Αυτόματη μετάφραση - Automatic translation (Google translate)

<< Επιστροφή

Απόφαση 1158 / 2010    (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Θέμα
Αιτιολογίας ανεπάρκεια, Αποδεικτικά μέσα.




Περίληψη:
Αναιρείται η προσβαλλόμενη απόφαση για έλλειψη αιτιολογίας, γιατί δεν προκύπτει από το σκεπτικό της ότι έλαβε υπόψη της και συνεκτίμησε και την απολογία του κατηγορουμένου.




ΑΡΙΘΜΟΣ 1158/2010

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Ζ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Θεοδώρα Γκοϊνη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνο Φράγκο, Ιωάννη Παπαδόπουλο-Εισηγητή, Ιωάννη Γιαννακόπουλο και Ανδρέα Ξένο, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 12 Μαΐου 2010, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Νικολάου Τσάγγα (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου) και του Γραμματέα Χρήστου Πήτα, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Λιβανό περί αναιρέσεως της 134/2009 αποφάσεως Τριμελούς Εφετείου Αιγαίου (Μεταβατική έδρα Χίου).

Το Τριμελές Εφετείο Αιγαίου (Μεταβατική έδρα Χίου), με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων -κατηγορούμενος ζητά την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 3 Φεβρουαρίου 2010 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 317/10.

Αφού άκουσε
Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Η καταδικαστική απόφαση έχει την από τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ απαιτούμενη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία η έλλειψη της οποίας ιδρύει λόγο αναιρέσεως από τι άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ του ΚΠΔ, όταν αναφέρονται σε αυτήν με πληρότητα, σαφήνεια και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά, τα πραγματικά περιστατικά στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, οι αποδείξεις που τα θεμελίωσαν και οι νομικοί συλλογισμοί με τους οποίους έγινε η υπαγωγή των περιστατικών αυτών στην ουσιαστική ποινική διάταξη που εφαρμόστηκε. Η ειδική και εμπεριστατωμένη αυτή αιτιολογία πρέπει να εκτείνεται όχι μόνον στη κρίση για την ενοχή, αλλά να περιλαμβάνει και την αναφορά των αποδεικτικών μέσων, από τα οποία το δικαστήριο οδηγήθηκε στην καταδικαστική του κρίση. Τα αποδεικτικά μέσα, δηλαδή, πρέπει να προκύπτει με βεβαιότητα, ότι έχουν ληφθεί υπόψη από το δικαστήριο όλα στο σύνολό τους και όχι ορισμένα μόνον από αυτά. Για τη βεβαιότητα δε αυτή αρκεί να μνημονεύονται όλα, έστω κατά το είδος τους (μάρτυρες, έγγραφα κλπ), χωρίς ανάγκη ειδικότερης αναφοράς τους και μνείας του τι προέκυψε από καθένα.
Στην προκειμένη περίπτωση το Τριμελές Εφετείο Αιγαίου, που δίκασε ως δευτεροβάθμιο δικαστήριο, με τη προσβαλλόμενη υπ' αριθ. 134/2009 απόφασή του καταδίκασε τον ήδη αναιρεσείοντα σε ποινή φυλακίσεως πέντε (5) μηνών για την πράξη της συκοφαντικής δυσφημήσεως. Στο αιτιολογικό της αποφάσεώς του το Δικαστήριο διέλαβε τα εξής: "Από την ένορκη επ' ακροατηρίου κατάθεση του μάρτυρα κατηγορίας, τα έγγραφα τα οποία αναγνώσθηκαν και αναφέρονται παραπάνω λεπτομερώς και την όλη αποδεικτική διαδικασία απεδείχθη ότι ο κατηγορούμενος τέλεσε την αποδιδόμενη σ' αυτόν διά του κατηγορητηρίου αξιόποινο πράξη και πρέπει αυτός να κηρυχθεί ένοχος της πράξεως, για την οποία κατηγορείται. Ειδικότερα απεδείχθη ότι ο κατηγορούμενος στη Χίο την 16/12/2004, εν γνώσει της αναληθείας ισχυρίσθηκε ενώπιον τρίτων για άλλον ψεύδη γεγονότα που μπορούσαν να βλάψουν την τιμή και την υπόληψη του παθόντος. Συγκεκριμένα: καταθέτοντας ενώπιον των δικαστών του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Χίου, παριστάμενης και της αρμόδιας Γραμματέως αλλά και πλήθος κόσμου, ισχυρίσθηκε σε βάρος του εγκαλούντος Ψ1, ο οποίος υπερασπιζόταν ως συνήγορός τους, τους κατηγορουμενους ... και .... οι οποίοι κατηγορούντο για τις πράξεις της παράβασης καθήκοντος και ψευδούς βεβαίωσης, κατά λέξη: "Ο δικηγόρος Ψ1 και συνένοχος όλων αυτών που έχουν γίνει.... υπονοώντας προφανώς ότι ο εν λόγω εγκαλών συμμετείχε καθοιονδήποτε τρόπο στις πράξεις για τις οποίες δικάζονταν οι πελάτες του, οι οποίοι σημειωτέον, απηλλάγησαν των κατηγοριών". Από το περιεχόμενο της ανωτέρω αιτιολογίας δεν προκύπτει με βεβαιότητα ότι το Δικαστήριο για τον σχηματισμό της κρίσεώς του έλαβε υπόψη του και συνεκτίμησε και την απολογία του κατηγορουμένου που είναι καταχωρισμένη στα πρακτικά της δίκης, αφού η απολογία αυτή δεν αναφέρεται μεταξύ των αποδεικτικών μέσων που κατά τα άνω έλαβε υπόψη του το Δικαστήριο, ούτε σε άλλο σημείο της αιτιολογίας γίνεται αναφορά στη εν λόγω απολογία. Έτσι η προσβαλλόμενη απόφαση στερείται, κατά τα προαναφερθέντα, της απαιτούμενης ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας και επομένως ο σχετικός λόγος αναιρέσεως από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ του ΚΠΔ, είναι βάσιμος. Μετά από αυτά, και ενώ παρέλκει η εξέταση των λοιπών λόγων αναιρέσεως, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο Δικαστήριο, του οποίου είναι δυνατή η συγκρότηση από δικαστές άλλους, από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως (άρθρ. 519 του ΚΠΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Αναιρεί την υπ' αριθ. 134/2009 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Αιγαίου (μεταβατική έδρα Χίου)
Παραπέμπει την υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο Δικαστήριο, συγκροτούμενο από δικαστές άλλους, από εκείνους που δικάσαν προηγουμένως.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 19 Μαΐου 2010. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 4 Ιουνίου 2010.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

<< Επιστροφή