτόπτων μαρτύρων που προτείνω πού θα καταθέσουν ότι δεν βρισκόμουν αποδεδειγμένα κατά την στιγμή της σύλληψης μου την 25/7/2004 στην αποθήκη στον 2° όροφο, στην 6όροφη οικοδομή επί της οδού ... μαζί με τους άλλους συγκατηγορουμένους μου, όπου δεν είχα πατήσει ουδέποτε το πόδι μου, άλλωστε ΟΥΔΕΙΣ με αναγνώρισε και σε αυτό το σημείο της κατάθεση του α μάρτυρα κατηγορίας είναι ανακριβής ασαφής δυστυχώς όμως μαζί τα χλωρά καίγονται και τα ξερά κατά την σοφή λαϊκή ρήση, καθώς δεν ήταν σε θέση να με περιγράψει με ακρίβεια ως προς τα σωματικά χαρακτηριστικά μου η να προσδιορίσει ακριβώς τι εργασία έκανα όπως παραδέχτηκε, αλλά στην πραγματικότητα στον 3ο ΟΡΟΦΟ όπου ανέβηκαν και με συνέλαβαν οι Αστυνομικοί, έχοντας αναλάβει κάποια εργασία όπως κατέθεσε ο πρώτος μάρτυρας κατηγορίας, ο οποίος ερωτηθείς από την έδρα δε ήταν σε θέση να απαντήσει τι εργασία έκανε χωριστά ο καθένας, ενώ παραδέχθηκε λίγο πιο πάνω στην αόριστη .γενικόλογη κατάθεση του ότι η οικοδομή αυτή ήταν γεμάτη αποθήκες, πλην όμως με βάση αυτήν την κατάθεση ασκήθηκε εναντίον μου ποινική δίωξη και καταδικάστηκα για κακουργηματική παράβαση του Ν.2121/93, ενώ ο β μάρτυρας κατηγορίας και εκπρόσωπος των Φωνογραφικών εταιρειών κατέθεσε συγκεκριμένα ότι "όταν έφθασα τους είχαν δεμένους στην άκρη ήταν οι παρόντες κατηγορούμενοι, εμείς πήγαμε για να συσκευάσουμε τα CD, ενώ πιο κάτω κατέθεσε ότι "μηχανήματα αναπαραγωγής δεν υπήρχαν ", αλλά και για την πραγματική επαγγελματική ενασχόληση μου, ότι δεν είχα καμία απολύτως σχέση άμεση η έμμεση με την αναπαραγωγή .συσκευασία και διακίνηση παράνομων και κλεψίτυπων ψηφιακών δίσκων, ότι τυχαίως για τον προρρηθέντα λόγο εκκλησίασης και καθαρισμού της Εκκλησίας όπως είχα αναλάβει ως καθήκον και συμπτωματικώς την 25.7.2014 ευρέθην για τους προρρηθέντες λόγους στο κτήριο αυτό, την οικονομική, κοινωνική και οικογενειακή κατάσταση μου, τον λόγο μετάβασης μου την Κυριακή 25.72004 στο κτήριο της Οδού ... η και νεότερες συμπληρωματικές η διευκρινιστικές των όσων είχαν τεθεί υπόψη του δικαστηρίου η νέα έγγραφα, ή άλλα στοιχεία πού διευκρινίζουν αμφίβολα σημεία της υπόθεσης..." Από το περιεχόμενο της εν λόγω αιτήσεως δεν προκύπτουν "νέα γεγονότα" ή "αποδείξεις", άγνωστες, στους δικαστές που δίκασαν, κατά την έννοια του άρθρου 525§2 του ΠΚ, και οι οποίες από μόνες τους ή σε συνδυασμό με τις αποδείξεις που έλαβε υπόψη του το δικαστήριο -, καθιστούν φανερό, ότι αυτός, είναι αθώος για την πράξη για την οποία καταδικάστηκε, αλλά στην αίτηση περιέχονται ισχυρισμοί και επιχειρήματα του, που, εστιάζονται γύρω, από την κριτική της απόφασης και τις παραδοχές του Εφετείου, και γενικά γύρω από την αξιολόγηση των αποδεικτικών μέσων κατά την διάρκεια της δίκης, κατά την οποία καταδικάσθηκε, έτσι ώστε να καταφαίνεται η επιδίωξη του -δια της ως άνω διαδικασίας- να υπάρξει, ένας νέος ουσιαστικός επανέλεγχος της κατηγορίας, ο οποίος κατά τα προεκτεθέντα είναι ανεπίτρεπτος. Εξάλλου θα πρέπει να τονισθεί ότι η ούτως επιβληθείσα απέλαση, δεν μπορεί αποτελέσει αντικείμενο επαναλήψεως διαδικασίας αλλά ενδεχομένως να δημιουργούσε αναιρετικό λόγο (της ελλείψεως ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας για την επιβολή της) γεγονός όμως που δεν συνέβη στην υπό κρίση περίπτωση.
-Άλλωστε το θέμα της εκτελέσεως ή μη τη απελάσεως ή της αναστολής αυτής, ρυθμίζεται από τις διατάξεις του άρθρου 74 του Π Κ όπως ισχύει μετά την τροποποίηση του από τον Ν4322/27-4-2015, σχετική δε είναι για την αναστολή της απελάσεως του η εκδοθείσα -μετά την υποβολή της υπό κρίση αιτήσεως- υπ’ αιθ.124/8-5-2015 Διάταξη της Εισαγγελέως Πρωτοδικών Τρικάλων.
Συνεπώς πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση για επανάληψη της διαδικασίας ως αβάσιμη και να επιβληθούν τα δικαστικά έξοδα σε βάρος του αιτούντος (αρθ.583 παρ.1 ΚΠοινΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την κρινόμενη αίτηση του J. K. του K., για επανάληψη διαδικασίας που περατώθηκε με την υπ’ αριθ.3512/19-11-2014 αμετάκλητη απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών.
Επιβάλλει σε βάρος του αιτούντος τα δικαστικά έξοδα, εκ διακοσίων πενήντα (250) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 15 Δεκεμβρίου 2016. Και
Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 12 Ιανουαρίου 2017.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

<< Επιστροφή